تبریز ویکی لینکلر - بزرگترین وبلاگ تبریز و آذربایجان

Təbriz və Azərbaycan üçün Blog İranda - Tabriz , Azerbaijan Region in Iran
نویسنده : تبریز قارتال یکشنبه 29 مهر 1397, 08:51 ب.ظ
سالروز صدارت وزیر لایق قاجار؛
سرنوشت ناخوش میراث امیرکبیر در تبریز



خانه‌های تاریخی، میراث معماری هر شهر است اما در کنار حفاظت از ویژگی‌های معماری، تعریف کاربری متناسب با شانیت تاریخی و فرهنگی این بناها نیز بسیار حائز اهمیت است. خانه تاریخی امیرکبیر، به طور بالقوه می‌تواند یک فرهنگسرا یا هنرسرا باشد.


۱۷۰ سال پیش در چنین روزی، با صدور حکم صدارت میرزاتقی‌خان امیرکبیر، یکی از نقاط عطف تاریخ ایران شکل گرفت؛ نام امیرکبیر در تاریخ معاصر با درایت، خدمت، مبارزه با فساد، توسعه علمی و فرهنگی و نهایتاً شهادت غریبانه در فین کاشان گره‌خورده،  با این حال، میراث تاریخی این صدراعظم لایق در تبریز حال و روز خوشی ندارد.

میرزاتقی‌خان امیرکبیر، از رجال شاخص قاجار بود و دومین مَسند حکومتی را در دست داشت، اما به سبب روحیه ساده‌زیستی و پرهیز از تشریفات حکومتی، برخلاف سایر شاهزادگان و حُکّام قاجاری، هیچ‌گاه تمایلی به ساخت عمارت‌ها و کاخ‌های آن‌چنانی برای خود نشان نداد. عمده میراثی که از این شخصیت تاریخی بر جای مانده، یکی دارالفنون تهران است و دیگری، خانه‌ای منتسب به دوره پیش از صدارت وی در تبریز.


امیر کبیر

 

حکایت غربتِ خانه تاریخی امیرکبیر

 خانه‌ای در محله وزیرآباد تبریز که سال‌های سال، کسی از پیشینه و حتی وجود آن خبر نداشت. گواه این بی‌خبری صحبت‌های پیرمرد سپیدمویی است که اصالتاً ساکن همین محله است. از آقای اسدالهی می‌پرسم چه اطلاعی از خانه امیرکبیر دارید؟ می‌گوید: اینجا خانه متروکه‌ای در میان یک باغ بود که  حدود 20 سال پیش اهل محل به اسم «خانه قدیمی» می‌شناختند. مدت‌های طولانی هیچ‌کس نه به باغ می‌رفت و نه جرأت نزدیکی به خانه را داشت. بعدها که این‌خانه را آباد کردند و باغ اطرافش را سامان دادند، مشخص شد که مرحوم امیرکبیر مدتی به این‌جا رفت‌و‌آمد داشته‌ است.

وی ادامه می‌دهد: با اینکه خودم اهل همین محله هستم، تا قبل از این کارها نمی‌دانستم امیرکبیر در دوره جوانی به این خانه رفت‌وآمد می‌کرد. البته همین الان هم که ارزش این خانه مشخص شده باز هم فرق چندانی با گذشته ندارد، چون همچنان بعضی‌ها نمی‌دانند این خانه چیست و چه تاریخی دارد؟ خود من هنوز داخل این خانه را ندیده‌ام.

از حاج‌آقا اسدالهی می‌پرسم، یعنی یکبار هم نشده که بخواهید وارد این خانه بشوید؟ جوابش را قانع‌کننده می‌یابم: «خیلی دوست دارم داخلش را ببینم اما خانه حالت خاصی دارد و رودربایستی مانع می‌شود که با این سن‌وسال بروم و بگویم می‌خواهم داخل خانه را ببینم! بقیه مردم هم همین‌طور هستند.»


مجسمه امیرکبیر

 

مجسمه امیر، چگونه غیب شد؟

چیزی که این پیرمرد اسمش را «رودربایستی» می‌گذارد، می‌توان طور دیگری ترجمه کرد: «محدود شدن کاربری عمومی فضاهای تاریخی و فرهنگی» نکته‌ای که احمد مسجدجامعی، عضو شورای اسلامی شهر تهران در سفر به تبریز از آن به «غربت خانه امیرکبیر» یاد می‌کند و می‌گوید: محلات تبریز منشأ اتفاقات مهمی بوده‌اند، اما بازتابی که باید «خانه تاریخی امیرکبیر» داشته باشد، در این محله دیده نمی‌شود.

وی اضافه می‌کند: بازخوردی از اصالت خانه امیرکبیر به چشم نمی‌خورد. حتی تندیسی هم که در اینجا از امیرکبیر بوده حذف شده است، بدون اینکه جایگزینی برای آن قرار داده شود.

خانه امیرکبیر با مساحت 300 مترمربع، سال 92 توسط شهرداری تبریز، تملک و مرمت و مجسمه برنزی 2.2متری از امیرکبیر اثر جعفر نجیبی نیز در مقابل آن نصب شد. مجسمه‌ای که به یکباره غیب شد، بی‌‌آن‌که کسی از علت ناپدیدشدن و سرنوشت آن خبر داشته‌باشد.

 


باغ وزیر

خانه امیرکبیر

کوی فیروز تبریز

میرزا تقی خان فراهانی


خطر فضاهای مخروبه پیرامون خانه

مشاهدات حاکی است این اثر تاریخی، با معماری زیبا و فضاهای ارزشمند جانبی در شرایط وخیمی نگهداری می‌شود. فضای پشتی این خانه در واقع، مجموعه‌ای از مخروبه‌هاست که می‌تواند یک نقطه مستعد برای انواع بزه و آسیب باشد. به‌علاوه، کودکانی که در محوطه کناری این خانه بازی می‌کنند هر آن ممکن است در فراز و نشیب این خرابه‌ها دچار اتفاق شوند.

