تبریز ویکی لینکلر

 
کفش تبریز و کمپین حمایت از کفشهای بومی
نظرات |

کفش و چرم تبریز


در نزدیکی عید نوروز هستیم و مردم مشغول خرید که حتما کفش هم جزو سبد خرید همه جای خواهد داشت، البته اگر پولی باشد و رکودی نباشد!
بهرحال با خرید عید، بازار شاهد اجناس مختلف است و در این بین هجوم چینی ها به بازار ایران و قبضه آنها، تولیدات بومی را ورشکسته و کشور ضربه دیگر اقتصادی خورده است.
باید از جنس و محصولات بومی و بخصوص صنایع دستی حمایت کرد تا جوانها و خانواده ها بیکار نشوند آنهم محصولاتی مثل کفش دست دوز تبریز که سالیان بسیار دور چرم و کیفیت آن زبانزد جهانی بوده است.
همانطورکه غذاها و شیرینی ها و آجیل تبریز ، فرش و تابلوفرش، سفال و سنگ تراشی و انواع صنایع دستی دیگر آذربایجان شهره است، کفش و چرم تبریز نیز صنعتی بسیار پر ظرفیت و قابلی در سطح کشوری و جهانی بوده است که اما نه حمایت مناسبی از سوی مردم و مسئولان میشوند و نه برندسازی معتبر و البته در مدل و طراحی بروز با مشکلاتی روبرو هستند.

بیچاره تولید کننده ایرانی، آخرش مجبور است با قیمت بالاتر که صرف هم نمیکند و استقبالی چندانی هم نمیشود، کالا بفروشد و بالطبع مصرف کننده هم بی رغبت میشود!
امسال را با کمپین کفش تبریز و حمایت از اجناس بومی همراهی کنیم ...

تبریز قطب تولید کیف و کفش چرم ایران
صنایع دستی تبریز

پینه چی


کفش و چرم تبریز از پیشینیه‌ای غنی و آوازه‌ای بلند برخوردار است، در حال حاضر تولیدکنندگان بنامی در شهر تبریز اقدام به تولید کفش‌های تمام چرم می‌کنند که نام و آوازه‌ای جهانی برای خود و تبریز به ارمغان آورده‌اند. به جرأت می‌توان مدعی شد که چرم و کفش تبریز، برندی آشنا برای بسیاری از ایرانیان است، نقطه قوت کفش تبریز توجه به کیفیت ممتاز آن است؛ چرا که پیشکسوتان این عرصه معتقدند کیفیت حرف اول را در تولید محصولات‌مان دارد.

حدود۵۰ سال است که کفشدوزی کم کم از حالت سنتی خارج و به ماشینی شدن قدم گذاشته است ولی هنوز افراد زیادی در ایران و خارج از کشور هستندکه علاقمند به خرید و استفاده از کفشهای دست دوز هنرمندان تبریزی هستند.

و هنوز در گوشه و کنار بازار بزرگ تبریز صدای چکش و هنرنمایی صنعتگران کفش دست دوز به گوش می رسد .

هم اکنون۲۲۰۰ کارگاه تولید کفش با ۵  هزار فروشگاه عرضه کفش و لوازم جانبی در شهر تبریز فعال هستند و بخشی از پـویـایی و شهرت بازار تبریز مدیون صنعتگران این حرفه است.
قدمت تولید چرم و استقرار بزرگترین شهرک چرم خاورمیانه و همچنین وجود هنرمندان و کفاشان اصیل در تبریز بر مزایای تولید کفش در این شهر افزوده است و با ورود فناوریهای جدید تولید انبوه کفش با استفاده از شیوه های صنعتی آغاز شده است . از تولید کنندگان معروف کفش شهر تبریز کفش سی سی ، فرزین ، پای آراء ، جی اف اس ، همگام ، آفاق و … که کفش های با دوام و راحتی هستند .

مستند بوی تلخ چرم ، روایت وضعیت حال چرم و کفش تبریز
[http://www.aparat.com/v/FGp3B]

معرفی مرکز خرید خوشه کیف و کفش تبریز
[http://www.aparat.com/v/3WY5z]

تاریخ چرم و کفش تبریز
[http://www.aparat.com/v/tJhrH]

افتتاح اولین موزه کفش در تبریز قطب صنعت کفش و چرم ایران
[http://www.aparat.com/v/t0bHE]

نخستین موزه کفش کشور همزمان با برگزاری جشن «تبریز، شهر جهانی بافت فرش» در شهر اولین ها و در موزه شهر و شهرداری افتتاح شد.
اشیاء موجود در این موزه از انواع کفش های سنتی موجود در کشور جمع آوری شده و در قسمتی دیگر از موزه تجهیزات و وسیله های ساخت کفش به نمایش گذاشته شده است و بخشی از آن به  مجموعه شخصی خانم شعله خیابانی نواده شیخ محمد خیابانی اختصاص دارد.

گفتنی است در موزه کفش تبریز ۲۰۰ جفت کفش از دوره های مختلف تاریخی و انواع کفش های اقوام همچون نمونه مشابه اولین کفش چرم در دنیا با پنج هزار و ۵۰۰ سال قدمت وجود دارد که از روستای «بیرق» در توابع تبریز به دست آمده است.


