تبریز ویکی لینکلر

 
عشایر
نظرات |

عشایر آذربایجان،گنجینه بشری

موزه

تصاویر مربوط به عشایر دامنه کوه سهند در جنوب آذربایجان شرقی است و نه ارسباران که در شمال آذربایجان شرقی واقع شده است

زندگی واقعی مال عشایر هست نه ما شهرنشینهای بدبخت مصنوعی فلک زده!
همه چیزشون طبیعی هست از زندگی کلی بگیرید تا خوردن و خوابیدن و دستشویی و کار و دعوا و...
اما ما چی حتی جنگ و دعواها و شیطونیهامونم مصنوعی شده حال آدم گاها بهم میخوره از شهر نشینی و دلش میخواد بره چادر اینها بشینه یهو یه چندتا گوسفند بیاد تو چادر پی پی رو آدم کنه بره!!


عشایر

کاش منم در حوالی کوههای ارسباران هریس و قره داغ یا سمت دامنه های کوه سهند یا ساوالان یا میشو آذربایجان چادر داشتم هرکاری دلم میخواست میکردم و اینترنت هم نبود و آسایش داشتم!  چه حالی میده آدم لبنیات اصل از گوسفندان و مرغ و جوجه هاش بدست بیاره  بعدش بخور بخور کنه سیر و ترسی از کلسترول و قند و نبات شهرنشینها نداشته باشه...
کاش میشد همون اطراف کوهها آب طبیعی میخورد بجای آب معدنی بسته بندی مصنوعی که سنگ کلیه میاره!
یه چندتا هم سگ و گربه و اسب داشتم داد میزدم من سلطان جنگلم! نه اشتباه شد من سلطان طبیعتم...

صنایع

فکر کنید دیگه از مفدخوری و پول پرستی و کلاه گذاشتن سر اینو اون و فیتیل زدن دیگران و رشوه خواری و زیر صندلی خبری نبود همه عشایر و یکرنگ و یکصدا زندگی واقعی و طبیعی تجربه میکردیم...
خوشبختانه من در منطقه ای زندگی میکنم که اطراف استان و منطقه عشایر زیادی هنوز هستن که گاها میتونم این زیباییها ببینم اما حیف کاش عشایر بجای کم شدن جمعیتشون بیشتر و سنت هاشون حفظ بشه و بیشتر برای اونها ارزش قائل باشیم و طبیعتشون از بین نبریم تا مجبور به شهرنشینی بشوند...



(چندوقت پیش یه دکتری تاریخ شناس آلمانی جوان اومده بود تبریز که اتفاقی باهم آشنا شدیم، همه ایران گشته بود و البته به تاریخ ایران و بخصوص آذربایجان تسلط خاصی داشت در واقع باید اعتراف  کنم خیلی چیزهای جالبی هم بمن از تاریخ گذشتگان خودم تبریز و آذربایجان یادم میداد! ایشون که اسمشم دانیل بود عاشق عشایر آذربایجان بود و با تلاش فراوان به مناطق ییلاقی استانمون رفت و موفق شد چادرهای عشایر و نمدها و برخی صنایع تهیه کنه تا با ارسال این وسایل از تبریز به هامبورگ نمایشگاه خودش در آلمان دایر کنه.
اما نکته خنده آور اینجا بود که با خود من وقتی رفتیم کمرگ فرودگاه تبریز وسایل عشایر تحویل گمرک داد یه آدم بیسواد از کارکنان همینطوری اون وسایل پرت میکرد داخل جعبه ها که با واکش بسیار تند و عجیب دوست آلمانیمون مواجه شدم و دیدم ایشون نشستن داد و بیداد و برافروخته و هی فارسی میگه: پرت نکن، پرت نکن اونها گنجینه هستن..!!!
جالبتر از اون اینکه اون کارگر بیسواد هم میخندید و میگفت: بابام اینها مگه چیه چندتا چوب و پارچه پاره پاره دیگه دا..؟!
من هم یه گوشه متعجب به اینها مینگریستم ولی به تفکر رفته بود..   به این نتیجه رسیدم که ارزش این گنجینه ها (عشایر) فقط این خارجکیها میدانند و بس... )

ییلاقی


سابقه تاریخی عشایر آذربایجان شرقی

 
عشایر دوره قشلاقی استان آذربایجان شرقی عمدتا متعلق به ایل ارسباران قره داغ میباشند و وجه تسمیه آنان ماخذ از نام ( ارسباران ) سرزمینی است که در آن زندگی میکنند . ارسـباران - قره داغ منطقه مهم جغرافیائی در آذربایجان شرقی است که از شمال ، شـمال غربی و شمال شرقی به رودخانه ارس ، از غرب به شهرستانهای مرند و جلفا و از جنوب به شهرستان های هریس و تبریز و از شرق و جنوب شرقی به استان اردبیل محدود می شود.

