تبریز ویکی لینکلر

 
لباس محلی آذربایجان
نظرات |

لباس و نحوه پوشش مردم آذربایجان در گذشته

مردم آذربایجان


این مطلب از وبلاگ سراب برگزیدم بنظرم خوب بود البته خودم کمی تغییراتی دادم، هرچند قبلا درباره لباس آذربایجانی و اصالتش مطلب داشتیم ولی آنقدر مهم است که نباید فراموش شود..
فاصله گرفتن از این سنت های ریشه دارمان یعنی حماقت!
اینهمه دم از اصالت و تاریخمان میزنیم ولی در عمل هیچ!  حداقل ایکاش میشد در مراسمات رسمی مثل تولد و جشن و عروسی و غیره بپوشند ولی انگار باید اینها را هم مثل موسیقی سنتی و زبان آذری و مراسمات خاص آذربایجان فقط بگیم و بشنویم...

آذری

پوشاك بارزترین نماد فرهنگی ، مهم ترین و مشخص ترین مظهر قومی و سریع الانتقال ترین نشانه فرهنگی است كه به سرعت تحت تأثیر پدیده های فرهنگ پذیری در بین جوامع گوناگون انسانی قرار میگیرد ، حتی عده ای را عقیده بر این است كه استیلای فرهنگی و سلطه پذیری در وهله اول از طریق انتقال پوشاك صورت میگیرد و حتی میتوان به تغییر پوشاك یك جامعه ، نوع معشیت و شیوه تولید آنها را نیز دچار دگرگونی نمود و تغییرات و تحولاتی در ساختار زندگی اجتماعی آن جامعه ایجاد كرد .

i love tabriz

در شكل گیری و تركیب پوشاك محلی هر قومی عوامل عمده ای مؤثرند كه مهم ترین آنها عبارتند از:

1- مذهب،چناچكه معتقدان به مذهب خاصی سعی میكنند كلیه اعمال و رفتارهای فردی و اجتماعی و از جمله پوشاك خود را با موازین آن مذهب هماهنگ كنند .

2- شرایط و عوامل طبیعی،یكی از عمده ترین جنبه های كاربردی پوشاك حفاظت تن در مقابل عوارض آب و هوایی و نیز خطرات و ضربه ها و تماس های ناشی از فعالیت های روزمره است ، از این رو محیط و شرایط طبیعی در شكل گیری مؤثر است .

3- شیوه معیشت و نوع فعالیت، معیشت مسلط در جامعه ای روی پوشاك آن جامعه مؤثر است مثلا“ چنانكه نوع معیشت جامعه ای دامداری باشد معمولا“ مواد اولیه پوشاك آن جامعه از پشم تشكیل میشود .

4 - منزلت اجتماعی ،جنس ، رنگ شكل ، زیورها و ضمایم پوشاك در هر جامعه ای به منزله علامت و نشانه خاص برای معرفی اقوام مختلف است و به پوشنده آن منزلت اجتماعی ویژه ای میدهد .

آذربایجانیها

پوشاك مردم در آذربایجان

آب و هوای تقریبا“ یكسان آذربایجان كه عموما“ سرداست ، این نیاز را پیش آورده است كه لباس های مردم آذربایجان از جنس موادی ضخیم و گرمازا تهیه شود . دامداری وگذشته های دور این امكان را به اهالی داده است كه از محصولات دامی و پوستی در حد اعلا در تهیه البسه و پوشاك استفاده نمایند . از طرف دیگررونق كشاورزی در منطقه نیز امكان دست یابی به مواد گیاهی را در خصوص تهیه این ملزومات امكان پذیر ساخته است .

شكل پوشاك زنان و مردان در استانهای آذربایجان ازتقریباً الگویی یكسان پیروی می كند .و مقتضیات جغرافیایی و اقتصادی استان امكان حفظ الگوی نسبتاً ثابتی در پوشش را فراهم كرده اند.ازطرف دیگر برخوردهای مداوم فرهنگی ناشی از رونق اقتصادی و تجاری موجبات روزافزون و یكسان شدن پوشش مردان و زنان دراستان آذربایجان شرقی به ویژه در شهرها با دیگر مناطق ایران می شود است . تنها در عشایر كلیبر شكل خاصی از پوشاك زنان مشاهده گشته كه وجود دهان بند یا “ یاشماق “ وجه ممیزه آن است .