از کفشهای دست دوز و چرمی تبریز، از صنایع دستی تولید ملی حمایت کنیم
دهها برند معروف و کارگر ایرانی منتظر شما هستند

کفش

باشماق

کفش

کفش زنانه

کفش ایران

کفش تبریز

کفاش تبریزی

مدل کفش

کفش چرم تبریز


عصرایران ، جعفر محمدی -  درباره آنچه این روزها در بازار تبریز می گذرد
تبریزی ها تحسین برانگیزند...


مردم تبریز را باید ستود و تحسین کرد، بی هیچ تردیدی. آنها از همگراترین مردمان ایران هستند و رشد همه جانبه این شهر در زمینه های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی رهین همین همبستگی و دوراندیشی مردمانش هست.

زمانی آنها تصمیم گرفتند دیگر به هیچ گدایی پول ندهند تا شهرشان اولین کلانشهر بی گدای ایران باشد؛ به جایش مؤسسات خیریه مردمی تشکیل دادند که نیازهای فقرای واقعی را برآورده سازند. نکته اینجاست که اگر تنها تعدادی از مردم، یا این عزم گروهی همراهی نمی کردند، عنوان شهر بدون متکدی، به تبریز نمی رسید.

زمانی دیگر که مهاجران غیر قانونی افغان به شهرهای مختلف ایران روانه شدند و بسیاری از کارفرمایان با قیمت های ارزان آنها را به کار گرفتند، تبریزی ها تصمیم گرفتند فرصت های شغلی شهرشان را برای فرزندان خود نگه دارند و به همین خاطر از خیر کارگران ارزان و بدون بیمه افغان گذشتند؛ بدین ترتیب، تبریز تنها شهر صنعتی ایران شد که هیچ کارگر افغانی در آن کار نمی کند.

سال ها پیش، اتوبوسرانی تبریز، چند ریال بر قیمت بلیت افزود و تبریزی ها که این افزایش را غیرمنصفانه می دانستند، تصمیم گرفتند که تا برگشت قیمت ها به وضعیت قبلی سوار اتوبوس نشوند و در نهایت هم همان شد که مردم می خواستند.

در دوران اصلاحات نیز وقتی مدیریت ارشد استان، شرکتی عمومی برای بهسازی شهر تشکیل داد، مردم تبریز یا سرمایه های خرد و کلان شان در آن مشارکت کردند و در اندک سالی، چهره شهرشان را دگرگون کردند.

كفش های دست دوز چرمی ایران در تبریز
[http://www.aparat.com/v/cnBIw]

کفش دوزی تبریز
[http://www.aparat.com/v/xb8i3]

گزارشی کامل از وضعیت کفش و چرم در تبریز و بازار تولید
[http://www.aparat.com/v/t5voj]

دوربین شما - کفاشان تبریز
[http://www.aparat.com/v/NILrU]

این روزها نیز از بازار تبریز خبری می رسد که می تواند برای همه ما مردم ایران الگوی عملی باشد. بسیاری از بازاریان تبریز تصمیم گرفته اند دیگر منتظر تصمیمات و اقدامات مسؤولان برای مبارزه با قاچاق کفش نباشند و خودشان کاری کنند کارستان. آنها تابلوهایی پشت ویترین مغازه هایشان زده اند که رویش نوشته است فقط کفش ایرانی می فروشیم.
بدین ترتیب، کفش های بی کیفیت چینی که در سایه بی عملی مسؤولان، خود را بازار تحمیل کرده و باعث بیکاری بسیاری از کارگران و ورشکستگی تولیدکنندگان شده بوده بودند، بعد از سال ها، ناگزیر از عقب نشینی شده اند و رونق، بار دیگر به این صنعت پرقدمت تبریز بازگشته است. امروز کفش تبریز که جزو برندهای معتبر کفش در ایران است، جان دوباره ای گرفته است.
مردم تبریز هم، همانند همیشه تاریخ شان در این باره نیز همگرا شده اند و دیگر کفش های چینی نمی خرند.

این الگو، اگر درباره کالاهای باکیفیت دیگر ایرانی و نیز در شهرهای دیگر کشور تکرار شود، آنگاه می توان گفت که مردم ایران، بدون نیاز به مصوبات مجلس و هیات دولت و نظام بروکراتیک اداری و همایش های آنچنانی و وعده و وعیدهای توخالی و بودجه های کلان و ... توانسته اند از خود و فرزندان خود در قبال کالاهای قاچاق حمایت کنند و رونق اقتصادی را به دست خودشان رقم بزنند.

تبریز را به عنوان "شهر اولین ها" می شناسیم و اینک بار دیگر این شهر، اولین شهری شده است که مردمش برای نجات اقتصادی دست به انتخاب زده اند. تبریزی ها، تحسین برانگیزند.

تصاویری از بازار کفاشان تبریز در بازار تاریخی که اقدام به حمایت از تولید بومی کرده اند
کفش دست دوز تبریز

بازار کفش

تولید ملی

بازار تبریز

کفش ایرانی

کفاشی

بازار کفش تبریز

کفش تبریز

حمایت از تولید ملی

بازاریان تبریز


http://kafsh-tabriz.ir
http://www.nyazco.com/Shoes
http://www.tabshoes.com
http://tabriz-charm.ir
https://tabrizkafsh.com
http://www.yshoe.ir
http://oralshoe.com
و....