علاوه بر مشکلات مربوط به فضای جانبی، کاربری محتوایی خانه نیز جای درنگ دارد. کاربری این خانه دو سال پیش توسط شهردار سابق، برون‌سپاری شده و شهرداری منطقه4 تبریز نیز به عنوان مالک خانه تاریخی امیرکبیر، پیش‌تر تاکید کرده که در کاربرد محتوایی خانه تاریخی امیرکبیر دخالتی ندارد.

امجدی، شهردار منطقه4 تبریز همچنین متذکر شده است که شهرداری منطقه 4 درحذف تندیس امیرکبیر از نمای روبه‌رویی این خانه، نقشی نداشته است.

وی با بیان اینکه خانه‌ای با چنین قدمت و زیبایی، قطعاً از ظرفیت‌های فرهنگی و گردشگری در حوزه منطقه 4 است، افزود: پیگیر هستیم تا مکان دیگری برای موسسه‌ای که هم‌اکنون این خانه را در اختیار دارد، اختصاص دهیم تا پس از آن علاوه بر ساماندهی فضای پیرامون و فضاسازی لازم، کارکرد خانه امیرکبیر را در خدمت برنامه‌های عمومی منطقه قرار دهیم.

 

 خانه امیر در تبریز

باغ وزیر تبریز

باغ وزیر

باغ تبریز



خانه امیرکبیر، ربطی به امیرکبیر ندارد؟!

دهقان، از متصدیان مرکز پیام منیر-مرکزی که هم‌اکنون این خانه تاریخی را در اختیار دارد- با اشاره به اینکه این خانه، هیچ ارتباطی به امیرکبیر ندارد، می‌گوید: این خانه در اصل «خانه تاریخی وزیرآباد» است و به اشتباه «خانه امیرکبیر» عنوان شده است.  

وی با اشاره به اینکه این خانه هم‌اکنون مرکزی برای پاسخگویی به سوالات شرعی است، تاکید می‌کند: در صورتی که مکان دیگری برای فعالیت‌های این مرکز پیشنهاد شود که مورد تائید نیز باشد، این مرکز می‌تواند فعالیت‌های خود را در مکان جدید ادامه دهد.

از دهقان می‌پرسم، آیا هم‌اکنون امکان بازدید از این خانه تاریخی فراهم است؟ پاسخ می‌دهد: این خانه دو اتاق دارد و جاذبه خاصی برای بازدید ندارد.

 

هیچ شکی در اصالت خانه تاریخی امیرکبیر نیست

تردید در اصالت خانه تاریخی امیرکبیر، باعث شد موضوع را از کریم میمنت‌نژاد، تاریخ‌پژوه تبریزی سراغ بگیرم. میمنت‌نژاد، متذکر می‌شود: نکته مهم بحث این است که اگر این خانه مربوط به امیرکبیر نیست، چرا نام محله «وزیرآباد» گذاشته شده‌است.

وی تصریح می‌کند: بر اساس یک رسم قدیمی، چهره‌های حکومت، در حومه شهرها برای خود باغ‌هایی داشتند و این خانه به همراه باغ اطرافش جزو مایملک خواهر ناصرالدین‌میرزا (همسر امیرکبیر) بوده‌است؛ در واقع امیرکبی، در سال‌های پیش از صدارت گاهی اواقات برای تنفس خاطر، در این باغ و این خانه تاریخی حضور داشته است و هیچ شکی نیز در این موضوع نیست.


امیرکبیر

امیر کبیر

 

تعریف کاربری متناسب فرهنگی، چالش خانه‌های تاریخی

تبریز اگر چه در دوره قاجار، پایتخت نبوده اما یک مرکز ویژه برای تربیت رجال سیاسی و حکومتی به شمار می‌رفته‌ است،داز این رو بافت تاریخی این شهر از دیرباز با بناهای زیبای قاجاری شناخته می‌شد. بناهایی که یکی‌یکی تخریب شده و امروز شمار کمی از آن باقی مانده‌است. از میان بناهای موجود نیز، تعداد انگشت‌شماری توسط نهادهای متولی، تملک و مرمت شده است.

با این حال، نحوه کاربرد این خانه‌ها، همواره مورد چالش بوده‌است. خانه‌های تاریخی، میراث معماری هر شهر است اما در کنار حفاظت از ویژگی‌های معماری، تعریف کاربری متناسب با شأنیت تاریخی و فرهنگی این بناها نیز بسیار حائز اهمیت است. خانه تاریخی امیرکبیر به طور بالقوه می‌تواند یک فرهنگسرا یا هنرسرا باشد، یا مرکزی برای پژوهش‌های تاریخ معاصر، یا موزه‌ای کوچک با کلی ابتکار و خلاقیت.


لینک پست خانه و باغ امیر کبیر




دسته بندی : تبریز , * پارکها و محیط زیست , * انتقاد،پیشنهاد لینک , * میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان ,
برچسب ها : خانه امیرکبیر , کوی فیروز تبریز , باغ وزیر تبریز , مجسمه امیر کبیر در تبریز , صدارت ایران , خانه قاجاری تبریز ,


نویسنده : تبریز قارتال سه شنبه 24 مهر 1397, 08:30 ب.ظ

این پست شهروند آذربایجانی مربوط است به تصاویر عکاس آقای مهران چراغچی از آذربایجان شرقی و تبریز با توضیحاتی انگلیسی...



