تبریز ویکی لینکلر

 
از دانشسرای عالی تا دانشگاه تبریز
نظرات |


دانشسرای عالی تبریز؛ پایگاه قدیمی علم و فرهنگ

ساختمان دانش‌سرای تبریز یکی از زیباترین بناهای قدیمی شهر محسوب می‌شود که خوشبختانه در طول سال‌ها از گزند حوادث طبیعی، اجتماعی و سیاسی در امان مانده و گواهی بر تاریخ پر چالش این دیار است. همچنین دانش‌سرای تبریز محل تحصیل بزرگمردانی بوده است که بعدها جایگاه قدرتمندی را در تاریخ و فرهنگ ایران کسب کرده‌اند.

دانش‌سرای عالی تبریز یکی از بناهای تاریخی این شهر است که گواهی بر قدمت آموزش در شهر اولین‌ها بوده و پایگاهی مستحکم در طول تاریخ پر فراز و نشیب این دیار برای تعلیم و تربیت معلمان آینده‌ ساز محسوب می‌شود.

تبریز قدیم

دانشسرا تبریز

موقعیت جغرافیایی بنا
دانش‌سرای عالی تبریز در بخش مرکزی شهر، در نزدیکی کاخ استانداری و در ضلع شمال شرقی میدانی به همین نام قرار دارد.

تاریخچه بنا

تا پیش از سال ۱۳۱۴، محل فعلی ساختمان دانش‌سرا متعلق به سربازخانه و میدان مشق سربازان روسی بود و پیش از هجوم روس‌ها به تبریز، قزاق‌ها و سربازان ایرانی نیز در این محل به مشق نظامی می‌پرداختند. در دوران پهلوی اول و به دنبال تصویب قانون تربیت معلم در اسفند ماه سال ۱۳۱۲، نخستین کلاس دوره دانش‌سرای مقدماتی در سال تحصیلی ۱۳۱۳ به صورت موقت در ساختمان جنوبی دبیرستان شاهدخت سابق در کوی حرمخانه برگزار شد. در سال ۱۳۱۴ و با هدف تامین محلی ثابت برای تاسیس دانش‌سرا از سوی وزارت فرهنگ در تبریز، قسمت عمده زمین‌های متعلق به سربازخانه از سوی شهرداری به وزارت فرهنگ واگذار شده و بخش دیگر نیز با پرداخت مبلغی معادل ۱۶۴،۰۰۰ ریال از اشخاص مختلف خریداری شد و در نهایت، در اردیبهشت سال ۱۳۱۵ عملیات ساختمانی با همکاری فنی مهندسان آلمانی و معماران ایرانی احداث دانش‌سرای عالی تبریز آغاز شد.

در تیرماه سال ۱۳۱۸ و با پایان عملیات ساختمانی، دانش‌سرای عالی تبریز با برگزاری جشن باشکوهی فعالیت خود را به صورت رسمی آغاز کرده و کلاس‌های آن از مهرماه همان سال در محل ساختمان جدید تشکیل شدند. همچنین در مهرماه سال ۱۳۲۹ علاوه بر کلاس‌های موجود، دو کلاس تربیت بدنی نیز با هدف تعلیم معلم ورزش تاسیس شد. طبق اسناد موجود، دانش‌سرا در سال تحصیلی ۱۳۳۶- ۱۳۳۵ پذیرای ۱۵۷ محصل بوده و در آن دوران به صورت شبانه‌روزی فعالیت می‌کرده است.

دانشسرای تبریز

دانشگاه

معماری بنا

ساختمان دانش‌سرای عالی تبریز در زمینی به مساحت ۲۰۴۵۲ متر مربع احداث و نقشه آن نیز توسط معمار مشهور به نام «سیرو» - طراح موزه ایران باستان – تنظیم شده است. این بنا دارای دو اشکوبه (طبقه) است که به ترتیب در طبقه پایین آن ۶ کلاس و آمفی تئاتری با گنجایش ۹۰ نفر و در طبقه بالا دو خوابگاه (هر کدام با گنجایش ۲۵ تخت) و ۱۵ اتاق با هدف تامین محل استقرار انجمن‌ها، آزمایشگاه‌های شیمی و فیزیک، کتابخانه و اتاق‌های سرپرستی قرار داشته است.

دانشگاه تبریز

از نکته‌های جالب توجه اینکه همزمان با احداث دانش‌سرای تبریز ۱۶ دانش‌سرای دیگر نیز در ایران با همین سبک ساخته شده که از میان آن‌ها فقط بنای دانش‌سرای تبریز به عنوان شاهدی بر نوگرایی در سیستم آموزشی ایران برجای مانده است.

مشاهیر دانش‌سرای تبریز

دانشسرا تبریز

دانش‌سرای تبریز میزبان بزرگمردان بسیاری بوده که در این مکان به تحصیل پرداخته و بعدها به جایگاه والا و ارزشمندی در تاریخ این دیار دست یافته‌اند. از جمله این مشاهیر می‌توان به دکتر محمدنقی براهنی (پدر علم روانسجی ایران) اشاره کرد که آثار ارزشمندی نظیر «واژه‌نامه روانشناسی و زمینه‌های وابسته»، ترجمه کتاب «زمینه روانشناسی» و خلق مجموعه آزمونی به نام «مجموعه آزمون تشخیص استعداد» را تالیف کرده است. از جمله سایر مشاهیری که این دانش‌سرا افتخار میزبانی آن‌ها را داشته است می‌توان به سلیم نیساری حافظ شناس برجسته، عزیز دولت آبادی شاعر معاصر، نصیر پایه گذار پدر شعر جناس معاصر، صمد بهرنگی قصه نویس کودک و افراد بسیاری دیگر اشاره کرد. علاوه بر این، بزرگانی چون کاتب قرآن میرزا طاهر خوشنویس و مرحوم آفاق نیز در این محل تدریس نموده‌اند.

دانش سرا

همچنین یکی دیگر از بزرگمردانی که نام او با دانش‌سرای تبریز گره خورده، شهید ثقه ‌الاسلام است که در روز جمعه مورخ دهم ماه محرم سال ۱۳۳۵ هجری قمری (معادل با روز دوشنبه ۱۵ آبان ماه ۱۲۹۵ هجری خورشیدی) همراه با هفت تن دیگر به نام‌های حسن و قدیر پسران علی مسیو، ضیا العلما، محمد قلی خان، صادق الملک، مشهدی ابراهیم قفقایچی و شیخ سلیم توسط روس‌ها به دار آویخته شد.