لباس سنتی آذری

 در پوشاك این زنان دامنهای بلند چین دار تا مچ پا و پیراهن بلند بر روی آن كه در دو طرف چاك دارد ، از ویژگیهای اصلی پوشش محسوب میشود . ولی همانطور كه گفته شد این شكل پوشش عام نیست . در روستاها پیراهن تا سر زانو كه از كمر چین میخورد با شلوار گشاد پارچه ای و روسری شكل نسبتا“ رایج پوشش زنان به شمار میرود كه نظیر آن در دیگر روستاهای ایران نیز دیده میشود .

مواد لازم برای تهیه پوشاك جز در تهیه جورابها و كلاهها و دستكشهای كركی كه از پشم رسیده دامها تهیه میشوند ، معمولاً از طریق تجارت و در بخش خدمات تهیه میگردند . بنابراین پوشش اصلی زنان و مردان معمولاً از موادی تهیه میشود كه در استان به دست نمی آید .


جشن آذری

باتوجه به مطالب گفته شده وجهت جلوگیری از تكرارمطالب به اختصار پوشاك مردان وزنان به تفكیك سرپوش ها ،تن پوش ها، پاپوش ها،لباس های كارومراسم ها به عنوان نمونه های معمولی اشاره می شود.



دختر و پسر

پوشاك مردان

سرپوش مردان

در آذربایجان به كلاه بورك یا پاپاق  می گویند كه انواع معمول آن عبارتند از :

پهلوی بورك : به صورت نیم دایره استوانه ای از دو قسمت وسط كه دایره در اندازه قطر سر و كناره تشكیل می شود . از جنس پارچه های ضخیم بوده و معمولا“ در شهرها تولیدودر مناطق شهری وروستائی مورد استفاده قرار می گیرد.

قزاقی بورك : همانند كلاه پهلوی است ،كه بیشتردرروستاها مورداستفاده روستائیان قرارمی گیرد.

كچه بورك : از جنس نمد كه بیشتر چوپانها وعشایر از آن استفاده میكردند . بعضی اوقات نیز در روی نمد نقش هایی نیز دیده میشود .

چینی بورك : از جنس پارچه پنبه ای به صورت یك تكه دوخته میشده است .

كپی : نوعی كلاه كه در قسمت پیشانی دارای سایبان بوده همانند كلاه های پهلوی بورك و قزاقی میباشد . قسمت اصلی كلاه عبارتست از یك نیم استوانه كوتاه كه در قسمت پیشانی زایده ای از جنس كلاه به آن متصل است .

پوشاک مردانه

•عرقچین: از جنس نخ های پنبه ای  است كه افراد كهنسال و مخصوصا“ حجاج در هنگام نماز بر سر میگذارند .

عرقچین گلدار : بصورت نیم استوانه ای از جنس پارچه های گلدار كه عبارتست از دو قسمت وسط و كناره كه بیشتر جوانان درسال های گذشته بر سر میگذاشتند . در هنگام عروسی برای داماد نوعی از آن را با استفاده از پارچه ابریشم میدوختند .

تل بورك : نوعی كلاه هماننند عرقچین كه معمولا“ حاجی ها  و شیخ ها بر سر میگذارند .

توخونما بورك : همانند عرقچین است كه با استفاده از نخ های پنبه ای بافته میشود .

ایپ بوركی : نوعی كلاه بافته شده از پشم شتر بوده است .

یون بورك : نوعی كلاه بافته شده از پشم گوسفند یا كرك بز است .

دری بورك : از پوست بره تازه بدنیا آمده كه بسیار لطیف است تهیه میشود . معمولا“ بره هایی كه رنگ پشم آنها مشكی باشد انتخاب نموده بعد از پوست گرفتن قسمت چرمی آن را دباغی می كنند و در ساخت كلاه استفاده میكنند .

دورگه : نوعی كلاه به شكل استوانه ای كوتاه كه قسمت كناره آن از پوست بره اغلب در رنگهای طبیعی   ( مشكی و قهوه ای ) و قسمت وسط كلاه از پارچه بوده است . این كلاه مخصوص افراد متمول و مشایخ بوده است .

شكاری بورك : از جنس كاموا كه توسط زنان با استفاده از میل بافتنی تهیه و بافته میشد .