Qeshlaq village, East Azerbaijan, Iran
اطراف تبریز



Dogijan village, East Azerbaijan,Iran
روستای آذربایجان


Lezginka, also spelled Lezghinka, folk dance originating among the Lezgian people of the Caucasus. It is a male solo dance (often with a sword) and also a couple dance. The man, imitating the eagle, falls to his knees, leaps up, and dances with concise steps and strong, sharp arm and body movements. When the dance is performed in pairs, couples do not touch; the woman dances quietly as she regards the man’s display
Tabriz
آذری


Babak fort , Kaleybar , East Azerbaijan province, Iran
کلیبر



Urmia lake is the world's second largest brine lake and one of the most hyper saline lakes in the world. It is located at 37º30´N and 45º30´E, with a surface area of 4 750 to 6 100Km² and mean depth of 6.0m. Since 1997, the water volume of the lake has begun to decrease. In 2002, drought began to threaten the Urmia lake and in 2014, the dryness of the lake has been announced to be more than 75%. Poor agricultural management and a frantic rush for development are responsible for the lake’s desiccation

دریاچه ارومیه


Sohrol Church, East Azerbaijan, Iran
کلیسا سهرول



Sheykh Shahabedin , Ahar
اهر



Mollabashi alley, Tabriz
تبریز




Maqbarat-o-shoara or the Mausoleum of Poets  belongs to poets, mystics and famous people, located in the Surkhab district of Tabriz in Iran. It was built by Tahmaseb Dolatshahi in the mid-1970s while he was the Secretary of Arts and Cultures of East Azarbaijan. On the east side of Sayyed Hamzeh's grave and Ghaem Magham's grave, there is a graveyard containing the graves of important poets, mystics, scientists and well-known people of Tabriz. The Mausoleum was first mentioned by the medieval historian Hamdollah Mostowfi in his Nozhat ol-Gholub. Hamdollah mentions it being located in what, at the time, was the Surkhab district of Tabriz. Since the 1970s, there have been attempts to renovate the graveyard area. Some work has been carried out like the construction of a new symbolic building on this site. The first poet buried in this complex is Asadi

شهریار

مقبره الشعرا




The Bazaar of Tabriz is a historical market situated in the city center of Tabriz, Iran. It is one of the oldest bazaars in the Middle East and the largest covered bazaar in the world. and is one of Iran's UNESCO World Heritage Sites. Tabriz has been a place of cultural exchange since antiquity. Its historic bazaar complex is one of the most important commercial center on the Silk Road. Located in the center of the city of Tabriz, Iran, the structure consists of several sub-bazaars, such as Amir Bazaar (for gold and jewelry), Mozzafarieh (a carpet bazaar), shoe bazaar, and many other ones for various goods. The most prosperous time of Tabriz and its bazaar was in the 16th century when the town became the capital city of the Safavid kingdom. The city lost its status as a capital in the 17th century, but its bazaar has remained important as a commercial and economic center
Although numerous modern shops and malls have been established nowadays, Tabriz Bazaar has remained the economic heart of both the city and northwestern Iran. Tabriz Bazaar has also been a place of political significance, and one can point out its importance in the Iranian Constitutional Revolution in the last century and Islamic Revolution in the contemporary time. The bazaar was inscribed as a World Heritage Site by UNESCO in July 2010

بازار



Hojjat al-Islam mosque is located in south of Talebiyeh school yard and west of Tabriz grand mosque. Only is a great column in front of sanctuary, with ornamental spiral strips and prolific Mogharnas columns. The founder of the mosque, is "Hojjat al-Islam, Mullah Mohammad Mamaghani" student of"Sheikh Ahmad Ahsayy". After completing his education in Najaf and return to Tabriz, building of the mosque began, In the year 1856 andfinished the building in 1861. This mosque recently after restoration is connected to Tabriz Great mosque regularly

مسجد جامع تبریز

مسجد تبریز

بازار تبریز



63columns mosque, Bazaar complex of Tabriz

مسجد بازار تبریز



Constitution House of Tabriz
The Constitution House of Tabriz, also known as Khaneh Mashrouteh, is a historical edifice located next to the Great Bazaar of Tabriz, on Motahari Ave in Tabriz, Iran. During the years which led to Constitutional Revolution and afterwards the house was used as a gathering place of the leaders, activists and sympathizers of the movement. Among them, the most famous people wereSattar khan, Bagher Khan, Seqat-ol-Eslam Tabrizi and Haji Mirza Aqa Farshi and the founder Haji Mehdi Kuzeh kanaani, himself a revolutionary activist and a well-reputed person of the time; who was named Abolmele, i.e. the father of the nation at the time. . The two-story building was constructed in 1868 by Haj Vali Me'mar-e Tabrizi. It has numerous rooms and halls. The most beautiful part of the house is a skylight and corridor decorated with colorful glass and mirrors. The house was constructed by order of Haj Mehdi Koozekonani in 1868. It includes a two floor building with internal and external areas featuring Qajarperiod architecture. Haj Mehdi Koozekonani was a merchant in the Bazaar of Tabriz. with initiating of Constitution revolution and rising up in Tabriz city, Haj Mehdi joined the revolution and became one of the major financier of the revolution. in the same time he used the house as a place for meeting of the revolution heads, and a place for publication of underground paper of the constitution movement. The house became important in the history once again just after world war II when it is used a place for Azerbaijan's Democrat Party meeting center (1946-1947). On 1975 the house is registered by Cultural Heritage of Iran


مشروطه




Arg castle of Tabriz, Iran
During the Pahlavi era, parts of the Ark which had been constructed in the 19th century by the Qajar dynasty, were destroyed. This destruction was with the aim of purifying the original Arg construction from later developments. The southern part of the Ark is turned to a park, the "Mellat Garden" (lit. park of the people), before the Iranian revolution in 1979. In early 1980s after suppression of uprising of supporters of Muslim People's Republic Party against the new establishment of mixing religion and state and neglecting of Azerbaijani minorities, Moslem Malakuti selected as new Imam Juma of Tabriz by revolutionary government. During his tenure in Tabriz the destruction of Ark's Qajar era addendum wall and cultural institutes surrounding it accomplished and a new mosque for Friday prayers. Some people believe this destruction of local heritage was a systematic destruction of local Azerbaijani identity. In 1990s and 2000s a rehabilitation and renovation project was executed by the Iranian Organization for Cultural Heritages. During this rehabilitation however all of the remaining Qajar era development from Arg castle were removed


ارک



El-Gölü of Tabriz
Early history of the El-Gölü is not clear. However, it seems that the lake originally was used as a water resource for agricultural purposes. In old times there was an artificial island with an small palace in the middle of the lake which was used as royal summer palace during the Qajar dynasty (when Tabriz was the official residence of Prince of Iran). During 2nd Pahlavi's the palace was reconstructed and a pass-way is built to connect the island to the side walks around the lake. constructed in karakoyunlu period 1485 AD