تکم گردانی در میان عشایر آذربایجان غربی

[http://www.aparat.com/v/EbAKP]


وسعت آن حدود 9 هزار کیلومتر مربع بوده و جنگلهای غنی ارسباران نیز در این منطقه واقع است . ایل ارسباران - قره داغ دارای ریشه قومی و تاریخی مشترکی با ایل ائلسون ( شاه سون ) بوده و تا دوره قاجار دارای نظام ایلی مشترک بودند . لذا برای اطلاع از سابقه تاریخی ایل ارسباران - قره داغ می بایست به تاریخچه ایل ائلسون مراجعه نمائیم .

سهند

امروزه به آن تعداد از طوایف که در قسمت غرب دشت مغان (دره رود ) استقرار داشته و ییلاقات آنها عمدتادر ارتفاعات اطراف در ارتفاعات اطراف مشکین شهر ، اردبیل و قسمتی از سراب واقع است را متعلق به ایل ائلسون می دانند.
عشایر دوره قشلاقی استان آذربایجان شرقی عمدتا متعلق به ایل ارسباران قره داغ میباشند و وجه تسمیه آنان ماخذ از نام ( ارسباران ) سرزمینی است که در آن زندگی میکنند .



ارسـباران - قره داغ منطقه مهم جغرافیائی در آذربایجان شرقی است که از شمال ، شـمال غربی و شمال شرقی به رودخانه ارس ، از غرب به شهرستانهای مرند و جلفا و از جنوب به شهرستان های هریس و تبریز و از شرق و جنوب شرقی به استان اردبیل محدود می شود. و وسعت آن حدود 9 هزار کیلومتر مربع بوده و جنگلهای غنی ارسباران نیز در این منطقه واقع است . ایل ارسباران - قره داغ دارای ریشه قومی و تاریخی مشترکی با ایل ائلسون ( شاه سون ) بوده و تا دوره قاجار دارای نظام ایلی مشترک بودند . لذا برای اطلاع از سابقه تاریخی ایل ارسباران - قره داغ می بایست به تاریخچه ایل ائلسون مراجعه نمائیم . امروزه به آن تعداد از طوایف که در قسمت غرب دشت مغان (دره رود ) استقرار داشته و ییلاقات آنها عمدتادر ارتفاعات اطراف در ارتفاعات اطراف مشکین شهر ، اردبیل و قسمتی از سراب واقع است را متعلق به ایل ائلسون می دانند.

آراز چایی

[http://www.aparat.com/v/vRrOL]


وجه نامگذاری
هنگامیکه سرزمین پهناور ایران دچار هرج و مرج و آشوب بوده و هر کدام از امرای تیموری و آق قویونلو گوشه ای از این سرزمین را مقر حکمروایی خود نموده بودند اسماعیل میرزا که بعدا به شاه اسماعیل معروف شد توانست با سرکوب آق قویونلو ها در سال 907 هجری قمری بنیان حکومتی را استوار سازد که حدود دو قرن و نیم ادامه یافت . افراد سلحشور و جانبازی که شاه اسماعیل را در این جنگها یاری کردند و علاوه بر آن تمرکز سیاسی و وحدت مذهبی کشور مدیون خون و رنج ایشان بود در تاریخ به نام قزلباش شهرت یافتند.



شاه اسماعیل آنان را در زمره نجبای ایران درآورد و به ایشان عمامه خاصی داد که12ترک بود و میان آن هم کلاه سرخی برسرمی گذاشتند و به خاطرکلاه مذکور به قزلباش معروف گردیدند . در سال 998 هجری قمری افراد قزلباش علیه نماینده شاه (مرشد قلی خان) قیام کردند. از این رو شاه عباس نسبت به نفوذ و قدرت فوق العاده ای که این طبقه در امور کشوری و لشکری بدست آورده بودند بد بین شد و گروه دیگری را بنام شاه سون یا دوستداران شاه برای در هم شکستن قدرت آنان بسیج نمود . بنابراین شاه سون ها به گروهی اطلاق میشود که از سوی شاه عباس تشکیل یافت تا بر علیه قزلباش ها مبارزه کنند به محض احضار شاه عباس داوطلبان ترک از سراسر ایران ، بین النهرین و حتی آسیای صغیر خود را به دولتمردان صفوی معرفی می کردند .
تذكر :(نام شاهسون بعد از انقلاب شكوهمند اسلامی به ایل سون تغییر یافت )