لینک صفحه جانبی سوغات و صنایع دستی آذربایجان



مرتبط با : تبریز ایران * میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان
برچسب ها : کفش تبریز-صنایع دستی-چرم تبریز-کفاشی-تبریزیها-کفش چرم دستدوز-باشماق-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : پنجشنبه 21 بهمن 1395
زمان : 08:20 ب.ظ
ثبت اصالت سفال آذربایجان در لیست اصالت یونسکو
نظرات |

موفقیت هنرمند سفال گر تبریز معصومه رضازاده در کسب مهر اصالت یونسکو


آذربایجان از دیرباز دارای پیشینه ای زبانزد و گسترده ای در حوزه هنر، بالاخص صنایع دستی داشته است. بطوری که هنرمندان نامی بسیاری در جای جای آذربایجان با دستان ورزیده خود به خلق اثری چشم نواز پرداخته اند و امضایی بر شجره اصیل هنری این خطه نگاشته اند.
هر هنری لایق ارج دهی و پاس داشتی است تا ارزش هنر و هنرمند به طور شایسته ای حفظ شود.

سفال

سفالگری


ایران که شهرهای هنرمند پروری مانند آذربایجان را دارا است، جزو کشورهایی است که به لحاظ هنری و صنایع دستی ارزشمند، که به دلیل نوع آثار خلق شده از نظر کیفیت و کاربرد، همچنین نوع موادی که در آثار ارزشمند هنرمندان به کار رفته است  در منطقه بسیار شناخته شده و محبوب از نگاه مخاطبان و همچنین هنردوستان در خاورمیانه و حتی در مرزهای اروپایی است.

در این راستا جشنواره ها و همایش های بزرگی جهت پاسداشت این آثار فخیم برگزار می شود تا از هنر دستی هنرمندان جهت القای فرهنگ و روح اصیل خطه خود، تجلیل به عمل آید اما هنر زیبای این مرز و بوم تنها در کشور خود مورد استقبال قرار نمی گیرد بلکه اصالت تفکر این هنرمندان فاخر بی مرز و گوهری نایاب است، چنانکه در عرصه های فرامرزی لایق ثبت و رویت است.


معصومه رضا زاده


*مهر اصالت یونسکو

مُهر اصالت یونسکو، گواهینامه ای است که از طرف دفاتر منطقه ای یونسکو به موضوعات صنایع دستی اصیل و با کیفیت هنرمندان و صنعتگران تعلق می گیرد .

طبق مذاکراتی که مسوولان و دست اندرکاران صنایع دستی آسیا با بخش فرهنگی یونسکو به منظور حفظ صنایع دستی انجام داده اند، برنامه ی اعطای مهر اصالت یونسکو برای صنایع دستی برای اولین بار در سال 2000 میلادی توسط یونسکو و انجمن توسعه و ترویج صنایع دستی پایه گذاری و در سال 2001 اجرا شد. آثار هنرمندان و صنعتگرانی که موفق به دریافت مهر اصالت یونسکو می شوند، با اسم و امضای هنرمند در جهان شناخته می شود و امکان عرضه کالا در بازارهای جهانی را به هنرمند می دهد .

ثبت یونسکو

معصومه رضازاده

هنری

مهر اصالت


آثاری موفق به دریافت مهر اصالت می شوند که نشان دهنده هویت فرهنگی و ملی کشورشان باشند همچنین خلاقیت در طرح , روش تولید و مواد اولیه از دیگر شاخص های دریافت مهر اصالت است . نکته دیگری که کارشناسان در نظر دارند استفاده از مواد طبیعی است که  قابلیت بازیافت در طبیعت را دارند.

در این راستا بر آن شدیم  با هنرمند سفال گر شهرمان، تجلی گر هنر اصیل آذربایجان که در داوری های نهایی سال 2016 موفق به کسب مهر اصالت یونسکو شده است، صحبتی صمیمانه و پر از حس افتخار و غرور داشته باشیم.

"معصومه رضازاده" هنرمند سفال گر تبریز که فعالیت خود را از سال 1380 در رشته سفال گری سرامیک آغاز کرده است در حال حاضر به صورت حرفه ای در رشته ی سفال گری مشغول به فعالیت است.

سفالی

وی در خصوص نحوه ارسال اثر خود توضیح داد و گفت: بر اساس فراخوان صنایع دستی استان جهت ارسال آثار هنرمندان برای جشنواره هنرهای سنتی و دستی برای کسب نشان ملّی، چند اثر خود را از طریق صنایع دستی برای ارائه در این جشنواره ارسال کردم.در این جشنواره آثاری که موفق به کسب نشان ملّی شدند  مورد باز داوری قرار گرفتند و از بین آنها 10 اثر جهت ارسال برای کسب مهر اصالت یونسکو برگزیده شدند. در این میان اثر سفالی من از آذربایجان شرقی  بین آثار ارسالی یونسکو قرار گرفت.

هنرمند تبریزی

رضازاده افزود: پنجشنبه 14 بهمن طی 2 مراسم، تجلیل از هنرمندان برگزیده مهر اصالت یونسکو و نخستین جشنواره هنرهای صنایع دستی سال 1395 از هنرمندان برگزیده ای که نشان ملی و همچنین مهر اصالت یونسکو را دریافت کرده اند، تقدیر و تجلیل شد.

ایران تاکنون موفق به دریافت 147 مهر اصالت در رشته هایی چون سراجی سنتی، نساجی سنتی، مسگری، گلیم گلابتون سازی، عبابافی، حوله بافی، کلاه نمدی، سفالگری، دولچه دوزی، قلم کاری و پارچه بافی  از یونسکو شده است که به نظر می رسد برای کشوری مانند ایران با این سابقه و تنوع بینظیر در صنایع دستی کم و ناچیز باشد . امید است در راستای بهبود شرایط و فعالیت های هنرمندان،  که نماد و پایه های اصلی تاریخ هنری ایران هستند، با حمایتهای هر چه بیشتر سازمانها و همت هنرمندان بتوانیم این آمار را بالا برده و در راه افزایش کیفیت و دست یابی به بازارهای جهانی پیش رویم.