دانشسرای تبریز

کاربری بنا

دانشسرا

این بنای ارزشمند در دهم خرداد ۱۳۸۲ با شماره ۸۹۰۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده و تحت مالکیت اداره آموزش و پرورش قرار دارد. اگرچه دانش‌سرای تبریز یکی از قدیمی‌ترین نهادهای آموزش عالی در ایران به شمار می‌رود و حتی دانشکده پزشکی دانشگاه تبریز برای نخستین بار در آن‌جا آغاز به کار کرده و در جریان فرقه دموکرات نیز ماهیت آموزشی خود را از دست نداده است؛ ولی در طول سال‌ها، عدم استفاده مناسب (واگذاری به مدرسه راهنمایی) که با ماهیت رفتار احتیاطی درباره این بنای قدیمی سازگاری نداشته، باعث تخریب آن شده است. البته بنا در حال حاضر، به صورت نیمه تعطیل بوده و نیازمند بازسازی و مرمت است.

ویدیویی از تحصیل و دانشگاه در تبریز قدیم
[http://www.aparat.com/v/LZdK0]


دانشگاه تبریز؛ دومین نهاد آموزش عالی نوین در ایران
دانشگاه تبریز پس از دانشگاه تهران، دومین دانشگاه قدیمی ایران محسوب می‌شود که در سال ۱۳۲۵ در پی وقوع حوادث اجتماعی و سیاسی تاسیس شده است. در حال حاضر، این دانشگاه در جایگاه بزرگ‌ترین قطب علمی شمال‌غرب کشور قرار دارد.

شهر تبریز به دلیل موقعیت استراتژیک و منابع انسانی خود در طول دوره‌های مختلف همواره مورد توجه حکومت‌ها واقع شده و هر یک از حکومت‌ها این شهر را به نوعی مرکز امور خود قرار داده‌اند. در این راستا، آموزش در سطوح مختلف اعم از ابتدایی تا عالی نیز به نوعی دستخوش این تغییرها شده‌اند.


دانشگاه تبریز

موقعیت جغرافیایی دانشگاه تبریز

دانشگاه تبریز در منطقه‌ای یکپارچه دارای مساحتی معادل ۵۸۵ هکتار در بلوار ۲۹ بهمن (فلکه دانشگاه) واقع ‌است. دانشگاه در ناحیه‌ی شرقی شهر تبریز با چشم‌انداز زیبای کوه‌های شمالی شهر قرار گرفته‌ و در منطقه جنوبی نیز دارای محوطه‌ای سرسبز است که فضای مورد نیاز برای توسعه‌ی دانشگاه را در آینده فراهم می‌کند. مساحت اختصاص‌ یافته به ساختمان‌ها و فضاهای آموزشی دانشگاه در حدود ۳۲۳٬۸۹۵ مترمربع است.

ساختمان مرکزی

پیشینه تاسیس دانشگاه در تبریز

نگاهی اجمالی به تاریخ نشان می‌دهد که پیشینه حقیقی تاسیس دانشگاه در تبریز به ۷۰۰ سال قبل و به دوران حکومت مغول‌ها باز می‌گردد. در آن دوران و به همت خواجه رشیدالدین فضل الله همدانی – وزیر مدبر و دانشمند غازان خان – مجتمع بزرگ علمی، آموزشی، وقفی و دانشگاهی به نام ربع رشیدی تاسیس شد. گفتنی است وقف‌نامه یا منشور دانشگاه ربع رشیدی شامل قوانین و مقررات مجموعه توسط شخص خواجه رشیدالدین به رشته تحریر درآمده و خوشبختانه، نسخه اصلی و خطی آن تا به امروز باقی مانده و در کتابخانه مرکزی دانشگاه تبریز حفظ و نگهداری می‌شود. از نکته‌های جالب توجه در مورد دانشگاه ربع رشیدی این است که به دلیل اشتغال خواجه رشیدالدین به امر طبابت، «دارالشفا» یا بیمارستان و دانشکده پزشکی دانشگاه از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده و هر طبیب علاوه بر مداوای بیماران ملزم به تعلیم ده نفر از دانشجویان بوده است. همچنین دانشجویان پزشکی مشابه با نظام آموزش پزشکی فعلی به صورت تمام وقت مشغول به تحصیل بوده‌اند، به این ترتیب که صبح‌ها به صورت تئوری و بعد از ظهرها به شکل عملی دوره آموزشی خود را طی می‌کرده‌اند و کلیه مایحتاج زندگی آن‌ها توسط دانشگاه تامین می‌شده است. علاوه بر این دانشگاه ربع رشیدی به دلیل شهرت و اعتبار خود پذیرای دانشجویانی از سایر کشورها نیز بوده است.

دانشگاه تاریخی

پس از گذشت سال‌ها و در سال ۱۲۹۳ هجری قمری (معادل با ۱۲۵۴ هجری شمسی)، اولین مدرسه آموزش عالی به سبک نوین در خطه آذربایجان و با نام «دارالفنون تبریز» توسط میرزا تقی خان امیرکبیر و در راستای برنامه‌های نوسازی وی تاسیس شد. این مدرسه به صورت سالانه پذیرای ۵۰ تا ۷۰ نفر از محصلانی بود که تعدادی از آن‌ها به صورت رایگان و شبانه‌روزی در این مدرسه به تحصیل مشغول بودند. در این مدرسه دروسی مانند طب، جغرافیا، ریاضی، پیاده نظام، توپخانه، خط، زبان فرانسه، انگلیسی، عربی، فارسی و قرائت قرآن تدریس می‌شد. همچنین مدرسه دارلفنون در کنار فعالیت‌های آموزشی خود موفق شد تا در سال ۱۳۱۱ هجری قمری (معادل با ۱۲۷۲ هجری شمسی) ماهنامه‌ای با عنوان «ورقه» را به مدیریت «ایرج میرزا» منتشر کند.

دانشگاه تبریز

مرحله سوم روند توسعه آموزش عالی در خطه آذربایجان به ۷۰ سال پیش باز می‌گردد و علارغم درخشش مراکزی مانند ربع رشیدی، مدرسه دارالفنون، شام غازان و رصدخانه ایلخانی مراغه در طی مقاطع مختلف، مرکز علمی قدرتمندی برای تداوم راه آن‌ها وجود نداشت. از جمله مراکز علمی موجود در آن زمان می‌توان به دانشگاه تهران و دانشسرای عالی تبریز اشاره کرد که در دوران پهلوی اول برای تربیت معلم تاسیس شده بود؛ تا اینکه در خرداد ماه سال ۱۳۲۶ هجری شمسی و یک‌ سال پس از پایان جنگ جهان جهانی دوم، ایده تاسیس دانشگاه تبریز بر پایه تحولات سیاسی منطقه (به دستور سید جعفر پیشه‌وری) مطرح شد. بنابراین، برای تهیه محلی مناسب برای اسکان دانشگاه تصویب شد تا ساختمان دانشسرای مقدماتی تخلیه و به «آذربایجان یونیورسیتی» (دانشگاه آذربایجان) تغییر کاربری دهد. 