ایل گلی




Saat Tower, the symbol of Tabriz also known as Tabriz Municipality Palace, was built in 1934 and is located in the center of the city and on the left side of the Blue Mosque. After the 2nd world war, the building was used by the Azaerbaiijan Democrat Party as a government office. When Iranian troops regained control of Tabriz in 1947, the building was used again as the Tabriz municipal central office, and since then this function has not changed

Clock towers are a specific type of builidng which houses a turret clock and has one or more clock faces on the upper exterior walls. Many clock towers are freestanding structures but they can also be part of a church or municipal building such as a town hall. They are a common sight in many parts of the world with some being iconic buildings. To name a famous clock tower in the world, the Elizabeth Tower in Londen, commonly called “Big Ben” can be mentioned
Saat Tower is called so beacause of the four face clock at the top of the tower, as saat means “clock”. In the 1990s, in an attempt o instal an elevator, one of saat’s patios was damaged. In 2008, the dome of the tower was reconstruced with a new khaki colored fiber glass to replace the original silver colored  dome.  To use the whole potential of the building, some parts of the tower have been used in function of a museum in recent years. The museum includes historical maps and photos of Tabriz, as well as some antiques such as first taxi cars, and old firefighting trucks
Since Saat Tower in Tabriz is located in the center of the city, it has been used for various ceremonies and gatherings in the city. Nowruz, for instance, is celebrated in Tabriz by setting a big Haft-Sin behind Saat Tower which attracts a lot of visitors
شهرداری

ساعت




The Blue mosque of Tabriz was built upon the order of Jahan Shah the ruler ofKara Koyunlu dynasty which made Tabriz the capital of his Kingdom. His Kingdom covered major parts of modern Iran, Azerbaijan, and Turkey. He was killed by Uzun Hassan (the ruler of Ak Koyunlu) and buried on the only parts of the mosque that survived
The mausoleum was built in the southern section of the mosque and is entirely covered with high marble slabs on which verses from Quran are engraved inThuluth script on a background of fine arabesques. The roof of the mausoleum and the main dome chamber of the mosque collapsed during an earthquake in 1779 A.D. and was rebuilt in 1973 thanks to the efforts of Mohammad Reza Memaran Benam (a famous architect from Tabriz) under the supervision of the national organization for preservation of ancient monuments

مسجد



The Tabriz Fire Fighting Tower, standing at 23 m, was built in 1917 . It was used to investigate fire related incidents inside the city. An observer in the top of the tower stood for 24 hours of the day was watching for whole of the city for any signs of smoke and fire and when he saw any evidence the firemen were informed with him and sent to the fire incident location.
The fire fighting station of Tabriz (which is already the first fire fighting station in Iran was established in city with the aids (several cupper pumps) of Russian emperor in 1832


برج آتشنشانی تبریز




Old Khosravi Leather Factory, (Art university of Tabriz)
چرمسازی



Chahar Menar (4 Minaret's), The tomb of Ravadi kings, Bazaar complex of Tabriz/Iran
چهارمنار


The Catholic Church (Mighty Ezra) belongs to Iran's Catholic Christian community. It was built in 1912 and is located in the Mearmear of Tabriz. The church, built with a brick facade, measures 30 metres high by 15 metres wide with the bell tower located on a small balcony
کلیسا




Behnam House is a historical building in Tabriz, Iran
The edifice was built during the later part of the Zand dynasty (1750–1794) and the early part of the Qajar dynasty (1781–1925), as a residential house. During the reign of Nasereddin Shah Qajar (1848–1896) this building was substantially renovated and embellished with ornamental paintings. The house consists of a main building, referred to as the Winter Building, and a smaller structure, referred to as the Summer Building. The Winter Building is a two-storey symmetrical construction standing on a basement. Like many traditional houses in Iran, this house has an inner (اندرونی, andaruni) and an outer (بیرونی, biruni) courtyard, the former being the larger of the two. In the course of a 2009 renovation project, some hitherto unknown miniature frescoes were discovered in this house which were restored by specialists. The Behnām House is part of the School of Architecture of Tabriz Art University

tabriz

بهنام




The Amir Nezām House. or The Qajar Museum of Tabriz, is a historical building in theSheshghelan district one of the oldest quarters of the city ofTabriz, Iran. The base of the edifice covers an area of 1200 square metres. This monument which since 2006 houses a museum dedicated to the Qajar dynasty(1781-1925), was built in the period of the Crown Prince Abbas Mirza (1789-1833). It was renovated by Hasan-Ali Khan, Amir Nezām Garrousi, in his position as the Major-domo of Azarbaijan, and used as his residency. In the subsequent periods, the house was employed as the official residence of the provincial governors of Azarbaijan. Because of persistent neglect over a long period of time, this building had come to be in such a bad state of disrepair that for a time it was seriously considered to demolish it and build a school in its place. Between 1993-2006 it has been subject of an extensive renovation process and since the completion of this undertaking it has been granted the National Heritage status

قاجار




Heidarzadeh House is a historical mansion situated in Maqsoudieh suburb of Tabriz, on the south side of Tabriz Municipality building. There is no document showing the date of construction of this historical house, but studies revealed that the house constructed about 1870 by Haji Habib Lak
The house was regis- tered in the list of National Remains of the Country in 1999. It covers an area of 900 square meters and has two floors. The house has two interior and exterior yards which are separated by house. In the basement, there is a Howz-Khaneh (a large room with a small pool with a fountain in the middle) ornamented with colorful bricks and vault. 
Other parts of the house are connected together through a hall. The building was ornamented with wooden-worked win- dows (called Orosi), stuccoes, colorful glasses, brick works and paintings. The main room (ShahNeshin) is one of the most attractive rooms of the house
خانه حیدرزاده




The Pottery museum is an art museum in Tabriz, Iran, established in one of the historical houses of the city known as Sarraflar’s house, which belongs to Qajar era

خانه سفال

سفالگری




Salmasi house of Tabriz
This house was built during qajar era in tabriz, iran. illuminated manuscripts are seen on closest and chimneys. also plaster work is seen on the ceilings. the building was made by stone, mortar and bricks. to visit this stunning place you need to enter tabriz city in east azerbaijan province, at the north western regions of iran, going to maqsudieh district

