تبریز ویکی لینکلر

 
هوارد باسکرویل قهرمان آمریکایی در تبریز
نظرات | ادامه مطلب

قهرمانی آمریکایی در تبریز قهرمان پرور


هوارد باسکِرویل: زادروز ۱۰ آوریل ۱۸۸۵
ایالات متحده آمریکا پلت شمالی، نبراسکا، ایالات متحدهٔ آمریکا
درگذشت ۱۹ آوریل ۱۹۰۹ (۲۴ سال)
تبریز، ایران
علت مرگ در جریان محاصرهٔ شهر تبریز به هنگام استبداد صغیر
آرامگاه گورستان ارامنهٔ تبریز

پیشه معلم
از دانشگاه دانشگاه پرینستون
شناخته‌شده برای شرکت در جنبش مشروطهٔ ایران
نقش‌های برجسته معلم مدرسهٔ مموریال تبریز
رهبری گروه فوج نجات
لقب لافایتِ آمریکایی ایران
والدین هنری اِمبری کولمَن باسْکِرْویل - اِما آر. باسْکِرْویل

تابلو نقاشی باسکرویل در موزه مشروطه تبریز
هوارد باسکِرویل

Howard Conklin Baskerville was an American teacher in the American Memorial School in Tabriz who was killed fighting for Iranian democracy during the Constitution Revolution. He has been called the - American Lafayette in Iran

هُوارد کانْکْلین باسْکِرْویل (بَسْکِرْویل) Howard Conklin Baskerville   (زادهٔ ۱۰ آوریل ۱۸۸۵ در پلت شمالی، نبراسکا، ایالات متحدهٔ آمریکا؛ درگذشتهٔ ۱۹ آوریل ۱۹۰۹ در تبریز، ایران) معلم آمریکاییِ مدرسهٔ ممورالo در تبریز بود که در جریان جنبش مشروطه و تلاش برای شکستن محاصرهٔ تبریز در این شهر کشته شد. از او اغلب به عنوان «لافایتِ آمریکاییِ ایران» یاد می‌شود.

هوارد باسکرویل، در پاییز ۱۹۰۷ جهت تدریس تاریخ به تبریز آمد. ورود او به ایران مقارن با دوره‌ای بود که محمدعلی شاه در تهران مجلس را به توپ بسته و اساس مشروطه را برچیده و دورهٔ استبداد صغیر را در ایران حاکم کرد. در همان دوران، مردم تبریز به رهبری ستارخان و باقرخان برای اعادهٔ مشروطیت به پا خاسته و به دنبال آن، نیروهای طرفدار شاه، اقدام به محاصرهٔ تبریز کردند. پس از ۱۱ ماه محاصره و بر اثر کمبود دارو و غذا، دسته‌ای در تبریز به نام فوج نجات به رهبری باسکرویل، برای شکستن محاصره تشکیل شد. باسکرویل، که دورهٔ سربازی را در آمریکا دیده بود، به قول خودش به‌جای نقالیِ تاریخِ مُردگان، تصمیم گرفت مشق نظامی به جوانان بیاموزد. در همین ایام، مرگ سیدحسن شریف‌زاده، دوست و یار نزدیک باسکرویل، چنان او را منقلب کرد که در جواب همسر کنسول آمریکا در تبریز، که از او خواسته بود از صف مشروطه‌خواهان جدا شود، ضمن پس‌دادن پاسپورتش گفت:
تنها فرق من با این مردم، زادگاهم است، و این فرق بزرگی نیست.

سید حسن تقی‌زاده و اقبال آذر در حال ادای احترام بالای سر قبر هوارد باسکرویل در تبریز
مشروطه

در جریان نبردی که در شام غازانِ تبریز بین گروه فوج نجات به رهبری باسکرویل و محاصره‌کنندگان به وقوع پیوست، باسکرویل بر اثر گلوله‌ای که به سینه‌اش اصابت کرد، کشته شد. پس از مرگ وی، مراسم تشییع جنازه‌ای با حضور گستردهٔ مردم در گورستان آمریکایی تبریز برگزار شد که به گفتهٔ «آلبرت چارلز راتیسلاو»، کنسول وقتِ انگلیس در تبریز، مراسمی بسیار تأثیرگذار بود. چندی بعد، ستارخان، تفنگ باسکرویل را که در هنگام کشته‌شدن در دست داشت، با حک‌کردن نام و تاریخ کشته‌شدنش در پرچم ایران پیچیده و برای خانواده‌اش در آمریکا فرستاد.
در حال حاضر، مجسمهٔ نیم‌تنه‌ای از او در خانهٔ مشروطهٔ تبریز نصب شده‌است. عده‌ای در آمریکا پیشنهاد کرده‌اند، ۱۹ آوریل، سالروز کشته‌شدن هوارد باسکرویل را به‌عنوان «روز دوستی ایرانیان و آمریکایی‌ها» بنامند. در حال حاضر، برخی از علاقه‌مندان ناشناس به‌طور متناوب سنگ مزار وی را در گورستان ارامنهٔ تبریز با گل‌های زرد و تازه تزیین می‌کنند.

مدرسه مموریال تبریز - اکنون به احتمال زیاد این مدرسه به موزه تبدیل شود
مدرسه آمریکایی

مدرسه مموریال تبریز

حضور در تبریز
پس از فراغت از تحصیل، او طی نامه‌ای به هیئت میسیونرهای پرسبتریِ اعزامی به خارج از کشور، درخواست اعزام به خارج از آمریکا به‌منظور کسب تجربه در یک زبان و فرهنگ جدید را کرد که درنهایت این هیئت، او را برای دو سال تدریس در تبریز انتخاب کرد. تبریز در آن زمان، میزبان بزرگ‌ترین جامعهٔ آمریکاییان مقیم ایران بود. مسیحیان آمریکایی از جمله پرسبیترین‌ها، یکی از شاخه‌های پروتستان‌های فرقهٔ «مشایخی»، که سال‌ها پیش از آن در ارومیه و سلماس مستقر شده بودند، بعد از تأسیس بیمارستان و دبیرستان آمریکایی در تبریز به این شهر کوچ کرده بودند.

بسکرویل در پاییز سال ۱۹۰۷، براساس قراردادی دوساله، برای تدریس تاریخ در مدرسهٔ مموریال آمریکا، که توسط کشیش‌های هیئت پرسبیتری اداره می‌شد، راهی تبریز شد. او ابتدا با کشتی از آمریکا به انگلستان و سپس ایران سفر کرد و از همدان تا تبریز را با اسب طی کرد. در ابتدا، باسکرویل در منزل ساموئل ویلسون (مدیر مدرسه) مستقر شد. ویلسون با همسرش، آنی، و دو دختر نوجوانشان زندگی می‌کرد که باسکرویل، بعدها با دختر بزرگترِ ویلسون نامزد کرد. او بعدها در همان مدرسهٔ مموریال، در قسمتی که اختصاص به سکونت معلمان آمریکایی داشت، منزل کرد.

قالیچه‌ای که زنان تبریز در سال‌های ۱۲۸۸ تا ۱۲۸۹ خورشیدی با نام و تصویر باسکرویل، برای مادر وی بافتند که البته هرگز به دست مادرش نرسید.
مشروطه تبریز

باسکرویل در مدرسهٔ مموریال به تدریس تاریخ اروپا، خصوصاً تاریخ انقلاب فرانسه پرداخت. «دبلیو اِی شِد» (W. A. Shedd)، یکی از همکاران بَسکرویل، پس از مرگ وی چنین به خاطر می‌آورد: «او معلمی موفق بود و با شخصیت جدی، روراست و مردانه‌اش، احترام همه را به خود جلب کرده بود.» در این مدرسه، بَسکرویل به دانش‌آموزانِ دختر و پسر با هم درس داده و به آموزش اسب‌سواری و تنیس و اجرای تاجر ونیزی می‌پرداخت.

او با آن‌که با زبان‌های فارسی یا ترکی آشنایی نداشت، با این حال، با شاگردانش رابطهٔ شخصی برقرار کرده، با آن‌ها در منزل دیدار می‌کرد. صادق رضازاده شفق، یکی از شاگردان بَسکرویل، که با او صمیمی شده و نقش مترجم وی را بر عهده داشت، درمورد روزی که باسکرویل به‌همراه ساموئل گراهام ویلسون برای عید نوروز به منزل آن‌ها رفته بود، چنین نوشته‌است: «با اینکه ویلسون به‌خوبی  ترکی صحبت می‌کرد، بَسکرویل در تمام این مدت ناآرام به نظر می‌رسید. به‌هنگام ترک منزل، او توانست جمله‌ای را که به آذری حفظ کرده بود، بگوید: "سال نو را به همهٔ شما تبریک می‌گویم".» شفق در بخش دیگری چنین نوشته‌است: «او بسیار خوشنام بود و عدهٔ زیادی می‌خواستند در کلاس‌های تاریخ او شرکت کنند. تعدادی از شاگردان قدیمی و معلمان مدرسه، مانند سید حسن شریف‌زاده، از دکتر ویلسون خواستند که کلاس درس حقوق بین‌الملل نیز دایر کند؛ او نیز پذیرفت و کلاس را به عهدهٔ بَسکرویل گذاشت.»




مرتبط با : ایران تبریز * مشاهیر آذربایجان
برچسب ها : مدرسه مموریال تبریز-ارامنه تبریز-شهدای انقلاب مشروطه-آمریکاییهای تبریز-Howard Baskerville-شهید آمریکا در ایران-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : سه شنبه 24 آذر 1394
زمان : 12:58 ق.ظ
ایرانی رونالدینیویی
نظرات |

پاس رونالدینیویی ایرانی ها

دقت کردین نود درصد ما ایرانیا بازیکن مورد علاقمون «رونالدینیو» بوده و هست. دلیل داره‌ها...

رونالدییو

وحید میرزایی - اساساً ما ایرانی‌ها هیچ کاری رو بدون دلیل انجام نمی‌دیم. مهمترین عامل علاقه ما به رونالدینیو اینه که باهاش همزاد‌پنداری می‌کنیم. عین خودمونه. یعنی کلاً ملتی هستیم که به یه ور نگاه می‌کنیم، به یه ور دیگه پاس می‌دیم!

ایرانی جماعت

مثلا تو خیابون دعوا می‌شه، راننده A میاد راننده B رو بزنه، بعد عابر پیاده C که اومده این دوتارو جدا کنه، پیشونی‌اش با قفل فرمون جر می‌خوره. یا مثلا دختره چند سال با همکلاسی‌اش تو دانشگاه ظاهراً دوست معمولی و صرفاً جاست‌ فرند بوده، حالا ریز یه قول ازدواجی هم داده اون وسط، بعد یهو می‌بینی در یک غروب سرد پاییزی با رئیس فلان بانک شعبه خیابان کارگر شمالی عروسی می‌کنه. یعنی عمراً اگه رونالدینیو این طور پاس می‌داد!

دانشجویی

اون اوایل این رفتار رونالدینیو فقط تو عرصه‌های اجتماعی ایران بروز می‌کرد اما کم‌کم به لطف وجود تاکسی خطی‌ها و تحلیل‌های راننده‌ها، شعور و فهم سیاسیمون رفت بالا و همه‌مون یه جورایی صادق زیباکلام شدیم. خلاصه رونالدینیوی درونمون هم سیاسی شد. مثلا موقع انتخابات که می‌شه، قبلش همه تو کوچه و بازار و خیابون از یه کاندیدا حمایت می‌کنند و نظرسنجی‌ها همه حاکی از اینه که اون کاندیدا رأی می‌آره. اما یهو روز انتخابات که می‌شه می‌ریم به اون یکی کاندیدا رأی می‌دیم. بعد قسمت جالبش اینجاست که در طول هشت سال به همون که خودمون انتخابش کردیم، فحش می‌دیم. گفتم فحش یادم افتاد ما تو فحش دادن‌هامونم همین‌جوریم. یعنی شما تصور کن سعید با نوید دعواش می‌شه، اونوقت عمه‌ مجید فحش می‌خوره! خخخخ
با یکی تو تلفن حرف میزنیم قربون صدقش میریم بعد قطع تلفن هرچی فحش بار خودش و عمه جان طرف میکنیم!

رفتار ایرانی

حالا فقط ما مردم عادی این‌طور نیستیم‌ها. سیاست‌مدارهامونم همین‌جوری‌اند. مثلاً مجلس رو ببینید. الان همه می‌دونند ورزش کشور رو همین‌طور در حالت اتوپایلوت قرار بدیم بهتر نتیجه می‌گیره تا اینکه وزیر داشته باشه. بعد مجلس در حالی که اونور رو نگاه می‌کنه، زارت می‌آد وزیر اقتصاد رو استیضاح می‌کنه. یا مثلاً مردم کمپین نخریدن خودرو صفر تشکیل می‌دن که خودرو ارزون بشه، اون‌وقت دولت می‌آد روغن ارزن و کنجاله یا ملاس نیشکر رو ارزون می‌کنه. خب مگه مردم می‌خوان سوار ملاس نیشکر بشن برن شمال که اون رو ارزون می‌کنید آخه؟

مجلس

شغل

یکی از مهم‌ترین عواملی هم که باعث شده ما شبیه رونالدینیو بشیم همین صدا و سیمای عزیزه. سریال نشون می‌ده که توش تولد زنه‌اس. مرده به زنش می‌گه «عزیزم تولدت مبارک» بعد می‌ره دخترشو ماچ می‌کنه! کلاً همیشه دخترش رو به جای همه ماچ می‌کنه. خب لامصب ما همین سریال‌هارو دیدیم این شکلی شدیم دیگه.

مردان ایرانی

کلا کارامون سورپرایز و اصل غافلگیری رونالدینیویی هست یکم آره فقط یکم!   مغزامون یه چیزی همیشه مشغول هست ولی یه کار دیگه میکنیم بجای فکرمون!

مغز

سلفی

کاش لیونل مسیو بجای رونالدییو الگو قرار میدادیم...



مرتبط با : ایران * انتقاد،پیشنهاد لینک
برچسب ها : جماعت ایرانی-فرهنگ ایرانی-رفتار ایرانیها-افکار ایرانی-الگوی رفتاری-هنجار اجتماعی-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : جمعه 15 آبان 1394
زمان : 11:45 ب.ظ
ویلاسازی در شهرسازی مدرن
نظرات |

بررسی سبک مدرن زندگی شهری

شهرسازی مدرن ما یکجا اشکال دارد و آن اینکه ما فقط از دید برجهای بلند شهرهای پیشرفته جهان را دیده ایم ولی در کنار آن خط آسمان، فضاهای باز شهری، حمل نقل پیشرفته، فضای سبز و روحیه مردم را کمتر توجه میکنیم.
تصاویری که در این مطلب برای شما انتخاب نمودیم فقط جهت القا و تداعی مدلهای زیبا با ترکیب سنت و مدرنیزه در ویلاسازی و باغ با فضاهای مفرح است که تصاویر از چیدانه در نقاط مختلف کشور ایران و برخی خارجی با طراحی های هنری میباشد.

ما تبریزیها و آذربایجانیها و در کل ایرانیها مدل و سبک سنتی خود را میتوانیم با ترکیب این مدلها و معماری و دکوراسیون فانتزی به بهترین روش درآوریم چون سبک خاص خود را نیز داریم.
آجر ساختن روی هم هنر نیست بلکه باید با ذوق و خلاقیت آنها را برای خود و دیگران که میبینند زیبا کنیم.


محوطه سبز

مدل



ویلا

خانه ویلایی

معماری مدرن

تبریزی های عزیز سعی کنید یعنی سعی کنیم از دنیای مدل قوطی کبریت های آجری درآمده و کمتر استفاده کرده و در چنین محیطهایی مانند تصاویر زندگی و طراحی کنیم.
شهرداری و سایر ارگانها با برنامه ریزی درست باید خود و مردم را ترغیب به احداث خانه ها و شهرکهای ویلایی و به سبک سنتی مدرن حتی در داخل شهر تبریز کنند و تا میتوانند از بلند مرتبه سازی بساز بفروشی و مجتمعی بلند در جایی که نیاز نیست اجتناب کنند.
همچنین مهندسان جدید و آینده تبریز باید بدانند که طراحی فقط ساختن شهر با چند طبقه بلند بر روی هم نیست بخصوص در شهری مثل تبریز که هویتی تاریخی دارد و باید به اقلیم، جغرافیا و جمعیت و روحیات و خیلی جهات دیگر توجه داشت.
در کشورهای پیشرفته جهان فقط درصد کمی از مردم در بلند مرتبه یا تجاری زندگی میکنند و بیشتر اهالی در خانه های ویلایی و باغ و حیاط سکنی دارند مگر در شهرهایی که دیگر فضا رشد شهری ندارند و جمعیت سرریز شده است. اگر شهرهایی مثل هنگ کنگ یا نیویورک را بررسی کنیم متوجه میشویم که قسمتی از شهر با آسمانخراشها اشباع شده یا تجاری و اداری هستند یا فضای شهر به حداقل رسیده البته این بدین معنی نیست که ما از ساختن برج و بلند مرتبه سازی کلا اجتناب کنیم بلکه در جاهایی که نیاز است باید باشد.


طراحی خانه

مدرن

پشت بام

آلاچیق

شهرسازی تبریز

یکی از اشتباهات تاریخی ما ساختن مجتمع های بلند مرتبه در شهر (جدید) سهند کنار تبریز است که با اینکه جمعیت سرریز ندارد و نیازی نبود، آپارتمان بجای شهرکهای ویلایی ساختند بدون هیچ توجیه علمی و اقتصادی!

حال روحیه مردم تبریز خود نشانگر اشتباهاتی در بخشهایی از شهرسازی ما است چیزی که با طمع پیش به سود یکجانبه رفتند ولی حالا و آینده مبهمی را از نظر شهرسازی و رفاه و روحیه مردم رقم زدند یا زدیم!
ما هم در فضا سازی داخل محیط خانه هم در فضا سازی بیرون خانه ضعف های بسیاری داریم و باید الگوهای مناسبی را انتخاب کنیم.
مهمترین فاکتورهای اشتباه ساخت سازهای ما، رعایت نکردن فضای عمومی و شهروندی در یک محیط کسل کننده و بسته در خیابانی تنگ و با کمترین فضای سبز است که این بنده را نیز بعنوان یک شهروند تبریزی آزار میدهد شما را چطور؟!

معماری و دکوراسیون

فضای خانه

زندگی شهری

ویلایی

خانه سازی

چیدانه - بالکن، پاسیو و حیاط خلوت: امروزه با زندگی کردن در فضای خانه های آپارتمانی فاصله ما از طبیعت بسیار زیاد شده و دیگر خبری از حیاط منزل به سبک خانه های سنتی ایرانی نیست. فضاهایی که می توانند ارتباط ما را با نور طبیعی از طریق سقف برقرار کند، پاسیوها هستند. حیاط های اندرونی و حیاط کوچک گودال باغچه های خانه هایی ایرانی شباهت های زیادی به نقش پاسیو های امروزی در ساختمان داشته اند. اگر در طبقه همکف و یا اول آپارتمان زندگی می کنید و به کف پاسیو دسترسی دارید، فکر نمی کنید که ایده خوبی باشد تا دستی به سر رویش بکشید و حال و هوای حیاط خانه ایرانی را در آن به وجود بیاورد؟! به چنین ایده ای علاقه مند هستید؟!

حوض در طراحی پاسیوی ایرانی
حوض های زیبای خانه های قدیمی ایرانی را به خاطر دارید؟! همان حوض هایی که در کنار آنها مادربزرگ تختی می گذاشت و سماورش را روشن می کرد و در استکان های کمر باریک چایی می ریخت؟! طراح پاسیویی که در تصویر بالا می بینید در فضایی کوچک حوض ایرانی و تخت کنار آن را در ترکیبی تازه و نو در کنار هم قرار داده و گوشه ای از دکوراسیون منزل اش را به این سبک تزئین کرده است. طاقچه های ایرانی در کنار دیگر اجزا قابل مشاهده است. وجود یک حوض با کاشی های فیروزه ای رنگ می تواند شما را به هدف نزدیک تر کند.

آوردن گیاهان به فضای پاسیو
طبیعت همیشه حس طراوت و تازگی را به انسان القا می کند. خودتان را از وجود این عناصر آرامش بخش محروم نکنید و به یاد درختان زیبای خانه های ایرانی گیاهان آپارتمانی را به فضای پاسیوی خانه تان بیاورید. خوب می دانید که بسیاری از آنها نیاز به نور مستقیم خورشید ندارند. پس نگران نگهداری از آنها نباشید و فراموش نکنید که در هنگام خرید از گلفروش راهنمایی بخواهید تا بتوانید مناسب ترین گیاه را انتخاب کنید.

استفاده از کاشی ایرانی در طراحی پاسیو
حتی اگر پاسیو ای ساده دارید که بیشتر فضای آن را به نگهداری از گیاهان اختصاص داده اید بد نیست که با تعداد کمی از کاشی های طرح ایرانی حال و هوایی سنتی به آن ببخشید و طروات کاشی های آبی فیروزه ای را به آن ببخشید. در تصویر بالا مبل و صندلی ها با فرفرژه های قرمز رنگ نیز تاثیر زیادی در ایجاد تنوع در فضا داشته اند.

استفاده از فرش و گلیم ایرانی در فضای پاسیو
اگر در محل سکونت خود مستاجر هستید و امکان انجام ساخت و سازها برایتان وجود ندارد، نگران نباشید. آخرین و ساده ترین راه برای شما استفاده از زیراندازهایی مثل فرش و گلیم ایرانی است. فرش را در پاسیو بیاندازید و از پشتی، مبلمان راحت خانه ایرانی برای تکیه دادن استفاده کنید. قطعا از همنشینی با گیاهان و وسایل تزئینی و بهره بردن از نور طبیعی لذت خواهید برد. رنگ های گرم زیراندازها و پارچه های ایرانی برای گردهمایی های شما انرژی بخش خواهند بود.


پاسیو

خانه

خانه سنتی

تراس

بالکن



مرتبط با : ایران * انتقاد،پیشنهاد لینک
برچسب ها : طراحی خانه-خانه ویلایی-شهرسازی مدرن-وضعیت شهرسازی در تبریز-شهرداری تبریز-معماری مدرن-خانه سازی-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : چهارشنبه 6 آبان 1394
زمان : 09:20 ب.ظ
:: دوربین تبریز لینک 73 ( سفر به زنوز و زیبایی های )
:: روستاهای تاریخی حماملو و اویلق و کرینگان ورزقان
:: افتتاح مرکز همایشهای بین المللی خاوران تبریز
:: مرحوم پرفسور لطفی زاده ریاضیدان و دانشمند بزرگ آذربایجان
:: تبریز 2018 را مثل خواجه رشیدالدین فضل الله همدانی باشیم
:: کویر قوم تپه آذربایجان
:: شهروند لینک آذربایجانی 69 (عکاس آقایان انصارین و عزیزی )
:: زیر پوست شهر تبریز ، "ژن" نامرغوب یا بی پولی
:: توریسم و اهمیت آن برای اقتصاد شهر
:: Richard I'Anson and trip to Tabriz
:: جشنواره قیزیل گول یا گل محمدی آذربایجان
:: اردبیل و تماشای تاریخ و طبیعت
:: رقص های آذربایجان آمیخته با هنر و فرهنگ غنی
:: پیاده محوری لازمه شهر تاریخی توریستی تبریز
:: شهروند لینک آذربایجانی 68 ( غذاهای کدبانوی آذربایجان )
:: درباره تبریز و آذربایجان و اخبار About and News
:: گردشگری با چادرهای اوبا عشایری در آذربایجان شرقی
:: شب قدر و شعر علی
:: جوانان خیر تبریزی بجای حج به گلریزان اهدا کردند
:: هتلهای ارزان قیمت برای مسافران تبریز
:: سوغات آذربایجان غربی و اورمیه
:: جلیل مثنی سماور ساز با مس تبریز
:: دوربین تبریز لینک 71 ( گلجار و دویجان مرند )
:: قدرتمندی زبان ترکی
:: شهروند لینک آذربایجانی 67 (عکاس آقای ایرج خانی)
:: افتتاح مرکز تجارت جهانی WTC تبریز
:: دوربین تبریز لینک 70 ( ضیافت لاله ها در تبریز )
:: موزه فوتبال در تبریز
:: دوربین تبریز لینک 69 ( گجیل و یادمان شمس )
:: یوسف رفیعی بیرامی مخترع و آیناز حاجی سهل‌آباد ورزشکار از تبریز




( تعداد کل صفحات: 31 )

[ ... ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ 8 ] [ ... ]




 

شارژ ایرانسل

فال حافظ