دانشگاه آذربایجان

پس از باز پس‌گیری آذربایجان توسط ارتش ایران، فعالیت دانشگاه عملا متوقف شد. ولی با این وجود اقدامات همه جانبه‌ای برای راه‌اندازی مجدد دانشگاه از سوی شخصیت‌های مختلفی صورت گرفت و به این منظور، گروهی متشکل از اساتید برجسته از جمله دکتر مصطفی حبیبی (استاد دانشکده پزشکی دانشگاه تهران) و دکتر خانبابا بیانی (استاد دانشکده ادبیات دانشگاه تهران)، دکتر اقبال و دکتر شفق شکل گرفت و در دی ماه همان سال این افراد با هدف تاسیس دانشگاه در تبریز عازم این شهر شدند. البته روند راه‌اندازی دانشگاه با مشکلات مختلفی مواجه شد، ولی سرانجام با پیگیری استاندار وقت و پافشاری مردم آذربایجان دانشگاه فعالیت خود را آغاز کرد.

از ابتدای فعالیت تا تیرماه ۱۳۲۸ ساختمان‌های دانشگاه به شکل استیجاری در سراسر شهر پراکنده شده بود، ولی با توجه به ضرورت متمرکز بودن فعالیت‌های علمی دانشگاه، در همان سال کلنگ احداث دانشگاه در مکان فعلی خود توسط دکتر زنگنه، وزیر فرهنگ وقت، و به زمینی به مساحت ۲۴۷ هزار مترمربع به زمین زده شد و پس از پایان عملیات اجرایی، دانشگاه به صورت رسمی به مکان دائمی خود نقل مکان کرد. البته این دانشگاه در ابتدا با دو دانشکده ادبیات و پزشکی کار خود را شروع کرد و با مرور زمان دانشکده‌ها، آزمایشگاه‌ها، کارگاه‌ها و ... یکی پس از دیگری به مجموعه اضافه شدند. البته بعدها دانشگاه مذکور به دو دانشگاه تبریز و علوم پزشکی تبریز منفک شده و تاکنون فعالیت خود را بصورت مستقل ادامه می‌دهند.

نام‌گذاری دانشگاه

دانشگاه تبریز

دانشگاه

دانشگاه تبریز در از ابتدای تاسیس در سال ۱۳۲۵ با نام‌های مختلفی از جمله «آذربایجان ملی دارالفنونی»، «آذربایجان خلق اونیورسیته‌سی» و در نهایت «آذربایجان اونیورسیته‌سی» خوانده می‌شد. سپس در سال ۱۳۲۶ نام دانشگاه به «دانشگاه تبریز» و پس از چند سال به «دانشگاه آذرآبادگان» تغییر یافت. پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ نام آن مجدد به «دانشگاه تبریز» تغییر یافت.

امکانات دانشگاه تبریز

در حال حاضر، دانشگاه تبریز دارای ۲۱ دانشکده، ۱۰ پژوهشکده و چندین موسسه و مرکز تحقیقاتی و قطب علمی از جمله مرکز رشد، واحدهای فناوری، اداره ارتباط با صنعت، افلاک نما، پژوهشکده فیزیک کاربردی و اخترشناسی، باغ گیاه‌شناسی، موزه جانورشناسی، موزه تاریخ و فرهنگ ایران، موسسه تحقیقات اجتماعی، گروه پژوهشی جغرافیا، موسسه علوم انسانی - اسلامی، مرکز تحقیقات علوم پایه و ... است. 

فلکه دانشگاه

کوی دانشگاه تبریز

ریاضی

دانشگاه تبریز

افلاک نما

سامانه افلاک نما از جمله مراکز وابسته به پژوهشکده فیزیک کاربردی و ستاره شناسی دانشگاه تبریز از نوع Sky Master است که با استفاده از آن می‌توان بیش از ۱۰,۰۰۰ نوع ستاره و جرم سماوی از جمله خوشید، ماه، سیاره‌ها و تعدادی از اقمار آن‌ها، صور فلکی، دوایر استوای سماوی و نصف النهار ناظر و دایره البروج و ..... را مشاهده کرد. این سامانه در داخل سایت دانشگاه تبریز واقع بوده و بازدید از آن برای عموم آزاد است. 

رصدخانه دانشگاه تبریز

باغ گیاه‌شناسی


تبریز

در این رابطه، باغ گیاه شناسی دانشگاه تبریز نخستین باغ تحقیقاتی در شمال غرب کشور به شمار می‌رود و در مساحتی به وسعت ۱۸ هزار هکتار در اراضی سایت دانشگاه تاسیس شده است. 

دانشکده

این مجموعه ضمن احیای فضای سبز موجود در باغ‌های میوه اطراف دانشگاه، انواع گیاهان را در محوطه باغ و گلخانه پرورش داده و محیط آموزشی زیبا و مفرحی را با ایجاد پیاده‌روها، حوض‌های آب، آب نماها، اتاقک اداری، آبروهای طبیعی، ساخت آلاچیق‌های بتنی با الهام از طبیعت برای دانشجویان رشته کشاورزی فراهم کرده است.

گیاه شناسی

دانشکده تبریز

دانشگاه تبریز

دانشگاه تبریز

  • قطب اصلاح مولکولی غلات
  • قطب علمی بیولوژی
  • قطب علمی جغرافیایی شمال‌غرب
  • قطب علمی فوتونیک
  • قطب علمی مکاترونیک
  • قطب علمی مواد جدید و شیمی پاک

دانشگاه تبریز دارای ۴۸۰ عضو هیئت علمی است که ۲۵۸ نفر از آن‌ها دارای مدرک دکتری هستند. از این تعداد ۴۱ نفر پروفسور، ۱۵۱ نفر دانشیار، ۶۶ نفر استادیار و ۲۲۲ نفر مربی‌اند. همچنین ۸۵۷ نفر کادر اداری فعالیت‌های آکادمیک را پشتیبانی می‌کنند.

تبریز

منظره دانشگاه تبریز


لینک پست دانشگاه آزاد تبریز
لینک پست هوارد باسکرویل و مموریال
لینک پست ربع رشیدی تبریز
لینک پست تبریز مرکز علم ایران




مرتبط با : تبریز * میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان
برچسب ها : دانشگاه تبریز-دانشسرای تبریز-تحصیل در تبریز-دانشکده قدیم-تبریز قدیم-علم-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : چهارشنبه 19 آبان 1395
زمان : 06:20 ب.ظ
دروازه های تاریخی تبریز
نظرات |

هشت دروازه هشت بهشت تبریز


دروازه‌های تاریخی تبریز، به دروازه‌های هشتگانه‌ای گفته می‌شود که در گذشته به منظور حفظ امنیت شهر و کنترل ورود و خروج به شهر تبریز ایجاد شده بودند.
به گفته محققان، بیش از ۲۴۰۰ سال پیش، تبریز توسط هشت دروازه و حصار و باروهایی حفاظت می‌شد و همسایگان خارجی و تاجران و مسافران با عبور از این هشت در تبریز ارتباط برقرار می‌کردند. اسناد تاریخی گاه از ۸ و گاه از ۹ دروازه در تبریز سخن گفته‌اند که عبارتند از:
  1. سورخاب قاپی‌سی
  2. باغمیشه قاپی‌سی
  3. خیاوان قاپی‌سی
  4. نوبر قاپی‌سی
  5. میارمیار قاپی‌سی
  6. گجیل قاپی‌سی
  7. ایستامبول قاپی‌سی
  8. دوه‌چی قاپی‌سی
  9. ویجوجه قاپی‌سی

نقشه تبریز قدیم

نقشه تبریز

تبریز در عهد صفوی

تبریز تاریخی


در اواخر حکومت کریم خان زند پس از زلزله‌ای که در تبریز روی داد، بیشترین قسمت شهر ویران گشت. در این زمان خاندان دُنبلی بر تبریز حکومت داشتند. نجفقلی خان دنبلی که بیگلربیگی تبریز بود در سال ۱۱۹۴ هجری، حصاری استوار بر گرد شهر کشید و هشت دروازه یا درب بر حصار تبریز نهاد و هر یک را جز «دروازهٔ اسلامبول» به اسم محله‌ای نامید
بر طرفین هر دروازه دو مناره بلند از کاشی بنا کرده و در برج‌های آن نیز کتیبه‌هایی از کاشی بود و بالای سر درب هر دروازه بر صفحه‌ای از سنگ رخام این اشعار نوشته شده بود که مصرع آخرین، ماده تاریخ اتمام دروازه‌هاست و آن ابیات این است:

زهی اساس مشید که باد تا به ابد                    ز حادثات زمان در امان سبحانی

ز برج و باره این در تحیّر است سپهر                 که شد به پا ز عنایات خان خاقانی

خدیو ملک عدالت نجفقلی خان آنک                مفوّض بر او رونق جهانبانی

که در نگارش این قلعه در زمان قلیل                نمود همت وی معجز سلیمانی

نشان ز سد سکندر چو داد تاریخش                  خرد به گفت حصار سکندر ثانی

پس از اتمام ساخت قلعهٔ شهر نجفقلی خان در گذشت و فرزندش خداداد خان از جانب احمدخان دنبلی به منصب بیگلربیگی دست یافت و خندق شهر را حفر کرد. از آن به بعد محوطهٔ داخل حصار را «قلعه تبریز» یا «قلعه» می‌گفتند.

از سال ۴۲۴ هجری قمری نزدیک به هزار سال پیش، شهر تبریز در داخل باروئی قرار گرفته بود و شهر همیشه حالت قلعه‌ای داشت و حتی عقیده مورخان چنین است که نام «تاوری» یا «تاروئی» یا تبریز اولیه در زمان سارگن دوم پادشاه آشور در ۷۱۴ قبل از میلاد، به شهری اطلاق می‌شد که در داخل قلعه‌های تو در تو قرار داشت.


دروازه ربع رشیدی

دروازه ربع رشیدی

محمدرضا طباطبائی در کتاب تاریخ «اولاد اطهار» می‌نویسد که نجفقلی خان دنبلی پس از زمستانی که آن زلزله مهیب در تبریز اتفاق افتاد، ساخت قلعه تبریز را آغاز کرد و در عرض دو سال، دیوار وسیع‌الفضا مشتمل بر درب و دروازه (هشت دروازه) و بروج مشیّده را به اتمام رسانید و مجموع اهالی آن شهر ویران شده را در میان آن قلعه جای و عمارت و خانه داد.

طباطبائی در تاریخ اولاد اطهار می‌نویسد که در زلزله‌های سال ۱۱۹۳ قمری اثری از آثار عمارت‌های عالیه و ابنیه مستحکم بر روی زمین تبریز باقی نماند و از آن قصور بی قرین مانند قصرشیرین جز اسمی و چون طاق کسری از آن غیر از افسانه و رسمی چیزی باقی نماند، مانند گنبد شام غازان، رشیدیه، دمشقیه، علائیه، لولوئیه، مرجانیه، مظفریه، مقصودیه، نصیریه، جلالیه، اسکندریه، سلیمانیه و عمارت شیخ اویسی، کاخ هشت بهشت، تکیه حیدر و سید مفتول بند، مسجد جامع و مدارسی بزرگ، طاق مسجد علیشاه، مسجد کبود جهانشاه، مسجد استاد شاگرد، مسجد حسن پادشاه و غیره. در این زلزله بالمره از سطح زمین نیست و نابود گردید و صد هزار نفر در زیر خاک ماندند و تا بیست فرسخ از توابع و نواحی آن خراب گشت.»

طبق گفته حمدالله مستوفی، دور باروی تبریز پیش از غازان خان ایلخانی در دورهٔ روادیان، شش هزار گام بوده و ۱۰ دروازه به شرح زیر داشته است:

  1. ری
  2. قلعه
  3. سنجاران
  4. طاق
  5. درب جو (دروب جو)
  6. سرد
  7. دستی شاه
  8. نارمیان
  9. نوبر
  10. موکله (هوکله)

درب

به قول صاحب تاریخ وصاف، غازان خان در سال ۷۰۲ هجری قمری، قلعهٔ تبریز را تعمیر کرده، بارو و دیواری به طول ۵۴ هزار گام که قریب پنج فرسنگ (۳۰ کیلومتر) بود برآورد. اساس آن دیوار را چنان ریختند که بر چرنداب و سرخاب و ولیانکوه (بیلانکی) و همه بستان‌ها و باغ‌ها محیط باشد و پنج دروازه در اطراف آن باز کرد و هر یک به سمت ملکی و مملکتی چون بغداد، عراق (اراک -استان مرکزی)، خراسان، ارّان (قفقاز و آذربایجان شمالی)، ری و هشت دروازه کوچک دیگر ما بین آن‌ها تا خروج و دخول آسان‌تر باشد و فرمان شد که هر کسی خواهد می‌تواند داخل دایره بارو، خانه بسازد یا باغ و بستان غرس کند.

حدود شهر تبریز بنا به وصفی که در تاریخ وصاف و نزهةالقلوب آمده در عصر غازان خان از طرف مشرق بیلانکوه (بیلانکی = ولیانکوه) و باغمیشه، از طرف شمال سرخاب و سنجاران، از طرف جنوب چرنداب و از طرف جنوب غربی گزران (گازران) و از طرف مغرب محله کوچه باغ در داخل باروی شهر بوده است. نام دروازه‌ها در دو کتاب «تاریخ وصاف» و «نزهةالقلوب» به این شرح آمده است: ۱- بغداد، ۲- عراق، ۳-خراسان، ۴- ارّان (قفقاز)، ۵- روم.

حمدالله مستوفی نام آنها را بدین قرار آورده است: ۱- اوجان، ۲- اهر، ۳- شیروان، ۴- سردرود، ۵- شام، ۶-سراو (سراب)


مدل ورودی قاجاری که در باغ صاحب دیوان (زندان امروزی تبریز) بود

ورود به تبریز


سعیده خلیلی‌صفا - در زمان‌های گذشته به منظور حفظ امنیت شهرها و جلوگیری از هجوم اشرار دیواره‌هایی در اطراف شهر ساخته می‌شد و در همین دیواره‌ها دروازه‌هایی برای ورود و خروج مسافران، کاروان‌ها و ... تعبیه شده بود. به مرور زمان و با توسعه حریم شهرها این دیواره‌ها از بین رفته و دروازه‌ها به صورت نمادی از امنیت در گذشته به یادگار ماندند. طبق اسناد تاریخی در حدود ۸ باب از این دروازها در شهر تبریز نیز وجود داشته است

در دوران قدیم، دروازه‌ها و ورودی‌های شهرها جایگاه و اعتبار خاصی برای شهرها داشته و اغلب شهر با دروازه‌های ورودی خود شناخته می‌شدند؛ از نمونه‌های بارز این دروازه‌ها می‌توان به دروازه دولت تهران و دروازه قرآن شیراز اشاره کرد. شهر تبریز نیز به دلیل پیشینه تاریخی و موقعیت جغرافیایی خاص (قرارگیری در مسیر جاده ابریشم) در برخی از دوره‌های تاریخی پایتخت حکومت‌های مختلف و محل تردد تجار و بازرگانان بوده است و همانند سایر شهرهای تاریخی دروازه‌هایی دارد که برای حفظ امنیت، کنترل ورود و خروج شهر و جلوگیری از ورود بیگانگان و جاسوسان ایجاد شده بودند.

در آن دوران شهربانی تبریز پشت تیمچه کره‌نی‌خانه (یکی از تیمچه‌های معروف بازار بزرگ تبریز) قرار داشت و عصر دروازه‌ها با صدای کره‌نی می‌بست و در هنگام اذان صبح دوباره با صدای کره‌نی برای تردد دوباره به داخل شهر باز می‌شدند. طبق اسناد تاریخی در حدود هشت یا نه دروازه در دوران حکومت کریمخان زند و پس از وقوع زلزله مهیب تبریز توسط حاکمان تبریز (خاندان دنبلی) و با حمایت تجار و مردم به صورت نمادی از هشت بهشت، در اطراف شهر ساخته شدند؛ کلیه این هشت دروازه به جز «دروازه استانبول» به نام یکی از محله‌ها نامگذاری شد.

دربهای تاریخی تبریز


خیاوان قاپی‌سی (درب خیابان)

 این درب در مسیر عراق عجم (استانمرکزی) و اصفهان به سمت شرق در محله‌ای به همین نام واقع بوده و وجه تسمیه نام آن به قولی احداث نخستین خیابان شهر بوده که از داخل این محله عبور می‌کرد. همچنین این احتمال نیز وجود دارد که نام این محله برگرفته از نخستین ساکنان آن است که از اهالی خیاو (مشکین شهر) بوده‌اند.

درب خیابان

دروازه‌ تبریز

باغمیشه قاپی‌سی (درب باغمیشه)

این دروازه که با نام «درب اعلی» نیز نامیده می‌شد در ورودی شمال شرقی شهر قرار داشت و مورد بازسازی قرار گرفته است.

باغمیشه

سورخاب قاپی‌سی (درب سرخاب)

این درب در سمت شمال شرقی تبریز، در جوار کوه سرخاب و محله‌ای به همین نام قرار داشت.

سرخاب

نوبر قاپی‌سی (درب نوبر)

این درب نیز در سمت جنوبی شهر واقع بوده و در سال ۴۰۰ هجری در محدوده حمام نوبر ساخته شده بود. البته در سال‌های گذشته نمادی از درب نوبر در ورودی خیابان تربیت بازسازی شده است.

نوبر

میارمیار قاپی‌سی (درب میارمیار)

این درب تاریخی در خیابان فردوسی و داخل کوچه آیت‌الله مستنبط غروی قرار داشت که متاسفانه در حال حاضر هیچ اثری از آن برجای نمانده است.

متاسفانه علاوه بر اینکه هیچ تصویر و اثری از آن دروازه نیست ، هویت میارمیار و حریم تاریخی محلات آنرا نیز تخریب و بازسازی نمیکنند!
میارمیار

میار میار

گجیل قاپی‌سی (درب گجیل)

گجیل قاپوسی با نام درب «سرد» یا «سردرود» به سمت غرب قرار داشت. این دروازه با برج‌ها و طاق‌های بلندی یکی از مناطق پرتردد شهر قرار داشته و در حال حاضر نیز موقعیت قبلی خود را به لحاظ رفت و آمد حفظ کرده است.

گجیل

ایستامبول قاپی‌سی (درب استانبول)

این دروازه در سمت شمال غرب و در مسیر عبور کاروان‌های تبریز – استانبول قرار داشته و به دلیل قرارگیری در این مسیر و وقوع نبردهای متعدد مشروطه‌خواهان با نیروهای سلطنتی مهمترین دروازه شهر محسوب می‌شد.

دروازه‌های تبریز

دوه‌چی قاپی‌سی (درب شتربان)

این دروازه در سمت شمال و در حومه کوه سرخاب و محله‌ای به همین نام قرار داشت. وجه تسمیه نام این محله و دروازه استفاده از شتر (در زبان ترکی دوه) برای حمل و نقل کالا توسط اهالی این محله است که اغلب به بازرگانی و تجارت مشغول بوده‌اند.

قاپی

ویجویه قاپی‌سی (درب ویجویه)

این دروازه در جوار محله‌ایی به همین نام در سمت غرب شهر قرار داشته است.

تبریز تاریخی

قالاقاپیسی (درب مهادمهین)

این دروازه نیز در سمت جنوب غربی بود.

دروازه تاریخی


در حال حاضر، به دلیل رشد و توسعه حریم شهری و ساخت و سازهای صورت گرفته به‌‌جز چند مورد مانند «درب خیابان» و «درب باغمیشه» اثری از دروازه‌های شهر باقی نمانده است. ولی خوشبختانه در سال‌های اخیر به منظور حفظ و احیای آثار و نمادهای تاریخی و بافت سنتی شهر اقدام‌هایی برای بازسازی این دروازه‌ها از جمله دروازه نوبر، گجیل و ... در انجام شده است.

گردآوری تبریز ویکی لینکلر

لینک پست کوی های قدیمی تبریز
لینک پست تونلهای تاریخی تبریز
لینک پست تبریز کل جهان
لینک پست تبریز مادر شهر 2

لینک پست تحریف نامهای ترکی اصیل مناطق




مرتبط با : تبریز * میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان
برچسب ها : دروازه قدیم تبریز-دربهای تاریخی تبریز-ورودی تبریز قدیم-قاپی-درب باغمیشه-دروازه تاریخی-میراث فرهنگی-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : یکشنبه 16 آبان 1395
زمان : 12:02 ب.ظ
خانه تاریخی پروین اعتصامی
نظرات |


یکی از مقصد های فوق العاده جذاب و زیبای ایران چهار فصل بوده که عاشقان بسیاری در داخل و خارج از کشور دارد. تبریز و یزد، دو شهر فوق العاده و تاریخی ایران هستند. در سال ۲۰۱۸، تبریز به عنوان پایتخت هنری کشورهای جهان اسلامی انتخاب شده است و این انتخاب، مسئولیت تبریزی ها برای ارتقای صنعت گردشگری و فراهم کردن زیر ساخت های پذیرایی از مهمانان این دیار را در دو سال آینده افزایش می دهد.
 
خانه تاریخی

تبریز

چرا تبریز؟

تبریز به واسطه این که نخستین های ایران، از چاپ خانه و کودکستان تا سینما و کافی شاپ و رستوران، برای اولین بار در این دیار عرضه شد و به شهر های دیگر کشور سرایت کرد،‌ از اهمیت فوق العاده ای در تاریخ معاصر برخوردار است. هم چنین، تبریز، پایتخت مشروطه ملت ایران است و قیام مردم تبریز علیه حکومت پهلوی، سرمنشا بسیاری از رویدادهایی شد که به انقلاب اسلامی بهمن ۵۷ خورشیدی منتهی شد.

تبریز، فقط جای سیاسی نیست. تبریز جاییست که هنر و صنایع دستی و سوغاتش، آوازه خاص و عام و یک برند جهانیست. سوغات تبریز را می توان در بسیاری از کشور های دنیا به عنوان با کیفیت ترین و خوشمزه ترین سوغات ایران در مغازه های معتبر مشاهده کرد. در تبریز، محله های تربیت و مقصودیه، شانزلیزه تاریخی ایران است. جایی که قدیمی ترین خانه های ایران در آن جا قرار دارد و به همین خاطر، تبریز را پایتخت خانه های قدیمی ایران می دانند.
 
تبریز لینک


بنابراین اگر قصد گردشگری در ایران زیبا را دارید، اگر به تبریز نکرده اید، دیار ترین ها و سرزمین اولین های ایران را فراموش نکنید.

صحبت از تبریز شد. در تبریز، نام ها و مکان ها، یادآور تاریخ هستند. یادآور بخشی از تاریخ معاصر پر فراز و نشیب کشوری که میراث دار تاریخ و فرهنگ و ادب کهنی چند هزار ساله بوده و دیار آذربایجان، همواره از جمله قلمرو های تاثیر گذار در فرهنگ، سیاست، هنر و معماری و ادب این مرز و بوم به شمار می آمده است.

تبریز، هم دیار خانه های قدیمی است، هم یکی از پایتخت های معماری و شکوه هنر ایرانی اسلامی که الهام بخشی معماری اصفهان و دیگر نقاط کشور نیز به شمار می رود. معماری در تبریز، شما را با دنیایی از ظرافت ها و زیبایی ها آشنا می کند که شاید نمونه اش را در هیچ جای این مرز و بوم نتوانید مشاهده کنید.

پارک اعتصامی در ولیعصر تبریز
پارک اعتصامی


اختر چرخ ادب که بود؟
 
پیش از صحبت درباره ظرافت های خانه پروین اعتصامی، سخن را با معرفی این چهره ادبی سرشناس تاریخ ادبیات معاصر کشورمان آغاز می کنیم. درباره پروین، در دوران مدرسه، گفتار های نغز و شیرین بسیاری خواندیم اما دیوان او، هم چون دیوار سایر شاعران معاصر کشور، خیلی مورد توجه نسل جوان قرار نگرفته است که امیدواریم فرهنگ دوستان از اشعار این چهره فرهیخته کشور در شبکه های اجتماعی بیش تر استفاده کنند.
 
شعری از پروین در کتاب دوران مدرسه- یادش بخیر
شعر اعتصامی

تبریز، دیار فرهنگ دوستان و نام آوران ادبیات و فرهنگ و سیاست ایران زمین است. یکی از آن ها، فردی به نام درخشنده اعتصامی است که در ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ چشم به جهان گشود و متاسفانه عمرش کوتاه بود و ۳۵ سال بعد، در ۱۵ فروردین ۱۳۲۰، چشم از جهان فرو بست.

تصویر نامه استخدام پروین اعتصامی به عنوان کتابدار در تبریز
پروین اعتصامی


پروین از جمله شهروندان ایران بود که عمر کوتاهش، ثمرات فروانی داشت و برخی او را معروف ترین شاعره معاصر ایران می دانند. وی فرزند یوسف اعتصامی آشتیبانی و اختر شوری بخشایشی بود. وی از کودکی،‌ زبان های انگلیسی و عربی را علاوه بر ترکی و فارسی، نزد والدینش فرا گرفت و جالب است که بدانید، به واسطه شهرت پدرش توانست در محضر اساتیدی هم چون دهخدا و ملک الشعرای بهار، اصول سرودن و تصنیف را بیاموزد.

پدر پروین، خود شاعر و از ادیبان روزگار بود و کارهای ترجمه بسیاری انجام داد. فعالیت های ادبی پدر پروین تاثیر زیادی بر ورود او به دنیای شعر و شاعری داشت و به همین خاطر، پروین بر خلاف هم سن های خودش، وارد دنیای حرفه ای شعر و شاعری شد.

 پروین اعتصامی در زمان کتابداری دانش سرای عالی در جریان بازدید محمد رضا پهلوی
شاه

از پروین در ایران بیش تر در ۲۵ اسفند که در تقویم رسمی کشور، روز بزرگداشت پروین اعتصامی است. سخن به میان می آید. تنها اثر چاپ شده از پروین،‌ دیوان شعر اوست که شامل ۶۰۶ شعر در قالب مثنوی، قطعه و قصیده است.

یکی از دلایل شهرت پروین، به کار بردن سبک شعره مناظره در سروده هایش است و پیش از انتشار دیوان او، بخش هایی از اشعارش در مجله بهار و منتخبات آثار هشترودی و امثال الحکم علامه دهخدا منتشر می شد.
 
تصویری از پدر پروین اعتصامی که بر روی طاقچه خانه قرار گرفته است
اختر چرخ ادب ایران

پروین، استاد اشعار مناظره ای است و مضامین و معانی اشعارش، به مقولاتی از جمله دلبستگی به پدر، استعداد و شوق فراوان در اموختن دانش، روحیه ظلم ستیزی و مخالفت با ستم و ستمگران دلالت دارد. در دیوان پروین اعتصامی، بیش از ۷۰ نوع شعر در قالب مناظره دیده می شود که پروین با مهارت تمام، از نبوغ خود بهره می گیرد و از زبان اشیا وحیوانات و گیاهان، مناظره هایی برای ارائه مفاهیم نغز و بدیع و اموزنده استفاده می کند.

پروین را استاد شخصیت پردازی و تخیل و تمثیل در ادبیات معاصر می دانند.

این که خاك سیهش بالین است          اختر چرخ ادب پروین است
گرچه جز تلخی از ایام ندید                  هرچه خواهی سخنش شیرین است
صاحب آنهمه گفتار امروز                     سائل فاتحه و یاسین است
دوستان به كه ز وی یاد كنید                دل بی دوست دلی غمگین است
خاك در دیده بسی جان فرساست        سنگ برسینه، بسی سنگین است
بینید این بستر و عبرت گیرد                هركه را چشم حقیقت بین است
هر كه باشی و ز هرجا برسی                 آخرین منزل هستی این است
آدمی هرچه توانگر باشد                      چو بدین نقطه رسد مسكین است
اندر آنجا كه قضا حمله كند                  چاره تسلیم و ادب تمكین است

محمدعلی مجاهدی شعرهای پروین را شعرهایی عفیف می‌داند و بیان می‌کند: شعر پروین شعر عروسکی و ویترینی نیست؛ بلکه چه به لحاظ ساختاری و چه به لحاظ لفظی فاخر و متین است. هنر پروین در این است که هم متانت لفظ را رعایت کرده و هم فخامت معنا را، و همین ویژگی شعرهای او را در زمره ماندگارترین آثار شعر قرار داده است. پروین در غزل و مثنوی و قطعه از سبک عراقی و در چکامه‌سرایی از سبک خراسانی پیروی می‌کند.
 
مقبره پروین اعتصامی
قبر پروین اعتصامی

گشتی در خانه اختر چرخ ادب

در تبریز، محفل اولین های ایران و دیار خانه های قدیمی ایران زمین، خانه اختر چرخ ادب، متولد تبریز و افتخار ادب اذربایجانی ها، یکی از خانه های تاریخی است که نه در محله معروف مقصودیه، بلکه در خیابان عباسی واقع شده است. اگر به تبریز رفتید، خیابان عباسی، جنب مسجد میرآقا و کوی ساوجلاغی را فراموش نکنید. در ان جا، بخشی از فرهنگ و ادب ایران را می توان جست و جو کرد.
 
خانه پروین

بنیاد ادب آذربایجان


خانه پروین اعتصامی در سال ۱۳۸۵ به عنوان یکی از آثار ملی کشور ثبت شد و امروزه،‌یکی از مقصد های گردشگری این دیار به شمار می رود. وقتی به سمت کوچه بروید، تابلوی بزرگی از دور، گویی شما را به نظاره نشسته است. تابلویی که رویش نوشته شده است: خانه پروین اعتصامی (۱۲۸۵-۱۳۲۰).

این جا مکانیست که پروین، زمان کودکی خود را در آن جا سپری کرد و قدمتش به اوایل دوره پهلوی اول باز می گردد. خانه دو طبقه ای که در محله ششگلان تبریز قرار دارد و حیاطی بزرگ و باغچه های با صفایش، روزگاری، روزگاران پروین ادب ایران بود.
 
تصویری از حیاط خانه پروین اعتصامی که تصویر بزرگان ادب تبریز در دیوار است
اعتصامی

ساختمان، معماری آجری دارد و مجسمه ای از پروین اعتصامی، در ابتدای پله ها، مخاطبان را به انتظار می کشد. گویی به آن ها می گوید که داخل شوید تا با هم از پله ها بالا رفته و به داخل ساختمان برویم.
 
 پروین اعتصامی

این خانه از دو طبقه و یک زیر زمین تشکیل شده است. بسیاری از خانه های قدیمی تبریزی ها، دارای زیر زمین بوده که در واقع برای شب نشینی های تابستانی از آن استفاده می شد و معمولا هم از حوضی بزرگ هشت ضلعی، آبی در آن جا جریان داشته است.

در طبقه نخست خانه،‌ دو اتاق و یک سالن با دو وردی شرقی و غربی ، منظر خلوت و دلنشینی را تشکیل می دهد. در طبقه بالا، سه اتاق که یکی از آن ها به آب انبار قدیمی راه دارد مشاهده می شود و یک تنور پخت نان که اتفاقا در جریان مرمت خانه در چند سال اخیر از دل خاک بیرون آمده است.

همان طور که در دیگر خانه های قدیمی با معماری زیبای و خاص تبریزی مشاهده می کنیم، زیر زمین خانه پروین اعتصامی دارای خوض خانه بوده سقفش کلیل آذری است و پنچ اتاق گهواره ای در ان قرار دارد.

خانه دارای حیاط وسیع و دلبازی در مساحتی به وسعت ۹۰۰ متر است که شاید همین فضای دلگشا و رمانتیک باشد که طبع شعر و ذوق هنری اختر چرخ ادب را به سر ذوق آورده است. این خانه یک هزار و سیصد متری، چند سالی است که محل عرضه و فروش آثار صنایع دستی و ادبی استان آذربایجان شرقی شده و مخاطبان زیادی را به خود تجربه کرده است.
 
غروب دل انگیز حیاط، تماشاگه راز می شود خانه پروین اعتصامی
 خانه تاریخی در تبریز

در بخش جنوبی حیاط، مجسمه ای سفید رنگ از پروین اعتصامی دیده می شود که در میان فضای سبز حیاط، دلربایی می کند.
 
خانه تاریخی اختر چرخ ادب ایران زمین، پروین اعتصامی

آن چه بیش از همه در خانه دلگشا و نوستالژیک پروین اعتصامی، نظر ها را به خود جلب می کند، اجر کاری زیبا و شیک و ساده بنا است که امروزه در خانه های مدرن عصر مدرن، جایگاهی ندارند. پنجره های چوبی خانه نیز، یادآور ارسی ها و پنجره های چوبی در خانه های قدیمی و تاریخی محله مقصودیه تبریز است که بازدید از ان را نیز به مخاطبان این خانه توصیه می کنیم.

در دیوار سمت راست خانه، تصاویری از بزرگان ادب و فرهنگ تبریز نیز به چشم می خورد که در تصویر زیر، عکسی از بازار تبریز، مسقف ترین بازار ایران و یکی از آثار ملی کشور به چشم می خورد.
 
شاعره

در داخل خانه، بر دیوار ها، اشعار و تصاویر از اختر چرخ ادب مشاهده می کنیم که نمونه اش را در قطعه شعری که به دست خط پروین برای سنگ مزارش انتخاب شده است، می بینیم.
 
قطعه شعری که برای درج بر روی سنگ قبر پروین اعتصامی انتخاب شد
شعر پروین اعتصامی


در بخشی از دیوار خانه، متن نامه های قدیمی هم به چشم می خورد که نمونه اش را در زیر مشاهده می کنید. نامه فرمانداری قم درباره دفن پروین اعتصامی در سال ۱۳۲۰.

وفات پروین اعتصامی

در این خانه آثار زیبایی در داخل کمد هایی شیشه ای قرار گرفته که درتصویر زیر مشاهده می کنید.
 
خانه پروین اعتصامی
 
شاعر ایران

در یکی از دیوار های طبقه نخست خانه،‌ قطعه شعری به دست خط مرحوم پروین اعتصامی برخورد می کنیم که برای از دست دادن پدر سرود.

شعر پروین

مشاهده حیاط دلگشای خانه کودکی پروین از داخل طبقه نخست خانه نیز دیدنی است که در تصویر پایین مشاهده می کنید.
 
خانه

ورودی زیر زمین خانه پروین نیز دارای چنین وضعی است که یادآور زیر زمین همه خانه های قدیمی تبریز است.
خانه پروین تا کنون با بازدید مقامات و گردشگران بسیاری همراه شده است که برای همه بازدید کننده گان، مجسمه پروین در ورودی پله های خانه،‌جالب توجه به نظر می رسد.

معماری داخلی خانه پروین اعتصامی نیز هم چون نمای بیرونی، جالب توجه بوده که البته در سال های اخیر بار ها مورد مرمت قرار گرفته است.
 
خانه تاریخی اختر چرخ ادب

تصویر زیر، نشان می دهد که در خانه پروین، موسیقی سنتی ایرانی هم رواج داشته است.
 
اعتصامی

تصویر زیر مرمت خانه پروین اعتصامی را نشان می دهد.
 
مرمت خانه در تبریز

چند توصیه

۱- خانه پروین اعتصامی و کلیه آثار ملی ایران، اثر ملی بود و حفاظت و صیانت از آن، وظیفه آحاد مردم است. اگر به خانه پروین رفتید، از دست زدن به آثار و دیوار ها خودداری کنید.

۲- از مسئولان گردشگری تبریز انتظار می رود برای افزایش میزان بازدید از این خانه فرهنگی و تاریخی، پرتال اینترنتی چند زبانه برای ان راه اندازی کنند.

۳- اطلاع رسانی برنامه های این خانه در شبکه های اجتماعی تصویری و ویدئویی داخلی خالی از لطف نیست.

۴- خانه پروین اعتصامی و خانه شهریار در تبریز و دیگر خانه های قدیمی تبریز، یکی از برترین مقصد های گردشگری در ایران هستند. معرفی بهینه آن ها به گردشگران داخلی و خارجی در قالب اطلاع رسانی مجازی توصیه می شود.

۵- خانه پروین اعتصامی بنا به گفته گردشگران، کتیبه ها و بروشور هایی برای اطلاع رسانی چند زبانه در اختیار ندارد. امیدواریم چین ظرفیت های اطلاع رسانی با توجه به این که تبریز یک شهر گردشگری بین المللی ایران است، مورد توجه مسئولان موزه قرار بگیرد

۶- تبریز ۲۰۱۸، یکی از به یاد ماندنی ترین سال ها برای دیار مشروطه و اولین های ایران خواهد بود. در ستاد تبریز ۲۰۱۸، می بایست برای افزایش سطح گردشگر و استفاده از ظرفیت خانه های قدیمی تبریز از جمله خانه پروین اعتصامی، کارهای گسترده ای در دستور کار فعالان و مقامات قرار بگیرد.

لینک پست بوستان اعتصامی تبریز
لینک پست پارک اعتصامی تبریز

لینک مجموعه پستهای مشاهیر آذربایجان
لینک مجموعه پستهای میراث فرهنگی و تاریخ آذربایجان



مرتبط با : تبریز * مشاهیر آذربایجان * میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان
برچسب ها : اعتصامی-خانه پروین-تبریز-خانه تاریخی-تبریز 2018-شعر پروین اعتصامی-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : جمعه 14 آبان 1395
زمان : 11:11 ق.ظ
:: تخریب گورستان تاریخی پینه شلوار تبریز
:: English learning for the people of Tabriz
:: اوشاقلار ، شعر و داستان ترکی برای فرزندان آذربایجان
:: دوربین تبریز لینک 74 ( موزه مشاغل قدیمی بازار تبریز )
:: ایرج شهین باهر شهردار جدید کلانشهر تبریز
:: پدر جذامیان ،مرحوم دکتر محمدحسین مبین
:: شهروند لینک آذربایجانی 70 (عکاس خانم مونا آریانفرد داوودیان)
:: سلام به شهریار
:: فولکلور ترانه های آذربایجان
:: دوربین تبریز لینک 73 (شهرک زعفرانیه تبریز)
:: حكیم ملا محمد فضولی
:: عکس با لباس اصیل آذربایجان
:: دوربین تبریز لینک 72 ( سفر به زنوز و زیبایی های آن )
:: درباره تبریز و آذربایجان و اخبار About and News
:: روستاهای تاریخی حماملو و اویلق و کرینگان ورزقان
:: افتتاح مرکز همایشهای بین المللی خاوران تبریز
:: پرفسور لطفی زاده ریاضیدان و دانشمند بزرگ آذربایجان
:: تبریز 2018 را مثل خواجه رشیدالدین فضل الله همدانی باشیم
:: کویر قوم تپه آذربایجان
:: شهروند لینک آذربایجانی 69 (عکاس آقایان انصارین و عزیزی )
:: زیر پوست شهر تبریز ، "ژن" نامرغوب یا بی پولی
:: توریسم و اهمیت آن برای اقتصاد شهر
:: Richard I'Anson and trip to Tabriz
:: جشنواره قیزیل گول یا گل محمدی آذربایجان
:: اردبیل و تماشای تاریخ و طبیعت
:: رقص های آذربایجان آمیخته با هنر و فرهنگ غنی
:: پیاده محوری لازمه شهر تاریخی توریستی تبریز
:: شهروند لینک آذربایجانی 68 ( غذاهای کدبانوی آذربایجان )
:: گردشگری با چادرهای اوبا عشایری در آذربایجان شرقی
:: شب قدر و شعر علی




( تعداد کل صفحات: 65 )

[ ... ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ 8 ] [ 9 ] [ 10 ] [ 11 ] [ ... ]




 

شارژ ایرانسل

فال حافظ