سنجش



Home sharbat Oghli-sharbat Oqli
The house is owned by the second half of Qajar rule in the early northern courtyard garden side rooms on two floors has been added.
The building has two floors and interior and exterior. Within the dimensions of the yard 60/9 * 60/21 meters north of the alley to enter. The outer entrance porch and entrance Mohtasham bed and into the long corridors takes us out to the courtyard garden
Rafi columns Srstvnhay frontage with the bed rest will attract every visitor
The entrance to the ground floor of the main building via a central staircase into the entrance hall is a newcomer to the upper floor provides access to all rooms.
Ground and first floors, each room has a large Tnby Frahnaky in its wings
In the end it studies the center has started its activities
With more than 1600 square meters of building area and entrance criteria Vdalan brick entrance façade decorated with framed bed Azkhsvyat implications are obvious
Stone and brick entrance and bed form height and framing columns and brick facade white uniform and prolific eastern side of the main features of the decorative elements


خانه شربت اوغلی



House of Seqat-ol -Eslam is a historical house in Tabriz, Iran
Now a museum dedicated to Seqat-ol-Eslam Tabrizi who was a local reformist of the Qajar era


ثقه الاسلام



The Nobar bath is one of the historical baths of Tabriz, Iran. It has been constructed in the centre of the city, near the Nobar gate which was one of the old gates of Tabriz. Nobar bath, which covers an area about 700 sq. metres, was used as a public bath until 1994. Its ruins have been restored by Cultural Heritage Organization of East Azarbaijan Province and registered as part of Iran's National Heritage
حمام نوبر



Kordasht Bath is a historical building located in the central part of Jolfa in East Azerbaijan province.The bath of Kordasht Village is situated on the southern banks of Aras River, HistoricalIran reported.It is bordered by Armenia on the northern side and Kamtal Mountains in the south. Its location enables it to have mild winters and warm summers.Every year, thousands of tourists visit the village and the bath.The bath was built in the midst of a large garden in the Safavid Era.Built upon the king’s orders, it was initially used as a bath only by the royalty.Aftert it underwent renovation during the Qajar Era upon the order of Agha Mohammad Khan Qajar, it was transformed into its current form.One of the changes was brought about by Agha Mohammad Khan who declared it open for public use.However, subsequently the bath was not maintained properly and ultimately became dilapidated.Such was the level of its dilapidation that people stopped using the facility and it became an abandoned relic.Following this phase, Kordasht Bath was recognized as one of East Azerbaijan province’s historical structures and began attracting visitors

حمام کردشت







دسته بندی : تبریز , شهروند لینک آذربایجانی , English Tabriz WikiLinks ,
برچسب ها : تصاویر تبریز , عکاس , عکاسی از تبریز , tabriz , تبریزگردی , خانه های تاریخی , mustseeiran ,


نویسنده : تبریز قارتال دوشنبه 16 مهر 1397, 11:45 ب.ظ

دهه‌شصتی‌ها خاطرات محو و کمرنگی از «حمام عمومی» دارند. زمانی که کودکان این نسل پا به مدرسه گذاشتند لوله‌های گاز به آهستگی به شهرهای کوچک و بزرگ رسید و بساط حمام‌های عمومی به‌تدریج برچیده شد.

از میان خوابی شیرین بیدارت می‌کند و با چشمان نیمه باز لباس تنت می‌کنی و باهم از خانه بیرون می‌زنید.

هوا گرگ میش است و هنوز سپیده نزده از میان بیشه‌های دو طرف جاده صدای جیرجیرک به گوش می‌رسد.

دست مادربزرگ را محکم گرفته‌ای و عجیب است که اصلاً هیچ ترسی نداری،  به هرحال او در کنارت هست.

هفته‌ای یکبار برای استحمام به اینجا می‌آیید.گرمابه‌ای که کنار جاده، میان باغ‌های سرسبز حکم‌آباد است. این تصویر نیمه روشن مربوط به سال‌های دور است زمانی که هنوز اثری از میدان آذربایجان تبریز نبود و ساکن یکی از محلات حکم‌آباد بودی.



 تصاویر مربوط به حمام نظافت حکم آباد تبریز است

گرمابه تبریز

حمام قدیمی تبریز

حمام تبریز


این خاطره مشترک خیلی از دهه شصتی‌هاست. آن موقع در همه خانه‌ها حمام نبود و نفت به سختی گیر می‌آمد و اثری از  آبگرمکن‌ها و پکیج‌های رنگارنگ امروزی نبود.

مادرها هفته‌ای یکبار دست بچه‌های قد و نیم قدشان را می‌گرفتند و از نخستین ساعت‌های روز، خودشان را به نزدیک‌ترین حمام خانه‌اشان می‌رساندند تا تمیز شوند.

پاکیزگی در نزد ایرانیان باستان چه قبل و چه بعد از اسلام از اهمیت خاصی برخورددار بوده است. به همین دلیل نیز از دیرباز در هر محله گرمابه یا گرمابه‌هایی جهت رفع  نیاز ساکنانش بنا شده بود. این مکان‌ها اگرچه به لحاظ بهداشتی بودن چندان مورد قبول نبودند،اما به هر جهت چون مردم  چاره دیگری نداشتند، با همان شرایط به نحوی کنار آمده و غالباً در برابر اغلب عوامل بیماری‌زای موجود در گرمابه‌ها مصونیت پیدا می‌کردند.

شاید بعد از خواندن این نوشتار تصور کنید دیگر بساط چنین گرمابه‌هایی برچیده شده و این‌ها نیز به مانند دیگر نوستالژی‌ها به صندوقچه تاریخ سپرده شده‌اند، اما باید بگویم که این‌گونه نیست و در مسیر پیاده‌روی روزانه‌ام متوجه شدم که یکی از گرمابه‌های نسبتاً قدیمی تبریز هنوز که هنوز است به راه است و مردم برای استحمام از آن استفاده می‌کنند.