لبه دار :  شكل این نوع كلاه نیم استوانه ای بلند كه دور تا دور كاسه  آن نوار دیگری بصورت لبه متصل است كه به شكل سایه بان عمل میكند در دو نوع پلاستیكی و تابستانی است  و نوع پارچه ای كه معمولا“ در زمستان استفاده میشود . جنس این نوع لبه دارها معمولا” از نوع پارچه ماهوتی پشمی است .

كلاه كاموایی :كه با استفاده از كاموار بافته شده و در سالهای اخیر رواج بیشتری در شهرها و روستاها یافته است .

مردان آذری



تن پوش مردان

پیراهن
پیراهن های سنتی مردان درآذربایجان شرقی معمولاً به دو شكل یقه چپ و یقه ساده تقسیم می شود.

در نوع یقه چپ در قسمت جلوی پیراهن تا روی سینه باز بوده و زایده ای مثلثی شكل از سمت راست به سمت شانه چپ وصل میشود كه با استفاده از دگمه های نر و ماده قابل باز و بسته شدن بوده است . یقه ساده ، یا یقه ملایی كه همانند یقه چپ ، تا روی سینه باز بوده و یقه پیراهن گرد و ساده بوده است ، معمولا“ با سه عدد دگمه نیز باز و بسته میشد
نزدیك به 60 سال است كه پیراهن همانند مدل های فعلی و با دگمه های سرتاسری از گردن تا پایین كمر و یقه های شكاری رواج یافته است .


نوع دیگر پیراهن مردانه معمولاً درآذربایجان كه مخصوص محصل ها در سابق بوده وپیراهن مدرسه ای بدان می گفتند . تقریبا“ بلند تر از پیراهن های معمولی بوده و از زیر گلو تا پایین دگمه داشته است . دو جیب در طرفین و یك جیب در روی سینه سمت چپ داشته به همراه شلوار محصلی استفاده میشد .

لباس دوزی

توخونما كوینه :
نوعی تن پوش پشمی از پشم گوزن كه معمولا“ بعد از ریسیدن پشم توسط زنان ، با استفاده از میل های بافتنی آماده و بافته میشود .

یاخالیق :
از نظر شكل همانند پیش بند میباشد كه در هنگام كار بر روی لباس ها پوشیده و از پشت كمر با دو بند به كمر محكم میشود .

یاقاسیز كوینه :
همانند پیراهن های معمولی منتهی تا روی سینه باز بوده و با استفاده از دو دگمه بسته و باز میشود . در دور گردن آن فاقد یقه است و همانند یقه ملایی ساده است .

پالتو ( پلتو ) :

در جنس پارچه های پشمی كه توسط زنان در خانه ریسیده شده و سپس توسط زنان در بافته سپس با دست و آب گرم می مالیدند ( همانند كار نمد مالی ) سپس پارچه پشمی را به درزی ( خیاط ) میدادند تا بر قامت دلخواه بدوزد . شكل ظاهری آن همانند پالتوهای مردانه امروزی است و از پشت نیز چاك تا بالای كمر میخورد .


پسر آذری

ایپ پنجه :

از جنس الیاف پشمی است كه زنان پارچه را تهیه دیده سپس به خیاط میدهند تا بدوزد .  شكل ظاهری آن همانند كت های معمولی مردانه است . علاوه بر پارچه پشمی از پارچه های فاستنیه یز جهت دوخت كت استفاده میكردند .


لباس محلی آذری

بوزملی آرخالق :
از نظر شكل از دو قسمت بالا تنه كه همانند كت های معمولی بدون یقه و بصورت گرد و بعضا“ بصورت یقه هفت میباشد و قسمت پایین تنه تا بالای زانو ، چند برابر دور كمر از جنس پارچه زمینه به آن چین وصل میكنند ، معمولا“ تا روی كمر با استفاده از 5 یا 6 عدد دگمه كت باز و بسته شده و قسمت پایین تنه بصورت باز میباشد ، جنس پارچه جهت دوخت آن در سابق از پارچه های فام ، سری ، پشم بود و اگر پارچه بز را با جوهر رنگ میكردند به نام پارچه قدح جهت دوخت لباس های متمولین مورد استفاده قرار میگرفت و معمولا“ قسمت بالاتنه آن آستر میدوزند تا شق و ایستاده باشد . لازم به توضیح است كه پارچه سری از الیاف ابریشمی است كه در منطقه داران بافته میشد .