گزارش از نویده رئوف فرد - نصرنیوز


لینک پست خانه علوی در تبریز

لینک پست ثبت جهانی تابلوفرش سردرود تبریز

لینک صفحه جانبی سوغات و صنایع دستی آذربایجان



مرتبط با : آذربایجان * میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان * مشاهیر آذربایجان
برچسب ها : هنرمند تبریز-سفالگری-صنایع دستی آذربایجان-معصومه رضازاده-آثار هنری-سفالگر-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : دوشنبه 18 بهمن 1395
زمان : 11:59 ب.ظ
مدارس قدیمی در تبریز قطب علم پرور ایران
نظرات |

تبریز پایتخت علم و نخبگان ایران


تبریز از کهن‌ترین شهرهای ایران است که در گذر تاریخ از پس روزهای سخت به خوبی برآمده است. این شهر به «شهر اولین‌ها» شهرت دارد و جزو اولین شهرهای ایران است که مدرسه به شیوه‌ی نوین در آن بنا شد. مدرسه‌های تاریخی جزو جاذبه‌های این شهر هستند که روح تعلیم و تربیت در خشت خشت آن‌ها دمیده شده است. در پیشواز مهر، ماه خاطرات دوران بچگی ایرانیان و بوی گچ، تخته سیاه، زنگ مدرسه و هیاهوی شادی در زنگ تفریح، سری به مدرسه‌های قدیمی تبریز می‌زنیم.


مدارس قدیمی تبریز نقش مهمی در تاریخ آموزشی ایران دارد. از دوران سلجوقیان و ایلخانان و صفویه و قاجاری تاکنون مدرسه‌های مختلفی در این شهر ساخته و گاها تخریب شده‌اند که نشان از اهمیت آموزش و فرهیختگی مردمان این منطقه است.

لینک پست احیا ربع رشیدی
لینک پست تبریز پایتخت علم
لینک پست جبار باغچه بان
لینک پست دانشسرای عالی تبریز
لینک پست آثار تبریز در حافظه جهانی



دارالفنون تبریز
اولین مرکز آموزش عالی ایران

دارالفنون

دارالفنون تبریز

شام قازان (شنب غازان) تبریز از دوره ایلخانی
از اولین رصد خانه ها و شهرک های علمی ایران

شنب غازان

ربع رشیدی تبریز از دوره ایلخانی
اولین و بزرگترین و مهمترین دانشگاه جهان اسلام

ربع رشیدی

دبیرستان تماکان تبریز - اولین دبیرستان دخترانه ایران

تماکان



مدرسه رشدیه

اولین مدرسه ایران به سبک نوین با آموزش زبان ترکی

میرزا حسن رشدیه بنیان‌گذار آموزش نوین در ایران است. وی در جوانی به ایروان رفت و آن‌ جا مدرسه‌ای بنا کرد. بعد از مدتی به فکر تاسیس مدرسه‌ در ایران افتاد تا تمام اصول و قواعد تعلیم و تربیت را که از فرنگ آموخته بود، در ایران اجرا کند. او در سال ۱۳۰۵ هجری قمری در محله‌ی ششگلان تبریز و جنب مسجد شیخ الاسلام، مدرسه‌ای به سبک نوین تاسیس کرد که از آموزگاران آن می‌توان به «میرزا حسن واعظ» اشاره کرد. این مدرسه در سال ۱۳۱۱ هجری قمری به‌دلیل تحریک عوام، تخریب شد و مدرسه‌ی جدید در همان سال در کوی «جبه خانه» به نام مدرسه‌ی «رشدیه» تاسیس شد. وقتی «میرزا علی خان امین الدوله» به سِمَت والی آذربایجان منصوب شد و به تبریز آمد، باز هم به تحریک عوام، این مدرسه را تعطیل کرد. ساختمان کنونی این مدرسه متعلق به دوره‌ی پهلوی اول است که در سال ۱۳۲۹ قمری در خیابان ارتش جنوبی کنونی بنا شده است. این مدرسه در دو طبقه، به طول ۴۲ متر و عرض ۳۰ متر ساخته شده است و دارای کتابخانه، آزمایشگاه و کارگاه‌های کار دستی است و حیاط بسیار بزرگی دارد. مدرسه‌ی رشدیه در ۷ مهر ماه ۱۳۸۱ با شماره‌ی ۶۳۹۸ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

مدرسه رشدیه تبریز


مدرسه توحید یا پروین

دبیرستان توحید یکی از قدیمی‌ترین دبیرستان‌های شهر تبریز است که در خیابان شریعتی (شهناز سابق) قرار دارد و قدمت آن به دوران پهلوی می‌رسد. نام قبلی این مدرسه «پروین اعتصامی» بود که بعدها به توحید تغییر نام داد. معماری دوران پهلوی کاملا در ساختمان مدرسه مشهود است. بنا در ۳ طبقه یعنی زیرزمین، همکف و طبقه‌ی اول ساخته شده است و ۳ ورودی در قسمت شمال، جنوب و غرب مدرسه دارد. در طبقه‌ی همکف ۱۶ اتاق وجود دارد که تقریبا متقارن هستند. امروزه نیز این مدرسه مورد استفاده قرار می‌گیرد و در اختیار سازمان آموزش و پرورش است.