همزمان با فرا رسیدن خرداد ماه عشایر آذربایجان برای گذراندن تابستان به ییلاق‌های خود در دامنه کوه سهند کوچ می‌کنند و تا اوایل پاییز در آنجا زندگی می کنند. عمده درآمد آنها از دامداری، پرورش گاو و گوسفند و فروش شیر دام‌های خود به کارگاه‌های فصلی لبنیات است


آلاچیق

اکثر عشایر آذربایجان در ییلاق و کوهستان‌هاى سرسبز این سرزمین، در چادرهاى نمدى و گنبدى‌شکل به نام آلاچیق، روزگار خود را با دامدارى و پرورش دام سپرى مى‌کنند. بعضى از عشایر نیز در قشلاق دشت مغان و کرانهٔ رود ارس، به‌جاى زندگى در خانهٔ مسکونى در همین چادرهاى نمدى یعنى آلاچیق به‌سر مى‌برند.



عشایر آذربایجان براى استحکام و دوام آلاچیق در مقابل باد و باران و تجهیز آن براى اقامت تابستانی، برخى لوازم و وسایلى را به‌کار مى‌برند که غالباً محصول دست زنان و دختران هنرمند ایلاتى است. در جهت تأمین راحتى و آسایش خانوار ایلاتى در ییلاق، افراد خانوادهٔ عشایرى همواره در فکر تولید و تدارک وسایل ضرورى خود هستند.

آلاچیق



عشایر ساکن در مناطق ییلاقی، سبلان، سهند، قراداغ، در زبان خود (ترکى آذری)، در رابطه با وسایلى که براى ساختن، استحکام تزئین داخل آلاچیق به‌کار مى‌رود، اصطلاحات بسیار جالب سنتى و محلى دارند.


عشایر آذربایجان داخل آلاچیق را با نوارى به عرض ۱۰ سانتى‌متر از جنس پشم الوان و زیبا تزئین مى‌کنند و لبهٔ پائین آن را با تور سیاه به شکل سه‌گوش زینت مى‌دهند. نوار بزک متناسب با محیط آلاچیق یافته مى‌شود. این نوارها، داراى نقوش ساده و اشکال هندسى و تصاویر حیوانات است که با نخ‌هاى زیباى رنگین به‌دست زنان و دختران هنرمند شاهسون یافته مى‌شود. نقوش این نوارها، احتمالاً همانند سایر نقش‌ها و نگارهاى عامیانه دیگر ایل سون (شاهسون) مأخوذ و ملهم از محیط زندگى طبیعى آنها و نیز بنیادهاى نیازى این گروه انسانى دامدار به مواهب طبیعى بوده است. نقش این نوارها به نام‌هاى پنجه گربه (پیشیک دیرباغی) شانه (دراق) برگ (یایراق) ستاره (اولدوز) شاخ قوچ (قوچ بوینوزی) زینت‌بخش درون آلاچیق است.

دامنه کوه سهند آذربایجان شرقی
دامنه سهند

عشایر آذربایجان‌شرقی سالانه 11 هزار تن گوشت قرمز، 24 هزار تن شیر و یک هزار و 600 تن پشم تولید می‌کنند.

خداآفرین،کلیبر، اهر، میانه، چاراویماق، سراب و هریس را از عمده‌ترین شهرستان‌های عشایرنشین استان اعلام کرد.

عشایر سهند همه ساله از شهرهای مراغه، مهاباد، میاندوآب، ملکان، بناب، اسکو، میانه و آذرشهر به سهند کوچ می‌کنند.

اگر چه جمعیت عشایر نسبت به کل جمعیت استان دو درصد است ولی این جمعیت اندک اما پرکار نزدیک به 20 درصد دام کوچ استان را دراختیار داشته و نقش چشمگیری در تولید محصولات دامی برعهده دارند.


استان آذربایجان شرقی در فصل قشلاقی چهار درصد و با عنایت به کوچ عشایر مهمان از استان‌های همجوار ازجمله اردبیل، زنجان و آذربایجان‌غربی در فصل ییلاق شش درصد از عشایر کشور را به خود اختصاص می‌دهد.

عشایر بهترین منابع انسانی تامین‌کننده و مقرون به صرفه به لحاظ هزینه تولید برای کشور هستند و عشایر این سرزمین نشان داده‌اند که چگونه با کمترین امکانات، می‌توان بیشترین بهره‌وری را در امور اقتصادی داشت و نان بازوی خود را چگونه خورد.

دختر آذری

مراتع سهند به خاطر داشتن آب و هوای خنک و علوفه مناسب از مهم‌ترین مناطق ییلاقی عشایر در شمالغرب کشور است. این لینک از تابناک حتما ببینید بخصوص قسمت نظرات بخونید...