جلیقا :
همانند جلیقه های معمولی فعلی است ولی جنس پارچه آن از پشم و ایپ بوده كه معمولا“ قسمت جلوی جلیقه را از پشم میدوزند و قسمت پشت آنرا از پارچه های سری یا ساتن میدوزند . در قسمت جلوی جلیقه نیز 3 یا 4 عدد  جیب تعبیه میكنند و یقه آن معمولا“ به صورت یقه هفت میباشد .

عابا :
همانند عبای معمولی آخوندها است كه در فصل زمستان بیشتر استفاده میشد ، جنس پارچه آن از نخ های پشمی است كه توسط زنان روستایی بافته میشد ، بعد از تهیه پارچه را به دست خیاط می سپردند تا به اندازه قامت هر فرد دوخته شود .

شلوار ( شالوار ) :

از نظر شكل ظاهری همانند پیژامای معمولی بوده و در قسمت كمر به اندازه 2 سانت از لبه خط كمر تا نموده از میان آن لیفه یا بند ابریشمی به نام تومان باغی عبور میداند . برای افرادی كه از نظر هیكل اندكی فربه میشدند در لای دو لنگه شلوار زایده ای مربع شكل نیز میدوختند تا قسمت بالای شلوار گشاد و راحت باشد .

بهترین نوع پارچه شلواری پارچه اصفهانی بود كه كرباس یا بز اصفهان موسوم میشد . علاوه بر آن از پارچه های ماهوتی و همچنین پارچه های پشمی نیز شلوار میدوختند كه نوع اخیر آن در فصل زمستان بیشتر برش میكردند . بعدها شلوارهای امروزی با كمر و زیپ جلوی شلوار معمول شده است .

مردانه


زیر شلواری:
از پارچه های موسوم به سحری نوع كوتاهتر شلوار را برای مردها و پسر بچه ها می دوختند و در قدیم در كمر آن از تومان باغی استفاده میكردند ، بعدها با ورود و رواج كشی از آن استفاده میكردند .

گیمه :

نوعی پیراهن مردانه فاقد دگمه كه از قسمت گردن اندكی گشاد بوده كه می توانستند به راحتی برش كنند . معمولا“ این نوع پیراهن توسط زنان خانواده بافته میشد .

شال گردن ( بویون شالی ) :

از نخ هایپشمی یا پنبه ای می بافتند . معمولا“ برای بافت شال از جولفا بافی استفاده میكردند و از آن پارچه شال را می بافتند . بعدها با رواج كاموا و نخ های پشمی و از رونق افتاده دستگاههای پارچه بافی سنتی ، بافت شال گردن با استفاده از میل بافتنی و نخ های پشمی رواج یافته است .

پاپوش مردان:
 كفش های چرمی،لاستیكی،گالش،چكمه،كتانی،پلاستیكی،پارچه ای،چاریق،ازمهمترین انواع پاپوش های مردان درآذربایجان شرقی می باشد

چاریق:
از پوست دباغی شده گاو به قالب پای هر كس كفش را بریده ،سپس اطراف آن را با بندهایی از چرم محكم می كشیدند ، اضافه بند را نیز دور مچ پا ، محكم گره میزدند . این نوع كفش در فصل زمستان از روی كفش های حصیری پوشیده میشد تا احتمال لغزیدن را پایین بیاورد .


پوشاك زنان

پوشاک زنانه

سرپوش زنانه
سرپوش غالب زنان ودختران آذربایجانی روسری های دوخته وحاظری بازاری است كه از جنس های ابریشمی ،حریر،توری،و…

كه معمولاً درشهرها تهیه و جوانان ومیانسالان از آن استفاده می كنند.در كناراین سرپوش از سرپوش های سنتی ومحلی دیگری

مخصوصاً درمناطق روستائی استفاده می شود كه اهم آنها عبارتنداز:

عرقچین:
عرقچین نوعی كلاه ساده مركب از دو قسمت كناره و وسط كه معمولا“ از پارچه های مخمل و سبز به رنگ مشكی دوخته می شد ، قسمت وسط به شكل دایره و اطراف آن به اندازه دور سر از یك تكه پارچه مستطیل شكل بریده شده با دوختن دو طرف مستطیل و با مقداری چین به قسمت دایره وصل می شد .