مدرسه توحید تبریز


مدرسه فردوسی

دبیرستان فردوسی که قبلا با نام مدرسه‌ی محمدیه فعالیت می‌کرد، در اواخر دوره‌ی قاجار در خیابان شریعتی تبریز ساخته شد. گفته می‌شود این مدرسه بعد از دبیرستان البرز تهران، دومین مدرسه‌ی قدیمی ایران است.

مدرسه‌ی محمدیه در ۲۶ آذر ماه ۱۲۹۵ هجری شمسی با همت «دکتر عباس لقمان ادهم» (اعلم الملک) بنا شد. وی در آن زمان رییس فرهنگ آذربایجان بعد از مشروطیت بود. در ابتدا «باقر طلیعه» مدیریت مدرسه را بر عهده داشت و «میرزا تقی خان رفعت» ناظم آن بود. «ابوالقاسم فیوضات» دانش‌آموزان دوره‌ی متوسطه‌ی مدرسه‌ی فیوضات را به مدرسه‌ی محمدیه انتقال داد و خود به تدریس درس ریاضیات در این مدرسه مشغول شد. از دیگر مدرسان مدرسه‌ی محمدیه می‌توان به «طلیعه» مدرس عربی، «علی خان ادیب خلوط آشتیانی» دبیر ادبیات و تاریخ، «صالح لقمان ادهم» معلم حقوق و تعلیمات مدنیه، «علی مجیر مولوی» معلم شیمی و «محسن رفعت» و «تقی رفعت» مدرسان زبان‌های خارجی اشاره کرد. مدرسه‌ی محمدیه ابتدا در محله‌ی سرخاب قرار داشت و بعدها به خانه‌های فرمانروایان تبریز در محله‌ی ششگلان انتقال یافت. در سال ۱۲۹۹ مدرسه را به حیاط صندوق‌خانه‌ی عمارت حرمخانه (فرمانداری فعلی) منتقل کردند و بعدها نام آن به «مدرسه‌ی متوسطه» تغییر یافت. در این زمان فیوضات به ریاست معارف آذربایجان منصوب شد و «اسماعیل امیرخیزی» مدیر مدرسه شد. سرانجام در سال ۱۳۱۳ مصادف با جشن هزاره‌ی فردوسی، نام آن را به «دبیرستان فردوسی» تغییر دادند. در سال ۱۳۱۸ مدرسه را به دانشسرای پسران در خیابان دانشسرا بردند و یک سال بعد مدرسه به ساختمان فعلی دبیرستان توحید (پروین سابق) در خیابان شریعتی (شهناز سابق) اسباب کشی کرد. بعد از چندین نقل مکان سرانجام در سال ۱۳۲۰ مدرسه به محل فعلی خود در خیابان امام، نرسیده به چهارراه شریعتی منتقل شد.

امروزه بخش تاریخی ساختمان مدرسه در اختیار سازمان میراث فرهنگی قرار گرفته است. در دهه‌های گذشته دبیرستان فردوسی از جمله‌ مدرسه‌های سرشناس ایران بود که مجهزترین آزمایشگاه را در کل کشور داشت. آزمایشگاه این مدرسه در دوران قاجار و پهلوی ایجاد شده بود و بعدها نیز به تجهیزات آن افزودند. دبیرستان فردوسی دانش آموختگانی دارد که نام آن‌ها در تاریخ ایران ثبت شده است که می‌توان به «ساموئل خاچیکیان بنیانگذار سینمای وحشت در ایران»، «پروفسور فرید پدر جغرافی ایران»، «دکتر سید محمد حسین مبین پدر جذامیان ایران» و «استاد شهریار» اشاره کرد. دبیرستان فردوسی در ۷ مهر ماه ۱۳۸۱ با شماره‌ی ۶۱۷۵ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

مدرسه فردوسی تبریز


مدرسه طالقانی

تخریب شد!

دبیرستان طالقانی (دبیرستان منصور سابق) از دیگر مدرسه‌های تاریخی تبریز است که در سال ۱۳۲۵ و در دوران حکومت ملی آذربایجان به رهبری سید جعفر پیشه‌وری ساخته شد. این مدرسه در خیابان امام، کمی بالاتر از چهارراه منصور قرار داشت و متاسفانه در مرداد سال ۱۳۹۱ تخریب شد! تا قبل از انقلاب، نام مدرسه به نام «رجبعلی منصور» نخست‌وزیر پهلوی و استاندار سابق آذربایجان «دبیرستان منصور» نامیده می‌شد و بعد از انقلاب نام آن را به نام آیت الله طالقانی تغییر دادند. از مشهورترین دانش‌آموختگان این مدرسه می‌توان به «غلامحسین ساعدی» نویسنده‌ی مشهور اشاره کرد. متاسفانه هیچ دلیل خاص و قانع‌کننده‌ای برای تخریب مدرسه از سوی مسوولان ذکر نشد و یکی از اسناد تاریخی آموزشی تبریز را با خاک یکسان کردند.