چند قدمی مانده به تقاطع منجم تبریز تابلوی گرمابه‌ای به چشم می‌خورد با عنوان «صفانو» که انسان را کنجکاو می‌کند تا سری به آنجا بزند و ببیند اوضاع از چه قرار است.

از درب ورودی حمام که وارد می‌شوی بوی آشنایی تو را به قعر خاطراتت پرت می‌کند، بوی بخار آب مخلوط شده با شامپو و مواد شوینده بدن که تنها کسانی می‌توانند آن بو را تشخیص دهند که حداقل در عمرشان یک دفعه از حمام بیرون استفاده کرده باشند.


نظافت

حمام قدیمی

گرمابه تاریخی تبریز

حمام نظافت


مرد میانسانی در پشت دخل نشسته است و وقتی متوجه می‌شود که خبرنگار هستی به گرمی استقبال می‌کند و منتظر است تا سر صحبت را باز کنی.

ابراهیم خلیل گل‌محمدحیدری صاحب این حمام است، تاسیس آن را 1347 اعلام می‌کند و می‌گوید: این حمام از زمان تاسیس تاکنون حتی یک روز نیز تعطیل نبوده است و در طول همه این سال‌ها، پذیرای مراجعه‌کنندگان بوده است.

نمی‌توانم تعجبم را پنهان کنم و می‌پرسم حالا که همه در خانه‌هایشان حمام دارند، پس چه کسانی از اینجا استفاده می‌کنند؟

در حین صحبتمان یک نفر ساک به دست از یکی از اتاقک‌های حمام (نمره) خارج شده و به سمت دخل می‌آید.

پیرمرد است، گونه‌هایشان گل انداخته و بوی تند شامپو و صابون از دور به مشام می‌رسد. در کنار آقای حیدری روی صندلی نشسته و از او نوشابه می‌خواهد (گویا برحسب عادت، کسانی که از حمام خارج می‌شوند قبل از خروج  نوشابه یا آب میوه‌ای را میل می‌کنند تا فشار از دست رفته در حین استحمام را بازیابند).پیرمرد 6 هزار و 500 تومان پرداخت کرده و راهی می‌شود.

آقای حیدری بعد از اینکه مشتری را راه می‌اندازد، شروع به جواب دادن به سوالم می‌کند.

-درست است که الان همه در خانه‌هایشان دوتا دوتا حمام دارند اما هنوز هم هستند کسانی که به اینجا می‌آیند. اغلب مشتریان ما برخی از افراد قدیمی و پا به سن گذاشته همچنین مسافران و گردشگران هستند. به علاوه  کسانی که در خانه‌هایشان فشارآب کم است و چون در طبقات بالا هستند نمی‌توانند از حمام خانه استفاده کنند به اینجا مراجعه می‌کنند. اگر به طور تقریبی برای شما بگویم روزانه در حدود 20 تا 30 نفر و گاهی 50 نفر ما مراجعه‌کننده داریم.

نیم نگاهی به اطراف می‌اندازم. اتاقک‌های کوچک در کنار هم قرار دارند و درب‌های آلومینیومی با شیشه‌های طرح‌دار قدیمی مرا یاد دهه 60 می‌اندازد، چند عدد نیمکت چوبی رنگ و رو رفته نیز در کنار دیوار قرار دارد.

حوض بزرگ زیبایی در وسط راهرو دیده می‌شود و گلدان‌های رنگانگ در کنار حوض خودنمایی می‌کند. خاطرات آن سال‌ها در مقابل چشمانم جان می‌گیرند، با اینکه از کله سحر به حمام می‌آمدیم اما با این حال مدت‌ها در سالن منتظر می‌شدیم و گاهی برای اینکه روی این نیمکت‌ها جای خالی می‌یافتیم کلی شاد می‌شدیم، چون در غیر این صورت باید ساعت‌ها سرپا می‌ایستادیم.

وی می‌افزاید: صبح از ساعت 6:30 تا 9:30 شب حمام ما در حال کار است. حدود 18 عدد نمره داریم که از این‌ها تعدادی دارای «وان» بوده و بقیه معمولی هستند و خدماتی از قبیل مشت و مال کیسه‌زنی و ماساژ ارائه می‌شود که هزینه هرکدام در حدود 5 هزار تومان است.

مشت و مال و کیسه‌کشی عبارت است از مالش دادن اعضای بدن مشتری، فشردن و خم و راست کردن اعضا که از پشت و سینه شروع شده و با درازکش کردن و مالیدن ران‌ها و ساق‌های پا به اتمام  می‌رسانند، در مورد مشتریان نیرومند و قوی جثه نیز بر روی سینه، پاها و پشتشان راه رفته و برشانه‌هایشان نشسته سپس با کف پا از پشتشان به طرف پایین حرکت می‌کردند، بعد از  آن با دلوچه آب برسرش می‌ریخت از پشتش شروع به کیسه کشیدن بدن می‌کرد و پس از اتمام ،مشتری برمی خواسته روی سکوی پای خزینه برای صابون زدن می‌نشست.


ماساژ

لنگی

حمام کردن

آب تنی

تبریز


وی با اشاره به خاطرات تلخ و شیرینی که در طول نزدیک به 60 دهه از کار در حمام در ذهنش ثبت شده است، می‌گوید: شاید برای هر کسی که به طریقی با مشتری در ارتباط است، کثرت مشتری از هر چیزی بیشتر او را دلگرم می‌کند، یادم  می‌آید در سال 1353 زمانی که پدر مرحومم هنوز در قید حیات بود، ما در یک روز حدود 850 نفر مشتری از اینجا راه انداختیم که به نظرم خاطره‌خوشی از آن روز در ذهنم حک شده است.

حیدری، خاطره تلخش را نیز چنین بازگو می‌کند: در اوایل جنگ  به دلیل حمله هوایی تبریز کل شیشه‌های حمام فرو ریختند و یادم هست مردم از ترس جانشان لخت و نیمه لخت از حمام فرار کردند و این صحنه‌ها برای من لحظات تلخی بود که الان هم به یاد می‌آورم دلم می‌گیرد.