این نوع سرپوش در زمان قدیم استفاده بیشتری داشته و امروزه معدودی از زنان مسن از آن استفاده میكنند ، همچنین در سابق قسمت پایینی عرقچین كه از روی پیشانی بیرون می ماند را با دوزن دوزی یا سكه های قلاب دار سكه دوزی میكردند و معمولا“ برای نگهداری آن در فوق سر و محكم ماندن در زیر روسری با بندهای نقره ای و یا با نخ های بافته رنگین در زیر چانه محكم می شد .

چارقد :
عبارت است از روسری بزرگ در طول و عرض 3 × 3 از پارچه هایی سفید با گل های ریز و كوچك ، سفید چلواری و پارچه های الوان و از جنس نخی و وال كه امروزه نیز مورد استفاده قرار میگیرد . بعضا“ در اطراف و چارگوش آن را به صورت نخ كشی كرده و ریشه ریشه میكنند كه به این طریق به تزئین چارقد اضافه میكنند .

چارقد را بصورت مثلث لا نموده و به نحوی بر روی سر میگذارند كه سمت راست گوشه آن بلند تر باشد و با استفاده از یك سوزن یا سنجاق قفلی در زیر چانه محكم میشود ، سپس قسمت بلند تر سمت راست را به طرف شانه چپ انداخته و بر روی چانه می كشند .

در هنگام كار دو طرف گوشه جلو چارقد را در دور گردن در پشت سر گره میزنند . امروزه استفاده از چارقد در میان جوانان و میانسالان كمتر استفاده می شود .


زنان آذربایجانی


شال :
از جنس نخ های ابریشمی در اندازه های 3 × 3 یا 5/1 × 5/1 متر در رنگهای متنوع و شاد كه در اطراف چهار گوشه آن نیز طرح هایی توسط مهر و چاپ غیر از رنگ زمینه بر روی نقش بسته می شود.

پیشانی بند:
ااز جنس ابریمشی و معمولا“ به رنگ سیاه است كه از روی چارقد بر روی پیشانی بسته می شود . معمولا“ دستمال را بصورت نوار لا كرده سپس به نحو مخصوصی بر دور سر می پیچند و گره آن را در پشت سر می اندازند .

چادر شب :
عبارتست از پارچه چهارگوش به صورت چهارخانه ( خانه دار ) در رنگه های شاد ( آبی ، قرمز و سفید ) میباشد كه به صورت مثلث تا كرده و دور تا دور كمر از روی لباس بسته می شود معمولا“ گره آخرین بر روی شكم بسته میشود.

چادر سیاه:
 از چادرهای معمولی نیمدایره ای كه معمولا“ از سه تكه دوخته میشود ، تخته بالایی ، نیم تخته دایره ای پایین و دو لچك كناره نیم دایره كه مخصوص مهمانی و مسافرت است از جنس ابریشمی ، كرپ و … دوخته میشود و در منازل و در سر كوچه و خیابان از این نوع و شكل چادر منتهی از جنس پارچه های نخی و كودری و رنگین دوخته و استفاده می شود .

دختران محلی

تن پوش زنانه

 پیراهن :
جنس پارچه جهت دوخت پیراهن عبارتست از ابریشم ، كودری ، چیت ، ماهور و … در رنگ های الوان و معمولا“ با گل های درشت .

معمولا“ پیراهن تا روی زانو دوخته میشود كه در طرفین آن بند به اندازه یك وجب چاك میخورد و بر روی آن در مناطق روستائی با نوارهای سیاه رنگ و یا سكه های دو ریالی سكه دوزی میكنند . علاوه بر روی چاكها قسمت های پایین دامن پیراهن را نیز به اندازه 3 سانت تا نموده اصطلاحاً كوبه میگویند . و بر روی آن نیز سكه میدوزند . قسمت جلوی پیراهن تا روی سینه باز میباشد كه با استفاده از دگمه های قابلمه ای یا نر و ماده محكم میشد . امروزه با دست یا با ماشین های خیاطی جای دگمه ای باز میكنند .

لباس محلی آذری زنانه

یقه پیراهن به دور گردن و ارتفاع 3 سانت ، به دور گردن میدوزند.

آستین ها ساده و بدون چین از قسمت سر شانه دوخته میشود ، و دو قسمت زیر بغل نیز برای اینكه اندكی گشاد باشد یك تكه پارچه از جنس پارچه پیراهن به شكل مربع شكل تكه می دوزند. قسمت پایی مچ را نیز مقداری چین انداخته سپس یك تكه پارچه به دور مچ دست كه به آن دستك میگویند ، وصل نموده و با استفاده از دگمه باز و بسته میشود .


پیراهن بلند :
همانند لباس های معمولی امروزی به صورت سرتاسری یا این كه دو تكه ، بالاتنه و قسمت دامن لباس است كه قسمت بالا تنه تا روی كمر با دگمه باز و بسته میشود و قسمت پایین دامن چین دار است .

تومان یا شلته :
از جنس پارچه های گلدار ، حریری ، كودری ، چیت ، وال و چیت روسی كه معمولا“ به رنگ آبی است دوخته میشود.قسمت كمر را ابتدا مقداری با دست چین میدهند یا بصورت پلیسه تا میكنند . سپس به اندازه 2 برابر دور كمر به آن كمر دوخته ، مجدد از میان پارچه كمر ، بند تومان عبور میدهند و در هنگام استفاده از دامن با شل نمودن گره تومان آن را باز می نمایند .

قسمت پایین لبه دامن را با نوارهای سیاه رنگ اریب دوزی میكنند و یا اینكه بعد از تا كردن اندازه 2 سانت چندین بار با چرخ خیاطی به صورت زیگزاگ میدوزند . معمولا“ در سابق مقدار  سه یا چهار دامن از روی هم پوشیده میشد و بلندای دامن تا روی مچ پا میشد .

آذربایجانیها


نوعی از این تومان ها در قسمت دامن یك تكه پارچه داشته است كه به آن پاچه بند میگفتند  كه عملكرد زیر پوش را دارد . به این نوع دامن باغلی تومان میگویند .

باغلی تومان

كت ( یل ) :
همانند كت های معمولی مردانه است كه برای زنان از نوع مخملی دوخته میشد و قسمت  یقه كت ها نیز به صورت یقه برگشته است كه معمولا“ یقه كت را با سكه های قلاب دار 2 ریالی تزئین میكنند و بعضا“ در جیب و دور گردن یقه برگشتی را نیز سكه میدوزند . این نوع كت ها در روی سینه و روی كمر تعداد 4 جیب داشته و بعضی از زنان مسن در قسمت داخلی مابین آستر و رویه نیز جیب مخملی تعبیه میكنند كه محل نگهداری پول خرد و … میباشد


 جلیقه:
از جنس پارچه مخملی به رنگ های قرمز ، مشكی و سبز دوخته میشد ، یقه ها بصورت هفت كه با زایده ای از جنس پارچه جلیقه به صورت برگردان به آن اضافه میشد . جیب ها نیز در روی كمر 2 عدد و روی سینه 1 عدد تعبیه میشد كه معمولا“ سر جیب ها را نیز تكه ای زاید بر روی آن دوخته میشد . روی سینه و دور تا دور پایین دامن را نیز سكه دوزی میكردند . معمولا“ بعضی ها قسمت پشت جلیتقا را از پارچه های مشكی و قرمز دوخته و قسمت جلویی جلیقا را از مخمل میدوختند . امروزه استفاده از جلیتقا در میان زنان كمتر مورد استفاده قرار میگیرد  .

آذربایجانی


ژاكت :
از جنس كاموا كه توسط زنان با استفاده از دو میل از پشم های گوسفند كه خود ریسیده اندویا به صورت آماده از بازارخریداری می شود ، بافته میشود كه در قسمت جلو باز بوده و با دگمه باز و بسته میشود . البته استفاده از ژاكت های آماده شهری و كت های ماهوتی مشكی رنگ بیشتر كاربرد دارد .

 پیراهن :
از جنس كامواهای معمولی كه خود بافته اند یا این كه به صورت آماده و به شكل جلو بسته از شهر خریداری میشود

جوراب:
زنان مسن و میانسال در حال حاضر نیز از جوراب های دست بافت پشمی كه دست بافته خودشان است ، استفاده میكنند . معمولا“ از پشم و كرك گوسفند و بزغاله ها نخ های لطیف پشمی را میریسند و با انداختن نقوش ذهنی بر زیبایی آن می افزایند ولی جوانترها از جورابهای شهری و نازك استفاده میكنند كه معمولا“ از جنس نایلون و نخ میباشد .


پاپوش های پشمی آذری

دستكش :
با استفاده از نخ های پشمی نازك دستكش های یك انگشتی می بافند و در فصول سرد زمستان بر دست ها میكشند .