دبیرستان طالقانی تبریز


مدرسه تومانیان

قدمت مدرسه‌ی تاریخی تومانیان به دوران قاجار می‌رسد که در خیابان شریعتی (شهناز سابق) در کوچه‌ی «بارون آواک» قرار دارد. در سال ۱۸۹۵ میلادی خانواده‌ی ارمنی تومانیان، با هزینه‌ی خرید جهیزیه‌ی دختر ناکام خود «تامارا» این مدرسه را در سه طبقه، زیرزمین، همکف و طبقه‌ی اول بنا کردند. این بنا وقف شده است و مدیریت آن را خلیفه‌گری ارامنه آذربایجان بر عهده دارد. مدرسه‌ی تومانیان در تاریخ ۱ آذر سال ۱۳۷۸ به شماره‌ی ۲۵۱۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

مدرسه تومانیان تبریز


مدرسه مموریال (American Memorial School in Tabriz)

مدرسه‌ی مموریال در سال ۱۸۸۱ میلادی به دست مبلغین مذهبی فرقه‌ی «پرسبیتری» آمریکا در تبریز تاسیس شد. «هوارد باسکرویل» یکی از معلمان آمریکایی مشهور این مدرسه بود که در جریان درگیری‌های انقلاب مشروطه به همراه مشروطه‌خواهان کشته شد. طبق شواهد تاریخ فرهنگ آذربایجان مدرسه‌ی مموریال در سال ۱۳۱۸ طبق فرمان بسته شدن مدارس خارجی، تعطیل شد و بعدها نام آن را به «مدرسه‌ی پروین» تغییر دادند. محوطه‌ی این مدرسه بسیار بزرگ بود و بعدها آن را تفکیک کردند و موسسات و مدرسه‌های دیگری مانند میدان ورزشی مموریال، دبیرستان رسالت، دبیرستان نبوت، مدرسه‌ی نصر، سالن ورزشی شهید توانا، کلیسای پروتستانی انجیلی و چند مغازه در قسمت غربی و جنوب غربی آن در خیابان شریعتی (شهناز سابق) ساخته شد. در محوطه‌ی دبیرستان پروین ساختمان تاریخی مموریال قرار دارد. مدرسه‌ی پروین بعد از انقلاب اسلامی به «دبیرستان توحید» تغییر نام داد.

مدرسه مموریال تبریز

مموریال تبریز


مدرسه ظهیریه

«میرزا محمد ابراهیم ظهیرالدوله» که وزیر آذربایجان بود، در آباد کردن و تعیین موقوفات نقش بسیار مهمی ایفا کرده است و مدرسه‌ی ظهیریه‌ی تبریز یکی از آن‌ها است. وی مدرسه‌ای با همین نام را در اردوباد نیز بنا کرده است. وی در سال ۱۰۸۹ هجری قمری و در زمان سلطنت شاه سلیمان صفوی مدرسه‌ی ظهیریه‌ی تبریز را در کنار «قزللو مسجد» یا همان بقعه‌ی امامزاده سید حمزه در تقاطع خیابان ثقة الاسلام کنونی و بازارچه‌ی سید حمزه‌ احداث کرد.

امام زاده سید حمزه تبریز


از بازار قدیمی تبریز و میدان صاحب الامر می‌توان به عنوان دو مرکز علوم دینی و مذهبی و آموزش طلاب یاد کرد. در این مکان‌ها مدارس تاریخی علمیه‌ی زیادی وجود دارد که نشان از اهمیت علوم دینی و مذهبی میان مردم خطه‌ی آذربایجان دارد. در ادامه این مقاله به برخی از مشهورترین مدارس علمیه‌ی بازار تبریز و میدان صاحب الامر اشاره می‌کنیم:

مدرسه اکبریه

مدرسه‌ی علمیه‌ی اکبریه یکی از مدارس قدیمی تبریز است که در دوران قاجار به‌دست «میرزا علی اکبر خان» بنا شد. وی یکی از افراد سرشناس تبریز، مترجم و دبیر کنسولگری روس‌ بود. این بنا که تاریخ دقیق ساخت آن به سال ۱۲۶۶ هجری قمری بازمی‌گردد، در ضلع غربی و شمالی صحن بقعه‌ی صاحب الامر قرار دارد و عمارتی دو طبقه است. در این مدرسه حجره‌های متعددی وجود دارد که برای سکونت طلاب دینی در نظر گرفته شده بود. «حاج فتحعلی خان صاحب دیوان شیرازی» زمانی که در تبریز اقامت داشت، آب انبار بزرگی در حیاط مدرسه ساخت که ماه‌ها آب مورد نیاز ساکنان مدرسه و مردمی که در حوالی آن زندگی می‌کردند را تامین می‌کرد. شهردار وقت در سال ۱۳۴۵ دست به تخریب مدرسه‌ی اکبریه زد و این ویرانی‌ها روز به روز بیشتر شد تا این که در سال ۱۳۶۷ سازمان میراث فرهنگی استان آذربایجان شرقی اقدام به مرمت و بازسازی آن کرد. این مدرسه در حال حاضر به خوبی مرمت شده است و خوشبختانه دیگر با خرابی یک بنای تاریخی دیگر رو به رو نیستیم. مدرسه‌ی اکبریه در ۶ شهریور ماه ۱۳۸۰ با شماره‌ی ۴۱۹۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

مدرسه اکبریه تبریز


مدرسه جعفریه

مدرسه‌ی علمیه‌ی جعفریه در بازار قدیمی تبریز، در نزدیکی مسجد جامع تبریز و جنب مدرسه‌ی طالبیه قرار دارد که به دیوار شرقی مسجد «خاله اوغلی» متصل است. این مدرسه همزمان با مدرسه‌ی طالبیه در نیمه‌ی دوم قرن ۱۱ هجری ساخت شده است و راه ورودی مدرسه از دالان مدرسه‌ی طالبیه است که بین حوضخانه و مسجد خاله اوغلی قرار دارد. این دالان به حیاط هشت ضلعی منظمی ختم می‌شود که دور تا دور حیاط ساختمان دو طبقه‌ی بسیار زیبایی قرار دارد. ایوان تمامی منازل و حجره‌های طبقه‌ی دوم سرپوشیده هستند و چندین ستون دارند. تمامی این ستون‌ها، چوبی هستند و با گچ پوشانده شده‌اند. این عمارت درون عمارت منضمی مسجد جامع قرار دارد و نمی‌توان آن دو را از هم تفکیک کرد.

مسجد جامع تبریز


مدرسه حاج صفرعلی

مدرسه‌ی علمیه‌ی حاج صفرعلی در بازار تبریز، در یمنی دوز بازار و روبروی سرای بزرگ شاهزاده قرار گرفته است. در دوران قاجار و روزگار نایب السلطنه عباس میرزا، تاجری نیکوکار به نام «حاج صفرعلی خویی» این مدرسه را بنا کرده است که از بازرگانان سرشناس آن دوره بود. وی در ضلع شمالی این مدرسه، مسجدی را نیز به همین نام بنا کرد. مدرسه‌ی حاج صفرعلی بارها مورد مرمت قرار گرفته است که آخرین بار در سال ۱۳۲۷ «حاج سید ابراهیم آقای میلانی مجتهد» مدرسه را مرمت کرد. این مدرسه در ۲۸ شهریور سال ۱۳۸۶ به شماره‌ی ۱۹۵۸۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

مسجد حاج صفر علی


مدرسه خواجه علی اصغر

مدرسه‌ی خواجه علی اصغر در کوچه‌ی حرم‌خانه، پشت عمارت عالی قاپوی تبریز یا همان کاخ استانداری فعلی در خیابان دانشسرا قرار گرفته است. گفته می‌شود این مدرسه در دوران سلطنت فتحعلی شاه ساخته شده است و بانی آن شخصی به نام حاج علی اصغر بود که به خواجه مازندرانی شهرت داشت


مدرسه نصریه

مدرسه‌ی نصریه جزو عمارت نصیریه‌ی تبریز بود که در بازار صاحب الامر، در میدان میوه و تره‌بار امروزی قرار داشت. این مدرسه پس از درگذشت «ابوالنصر بایندری»، از فرمانروایان سلسله‌ی آق قویونلوها طبق وصیت وی ساخته شده است. این مدرسه مانند دیگر جاهای عمارت در گذر سالیان و وقوع حوادث طبیعی از جمله زلزله تخریب شد. در دوران نایب السلطنه عباس میرزا و مرحوم حاج میرزا مهدی قاضی در محل این عمارت مدرسه‌ی جدیدی به نام حسن پادشاه شاخته شد.

صاحب الامر


مدرسه حسن پادشاه

مدرسه‌ی حسن پادشاه از قدیمی‌ترین مدرسه‌های تبریز است که مسجدی به همین نام کنار آن وجود دارد. این مدرسه در بازار «دوه چی» و میدان صاحب آباد قرار گرفته است. مدرسه‌ی حسن شاه در مجموعه‌ی صاحب آباد واقع شده است که تنها مجموعه‌ی تاریخی است که از دوران آق قویونلوها (که اجداد شاه اسماعیل اول است) به یادگار مانده است و برخی از کارشناسان معتقد هستند در اوایل دوران صفویه به وسعت آن اضافه شده است. اما زلزله‌های ویرانگر تبریز و گذر زمان جز یک مدرسه و مسجد، چیزی از آن مجموعه باقی نگذاشته است.

مسجد حسن پادشاه


مدرسه‌ صادقیه

در انتهای شمالی راسته کهنه بازار تبریز که به بازار صادقیه معروف است، مدرسه‌ی علمیه‌ی صادقیه‌ قرار دارد. در این مدرسه حجره‌های متعددی به‌منظور استفاده‌ی طلاب علوم دینی وجود دارد و مسجدی دارد که دارای طاق‌های آجری ضربی و ستون‌های سنگی است. در قسمت شرقی مسجد بزرگ، مسجد دیگری نیز قرار گرفته است که به شکل تالاری بزرگ بوده و برای اقامت نماز زنان ساخته شده است. «میرزا صادق نامی» که اهل اشتهار بود و در دوران سلطنت شاه سلیمان صفوی در سمت استیفا خدمت می‌کرد، بانی ساخت این مدرسه و مسجد شد. مدرسه‌ی صادقیه موقوفات زیادی دارد و نادر میرزا در کتاب «تاریخ و جغرافی دارالسلطنه تبریز» در صفحه‌ی ۱۱۶ آن می‌نویسد: «این مدرسه را حمامی بر نیکو بود که اکنون ویرانه است.» طی ۲۰۰ سال گذشته، بنای ساختمان این مدرسه بارها آسیب دیده و سپس بازسازی و مرمت شده است، به‌همین دلیل از بنای اصلی آن چیز زیادی باقی نمانده است.