تصاویر: زندگی عشایر در دامنه کوه سهند

وبسایت اتحادیه تعاونیهای آذربایجان شرقی


مرتبط با : آذربایجان * شهرستان لینک * میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان
برچسب ها : ارسباران-سهند-قشلاق-ییلاق-آلاچیق-عشایر آذربایجان-Nomads-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : یکشنبه 15 اردیبهشت 1392
زمان : 03:30 ب.ظ
می توانید دیدگاه خود را بنویسید
ارسلان سه شنبه 17 اردیبهشت 1392 11:17 ب.ظ
داداش خیلی لذت بردم گوشه به گوشه ایرانمون طلاست راستی من شیرازیم اما اصالتا لر استان فارسم آقا میخواستم بگم جنوب غربی ایران هم پر برادران و خواهران تورکه البته همگی از ایل بزرگ قشقایی هستن میشه گفت که ما لروفارس ها با این عزیزان یکی شدیم دقیقا شیراز یعنی این 3 قوم نصف همسایه های ما تورک هستن مثل طبقه بالاییمون و در میان دوستامم بهترینشون تورک هستن خلاصه خواسم بگم بیاین جنوب اصلا غریبی نکنین نصف مردم اینجا همزبونتون هستن با سپاس
تبریز قارتال پاسخ داد:
: ممنون قارداش(داداش) اتفاقا از قشقایی ها هم پست خواهم زد مطمئنا جنوبی ها مردمانی شریف و مهربانی هستند و آذربایجانیها خانه دومشون میدانند فارس و لرستان هم بسیار زیباست و امیدوارم هرروز بهتر بشوند و موفق باشید..
یاشا...
یکشنبه 15 اردیبهشت 1392 09:40 ب.ظ
http://moderntarin.blogfa.com/
دنیز یکشنبه 15 اردیبهشت 1392 07:37 ب.ظ
من هم خیلی لذت می برم از زندگی عشایر ولی اونجاها واسه ما فایده نمیکنه چون که اگه یه روز بیشتر بمونیم انواع و اقسام درد و مرض و انگلها به سراغمون میاد. آره واقعا بهترین تغذیه رو اونها دارن نکته قابل توجه اینه که اونها ماست رو با چاقو میبرن.
تبریز قارتال پاسخ داد:
: آره واقعا ما دیگه پاستوریزه شدیم و تحمل اونطور زندگی نداریم اما خوشبحال اونها که به اون زندگی طبیعی عادت دارند....
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
:: مسافران نوروزی در تبریز پایتخت گردشگری
:: شهروند لینک آذربایجانی 66 (عکاس آقای باقر محرمی)
:: عید نوروز یا ارگنه قون 1396
:: جشن نوروزگاه در بازار تاریخی تبریز
:: کشف های جدید در محوطه ارگ علیشاه تبریز
:: آداب چهارشنبه سوری ترکها ، تورکلرین چرشنبه دبلری
:: سفر نوروزی به نگین تمدن ایران زمین ، استان آذربایجان غربی
:: مرکز تجارت اطلس تبریز بعد از افتتاح
:: Urmia City Night in West Azerbaijan province
:: معضل حاشیه نشینی تبریز ، علل و راهکارها
:: روز جهانی زبان مادری و غربت زبان ترکی در ایران
:: درباره تبریز و آذربایجان - پست ثابت About
:: سالار ملی ، مجاهدت های باقرخان
:: غرفه تبریز در دهمین نمایشگاه بین المللی گردشگری تهران
:: کفش تبریز و کمپین حمایت از کفشهای بومی
:: ثبت اصالت سفال آذربایجان در لیست اصالت یونسکو
:: دوربین تبریز لینک 67 (برف بهمن ماه 1395 در تبریز)
:: مدارس قدیمی در تبریز قطب علم پرور ایران
:: آشپزی و غذای خوشمزه آذربایجان
:: ثبت جهانی تابلو فرش سردرود تبریز
:: برج تاریخی آتش نشانی تبریز
:: طبیعت زیبای هوراند آذربایجان شرقی
:: گردش در دروازه آذربایجان شرقی ، شهرستان میانه
:: بیشترین مالیات کشور اذعان آذربایجانی ها
:: فرزندآوری و کودکان آذربایجان شرقی
:: روستای چراغیل و فرهنگ روستای قاضی جهان در آذرشهر
:: پروفسور محسن هشترودی و پروفسور لطفی زاده و پرفسور علی جوان
:: در آستانه سال نو میلادی و ارامنه تبریز
:: دوربین تبریز لینک 66 ( برف و زمستان در کندوان )
:: چله گئجسی در آذربایجان


 

شارژ ایرانسل

فال حافظ