در سال 1342 حمام‌ها با اعمال فشار از جانب دولت نمره‌دار و یا به عبارتی به اتاقک‌های کوچک خصوصی جهت استحمام تقسیم شدند که البته باز مردم روال گذشته خود را کنار نگذاشتند هم از نمره و هم از خزینه استفاده می‌کردند.

شاید هرکدام از شما به ویژه آنهایی که دهه شصتی هستید خاطراتی از حمام بیرون رفتنان داشته باشید و گاهی نیز با یادآوری آنها لبخندی گوشه لبانتان جا خوش کند، در ادامه این گزارش اشاره‌ای به این خاطرات داریم.

سمیه یک دهه شصتی است  که با اشاره به حمام رفتن‌های آن دوره می‌گوید: با اینکه صبح تا شب در خانه بودیم و پاهایمان تمیز بود اما مادرمان عادت داشت هر وقت حمام بیرون می‌رفتیم حدود نیم ساعتی را با سنگ پا به کف پاهایمان بیفتد و خاطره دردآوری را در ذهنمان حک کند. 


شهلا نیز می‌گوید: خوراکی‌های خوشمزه‌ای که موقع خروج از حمام مادرمان به ما  می‌داد، قسمت خوش آن خاطرات را تشکیل می‌دهد. تصورش را بکنید که با سن کم ساعت‌ها در زیر دوش آب گرم می‌ماندیم و تنها میوه‌های شیرین و خوشمزه می‌توانست فشار از دست رفته‌امان را برگرداند.  

حمید نیز در این خصوص گفت: این روزها مد شده که در فضای مجازی با خاطرات دهه شصتی‌ها کلی مردم را مشغول می‌کنند و می‌خندانند. مخصوصاً با رنگ دست و پاهای از حمام درآمده که بیشتر شبیه سنگ پا می‌ماند تا پوست، چون واقعا ساعت‌ها زیر آب گرم و حرارت بالای هوای داخل حمام می‌ماندیم  ولی واقعاً خیلی جان سخت بودیم چون اگر یکی از آن بلاها را سر بچه‌های امروزی بیاورند به دلیل خشونت علیه کودکان پیگرد قانونی می‌شوند، این جمله‌اش را باخنده به اتمام  می‌رساند.

مطمئناً حمام «صفانو» اولین و آخرین حمامی نیست که در شهر تبریز هنوز هم دایر است و مشتری می‌پذیرد. چون به نظرم ما مردمانی هستیم که به سختی از خاطرت قدیمی‌امان دل می‌کنیم. چه بسا هنوز هم مردان و زنانی پیدا می‌شوند که دوست داشته باشند به یاد قدیم از گرمابه‌های بیرون استفاده کنند.
گزارش: فاطمه داداشی




امیدواریم در نگهداری و بازسازی و استفاده بهتر از این حمام های قدیمی و عمومی شهر، بیشتر توجه شود.


بالاحمام میدان قطب تخریب شد!

تخریب حمام


وضعیت مخروبه بسیار از حمام های تاریخی تبریز ازجمله میرزا مهدی در بازار !

حمام میرزا مهدی


   برخی حمام های تاریخی و قدیمی تبریز :

    حمام بهار
    حمام حاج علی بابا
    حمام سرهنگ
    حمام سید گلابی
    حمام شالچیلر
    حمام شاهزاده تبریز
    حمام شنب غازان
    حمام مهدی‌خان
    حمام میرزا مهدی
    حمام نخست
    حمام نظافت



لینک پست حمام ترکی و حمام تبریز

لینک پست کاروانسراهای تاریخی آذربایجان شرقی




دسته بندی : تبریز , * میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان ,
برچسب ها : حمام عمومی تبریز , گرمابه قدیمی , حمام تاریخی , میراث تبریز , حمام نظافت ,



» درباره تبریز و آذربایجان و اخبار About and News ( جمعه 16 اسفند 1398 )
» ویروس کرونا تهدیدی در ایران ( جمعه 9 اسفند 1398 )
» نقاش و نگارگر استاد علی اصغر پتگر ( جمعه 25 بهمن 1398 )
» زینب پاشا بانوی رابین هود ایران ( جمعه 18 بهمن 1398 )
» خانه زیبا که به هتل بوتیک در تبریز تبدیل می‌شود ( یکشنبه 6 بهمن 1398 )
» بنیس شبستر ، روستای دانشگاهی بدون بیکار و بی سواد ( چهارشنبه 25 دی 1398 )
» برف زمستانی 1398 تبریز ( جمعه 20 دی 1398 )
» اردبیل؛ سرزمین چشمه‌های بهشتی آذربایجان ( یکشنبه 15 دی 1398 )
» مشکلات صنعت کفش چرم دستدوز تبریز ( پنجشنبه 5 دی 1398 )
» شب خاطره ها چیلله گئجه‌سی ( شنبه 30 آذر 1398 )
» خلیل بحران طنز پرداز ( چهارشنبه 20 آذر 1398 )
» شهر شکی جمهوری آذربایجان ( یکشنبه 10 آذر 1398 )
» پاکبان و جدال با فاضلاب برای یک لقمه نان حلال ( دوشنبه 4 آذر 1398 )
» دوربین تبریز لینک 80 ( گردشی در اطراف بیلانکوه ) ( جمعه 24 آبان 1398 )
» پارک باغ‌شهر تبریز ( دوشنبه 13 آبان 1398 )
» مسجد حسن پاشا در انتظار احیا ( جمعه 3 آبان 1398 )
» شهر گمشده اوجان آذربایجان در راه احیا ( جمعه 26 مهر 1398 )
» عشایر شاهسون آذربایجان از اصالت تا زندگی شیرین ( سه شنبه 16 مهر 1398 )
» مصاحبه مینا خلیل‌ زاده فتحی برنده جایزه هوانوردی آمریکا ( چهارشنبه 10 مهر 1398 )
» چهار پروژه و نابودی چهار اثر تاریخی تبریز ( جمعه 5 مهر 1398 )
» زووفان حیوانات تبریز ( دوشنبه 25 شهریور 1398 )
» تصاویر محمدحسن‌میرزا قاجار در دارالحکومه تبریز ( پنجشنبه 21 شهریور 1398 )
» دلیرمردی که سوختن ارسباران را برنتابید ( دوشنبه 11 شهریور 1398 )
» حوادث اشغال تبریز توسط ارتش سرخ در شهریور ۱۳۲۰ ( دوشنبه 4 شهریور 1398 )
» شهروند لینک آذربایجانی 78 ( مهری نژاد ) ( سه شنبه 29 مرداد 1398 )
» سرگذشت دراماتیک امپراتوران مدرسه‌سازی مردانی آذر ( شنبه 19 مرداد 1398 )
» ضرورت احیا هتل قدیمی گراند و محله پاساژ تبریز ( جمعه 11 مرداد 1398 )
» ساعت به وقت گدایی در شهر بدون گدا تبریز ( دوشنبه 31 تیر 1398 )
» شهروند لینک آذربایجانی 77 ( آراز نویدی ) ( جمعه 21 تیر 1398 )
» چهارمین جشنواره خلاقیت و نوآوری تبریز ( پنجشنبه 13 تیر 1398 )
موضوعات