مدرسه صادقیه تبریز


مدرسه طالبیه

مدرسه‌ی علمیه‌ی طالبیه در بازار مسجد جامع تبریز واقع شده است. ورودی این مدرسه دالانی است که حدود یک و نیم متر از کف بازار پایین‌تر است که  قبلا سرپوشیده و مسقف بود. در عمارت غربی و شمالی مدرسه حجره‌های کوچکی قرار دارند که طلاب به‌صورت شبانه روزی در آن‌ها اقامت دارند. عمارت شمالی در نیمه‌ی دوم قرن یازده هجری ساخته شده است که بانی آن «حاج طالب خان»، پسر حاج اسحق تبریزی بود. وی در تاریخ ۱۰۸۷ هجری قمری پس از اتمام ساخت عمارت طالبیه، طبق وقف‌نامه‌ای که ۱۴ تن از علما آن را امضا کردند این مکان را وقف کرد و درآمد مستغلاتی را به هزینه‌ی اداری، حفظ و حراست مدرسه اختصاص داد. عمارت شرقی مدرسه شامل کتابخانه و مدرسه‌ی جدید می‌شود که در سال ۱۳۲۷ شمسی توسط «حاج محمد باقر خویی کلکته چی»، از تاجران نیکوکار تبریز ساخته شد. دو سنگ نبشته مرمری در بالای در بزرگ مدرسه، زیر طاق مقرنس قرار دارد که فرمان بخشش مالیات و عوارض شهری از طرف فتحعلی شاه قاجار روی آن حک شده است. در صحن مدرسه نیز حوضچه‌ی سنگی (با سنگ سیاه) یکپارچه‌ای قرار دارد که به شکل جام زیبایی تراشیده شده است.

مدرسه طالبیه تبریز


مدرسه کاظمیه

تخریب شده!

مدرسه‌ی کاظمیه در محله‌ی چنار تبریز، واقع در انتهای بازار مسجد جامع بنا شده است. «آقا سلیمان خان بن شم خان افشار» حاکم صائن بود و بانی ساخت این مدرسه و مسجدی به همین نام شد. وی این مدرسه و مسجد را به نام «سید کاظم رشتی» بنا کرد که از شاگردان معروف «شیخ احسانی» بود و ثواب و برکات ساخت آن را به این شخص هدیه کرده و تولیت آن را به «ملا علی مرندی» واگذار نمود. ساخت مدرسه و مسجد کاظمیه در سال ۱۲۷۱ هجری قمری پایان یافت و مدتی به علت عدم رسیدگی کافی متروکه شد و حوادث طبیعی از جمله زلزله، باد و باران مزید بر علت شد تا کم کم این عمارت رو به ویرانی رفت. متاسفانه امروزه جز ویرانه‌ای از آن باقی نمانده است.

از مدرسه کاظمیه تصویری یافت نشد و از چهارمنار سلجوقی در نزدیکی آن تصویر زده شد!چهارمنار


لینک پست دروازه های قدیمی تبریز

لینک پست گورستانهای تاریخی تبریز
لینک پست دوکمال تبریز
لینک مجموعه پستهای میراث و تاریخ آذربایجان



مرتبط با : تبریز * میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان
برچسب ها : تبریز قدیم-مدرسه-مرکز علم-قطب علم ایران-مدرسه تاریخی تبریز-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : دوشنبه 11 بهمن 1395
زمان : 11:59 ب.ظ
:: تخریب گورستان تاریخی پینه شلوار تبریز
:: English learning for the people of Tabriz
:: اوشاقلار ، شعر و داستان ترکی برای فرزندان آذربایجان
:: دوربین تبریز لینک 74 ( موزه مشاغل قدیمی بازار تبریز )
:: ایرج شهین باهر شهردار جدید کلانشهر تبریز
:: پدر جذامیان ،مرحوم دکتر محمدحسین مبین
:: شهروند لینک آذربایجانی 70 (عکاس خانم مونا آریانفرد داوودیان)
:: سلام به شهریار
:: فولکلور ترانه های آذربایجان
:: دوربین تبریز لینک 73 (شهرک زعفرانیه تبریز)
:: حكیم ملا محمد فضولی
:: عکس با لباس اصیل آذربایجان
:: دوربین تبریز لینک 72 ( سفر به زنوز و زیبایی های آن )
:: درباره تبریز و آذربایجان و اخبار About and News
:: روستاهای تاریخی حماملو و اویلق و کرینگان ورزقان
:: افتتاح مرکز همایشهای بین المللی خاوران تبریز
:: پرفسور لطفی زاده ریاضیدان و دانشمند بزرگ آذربایجان
:: تبریز 2018 را مثل خواجه رشیدالدین فضل الله همدانی باشیم
:: کویر قوم تپه آذربایجان
:: شهروند لینک آذربایجانی 69 (عکاس آقایان انصارین و عزیزی )
:: زیر پوست شهر تبریز ، "ژن" نامرغوب یا بی پولی
:: توریسم و اهمیت آن برای اقتصاد شهر
:: Richard I'Anson and trip to Tabriz
:: جشنواره قیزیل گول یا گل محمدی آذربایجان
:: اردبیل و تماشای تاریخ و طبیعت
:: رقص های آذربایجان آمیخته با هنر و فرهنگ غنی
:: پیاده محوری لازمه شهر تاریخی توریستی تبریز
:: شهروند لینک آذربایجانی 68 ( غذاهای کدبانوی آذربایجان )
:: گردشگری با چادرهای اوبا عشایری در آذربایجان شرقی
:: شب قدر و شعر علی




( تعداد کل صفحات: 65 )

[ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ ... ]




 

شارژ ایرانسل

فال حافظ