پاپوش زنانه :

كفش های چرمی، لاستیكی، كتانی، پارچه ای ، چكمه،چاریق ، …. از معمول ترین پاپوش های زنانه آذربایجان شرقی است.

 
لباس كار و شغل :
مردان و زنان آذربایجان در هنگام انجام كارهای مختلف معمولا“ از لباس های مخصوص ان كار استفاده میكنند .

زنان روستایی آذربایجان در هنگام كارهایی مانند نان پزی از لباس های مخصوص نان پزی كه شبیه لباس های معمولی است با پیش بند و نوعی دستبند كه تا بازو را می پوشاند استفاده میكنند .

در كارهایی مانند تهیه سوخت زمستانی از لباس و دستكش های كهنه استفاده میكنند .

دوخت لباس آذری



مردان در هنگام كارهایی مانند كشاورزی از لباس های كهنه با پیش بند كوتاه كه روی شكم و پاها را می پوشاند استفاده میكنند .

در هنگام كارهایی مانند آبیاری از چكمه های لاستیكی ساق بلند و برای شخم زنی از مچ بند و ساق بند های پشمی و كفش چاروق استفاده می شود.

در مشاغلی مانند آهنگری و قصابی از پیش بند استفاده میشود و آهنگران علاوه بر پیش بند از نوعی دستكش پارچه ای زمخت نیز استفاده میكنند .

لباس مراسم :
معمولا“ مردان و زنان آذربایجانی در مجالس عزاداری و تعذیه از لباس مشكی استفاده میكنند . ولی در سالهای گذشته كه لباس مشكی چندان متداول نبوده است زنان تنها از یك چارقد مشكی كه بر سر می انداختند استفاده میكردند .


لباس مراسم آذری

عروسی آذری

در جشن ها و عروسی ها مردم آذربایجان سعی میكنند از بهترین و تمیزترین لباس های موجود خود استفاده نمایند .بویژه زنان سعی میكنند از چارقد تازه و حدالامكان چادر و كفش تازه استفاده نمایند . در سابق كه لباس عروسی قرمز رنگ میشد زنان با سلیقه لباس و پیراهن عروسی خود را به نحو احسن نگهداری میكردند و در هنگام جشن و سرور از آن استفاده میكردند .

دختر آذری

امروزه استفاده از لباس های محلی و سنتی در بسیاری از نقاط ایران از جمله آذربایجان منسوخ شده و مردم از لباس های معمول شهرهای بزرگ استفاده می كنند ولی در برخی از مناطق این استان چون مناطق روستایی و در میان عشایر كوچ نشین ، استفاده از لباس های محلی توسط مردان و زنان عمومیت دارد.

لباس سنتی آذری

مسئولین میراث فرهنگی استان اقداماتی برای احیای لباسهای محلی تا کنون انجام داده اند ، همچون موزه های و نمایشگاهای صنایع دستی سیار ، تشویق حمایت از دوزندگان لباسهای محلی ، ساخت عروسک هایی با لباسهای محلی آذری و ...


مرتبط با : آذربایجان * تورک سئسه لینک * میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان
برچسب ها : مدل لباس-لباس سنتی-دوخت لباس-پوشش زنان-لباس محلی آذری-میراث فرهنگی آذربایجان شرقی-صنایع دستی آذربایجان شرقی-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : شنبه 12 بهمن 1392
زمان : 04:00 ب.ظ
می توانید دیدگاه خود را بنویسید
شهروند تبریز سه شنبه 15 بهمن 1392 05:56 ب.ظ
ما باز هم اگه پیدا بشه میپوشیم ولی کو لباس محلی اذربایجان
الان کرد ها ازادانه لباس محلیشون رو تو تبریز میپو.شن ولی یکی نیست یه لباس محلی اذربایجان رو بفروشه من خیلی دنبال لباس رفتم اما چیزی پیدا نکردمباید جایی باشه که خرید کرد پوشید دیگه!؟
تبریز قارتال پاسخ داد:
: آره خیلی کمه البته خیلی کم استقبال میکنند و تولیدی های لباس آذری دلسرد میشن...
خیلی بده این...

یاشا...
خیبر باردل یکشنبه 13 بهمن 1392 07:46 ب.ظ
تا خود مردم نخوان هیچ مسئولی نمیتونه با فرهنگشون کنه...
تبریز قارتال پاسخ داد:
: دقیقا...
ولی انگار هیچکسی خودش نمیخواد و فراری هستن از هویت و اصالتشان...
فقط حرف میزنیم میگم به به چه ریشه و سنتی اما در عمل فراری هستیم همه!!!
deniz یکشنبه 13 بهمن 1392 12:25 ق.ظ
سلام
مرسی از این معرفی کامل و زیبا
مراسم عروسی همزبانان آذربایجانی باکوئی رو که نگاه میکردم به صورت خیلی مدرن و هایکلاسی برگذار میکردند ولی برای شب حنابندان عروس و داماد هردو لباس سنتی آذربایجانی رو پوشیده بودند که جذاب و تحسین برانگیز بود. لباس زیبائی داریم قدرشو باید دونست.
گئنه ده چوخ تشککور :)
تبریز قارتال پاسخ داد:
: سلام
منم همینو میگم که اگر در زندگی روزمره این اصالتها نمیتونیم استفاده کنیم حداقل کاش در مراسمات از اینها بهره ببریم هم خیلی زیبا هستن هم از لحاظ پوشش بسیار غنی و محجوب ترند...

ایکاش یکی اینها دوباره مد کنه در آذربایجان...
شادی شنبه 12 بهمن 1392 10:26 ب.ظ
سلام قارتال بی.
اوشماره پیامک کی گویموسوز جوابی یوخدی بیزه نیه؟؟؟
تبریز قارتال پاسخ داد:
: سلام آخه هامییه شامل اولمور سبد کالا..!


http://www.nasrnews.ir/news/tabid/243/ArticleID/12029/شماره-پیامک-برای-اطلاع-از-سبد-کالا-نشانی-سایت-یارانه-کالا
ائلشن شنبه 12 بهمن 1392 05:52 ب.ظ
سلاملار قارتال بئی
گوزلیم باخیشلارا باخدیم آمما پرابلمی یوخیدی
گدنه دا ساغولون که خبر وردوز
تبریز قارتال پاسخ داد:
: سلام
بله پرابلم یوخدی منده متوجه اولدوم...
وار اولون...
ائلشن شنبه 12 بهمن 1392 04:38 ب.ظ
دوغوردان ساغول

یاشاسین ائللر ، یاشاسین قارتال
تبریز قارتال پاسخ داد:
:
تشکورلر...
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
:: برج تاریخی آتش نشانی تبریز
:: طبیعت زیبای هوراند آذربایجان شرقی
:: گردش در دروازه آذربایجان شرقی ، شهرستان میانه
:: بیشترین مالیات کشور اذعان آذربایجانی ها
:: فرزندآوری و کودکان آذربایجان شرقی
:: روستای چراغیل و فرهنگ روستای قاضی جهان در آذرشهر
:: پروفسور محسن هشترودی و پروفسور لطفی زاده و پرفسور علی جوان
:: در آستانه سال نو میلادی و ارامنه تبریز
:: دوربین تبریز لینک 66 ( برف و زمستان در کندوان )
:: چله گئجسی در آذربایجان
:: خیابان سنگفرش تربیت در تبریز
:: منطقه کیامکی و کمتال آذربایجان شرقی
:: باغ تاریخی فتح آباد تبریز
:: سه قهرمان تبریز عظیم قیچی ساز ، یونس موحد ، اکرم امانی
:: دیدنیهای اطراف مرند
:: بیماری ایدز را بیشتر بشناسیم
:: وداع باشکوه تبریز با مسافران بهشت
:: قطار و دهقان فداکار
:: موزه آذربایجان در تبریز
:: نگاهی به طرح توسعه میدان ساعت تبریز
:: درباره تبریز و آذربایجان - پست ثابت About
:: آپارات تبریز لینک 68
:: شیرینی و سوغات خوردنی تبریز و آذربایجان شرقی
:: نفس های ارگ تبریز
:: از دانشسرای عالی تا دانشگاه تبریز
:: دروازه های تاریخی تبریز
:: خانه تاریخی پروین اعتصامی
:: دوربین تبریز لینک 65 ( پاییز متنق در سهند )
:: شهروند لینک آذربایجانی 65 ( تصاویر شهری از باکو Baku )
:: بستان آباد گردی


 

شارژ ایرانسل

فال حافظ