لینکستان

» سازمان گردشگری شهرداری تبریز Tourism Development Organization of Tabriz Municipality
» گردشگری آذربایجان شرقی - تبریز توریست
» آپارات کارتونهای آذربایجانی
» وبلاگ کلیبر سیتی (پریسا)
» وبسایت تبریز دانلود (هادی)
» آنایوردوم خطبه سرا
» آذربایجان و پیرامون (عبدالحسین)
» وبلاگ بایرام (بیانی)
» وبلاگ جانیم آزربایجان(elçi bəy)
» وبلاگ مازگامت
» یئنی قاپی
» سایت ادبیات ترکی ایشیق
» شهرمن تبریز (یاشار)
» وبلاگ باخیش(شادی)
» وبلاگ سهند ما (محسن)
» خاطیره لر دوراغی (حسین واحدی)
» صنم در اوج (سجاد)
» وبلاگ اشعار ترکی آذری و فارسی
» یوردوم ملکان
» وبلاگ تبریز شهر اولین ها (سعید)
» سهند توپراقی(جواد نجات)
» املاک قربانی (اسپیران)
» وبلاگ ینگی اسپیران (محمد)
» آنــــا یــوردوم تــبریــز(عبدا.. رضوی)
» وبلاگ کشاورزی آمقانی اسکو(شوکتی)
» وبلاگ گوگان
» ....................................
» وبلاگ اخبار اردبیل (فرزاد)
» وبلاگ شهریمیز اورمو
» دئیه لر(دیگاله)-اورمیه
» وبلاگ مشگین شهر (میلاد)
» وبلاگ چشمه های بهشتی آرتاویل
» پروژه های عمرانی ایران
» وبسایت مشهد امروز (اشکان)
» مشهد شهر بهشت (امیرحسین)
» وبلاگ شهر خرم آباد
» وبلاگ هورامان
» وبلاگ برازجان (بوشهر)
» وبلاگ آموزش رانندگی
» هواشناسی ایرما
» ......................................
» وبلاگ گالری تراکتور
» وبسایت گسترش فولاد تبریز
» وبسایت باشگاه ماشین سازی تبریز
» وبسایت رسمی باشگاه تراکتورسازی
» لینک پیش فرض دوم
» لینک پیش فرض اول
» لیست لینک ها

آمار بازدید


کل بازدید ها :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل مطالب :
آخرین بروز رسانی :

تبریز دیجی لینکلر

تلگرام تبریز ویکی لینکلر

 اینستاگرام تبریز ویکی لینکلر

 آپارات شبکه سهند

آپارات سهند موزیک

آپارات سهند کارتون

آشپزی آذربایجان

تبریز 2018

فیسبوک

لنزور

آذربایجان نیوز

توریسم و گردشگری

سوغات و صنایع دستی

هواشناسی آذربایجان

اصالت و رسوم آذربایجان

مشاهیر

اولین های تبریز

ترکی آذربایجانی

تاریخ باستان

درباره ما


مجموعه تبریز ویکی لینکلر
Tabriz WikiLinks
آغاز وبلاگ در آذر ماه 1391
*******************

وبلاگ تبریز ویکی لینکلر
Tabrizlinks.mihanblog.com

وبلاگ تبریز دیجی لینکلر
Tabrizdigilinks.mihanblog.com

اینستاگرام تبریز ویکی لینکلر
Instagram.com/tabrizlinks

فیس بوک تبریز ویکی لینکلر
Facebook.com/tabrizlinks

شبکه ویدیویی نماشا تبریز لینک
Namasha.com/tabrizlinks

آپارات ویدیویی شبکه سهند
Aparat.com/sahandtv

آپارات ویدیویی سهند موزیک
Aparat.com/sahandmusic

آپارات ویدیویی سهند کارتون
Aparat.com/sahandcartoon

آپارات ویدیویی آشپزی آذربایجان
Aparat.com/sahandchef

آپارات ویدیویی بازنشر تبریز 2018
Aparat.com/tabriz_2018

کانال یوتیوب ویدیویی
youtube.com/tabrizlinks

گالری لنزور تبریز ویکی لینکلر
Lenzor.com/tabrizlinks

تلگرام تبریز ویکی لینکلر
https://t.me/tabrizlinks
@tabrizlinks


ایجاد کننده وبلاگ : تبریز قارتال


    گوگل

    ویکی پدیا

    کتاب ترکی

    دیکشنری زبان ترکی

    دایره المعارف مجازی

    دریاچه ارومیه

    مستمندان تبریز

    استخدامی

    تبریز سرچ

    دیوار تبریز

    رقص آذری

    زنجان توریسم

    تبریز مدرن

    tripadvisor

    تراکتور لینک

    آمار و داده های تبریز

    نصرنیوز

    خبرگزاری شهریار

    آخار آذ

    آناج

    آذرقلم

    دورنا نیوز

    میراث فرهنگی آذربایجان

    صدا و سیمای مرکز استان آذربایجانشرقی

    استانداری آذربایجان شرقی


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات