تبریز ویکی لینکلر

 
آشپزی و غذای خوشمزه آذربایجان
نظرات |

طعم غذاهای تبریز از قورمه سبزی تا یئرالما یومورتا


آذربایجان ، این ناحیه از ایران از شمال به کشورهایی همچون جمهوری آذربایجان و ارمنستان، شمال مرکزی آن آذربایجان شرقی، غرب و جنوب آن استان‌ آذربایجان غربی، شرق استان اردبیل و جنوب شرقی آن استان زنجان متصل است. شاید موقعیت جغرافیایی  زیبا، آب و هوا و ارتباط با مناطق مختلف ایران و آسیا، حضور غذاهای متنوع و مختلف را در برنامه‌ی غذایی مردم این منطقه پررنگ ساخته است. طبق آمار ارائه شده توسط برخی از کارشناسان صنعت تغذیه و سلامتی، می‌توان بیش از صدها غذا و خوراکی بومی و سنتی را یافت که بسیاری از آن‌ها با گذشت قرن‌ها، همچنان توسط خانواده‌های شهرها و روستاهای مختلف آن، تهیه و مورد استفاده قرار می‌گیرد.  در ادامه به بررسی تعدادی از این غذاهای بومی خواهیم پرداخت.
چندین بار به سوغات و غذاهای آذربایجان در تبریز ویکی لینکلر پرداخته شده که مجموعه آنرا میبیند...
لینک صفحه جانبی سوغات و غذاها و صنایع دستی آذربایجان


این ظرفیت مهم و نیز انتخاب تبریز بعنوان 10 شهر گردشگری حلال (غذا) را باید بیشتر ارزش داده و بهره توریستی بهتری برد.


کباب های آذربایجان از بناب کبابی تا جوجه کباب تبریزی

کباب

جوجه کباب

جغور بغور


مینا رهبری - تبریز شهری است دیدنی با جاذبه‌های گردشگری غنی که همگی نشان از قدمت و تمدن دیرینه‌ی اهالی آن دارد. مردم این شهر غذاهای بسیار لذیذی می‌پزند که کمتر کسی پیدا می‌شود که دوست نداشته باشد. در میان این غذاها کوفته‌ و انواع آش‌های تبریز محبوبیت بسیار زیادی دارد، به همین دلیل اهالی دیگر شهرهای کشور نیز این غذاهای خوشمزه را طبخ می‌کنند

کدبانوهای تبریزی به پخت غذاهای لذیذ شهرت دارند و همواره با غذاهای بسیار خوشمزه‌ی محلی، از میهمانان خود پذیرایی می‌کنند. وجود غذاهای متنوع در فرهنگ غذایی مردم این شهر، تمامی میهمانان را با هر ذائقه و سلیقه‌، راضی نگه می‌دارد. در ادامه ما را همراهی کنید تا بهترین غذاهای محلی تبریز را معرفی کنیم


کوفته برنجی

آشپزی

کله پاچه


آش ماست (یوقورت آش) و آش قوروت قیله (قروت قلیه)

آش ماست یکی از خوشمزه‌ترین آش‌های تبریز است که از پیاز، عدس، برنج، سبزی آش، آب گوشت، سیب‌زمینی، ماست، نخود، لوبیا، کلم برگ و  هویج تهیه می‌شود. البته اگر به همین آش کمی رشته بزنید، تبدیل به آش کشک می‌شود و آن را به جای ماست، کشک می‌خورند.

در برخی از مراسم مهم و ارزشمند، سرو غذاهای بومی و محلی نوعی سنت و آداب است که رعایت کردن آن، در حفظ و در عین حال تکریم آن بسیار موثر خواهد بود. غذاهای سنتی و طبخ آن‌ها از جمله اقداماتی است که در این ایام توسط خانواده‌های اصیل ایرانی، صورت می‌پذیرد. آش قوروت قیله که به آش کشک نیز شهرت دارد، یکی دیگر از غذاهای بومی و سنتی استان آذربایجان شرقی است که اکثرا در مراسم حنابندان، شب عروسی توسط خانواده‌ی عروس تهیه و در میهمانی شام شب عروسی میل می‌شود. در گویش مردم استان آذربایجان، قورود به معنای کشک و قیله به معنای قورمه است که به عنوان غذایی لذیذ و سرشار از مواد معدنی، ویتامین‌ها، پروتئین و انرژی در نظر گرفته می‌شود. این خوراک لذیذ و محلی با ترکیب موادی مانند کشک، بلغور گندم، گوجه‌فرنگی، گوشت مغز ران، سبزی (تره، جعفری، ریحان)، نخود، بادمجان، پیاز، سیر، سیر مروارید، برنج، لوبیا چشم‌بلبلی، لوبیاسبز، فلفل سبز، آب گوشت یا قلم، نمک، فلفل و زردچوبه، تهیه و طبخ می‌شود.

این غذا به دلیل حضور حبوبات، غلات و فرآورده‌های لبنی، بسیار مغذی، مفید و مناسب برای سلامت بدن خواهد بود. حضور انواع ویتامین‌های مورد نیاز بدن از جمله جلوگیری یا درمان کم‌خونی، دردهای استخوان، تقویت معده، منبع عالی کلسیم، ویتامین A، پتاسیم، افزایش سیستم دفاعی بدن و بسیاری دیگر از خصوصیات و ویژگی‌های منحصر به فرد مواد اولیه‌ی این غذای بومی است که مصرف آن توسط بسیاری از پزشکان و متخصصان تغذیه، توصیه شده است.

آش کشک


آش کلم‌ برگ

تنوع بی‌نظیری از انواع آش در رژیم غذایی سنتی مردم ایران، در نوع خود ستودنی است. غذایی سرشار از ویتامین، پروتئین، کلسیم، انرژی و فیبر که برای سلامت بدن بسیار مفید و ضروری خواهد بود. حضور سبزیجات و حبوبات در طبخ آش‌های اصیل ایرانی، از مهم‌ترین نکات مثبت اینگونه غذاها به شمار می‌آید که نشات گرفته از فرهنگ غنی غذایی مردم سرزمین فرهنگ و تمدن است. اینکه چگونه پیشنیان بدون پیشرفت علمی که امروزه صورت گرفته است، به خوبی از ترکیب مواد اولیه‌ای سالم و مفید استفاده می‌کردند، امری است ستودنی که می‌توان از علل مهم پایبندی مردم در طبخ و مصرف آن‌ها در این دوران دانست. آش کلم برگ استان آذربایجان شرقی، شهرستان تبریز، یکی از این غذاهای بومی و سنتی این خطه از کشور به شمار می‌آید که می‌توان تنوع قابل توجهی از انواع حبوبات و سبزیجات را در تهیه‌ی آن مشاهده کرد. بانوان هنرمند این سرزمین زیبا با ترکیب موادی همچون نخود، لوبیاچیتی، نمک، فلفل، عدس، کلم برگ، پیاز، سیر، هویج، برگ کرفس، رشته‌ی آشی و کشک، به طبخ و تدارک آش کلم برگ تبریز پرداخته و غذایی مقوی و مغذی را برای اعضای خانواده‌ی خود، فراهم می‌کنند.

آش کلم


آش گوشواره

آش گوشواره‌ی استان آذربایجان شرقی، یکی دیگر از غذاهای سنتی و بومی این خطه از کشور به شمار می‌آید که به دلیل حضور گلوله‌‌های خمیری شکل (این گلوله‌های خمیری شباهت زیادی به خمیر دامپلینگ دارد)، به این نام شهرت یافته است. غذایی مقوی و بسیار پرطرفدار که با وجود مدت زمان طولانی طبخ، طرفداران بسیاری را از آن خود کرده است. این خوراک بومی و سنتی در شهرستان تبریز بیش از سایر نقاط این استان، تهیه و مصرف می‌شود. بانوان و مادران خوش‌ذوق آذربایجانی با استفاده از موادی همچون رب گوجه‌فرنگی، کره، آب، نخود، جعفری، گشنیز، نعناع، سرکه، پیاز، تخم‌مرغ، نمک، آرد، گوشت چرخ‌کرده، زردچوبه و فلفل، به تهیه و طبخ آش گوشواره می‌پردازند. پیشنهاد می‌‌کنیم هنگام سفر به این دیار زیبا، این غذای اصیل و سنتی را تهیه و طعم لذیذ و به یادماندنی آن را تجربه کنید.


آش محلی


قارنی یاریخ (بادمجان شکم‌ پر)

صیفی‌جات یکی دیگر از مواد اولیه‌ی پرمصرف در تهیه و تدارک انواع غذاهای بومی و سنتی است که می‌توان تنوع جالب و دوست‌داشتنی از خوراک‌های لذیذ و اشتهاآور را با استفاده از آن‌ها تهیه کرد. این مواد ارزشمند به دلیل بهره‌مندی از خواصی همچون دارا بودن مقدار فراوانی ویتامین A، کلروفیل، اسید فولیک، موثر در تولید خون، مملو از مواد معدنی و نرم کننده، همواره مورد اهمیت بشر بوده و در تهیه‌ی بسیاری از خوراک‌ها و غذاهای لذیذ و اشتهاآور، مورد استفاده قرار گرفته است. بادمجان شکم‌پر که درگویش مردم آذربایجان شرقی، به قارنی یاریخ مشهور است، یکی دیگر از غذاهای سنتی و محلی این خطه از کشور به شمار می‌آید که از طعمی لذیذ و عطری فوق‌العاده برخوردار است. بانوان کدبانوی استان آذربایجان با استفاده از موادی همچون بادمجان، سیر، پیاز، گوشت چرخ‌کرده، جعفری، گوجه‌فرنگی، رب گوجه‌فرنگی، نمک، روغن، فلفل و زردچوبه به طبخ این غذای اصیل می‌پردازند. معمولا سرو قارنی یاریخ با نان، ماست، سبزی‌خوردن یا ترشی صورت می‌گیرد.

شکم پاره


کوفته تبریزی

امروزه شاهد حضور غذاهای جدید و غیر ایرانی، در بسیاری از رستوران‌ها، اغذیه فروشی‌ها و خانه‌های کشور هستیم که برخی از آن‌ها به دلیل زمان طبخ سریع و مواد اولیه‌ی مدرن همچون سوسیس و کالباس، جای بسیاری از غذاهای بومی و سنتی را پر کرده‌اند. امری که متاسفانه به مرور زمان و با استفاده‌ی مداوم از آن‌ها، باعث ایجاد مشکلات بیشمار جسمی، تغذیه و سلامتی خواهد شد. این مسئله به حدی جدی و حائز اهمیت است که نگرانی بسیاری از پزشکان و کارشناسان تغذیه و سلامتی را برانگیخته است. اما در کنار این غذاهای غیر مغذی و غیر بومی، هنوز هم می‌توان خوراک‌های محلی و اصیل ایرانی را مشاهده کرد که با وجود گذشت زمانی طولانی از پیشنه‌ی اولیه‌ی آن، همچنان به عنوان غذایی ثابت و دوست‌داشتنی توسط خانواده‌های ایرانی تهیه و میل می‌شود. کوفته تبریزی یکی از غذاهای بومی و سنتی استان آذربایجان شرقی، شهرستان تبریز است که به دلیل طعم، عطر و خواص غذایی آن، نه تنها در این خطه از ایران، بلکه در سراسر کشور از طرفداران بسیاری برخوردار بوده و در سطح وسیعی تهیه و طبخ می‌شود. آشپزها و بانوان کدبانوی استان آذربایجان شرقی، با استفاده از موادی همچون گوشت چرخ‌کرده، برنج، لپه، تخم‌مرغ، پیاز، سبزی معطر (گشنیز، ترخون، جعفری، نعناع، شوید)، رب گوجه‌فرنگی، روغن، نمک، فلفل، زردچوبه و گردو این غذای لذیذ و فوق‌العاده را تهیه و طبخ می‌کنند. سرو کوفته‌ تبریزی همراه نان تازه‌ی سنگک، سبزی‌خوردن، ماست و برخی از چاشنی‌های بومی طعمی ماندگار را به ارمغان خواهد آورد.

کوفته

کوفته تبریزی


خورشت هویج

در رژیم غذایی مردم ایران، مصرف انواع میوه و سبزی، یکی از نکات مهم و مثبتی است که برای حفظ سلامتی بدن بسیار تاثیرگذار خواهد بود. هویج یکی از موادی است که در تهیه‌ی بسیاری از خوراکی‌ها از جمله انواع سالاد، دسر، حلوا، سوپ، آش، پلو و خورشت مورد استفاده قرار می‌گیرد. این ماده‌ی ارزشمند منبع بی‌نظیری از ویتامین A محسوب می‌شود که مصرف آن برای محافظت از شبکیه‌ی چشم و جلوگیری از بیماری پیری چشم، بسیار مفید خواهد بود. از دیگر ویژگی‌های هویج می‌توان به تاثیر در شادابی پوست بدن، جلوگیری از آفتاب سوختگی، بسیار مفید برای جلوگیری یا درمان کم‌خونی‌های جزئی، تقویت دید در شب، تاثیر گذار در درمان دل‌درد، بهبود حالت تهوع و برطرف کننده‌ی اسهال، اشاره کرد. در رژیم غذایی سنتی استان آذربایجان، می‌توان غذایی لذیذ، مفید و کاملا مغذی را مشاهده کرد که به خورشت هویج تبریزی شهرت دارد. این غذا از پرطرفدارترین خورشت‌های طبخ شده در برنامه‌ی غذایی مردم این استان به شمار می‌آید که همراه برنج، ترشی، ماست، سبزی‌خوردن و چاشنی‌های مورد علاقه‌ی خانواده‌های تبریزی سرو می‌شود. آشپزها و خانم‌های باسلیقه‌ی این سرزمین زیبا و دوست‌داشتنی با استفاده از موادی همچون آلوی خورشتی، هویج، زعفران، آب لیموترش، پیاز، نمک، فلفل، زردچوبه، رب گوجه‌فرنگی، گوشت ماهیچه‌ی گوسفند (در صورت تمایل می‌توان ران مرغ را جایگزین کرد) و گوجه‌فرنگی این غذای لذیذ و پرطرفدار را تهیه و طبخ می‌کنند. پیشنهاد می‌کنیم این خورشت اشتهاآور را حتما تهیه و میل کنید. نوش جان...

خورشت هویج


دلمه‌ی کلم پیچ

در بسیاری از ضیافت‌ها و میهمانی‌های خانوادگی و دوستانه، تهیه‌ی پیش‌غذایی لذیذ و دوست‌داشتنی یکی از دغدغه‌های فکری بسیاری از بانوان ایرانی است. متاسفانه امروزه برخی از این خوراکی‌های پرطرفدار را با کمک مواد اولیه‌ی نه چندان مرغوب و مغذی تهیه کرده و مصرف می‌کنند. انواع پیش‌غذاهای آماده که می‌توان با استفاده از فرآورده‌های گوشتی آن‌ها را تهیه کرد. موادی که بسیاری از پزشکان و کارشناسان تغذیه و سلامتی، مصرف آن را برای سلامت بدن، مضر و خطرآفرین می‌پندارند. اما با نگاهی دقیق به غذاهای سنتی و بومی مناطق مختلف کشور، خوراکی‌هایی سالم، مغذی و بسیار لذیذ را می‌توان یافت که علاوه بر برخورداری از ارزش غذایی مناسب و مطلوب، با روشی کاملا ساده و سریع تهیه و آماده می‌شوند. دلمه‌ی کلم‌پیچ (کلم‌برگ) استان آذربایجان شرقی، یکی از غذاهای سنتی و پرطرفدار ایرانی است که می‌تواند به عنوان پیش‌غذایی سالم، لذیذ و مغذی مورد استفاده قرار گیرد. آشپزها و بانوان کدبانوی این خطه از کشور، آن را با ترکیب موادی همچون کلم‌پیچ، گوشت چرخ‌کرده، برنج، لپه، سرکه‌ی سفید، رب گوجه‌فرنگی، شکر، پیاز، سبزی خشک (نعناع و شوید)، آلوی خورشتی، نمک و فلفل تهیه و طبخ می‌کنند. خانواده‌های این استان زیبا، آن را با نان تازه‌ی محلی، ماست و برخی از چاشنی‌های لذیذ بومی سرو می‌کنند.

کلم


سوزی شورباسی (شوربای تره)

در گذشته، برخی از غذاهای سنتی و محلی به دلیل استفاده از مواد اولیه‌ای کم‌هزینه و ارزان، بیشتر توسط خانواده‌های کم‌درآمد مورد استفاده قرار می‌گرفت. غذاهایی که علی‌رغم هزینه‌ی کم، از ارزش غذایی مطلوبی برخوردار است. شاید همین امر (تلقی شدن غذا، به عنوان خوراک خانواده‌های کم‌درآمد)، سبب شده است که امروزه بسیاری از این خوراک‌های لذیذ و مقوی، اصلا طبخ نشده یا در سطح بسیار کمی، توسط خانواده‌های ایرانی تهیه و میل شود. باوری که قطعا غلط بوده و متاسفانه در ذهن بسیاری از مردم کشور، بسیار پررنگ و قوی رشد کرده است. شوربای تره که در گویش زیبای مردم آذربایجان به سوزی شورباسی شهرت دارد، یکی از این غذاهای سنتی و بومی استان آذربایجان است که متاسفانه از گزند این اعتقادات در امان نمانده و تقریبا طبخ آن رو به فراموشی است. غذایی کاملا مغذی، سالم و بسیار لذیذ که به دلیل حضور سبزی تره و تخم‌مرغ، منبع ارزشمندی از کلسیم و پروتئین مورد نیاز بدن انسان به شمار می‌آید. بانوان کدبانوی این استان پهناور و زیبای کشور، با ترکیب موادی مانند تخم‌مرغ، زیره، سبزی تره، سیب‌زمینی، برنج مرغوب ایرانی، گوجه‌فرنگی، رب گوجه‌فرنگی، نمک، فلفل و زردچوبه، سوزی شورباسی را تهیه و طبخ می‌کنند.

شوربا

آشپزخانه


قورماشورباسی

می‌توان عادات و فرهنگ غذایی هر جامعه را مهم‌ترین عنصر اصلی شکل‌گیری برنامه‌ی غذایی مردم آن جامعه معرفی کرد. در واقع در کنار فرهنگ اجتماعی، اقتصادی، دینی و مذهبی، ذائقه‌ی افراد و خواسته‌های غریزی و فیزیولوژیکی انسان‌ها، نقشی مستقیم و ماندگار در تعیین الگوی غذاها و مواد اولیه‌ی مصرفی ایفا می‌کنند. در گذشته که خبری از یخچال‌فریزر و امکانات و تسهیلات امروزی نبود، مردم برای نگهداری از مواد اولیه‌ی مورد نیاز خود، راهکارهای جالب و قابل توجهی را مورد استفاده قرار می‌دادند که اتفاقا یکی از عوامل طعم فوق‌العاده‌ی غذاهای قدیمی، به شمار می‌آید. قورما شورباسی (نوعی آبگوشت)، یکی از این غذاهای بومی و سنتی استان آذربایجان شرقی است که به دلیل قورمه شدن گوشت مصرفی آن، به این نام شهرت یافته است. جالب است بدانید که امروزه بسیاری از پزشکان و متخصصان تغذیه و سلامتی، برای درمان برخی از بیماری‌ها، پیروی از رژیم غذایی گذشتگان را که با همین روش‌های مبتکرانه و هوشمندانه به نگهداری مواد غذایی خود می‌پرداختند، توصیه و پیشنهاد می‌کنند. بانوان کدبانوی استان آذربایجان شرقی با ترکیب موادی همچون گوشت قورمه شده‌ی گوسفند، پیاز، دنبه و چربی گوسفند، تخم‌مرغ، سیب‌زمینی، فلفل قرمز، لپه، زعفران، نمک، رب گوجه‌فرنگی و ادویه‌ی بومی، به تهیه‌ی قورما شورباسی معروف دیار خود می‌پردازند. در بعضی موارد، آشپزهای این استان از نوعی سبزی محلی به نام کالش نیز در تهیه‌ی این غذای اصیل ایرانی استفاده می‌کنند.

آشپز


کوکوی لوبیا سبز

تنوع جالب و دوست‌داشتنی از انواع کوکو در رژیم غذایی مناطق مختلف کشور، وجود دارد که هر کدام با توجه به مواد اولیه‌ی در دسترس و ذائقه‌ی غذایی مردم آن ناحیه، تهیه و مورد مصرف قرار می‌گیرند. کوکوی لوبیا سبز، یکی دیگر از غذاهای اصیل استان آذربایجان شرقی است که به دلیل طعم، عطر و خاصیت غذایی ارزشمند آن، در سطح وسیعی تهیه و میل می‌شود. آشپزها و بانوان هنرمند این سرزمین، با استفاده از موادی مانند لوبیا سبز، هویج، سیب‌زمینی، تخم‌مرغ، مغز گردو، زعفران، پیاز، شیر، زردچوبه، نمک و فلفل به طبخ و تدارک آن می‌پردازند. این غذای بومی معمولا در سراسر شهرهای دیگر کشور نیز با کمی تغییر در سبک تهیه و مواد اولیه، تهیه و مورد استفاده قرار می‌گیرد. در استان آذربایجان شرقی آن را به عنوان نوعی پیش‌غذا در کنار سوپ و سایر خوراکی‌های خوش‌‌طعم و وسوسه‌انگیز میل می‌کنند.

کوکو


دویماج

دویماج غذایی است که تبریزی‌ها در وعده‌ی صبحانه یا عصرانه میل می‌کنند. البته شهرها و استان‌های دیگر هم از این غذا درست می‌کنند اما کمی با دویماج تبریزی متفاوت است. تبریزی‌ها این غذا را با نان خشک تبریزی، پنیر محلی، کره، سبزی خوردن یعنی تره، جعفری، ترخون و پونه (توصیه می‌کنم پونه‌ی آن را بیشتر بریزید) و گردو درست می‌کنند. به عنوان یک نویسنده‌ی خوش‌خوراک به شما توصیه می‌کنم حتما و حتما طعم ناب این غذای خوشمزه و راحت را بچشید.

دویماج


آبگوشت دیزی سنگی

آبگوشت‌های تبریز از خوشمزه‌ترین آبگوشت‌های ایرانی است. اگر به تبریز آمدید، حتما در رستوران‌های سنتی این غذا را امتحان کنید. برای تهیه‌ی آن از گوشت گوسفندی، دنبه، پیاز، لپه (اما امروزه اکثرا از نخود استفاده می‌کنند)، سیب‌زمینی، گوجه‌فرنگی و رب گوجه‌فرنگی استفاده می‌شود.

توصیه‌ی بسیاری از پزشکان و کارشناسان تغذیه به استفاده از غذاهایی مانند آبگوشت، سوپ و آش نیز توجه به این مسئله را بسیار ضروری و مهم جلوه می‌دهد که انسان‌ها برای حفظ سلامت جسمانی و داشتن عمری طولانی، بهتر است از برنامه‌ی غذایی که فاقد انواع روغن‌های مضر است، استفاده کنند. با مشاهده‌ی خوراک‌های سنتی سراسر کشور، به این نتیجه خواهیم رسید که بی شک، تمدن چندین هزارساله‌ی ایرانیان، مانوس با فرهنگ‌های اجتماعی، اقتصادی، مذهبی، و آمیخته با سلامت جسم و روح انسان‌ها است. آبگوشت دیزی سنگی تبریز، یکی از مشهورترین و لذیذ‌ترین غذاهایی است که نه تنها در این استان بلکه در سراسر ایران توسط خانواده‌ها تهیه و میل می‌شود. غذایی کاملا اصیل و ایرانی و بسیار مقوی و مغذی که مصرف آن برای تامین انرژی مورد نیاز بدن بسیار موثر خواهد بود. این غذای لذیذ و خوشمزه با استفاده از موادی همچون گوشت گوسفندی، دنبه‌ی گوسفندی، سیب‌زمینی، رب گوجه‌فرنگی، لپه، پیاز، لیمو عمانی، نمک، فلفل، زردچوبه و آب گوجه‌فرنگی تهیه می‌شود. هرچند برای طبخ این غذای لذیذ و فوق‌العاده مدت زمانی حدود ۴ ساعت نیاز خواهد بود، ولی قطعا طعم، رنگ و عطر بی‌نظیر آن به گونه‌‌ای دلچسب و اشتهاآور است که قطعا تجربه‌ی چشیدن آن را به دفعات تکرار خواهید کرد. آبگوشت دیزی سنگی تبریز با نان، پیاز، ماست، سبزی خوردن، سیرترشی و ترشی مخلوط سرو می‌شود.

آبگوشت دیزی سنگی


دلمه برگ مو (یپراخ دلماسی)

دلمه‌ی برگ مو یکی از پیش‌غذاهای مجلسی و اصیل تبریزی است. برای تهیه‌ی این دلمه از بلغور، برنج، لپه، روغن حیوانی (ساری یاغ)، پیاز سرخ‌کرده و سبزی دلمه (شوید ، مرزه، تره) استفاده می‌شود.

دلمه برگ مو

دلمه


آش میوه

اهالی تبریز آش‌های متنوعی درست می‌کنند و شاید در هر محله‌ای، تعبیر آن‌ها از آش میوه کمی متفاوت باشد. اما اغلب مردم برای تهیه این غذا از نخود، لوبیا، آلو، آلوچه، زردآلو، آلبالو، زغال اخته، هویج، کلم‌برگ، پیاز، رشته‌ی آشی، رب، گوجه‌فرنگی و تره و جعفری استفاده می‌کنند. سرکه را هم به عنوان چاشنی در آخر به آش اضافه می‌کنند. کسانی که مثل من عاشق طعم ترش و ملس هستند، اگر یک بار این آش را میل کنند، عاشق آن می‌شوند. 

آش


آش گوجه‌فرنگی (آش آبغوره)

از دیگر آش‌های بسیار خوشمزه و خوش‌رنگ تبریزی آش گوجه‌فرنگی است. تنها فرق آش گوجه‌فرنگی و آش آبغوره در میزان گوجه‌فرنگی به کار رفته در پخت آن است. برای تهیه‌ی این آش از لوبیا چیتی یا لوبیا چشم‌بلبلی، بلغور، برنج، پیاز داغ، گوجه‌فرنگی به مقدار زیاد، تره و جعفری استفاده می‌کنند. برای طعم‌دار کردن آن از غوره یا آبغوره استفاده می‌کنند.

آش گوجه فرنگی


آش اوماج

تبریزی‌ها معمولا آش اوماج را زمستان‌ها می‌پزند که برای سرما‌خوردگی بسیار مفید است. برای تهیه‌ی آش اوماج از پیاز فراوان، عدس، رشته یا اوماج (برای تهیه اوماج آرد را خمیر کرده و سپس آن را رنده می‌کنند)، ریحان، مرزه، تره، فلفل و زردچوبه استفاده می‌کنند.

آش اوماج


آش شیله عدس

شیله هم مثل شوربا از غذاهای قدیمی تبریز است که امروزه کمتر کسی می‌پزد. بلغور، برنج، پیاز، عدس، رب گوجه‌فرنگی و نوعی سبزی محلی به نام «کالش» مواد تشکیل‌دهنده‌ی این غذای خوشمزه است.

آش شیله عدس


آش کلم قمری (داش‌کلم آشی)

آش کلم قمری هم جزو آن دسته آش‌هایی است که مخصوص خود تبریز است و در هیچ شهر دیگری نمی‌توانید پیدا کنید. این آش از کلم قمری، پیاز، لپه، بلغور، برنج، تره، جعفری، سبزی دیگری به نام کروز، گوجه‌فرنگی، رب گوجه‌فرنگی و فلفل تهیه می‌شود و برای تزئین نعناع خشک به آن اضافه می‌کنند. اما بعضی از قدیمی‌های تبریز به آش کلم قمری کشک هم می‌ریزند.

داش کلم


آش دندونی تبریز (دیشلیق)

نعمت فرزندار شدن، یکی از زیباترین و شگفت‌انگیزترین هدیه‌ای است که خداوند مهربان به انسان‌ها ارزانی داشته است. موجوداتی شیرین که لبخندهای شیرین، گریه‌های پر سر و صدا، لحظه لحظه‌ی زندگی هر پدر و مادری را پر خواهد کرد. دورانی شیرین و دوست‌داشتنی که همچون فیلمی بلند، مراحل رشد و نمو طفلی معصوم و بی‌دفاع را در بر گرفته و به نمایش می‌گذارد. یکی از بهترین لحظات و در عین حال سخت‌ترین زمان این رخداد، بیرون آمد اولین دندان نوزاد است. مردم تبریز، با استمداد از پیشینیان خود، غذایی سنتی و بومی را به نام آش دندونی که به دیشلیق نیز شهرت دارد، برای این روزهای زندگی فرزندانشان، تهیه کرده و با برگزاری جشنی کوچک و خانوادگی، به پیشواز جدیدترین مرحله‌ی زندگی نوزاد نوپای خود می‌روند. بانوان خوش‌سلیقه‌ی استان آذربایجان، با ترکیب موادی همچون گندم، نخود، مغز گردو، شیر، خلال پسته، خلال بادام، کشمش پلوئی، پیاز و کره (در صورت تمایل می‌توان از روغن حیوانی به جای کره استفاده کرد)، به طبخ و تهیه‌ی این غذای بومی و سنتی می‌پردازند. البته ممکن است در بسیاری از شهرها و مناطق مختلف کشور، این غذا به عنوان خوراکی بومی مورد استفاده قرار گیرد.

دیشلیق


قئیقاناق یا خاگینه

غذای دسری گرم آذربایجان، بعد از سرخ شدن با دو کف گیر همزمان کرپ را بر گردانده تا نیمه دیگر آنهم سرخ شود. بعد از اینکه هر دو طرف آن سرخ شد ظرف را از روی شعله بر داشته و 5 دقیقه آنرا در محیط دیگری بدون حرارت قرار می‌دهیم تا خوب نرم و از حالت شکنندگی خارج گردد.
در این مدت باید مواد داخل آنرا آماده نموده و مواد داخل گیگاناخ را خوب با هم مخلوط نمائیم . مواد را در وسط خمیر سرخ شده ریخته و بعد یک طرف کرپ رو روی مواد میانی بر میگردانیم.
در انتها شربت گیگاناخ را با هم مخلوط نموده تا شکر کاملاً در آن حل شود، سپس شربت را بر روی رولت می‌ریزیم و آنرا بر روی شعله ملایم اجاق قرار می‌دهیم. حتماً باید شربت را مدام با قاشق به اطراف و روی رولت بریزیم تا زمانی که کمی غلیظ شود. بعد از اینکه کمی سرد شد میتوانید برش داده با پودر پسته تزئین و سرو نمائید .

خاگینه


حال به دو گؤی خوروشی یا قورما سبزی یکی از غذاهای اصلی آذربایجان که در همه ایران فراگیر و محبوب شد میپردازیم

طرز تهیه خورش قورمه سبزیِ تبریزی

وب سایت نازخاتون: قورمه سبزی غذای خوشمزه و پر طرفدار ما ایرانیهاست، اصل این غذا آذری است، ” قورماق” (ghormagh) نوعی سرخ کردن است که در آن از روغن استفاده نمی شود، ” قورمه” به گوشتی گفته می شود که بدون روغن و با چربی خود گوشت سرخ می شود، قدیم از این نوع گوشت خیلی در منطقه آذربایجان استفاده می شد که معروفترین آن ها شوربای قورمه و قورمه سبزی است.
چون این روش سرخ کردن گوشت کمی وقت گیر و مشکل است به مرور روش طبخ گوشت قورمه سبزی فرق کرده و شده آن چیزی که امروزه باهاش قورمه سبزی پخته می شود، قورمه سبزی در مناطق مختلف ایران با تغییراتی پخته می شود و روش های طبخ آن هم متفاوت است سبزیجات و چاشنی هایی که استفاده می شود و حتی نوع گوشت آن هم فرق می کند.

مواد لازم :
    لوبیا چیتی یا لوبیا قرمز (ترجیحا لوبیا چیتی)     یک پیمانه
     سبزی خرد شده     شامل دو سهم تره و یک سهم جعفری: تقریبا ۵۰۰ گرم
    پودر شنبلیله      دو قاشق غذاخوری
     گوشت ران گوسفند یا راسته گوساله      ۵۰۰ گرم
    پیاز     ۲ عدد
    لیمو عمانی     ۴ عدد
    روغن ، نمک و زعفران     مقداری

قورمه سبزی


قورمه سبزی تبریزی
طرز تهیه:
1-لوبیا را از یک ساعت قبل خیس کنید.

2-سبزی را شسته و خشک کنید بعد بدون روغن آن را تفت بدهید و آن را مداوم هم بزنید، هرچقدر بیشتر سبزی را تفت بدهید رنگ خورش شما تیره تر می شود و به همان اندازه هم ویتامین های آن کمتر می شود!

3-پیاز را ریز خرد کنید و تفت بدهید تا طلائی شود بعد گوشت را اضافه کنید و تفت بدهید تا جائی که رنگ گوشت تغییرکند ( بستگی به سلیقه خودتان دارد که گوشت را چقدر تفت بدهید من معمولا زیاد تفت می دهم تا کمی سرخ شود ) آب لوبیا را خالی کنید و به همراه سبزی سرخ شده به گوشت اضافه کنید، لیمو عمانی ها را هم بشوئید و روی آن ها چند تا سوراخ ایجاد کنید و بیندازید در قابلمه خورش، حدود ۴ لیوان آب اضافه کنید، حرارت را زیاد کنید تا بجوشد، وقتی جوشید حرارت را کم کنید و اجازه بدهید غذا بپزد، در حین پخت اگر آب آن کم بود آب جوش اضافه کنید، وقتی لوبیا و گوشت هر دو پخته شدند، سپس شنبلیه، نمک و زعفران را اضافه کنید و اجازه بدهید جابیفتد.

4-هرچقدر خورش بیشتر جابیفتد به همان میزان بیشتر روغن پس می دهد و در عین حال خواص تغذیه ای آن کمتر می شود!
 
نکات:

1-در پخت خورش قورمه سبزی انتخاب با شماست که غذای سالمی بپزید یا سلامت غذا را فدای زیبائی ظاهری خورش بکنید!
 
2- نگران زمان پخت همزمان گوشت و لوبیا نباشید، هرکدام که زودتر پخت وا نمی رود این مساله به خاطر وجود لیمو عمانی است بعلاوه اگر گوشت گوساله استفاده کنید زمان پخت آن ها تقریبا” برابر است.

3-زعفران قابل حذف است ولی توصیه می کنم آن را حذف نکنید چون خورش را خوشمزه می کند.

4- شما می توانید به جای پودر شنبلیله از خود شنبلیله استفاده کنید به این صورت که داخل ۵۰۰ گرم سبزی این خورش حدود ۱۰۰ گرم شنبلیله استفاده کرده و به همراه سایر سبزیجات سرخ کنید اما به نظر من استفاده از پودر شنبلیه عطر خورش را بهتر می کند، بعضی ها مخصوصا” آذری ها عطر شنبلیه را دوست ندارند در این صورت می شود این سبزی را حذف کرد.

5- نمک را به هیچ وجه اول به خورش اضافه نکنید چون گوشت را دیر پز می کند.

6-در تبریز سبزی این خورش فقط جعفری و تره هست اما در سایر مناطق گشنیز و اسفناج هم اضافه می کنند.

7-تبریزی ها سبزی را ساطوری نمی کنند بلکه ریز خرد می کنیم.

8- می توانید از لوبیا چشم بلبلی یا لوبیا سفید هم استفاده کنید.



حسین واحدی – کارشناس مدیریت تبلیغات تجاری : یئرالما کبابی، برند غذایی اورمیه
چرا یئرالما کبابی آذربایجان را نمی‌توانیم همچون فلافل به سایر شهرها بفرستیم؟

 

اغذیه فروشی‌های "یئرآلما کبابی"، بعنوان مهمترین برند غذایی شهر ارومیه، بایستی بر این باور برسند که رقابت بسیار تنگاتنگ شده است و با رعایت عوامل دخیل در جذب مشتری به خواسته‌های آنها اهمیت لازم داده شود.

امروزه بسیاری از شهرها و کشورها در حال رقابت برای برندسازی محصولات غذایی خود هستند. حتی برخی از آنها درصدد هستند تا فلان محصول را بنام شهر و یا کشور خود ثبت کنند. به طوری که هر روز نام‌های مختلفی از مواد غذایی سنتی و فست‌فودهای مختلف را می‌شنویم. بسیاری از آنها تا دیروز برایمان غریبه بودند ولی در حال حاضر یکی از انتخاب‌های وعده‌ی غذایی ما هستند.

اگر به غذاهای سنتی و محلی خود نگاهی بیاندازیم، خواهیم دید که اکثر آنها بسیار سالم‌تر و مقوی‌تر از غذاهای تبلیغی و فست‌فودی بیگانه‌ی امروزی هستند، ولی تبلیغات چه‌ها‌ که نمی‌کند. غذاهایی که اگر در زمان لازم به آنها بها داده شده بود می‌توانستیم علاوه بر ایجاد اشتغال با کمترین امکانات باعث سودآوری بسیار از طریق صادرات و فروش آنها در دیگر شهرها و کشورها شویم، و این یعنی لازم است تا به برندسازی بهای بیشتری داده شود تا مواد غذایی کم‌نظیر و سالم ما هم در سطح منطقه‌ای و جهانی مطرح شود.

سیب زمینی

یکی از غذاهای مفیدی که اکثراً طعم آن را چشیده‌ایم، غذای سنتی و معروف "یئرالما کبابی"ی ارومیه یا همان سیب زمینی تنوری می‌باشد که نام و آوازه‌ی آن حتی به کشورهای همسایه هم رسیده است، اما افسوس که به مرور زمان جایش را به غذاهای غیربومی می‌دهد و شاید تا چند سال دیگر به شکل امروزی تهیه نشده و کیفیت‌اش از این هم پایینتر بیاید شاید هم مانند اکثر غذاهایمان نامش هم برای کودکانمان ناآشنا باشد.

نکته‌ی قابل توجه اینجاست که، با دقت در رقیب تازه‌ای که برای یئرالما کبابی حتی در شهر ارومیه پیدا شده است، شاهد آن هستیم، مغازه‌های عرضه‌ی این رقیب (فلافل) خیلی سریع در سطح شهر گسترش پیدا کردند و به فروش فوق‌العاده‌ای نیز رسیده‌‌اند. این اغذیه‌ فروشی‌ها با استفاده از کلمات و جمله‌های تبلیغاتی و جذاب، مشتری را بسوی خود فرا می‌خوانند و گویی بهترین غذای دنیا را برای مشتری آماده کرده‌‌اند، اما کاری نمی‌شود کرد، بازار، محل رقابت است و جذب مشتری با ترفندهای گوناگون. جملاتی مانند؛ "پرکن بخور"، "فقط 2000 تومان"، "سلف سرویس"، "با نخود مرغوب فلان کشور" و...!

اما چرا سیب زمینی تنوری از این غافله‌ی رقابت مواد غذایی جا مانده است؟

اولین جواب این می‌تواند باشد که، اول از همه خود ما مقصر هستیم و به این امر مهم بها نداده و برنامه‌ریزی نکرده‌ایم. یعنی در سال‌های گذاشته با وجود اینکه می‌دانستیم "یئرالما کبابی" آذربایجانی طرفداران بیشماری دارد، با برنامه‌ریزی مناسب و ارزش‌گذاری صحیح، آنرا به جایگاه برندهای معروف مواد غذایی منطقه‌ و جهانی برسانیم. حتی کار به‌جایی رسیده است، مردم سایر شهرها هم با پخت سیب‌زمینی در آب و برخلاف پخت آن در ارومیه که در تنور آماده می‌شود با نام "یئرالما کبابی ارومیه" بفروش می‌رسانند.

مهمترین عواملی که می‌تواند در جا ماندن این غذای سالم و لذیذ در بازار رقابت مواد غذایی برشمرد:

-‌ بها ندادن به کیفیت سیب‌زمینی‌ها و مخلفاتی که استفاده می‌شود
-‌ بها ندادن به بهداشت مغازه و لباس فروشندگان
- اکثراً ارائه‌ی آن در مکان‌های نامناسب و غیر بهداشتی (همچون وانت‌ها، ارابه‌ها و ...)
- نبود مغازه‌های شیک و لوکس
-‌ نبود تبلیغات مناسب مبنی بر سالم بودن این غذا و مضر بودن رقیب‌های ناسالم آن
- اکثراً نداشتن مکان مناسب برای ارائه‌ی خدمات به خانوداه‌ها
- بسته‌بندی نامناسب
- نداشتن حس مسئولیت شهروندی در قبال اینکه، این غذا یک برند اصیل ارومیه‌ می‌باشد و هر یک از فروشندگان آن بایستی به رضایت مشتری اهمیت دهند
- افزایش بی‌حساب و کتاب فروشندگان این مواد غذایی در مکانها‌ی دلخواه با ظروف غیر بهداشتی
- پیگیری و نظارت ضعیف بر فروشنگدان این اغذیه
- نبود جایگاه مشخص برند
و...

غذای ارومیه

چه باید کرد؟

اغذیه فروشی‌های "یئرالما کبابی"، بعنوان مهمترین برند غذایی شهر ارومیه، بایستی بر این باور برسند که رقابت بسیار تنگاتنگ شده است و با رعایت عوامل دخیل در جذب مشتری به خواسته‌های آنها اهمیت لازم داده شود. عواملی همچون، بهداشت، اطمینان دادن به سالم و با کیفیت بودن مواد استفاده شده و فراهم نمودن محیطی آرام و دلنشین برای مشتری نقش تعیین‌کننده‌ای در جذب مشتری و فروش خواهد داشت. علاوه بر فروشندگان، مسئولین مربوطه در این صنف نیز با برنامه‌ریزی و اقدامات لازم یئرالما کبابی را بعنوان یک برند غذایی همیشگی ارومیه معرفی کنند و زمینه‌های لازم را برای برندسازی محیا کنند و در کنار آن با نظارت بیشتر و دقیقتر به کیفیت و بهداشت، بهای بیشتری داده شود.


لینک پست تبریز جزو 10 شهر گردشگری حلال

لینک پست شیرینی سنتی و سوغات تبریز

لینک پست نوستالژی غذای آذربایجانی

لینک پست غذا و آشپزی با طعم آذربایجانی

لینک پست آشپزی از نوع تبریزی

لینک پست راهنمای رستوران ها و غذاخوری های تبریز

لینک پست چند غذای سنتی آذربایجان شرقی

لینک پست ثبت ملی کباب بناب

لینک پست جشنواره شانادر انگور ارومیه

لینک جشنواره سفره ایرانی منطقه آذربایجان

لینک غذاهای آذربایجانی ، محلی استان اردبیل

لینک غذاهای آذربایجانی ، محلی استان زنجان

لینک پست چلوکباب هدیه آذربایجان به جهان



مرتبط با : تبریز آذربایجان * میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان
برچسب ها : آشپزی آذربایجان-تهیه غذا-tabriz-azerbaijan-خوراک آذری-آذربایجان-غذاهای تبریز-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : پنجشنبه 7 بهمن 1395
زمان : 11:59 ب.ظ
طبیعت زیبای هوراند آذربایجان شرقی
نظرات |

هوراند قره داغ


باید از این شهرهایی که ما ساختیم، گریخت!
حیف تبریز و تاریخ و هویت و فرهنگ و اصالت و هنر و باغاتش...
باید از دود گریخت و رفت به دامان چنین طبیعتی در هوراند که در این پست خواهیم دید...
تبریز ویکی لینکلر ، شاید یکی از تکامل یافته ترین وب ها در عرصه ارائه دیدنیها و آذربایجان گردی بوده است و این رویه ادامه خواهد داشت.
با دیدن تصاویر شاید باورتان نشود که آذربایجان تنها در یک شهرتان کوچک اینهمه زیبایی و ظرفیت دارد چه برسد به استان آذربایجان شرقی و چه برسد به دیگر استانهای آذربایجان غربی و اردبیل و زنجان و همدان و...
کاش مسئولین کشور توجه بیشتری به این پتانسیل آذربایجان داشتند..!

میتوانید در این مجمموعه پستها بخشی از این گردشگری ها را ببینید:
لینک مجموعه پستهای شهرستان لینک
لینک مجموعه پستهای آرتاویل، اورمو، زنگان



Horand in East Azerbaijan province , Iran
شهرستان هوراند با امکانات کم ولی با طبیعت خدادادی بی نظیر
شهر هوراند

شهر هوراند

خروجی شهرستان


از این وضع مدیریت باید گرخید!
میترسیم هوراند، شمال و قره داغ و امثال آنرا نیز مانند شهرهای دودآلود و غیراصولی نابود و درختان تبدیل به ماشین و آجر ساختمان و بنر شوند!
بهرحال میرویم در قلب قره داغ یا ارسباران به یکی از شهرستانهای کوچک و محروم ولی بسیار زیبای خدادادی سر بزنیم.
تصاویر حیرت انگیز از گوشه ای از بهشت...

هوراند یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی به مرکزیت هوراند است.
جمعیت شهر هوراند در سال ۱۳۹۰ خورشیدی بالغ بر ۴۴۴۵ نفر بوده‌است که از این تعداد، ۲۳۵۶ نفر مرد و ۲۰۸۹ نفر زن بوده‌اند.


تصاویر با کیفیت بوده و میتوانید با ذخیره آنها بخوبی دیده و بزرگنمایی کنید
همه تصاویر متعلق به صفحه هوراند سیتی است


هوراند

ارسباران

گردشگری

درمورد ریشه واژه هوراند عقاید مختلفی وجود دارد. بسیاری از محققان نامهای زیر را از یک ریشه میدانند : اهر - هوری بره - هووای - هوراند - هریس - هومای - هورمان - و ...

برخی نام هوراند را برگرفته از نام قوم هوری میدانند، هوری‌ها یا خوری‌ها مردم باستانی آسیای صغیر و شرق و غرب میانرودان شمالی و سوریه بودند، که (تقریباً ۲۵۰۰ ق.م.) از کوه‌های جنوب دریای خزر به سرزمین بین هیتیان و آشور، شرق دجله و منطقه کوهسار زاگرس و از آنجا آنها در مناطق بین‌النهرین شمالی و سوریه و حتی ساحل مدیترانه پخش شدند.
زبان رایج اهالی این منطقه ترکی آذربایجانی بوده و در بعضی از نقاط لهجه‌های تاتی و هرزندی نیز وجود دارد. مذهب اهالی این شهرستان شیعه اثنی عشری می‌باشد.

شهر هوراند در ۴۷ درجه و۳۷ دقیقه طول شرقی و ۳۸ درجه و ۸ دقیقه عرض شمالی قرار گرفته‌است و ارتفاع آن از ۱۰۲۴ متر در مرتفعترین نقاط شهر تا ۸۶۰ متر در نقاط پست شهر متغیر است.
شهردار مهدی زاده و نماینده شهر مشترک با کلیبر قلی اله قلی زاده می باشد.

زمستان جاده اهر- هوراند
جاده زیبا
جاده هوراند -  اهر

جاده اهر

مسیر هوراند - آبش احمد
آبش احمد

آق براز هوراند
قره داغ

مناطق حفاظت شده قاراداغ یا ارسباران
ارسباران

قره داغ

آرامش پاییز در ارگزین یا چننو دره سی هوراند
آذربایجان

پاییز

هوراند به دلیل قرار گرفتن در موقعیت خاص جغرافیایی یکی از نقاط بکر و خوشایند برای شکارچیان و صیادان در فصل شکار است. برخی از اماکن دیدنی منطقه عبارتند از:
تپه باستانی اژدها داش
در دشت لشگرگاه هوراند تپه بسیار کوچکی به شعاع تقریبی ۱۵ و ارتفاع ۵/۱ متر وجود دارد که در اصطلاح محلی به اژدها داش ( سنگ اژدها ) معروف است . از این تپه آثاری مختلف از قبیل قطعات سفال و سنگ چخماق مربوط به قرون اولیة هزاره اول قبل از میلاد به دست آمده‌است

در زمانی نه چندان دور این منطقه جزء جنگلهای نادر جهان بود ولی در سالهای اخیر بعلت استفاده بی رویه از درختان جنگلی از حجم جنگلها کاسته شده است. در حال حاضر از ۱۸۸ هزار هکتار جنگل ارسباران، 164 هزار هکتار آن جنگل های بکر قره داغ ( ارسباران ) شامل مناطق اهر ، هوراند، کلیبر و خداآفرین است. و ۱4 هزار هکتار از جنگل های منطقه قره داغ ( ارسباران ) در بخش مرکزی اهر و بخش هوراند واقع شده است.

- از ویژه گیهای منطقه :
از ویژگی های این منطقه شامل کوههای بلند و درختان گوناگون است که نگاه هر بیننده ای را مجذوب و حیران خویش می سازد و همچنین زیست گاه حیواناتی است که گاهاً از نظر تنوع در جهان بی نظیر می باشند.

از جمله حیات وحش:
خرس قهوه ای، خوک وحشی، روباه، شغال، گرگ، سیاه گوش و.... ، پرندگانی از قبیل :کبک، کبک چیل،جی جاق، کلاغ نوک قرمز و پرندگان شکاری چون عقاب طلایی، شاهین و ... همچنین از لحظ پوشش گیاهی دارای گونه های مختلف گیاهی و درختی منحصر به فرد سرخدار، ممرز، بلوط، فندق، گردو و سماق و غیره می باشد.

از محصولات طبیعی اصلی هوراند درختچه سماق، زغال اخته ، تمشک وحشی
در واقع منطقه قارداغ قطب سماق و زغال اخته کشور است. همچنین ورنی نوعی قالی دست بافت این منطقه در فهرست آثار یونسکو قرار دارد.

آبگوشت ذغالی در طبیعت هوراند
آبگوشت

عیران آشی در طبیعت هوراند
دوغ آش

فطیر هوراند، اکثر شهرها و روستای آذربایجان نان محلی خود را دارند
فطیر سنتی

تمشک وحشی هوراند
تمشک جنگلی

زغال اخته ارسباران


 دهستانهای بخش هوراند به شرح زیر می باشد

چهاردانگه:
آق‌براز + آلچالو + ارمک  + ارنان  + ازناب سفلی   + ازناب علیا   + ازناب خالصه   + بال‌داغی   + پیراسمیلو   + تابستانق   + تازه‌کند داودلو   + تنباکولوق   + توبین   + تین   + خان‌کندی   + خویسرق  + بریحان  + داودلو   + زیارلو   + شیخ‌بران   + صوفی   + عزیزلو   + عسگرلو   + قره‌قیه شکرلو   + قشلاق ارض‌بیگ   + قلعه‌کندی   + قمیشلو   + قیه‌دیبی   + کویر   + گورم‌درق   + مردی‌لو  + ملالو +ملک‌درق + هلان‌صفرعلی  + هوین  + وروجن سفلی  + وروجن علیا

دودانگه:
آوالان  + اینجار  + بزینان  + پریجان  + پشتاب  +  تازه‌کند نیق + تازه‌کند یافت  + تقی‌کندی  + جابان  + جرزنگ   + جعفرآباد   + چرمه‌داش   + خداقلی   + دلقناب   + ده‌رود  + شغالان  + شلوری  + قتانلو   + قره‌درویش   + کرگس   + کره‌میدان   + کلی سفلی   + کنبدان   + کوجان  + کورن   + گولان   + لغلان   + محمدآباد   + مزرعه گورا   + ملاحونی  + ملخاص   + منجناب جدید  + منجناب قدیم   + میدانلار   + نقدی   + نیق   + هرسبان + هوای  + ویزناب  + ویق  + یدی‌بلاغ

دیكله:
آق‌دره   + آمپار   +  آیدین‌لو   + تازه‌کند نصیرآباد   + جابان   + چیناب   + حوری‌درق   + خلیفه‌لو   + سلطان‌آباد   + سنگرآباد   + سیدبنه   + قلعه‌جیق   + کنده   + لروم   + لقمان   + مجیدآباد   + مرادلو  • مزرعه جهانگیر   + نوانسر   + هلیلو



فرهاد داغی هوراند
آذربایجان شرقی

سفر هوراند

فرهاد داغی

گوار هوراند
قاراداغ

هوراند

روستای اینجار هوراند
اینجار

کوجان هوراند - ورزقان
کوجان

روستای مینجاب نو در هوراند
لطفا عکس را ذخیره و باز کنید تا ببینید چطور است
روستای زیبا

تازه کند هوراند
جنگل

روستای کورن هوراند
روستا

آبشار یخ زده نیق هوراند
آبشار

آذربایجان شرقی

آبشار

طبیعت افزونگر روستای نیق در هوراند
نیق

طبیعت گردی

قیز قلعه سی و طبیعت دره آن در هوراند
دیدنی

تنباکولوق از مناطق گردشگری هوراند است
مسافرت

منطقه جنگلی تباکولوق هوراند و اهر
[http://www.aparat.com/v/kEuwZ]

سفر روستای اینجار هوراند آذربایجان شرقی
[http://www.aparat.com/v/8xl7r]

دره کوجان هوراند و اهر
[http://www.aparat.com/v/cgCRi]

قلعه پشتاب

این بنا در روستای پیشتاب از توابع بخش هوراند در ارتفاع 3000 متری ساخته شده است و متعلق به دوره اورارتوها می باشد و تنها دارای یک ورودی بوده که مسیر آن دارای پله های سنگی است.

 یکی ازباارزش ترین و جالب ترین آثار تاریخی بخش هوراند از توابع شهرستان اهر در استان آذربایجان شرقی، قلعه پشتاب (پیشتو، پشتو و پیشتاب هم نامیده‌شده) می باشد که یکی از دژهای کهن ایران است.
روستای پشتو در 12 کیلومتری غرب هوراند و 50 کیلومتری اهر و قلعه پشتو در یک کیلومتری شمال غربی آن واقع شده و آثاری از تمدنهای اشکانی و ساسانی و قرون میانه اسلامی در آن یافت شده است.
آثار به دست آمده از درون قلعه که سفالهای بدون نقش و نگار قدیمی است، نشان می دهد که این قلعه در اوایل ورود اسلام بر منطقه ارسباران و قره داغ ساخته شده است.

مناظر قلعه پشتو یا چیناب از دوره اشکانی و ساسانیان در هوراند
قلعه تاریخی

پشتاب

قلعه پشتو

قلعه باستانی

قلعه پشتو بر روی بلندترین کوه بین روستاهای پشتاب و کوجان به نام " هشته سر "  به ارتفاع سه هزار متر بنا شده است و حصارهای آن بسیار مرتفع و صخره ای بوده و دور تا دورش را پرتگاههای عمیق احاطه کرده است.
تنها راه ورودی به قلعه معبری است از سمت شمال با 220 پله سنگی و در سه سمت دیگر آن پرتگاه‌های مخوفی دیده می‌شود که قلعه را نفوذ ناپذیر ساخته ‌است.
از محل این دژ قلعه قهقهه و دره رود قره سو که از پای آن می‌گذرد، دیده می‌شود.
دژهای منطقه قره داغ ( ارسباران ) از یک‌دیگر قابل رویت هستند و احتمالاً این دژها در ادواری و از جمله دوره بابک خرمدین که به احتمال قوی در تصرف آنها بوده ‌است، به واسطه علایم آتش‌های شبانه با همدیگر ارتباط پیدا می‌کردند.

سفرنامه آذربایجان در قلعه پشتو و طبیعت بکر هوراند
[http://www.aparat.com/v/2KAeF]



لینک پست قلعه پشتو
لینک پست طبیعت ورزقان
لینک پست قره داغ گردی
لینک پست بهار در قره داغ
لینک پست طبیعت آبش احمد
لینک پست جشنواره عشایر قره داغ
لینک پست قلعه بابک و دره مکیدی کلیبر




مرتبط با : آذربایجان * شهرستان لینک
برچسب ها : گردشگری-آذربایجان-azerbaijan-mustseeiran-هوراند-ارسباران-قره داغ-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : یکشنبه 26 دی 1395
زمان : 11:59 ب.ظ
گردش در دروازه آذربایجان شرقی ، شهرستان میانه
نظرات |


آذربایجان با اینهمه ظرفیت عالی از هر لحاظ فرهنگی-هنری-تاریخی-طبیعت-صنعت و...  لایق تبدیل شدن به قطب گردشگری ایران را دارد فقط نیاز به سرمایه گذاری و حمایت بیشتر دارد. حالا بار دیگر به بخشی از زیباییهای شهرستان میانه آذربایجان شرقی در همسایگی استان زنجان و اردبیل میپردازیم.

میانه یکی از شهرستان‌های استان آذربایجان‌ شرقی است. وجود طبیعت بسیار زیبا، چشم‌نواز، آب و هوای دلنشین در فصل گرم سال آن را به یکی از بهترین مقاصد مسافرتی در تابستان تبدیل کرده است.

میانه به‌ عنوان دروازه آذربایجان شناخته می‌شود و با شهرستان‌های زنجان، سراب، خلخال، بستان آباد و هشترود همسایه است. ارتفاع شهرستان میانه از سطح دریا ۱۱۰۰ متر و مساحت شهرستان ۵۵۹۰ کیلومتر است.


Miyaneh in East Azerbaijan province , Iran
میانه

شهرستان میانه

این شهرستان با ۳۶۰ روستایی که دارد، دارای چهار بخش به نام‌های: کاغدکنان، کندوان، ترکمانچای و مرکزی است. پیشینه و قدمت تاریخی میانه پیشینه و سابقه تاریخی شهرستان میانه به ده‌ها سال قبل از میلاد مسیح بازمی‌گردد و بعضی نوشته‌ها سابقه تاریخی میانه را تا ۷۲۰ سال پیش از میلاد نیز نقل می‌کنند.

زیبایی این شهر آنچنان است که چشمان رهگذران را ناخودآگاه به خود معطوف می‌کند. این شهر در میان کوه‌های اطراف خود چونان کودکی در آغوش مادر است. کمتر کسی است که از میانه بگذرد و غرق تماشای طبیعت خدادادی آن نگردد

آثار تاریخی و دیدنی مهم شهرستان میانه عبارتند از:

1-  بقعه امامزاده اسماعیل درمرکز شهر میانه

2- پلدختر در تنگه قافلانکوه

3- قلعه دختر در قله قافلانکوه

4- کاروانسرای دختر در جاده ترانزیت کنار پل دختر

5- پل شهرچای بین راه میانه و راه آهن (مربوط به دوره صفویه)

6- قلعه نجفقلی خان

7- امامزاده ورزقان میانه

8- حمام ورزقان میانه

9- کاروانسرای جمال آباد ( مربوط به دوره شاه عباس صفوی)

10- امامزاده محمد کندوان میانه

11- مسجد سنگی ترک ( واقع در مرکز بخش کندوان)

12- منطقه حفاظت شده کاغذکنان و داش قلعه کاغذکنان

13- پل بقرآباد ترکمانچای

14- پل راه آهن کیلومتر18 محور میانه – زنجان

15- مسجد شیخ طبق – خاتون آباد – خوبستان

16- جاده ابریشم

17- حمام امیرکبیر ترکمانچای

18- ارتفاعات گچیلیک

19- آبشار ایورق

20- آبشار بلوکان

21- آبگرم ممان – گوگدرق – ایورق



گوو میانه
طبیعت میانه

روستای بالسین میانه

بالسین

منطقه گردشگری آنا در میانه
مرکز تفریحی آنا

طبیعت نشق میانه

شهرستان میانه

قزل اوزن در میانه
میانه آذربایجان شرقی

قطار میانه - تبریز

قافلان کوه

روستای باستانی و زیبای توشمانلو در میانه
روستای توشمانلو

طبیعت بخش ترکمنچای میانه
ترکمنچای

روستا و آبشار سیدلر
سیدلر

شهرستان میانه

طبیعت روستای ملاحاجی میانه
ملاحاجی

شهرستان میانه، در جنوب شرقی استان آذربایجان شرقی قرار دارد و به‌عنوان پهناورترین شهرستان شمال غرب کشور ۵۹۱۹ کیلومتر وسعت دارد. شهرستان‌های سراب، چاراویماق حدود شمالی و غربی آن را می‌پوشاند. حدود جنوبی این شهرستان با قسمتی از جنوب اردبیل هم جوار است. شهرستان خلخال واقع در استان اردبیل نیز همسایه شرقی این شهرستان به شمار می‌رود. گوشه شمال غربی حدود شهرستان میانه از ۸۲ کیلومتری جنوب شرقی تبریز شروع و به طول ۸۰ کیلومتر به سمت جنوب و شرق کشیده می‌شود. مرکز شهر میانه، به خط مستقیم در ۱۳۸ کیلومتری جنوب شرقی تبریز قرار دارد. شهرستان میانه به همراه هشترود و چاراویماق دوازده هزار کیلومتر وسعت دارند و مردمان مناطق یاد شده بعد از تبریز برای امور اقتصادی خود به شهر میانه مراجعه می‌کنند.شهرستان میانه و مناطق روستایی آن دورترین نقاط نسبت به مرکز استان به شمار می‌رود این شهرستان در ۴۷ درجه و ۴۲ دقیقه طول شرقی و ۳۷ درجه و ۲۰ دقیقه عرض شمالی، بین دو رشته کوه بزقوش و قافلانتی واقع شده و ۱۱۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد.


اقلیم ایران ، شهرستان تاریخی میانه در آذربایجان شرقی
[http://www.aparat.com/v/WXAfa]

طبیعت روستای نشق در شهرستان میانه آذربایجان شرقی
[http://www.aparat.com/v/CVtc3]


تاریخچه شهرستان میانه

پیشینه و سابقه تاریخی شهرستان میانه به ده‌ها سال قبل از میلاد مسیح باز می‌گردد و بعضی نوشته‌ها سابقه تاریخی میانه را تا ۷۲۰ سال پیش از میلاد نیز نقل می‌کنند.

وجود کتیبه‌های آشوری و اورارتویی در بعضی مناطق آذربایجان و کشف آثار باستانی و مجسمه‌های سفالین در شهرستان میانه، قدمت تاریخی آن را به دوره‌های پیش از تشکیل دولت ماد می‌رساند.

در پی حفاری‌هایی که در سال ۱۳۵۲ شمسی در یکی از قریه‌های اطراف میانه به نام آرموداق انجام گرفت یک مجسمه سفالین مربوط به دوره ساسانیان کشف شد. این تندیس توسط رئیس اداره باستان شناسی وقت به موزه باستان‌شناسی تبریز منتقل گردید. در کتاب‌های تاریخی و سفرنامه‌های جهانگردان نام این شهرستان را میانج ثبت کرده‌اند. چون این شهرستان به نوشته برخی، پیش از میلاد مسیح در خط مرزی دو سرزمین ماد و پارت قرار گرفته بود و هم اکنون نیز در وسط مراغه و تبریز قرار دارد و مانند زاویه یک مثلث در میان آنها جای گرفته است و یا اینکه چون بین دو شهر زنجان و تبریز واقع شده‌ این نام را انتخاب کرده‌اند. با این حال شهرستان میانه در قرن‌های هفتم و هشتم هجری علاوه بر میانج نام دیگری چون "گرمرود" داشته و در برخی از کتاب‌های آن زمان برای شناسایی آن از هر دو نام (گرمرود و میانه) استفاده شده است.

شهرستان میانه

آب و هوای شهرستان میانه

شهرستان میانه به‌جز در دامنه‌های پست دره قزل‌اوزن، در قسمت میانی و جنوب شرقی که دارای اقلیم خشک و سرد است. ارتفاع عمومی زمین در این شهرستان، از ۷۵۰ متر در منتهی الیه گوشه جنوب شرقی آن دره قزل اوزن تا ۳۳۰۰ متر در قلل رشته کوه بزقوش متغیر است. متوسط بارش سالانه ۳۲۰ میلیمتر در نقاط کم ارتفاع جنوب شرقی و در بالای ارتفاعات بزقوش از ۳۹۳ تا ۶۰۰ میلی‌متر متغیر است. متوسط دمای سالانه نیز در این شهرستان، ۳ الی ۱۵ درجه سانتی‌گراد، در مناطق مختلف آن است.

میانه

نقاط دیدنی و تاریخی شهرستان میانه

این شهرستان با اقلیم کوهستانی در دل ارتفاعات بزقوش و قافلانکوه و آلاداغلار جلوه‌های زیبایی از طبیعت خداوند را در خود جای داده و طبیعتی رویایی را در پیش روی گردشگرانی قرار می‌دهد که همه ساله به‌ این شهرستان مسافرت می‌کنند. علاوه‌بر طبیعت زیبا به علت تاریخ کهن این شهرستان دیدنی‌های تاریخی بسیاری نیز در این شهرستان وجود دارد.


آلاداغلار میانه - زنجان

کوههای میانه

بزقوش میانه - سراب

بزقوش

مسجد سنگی ترک

این مسجد در روستای قدیمی ترک، در ۲۹ کیلومتری شمال شرق میانه واقع شده و از آثار بسیار مهم آذربایجان است و از شگفتی‌های منحصربه‌فردی برخوردار است. شیوه معماری و مصالح ساختمانی که در آن به کار رفته است، باستان‌شناسان را به تحیر واداشته است و در عین حال تاریخ درخشان هنر معماری را در قرون گذشته به تماشای علاقمندان می‌گذارد. بنای مسجد و نمای بیرونی آن، همه یکپاچه از سنگ ساخته شده است. کنده کاری‌های باشکوه و کتیبه‌های زیبای آن‌که به خط زیبای نستعلیق تزیین شده، موضوع دیگری است که حکایت از دقت، نبوغ و ظریف‌کاری معماران مسلمان آن دوران دارد.

همچنین محراب و ستون‌های این مسجد، به‌گونه‌ای زیبا و حیرت‌انگیز با سنگ‌های یکپارچه و قرمز، هر بیننده‌ای را به تحیر و تفکر وا‌می‌دارد. یکی از این ستون‌ها که تفاوت اساسی با ستون‌های دیگر دارد نشان می‌دهد که بعدها در هنگام تعمیر، بجای ستون اصلی به کار رفته است.

این مسجد ۱۰ قسمت متمایز دارد. ساختمان اصلی آن تماماً از سنگ بنا شده و شبستان‌های آن بعدها با آجر ساخته شده و در ضلع جنوب غربی این مسجد آرامگاهی وجود دارد که منسوب به بانی یا معمار مسجد است. در مورد بانی مسجد ترک و تاریخ بنای آن نظرهای مختلف وجود دارد. بعضی آن را به حضرت امام حسن مجتبی علیه‌السلام نسبت می‌دهند.که بسیار بعید به نظر می‌رسد و برخی دیگر زمان احداث آن را در قرن ششم می‌دانند و بعضی‌ها هم معتقدند که این مسجد در قرن هشتم و دوران حکومت خانان مغول به دست سلطان محمد خدابنده (اولجاتیو) بنا شده است. بر در و دیوارهای سنگی این مسجد تاریخ‌های ۱۰۱۶ و ۱۲۸۲ قمری به چشم می‌خورد که تنها نشان از تعمیر این مسجد در زمان شاه عباسی صفوی و ناصرالدین ‌شاه قاجار دارد. در کتیبه دیگری که بر روی سنگ‌های میان دو پنجره قرار دارد اسامی کارفرما، بانی، کنده‌کار و معمار یا بنای مسجد به ترتیب: حاجی مراد ترکی، عباس کربلایی، محمد صادق تبریز و عبدالوهاب مشاهده می‌شود.

مسجد شهر میانه

مرقد امام زاده محمد کندوان

این امام زاده در روستای کندوان، واقع در ۳۵ کیلومتری شهر میانه سر بر بالین خاک نهاده و با ساختمانی کوچک و ساده گلی و یک ضریح چوبی، سفره نور و ایمان و محبت در قلوب مردم روستا و اطراف آن گسترانیده است. در میان اهالی منطقه، امام زاده اسماعیل، پسر این امام‌زاده شناخته می‌شود. همچنان‌ که محمد را نیز فرزند بلافصل حضرت امام صادق (ع) به شمار می‌آورند.

دیدنیهای میانه

پل دختر (قیزکورپی سی)

این پل معروف در دامنه شرقی قافلانکوه و در فاصله ۲۰ کیلومتری شهر میانه، بر روی رودخانه قزل اوزون ساخته شده و دارای سه دهانه بزرگ و محکم با پایه‌های استوار آجری است که بر روی آب‌برهای سنگی قرار گرفته است. در داخل پایه‌ها، اتاقهای کوچکی با زیبایی و ظرافت بنا گردیده است که کنجکاوی هر بیننده را بر می‌انگیزد. بر اساس مشاهدات سیاحان و شخصیت‌های سیاسی و فرهنگی، در طی زمان‌های مختلف از این اثر دیدن کرده اند، نوشته‌هایی به خط نسخ و نستعلیق و کوفی بر قسمت‌هایی از این پل وجود داشته که تاریخ تعمیر و نوسازی آن را نشان می‌داده است اما اثری که تاریخ دقیق احداث آن را نشان بدهد هنوز شناسایی نشده است.

پل دختر میانه

پل میانه

قلعه دختر 

این قلعه در کتاب‌های تاریخ و سفرنامه‌ها، چنین توصیف شده است: این قلعه در ۲ کیلومتری شمال پل‌دختر (۱۸ کیلومتری جنوب میانه) بر روی صخره بزرگ و قلل تیز، در زمان حکومت شاه عباس صفوی، این قلعه محل تجمع و استراحت راهزنان و اشرار بوده که باعث ناامنی منطقه بودند که به دستور وی این قلعه تخریب گردیده است. دیوارهای قلعه با پل‌دختر شباهت دارد، برخی تاریخ بنای آن دو بنا را نزدیک به هم (قرن ششم) ذکر می‌کنند ولی برخی دیگر از مورخان، ساختمان قلعه را به یکی از پادشاهان ساسانی (اردشیر دراز دست) نسبت می‌دهند.

شکل عمومی آن کثیرالاضلاع غیر منتظمی است که دره‌های عمیق و قله‌های تیز قافلانکوه را زیر پوشش خود قرار داده است. این بنا با آجر و سنگ ساخته شده و بلندی دیوار (باروی قلعه) اطراف آن به ۴ متر می‌رسد.

این قلعه دارای یک دروازه و یک‌راه خروجی به ارتفاع سه متر است که راه خروجی آن بیشتر به راه فرار شباهت دارد و به تخته‌سنگ‌ها و پرتگاه‌های خطرناک منتهی می‌گردد. قلعه دختر، ۱۶ یا ۲۴ برج دیده‌بانی مخروبه دارد که ۸ برج آن بر رودخانه قزل اوزن مشرف است. در میان قلعه، دو منبع آب به ابعاد ۱۵*>10 متر و ارتفاع ۱۰ متر وجود دارد که آب آن به‌وسیله برف و باران تامین می‌شده است. دو ضلع قلعه از صخره‌های طبیعی و یک ضلع آن از سنگ‌های تراشیده شده تشکیل یافته است. علاوه بر آن چاه‌های زیادی نیز در قسمت‌های مختلف قلعه وجود داشته که در مواقع حساس از آب آنها استفاده می‌شده است.

قلعه

قلعه دختر میانه

قلعه نجفقلی خان

این قلعه بزرگ خاکی، در جنوب شرقی میانه ( جنب رودخانه شهر چایی) قرار گرفته است. در قسمت‌های شمالی و شمال شرقی آن بناهای مسکونی احداث شده است و سمت جنوبی و جنوب‌غربی آن را زمین های زراعی و باغات سرسبز احاطه نموده و ناحیه شمال‌غربی آن در بالای کوه‌های قافلانکوه واقع شده است.

این تپه خاکی به دوره ساسانیان منسوب است و از عصر ظهور اسلام تا اواخر دوره قاجار، مورد استفاده بوده است. در بنای این قلعه، خشت‌های بزرگ به ابعاد ۴۰*۳۰ به کار رفته که در واقع تنها مصالح ساختمانی آن است. با گذشت زمان و تحت تأثیر عوامل طبیعی و حفاری‌ها و خاکبرداری‌های پراکنده، قسمت‌هایی از این بنا تخریب و از بین رفته است. این تپه خاکی در سال ۱۳۵۴ مورد بازدید کارشناسان وزارت فرهنگ و هنر قرار گرفته و به عنوان اثر باستانی ملی به ثبت رسیده است.

میانه آذربایجان شرقی

کاروانسرای جمال آباد

این بنای تاریخی در کنار روستای جمال‌آباد، واقع در ۳۵ کیلومتری شهر میانه قرار دارد که در سال ۱۰۶۵ هجری قمری بنا شده است. (به نوشته شوالیه شارون نویسنده و جهانگرد معروف، این کاروانسرا در تاریخ ۷۳۳ هجری قمری بدست غیاث‌الدین محمد، وزیر سلطان ابوسعید، سلطان مغول ساخته شده است.)

در سال ۱۲۳۴ ه.ق در هنگام بازدید (موریس دو کتز بویه) از این اثر تاریخی گرچه حدود ۵۲۰ سال از بنای آن می‌گذشت، همچنان در نهایت زیبایی و استحکام بوده است. همچنین در سال ۱۱۱۲ ه.ق «جملی کارری» در نوشته‌های خود از وجود برج‌های هفتگانه و زیبای این بنا خبر داده است.

کاروانسرای میانه

بقعه و مناره امامزاده اسماعیل

بقعه با صفایی در قلب این شهر وجود دارد که به نام امام زاده اسماعیل، کمال‌الدین بن سیدمحمد بن امام جعفر صادق(ع) مشهور است. این بارگاه که در ضلع جنوبی مسجد جامع شهر دامن محبت گسترانیده در سال ۹۲۳ ه.ق شناسایی و به ثبت رسیده است.

مساحت بنای اولیه آن ۳۰ مترمربع و ارتفاع گنبدش حدود ۶ متر است که سطح خارج آن با کاشی‌های فیروزه‌ای رنگ تزیین شده بود ولی چندی پیش در پی تعمیر و نوسازی اساسی آن اکثر این خصوصیات از بین رفت و ساختمان آن از نو به طرز جدیدی بازسازی شده است و بنایی که از قرن هشتم به یادگار مانده بود هویت اصلی خود را از دست داده است.

امامزاده میانه


سوغات و صنایع دستی شهرستان میانه

ایشلی فطیر

ایشلی فطیر نانی ست که به دو صورت سنتی و فانتزی پخت می‌شود‌، در شکل سنتی آن زنان خانه‌دار با اجاق‌ها و تنورهای خانگی آن را می‌پزند( نوع دوم بیشتر در روستاهاست) و در شکل فانتزی در مغازه‌ها با تنورهای مخصوص پخته می‌شود که به شکل یدی قات، خرما فطیری و ایشلی فطیر هستند.

خمیر این فطیرها از ترکیب کره، آرد، خمیرمایه، شیر گرم و آب، نمک، شکر و روغن درست شده و لای داخلی یا مغز آن ترکیبی از آرد، زردچوبه، زنجبیل، شیره خرما و شکر است، رویه خمیر نیز ترکیبی از زرده تخم مرغ، شیر، کنجد و سیاه دانه است.

قرار گرفتن اینها کنار یکدیگر یکی از بهترین خوراکی‌های شهرستان میانه را تشکیل می‌دهد که مشتریان خوبی نیز دارد و می‌تواند کام مهمانان میانه را شیرین کند.

سوغات میانه

فطیر میانه

جارو

جارو یا سوپورگه نام گیاهی ست که زادگاه آن آذربایجان و منطقه میانه است، در روزگاران نه چندان دور این محصول تنها وسیله تمیزی بود.

با وجود تولید جاروهای پلاستیکی، جاروبرقی و انواع ماشین‌آلات تمیزکننده و کاهش تولید جارو (سوپورگه) باز هم در بسیاری از خانه‌ها جاروی میانه دیده می‌شود .

شهر میانه

کمبوزه

تل خیرچا یا کمبوزه میوه‌ای ست خوشمزه به شکل گرد، کشیده یا بیضی که مرحله کال میوه‌هایی مثل طالبی و خربزه است و مزه‌ای شبیه خیار دارد. مردمان محلی بسیار این میوه را دوست دارند که در فصل تابستان به وفور یافت می‌شود .

تل را بیشتر با نمک می‌خورند که فواید بسیاری نیز دارد و در گرمای تابستان، دمای بدن را متعادل می‌کند. در بین مردم تل خیرچا را به نوع دیگر آن که از طالبی نارس است، شاماما می‌نامند.

هندوانه، خیار و گوجه میانه نیز در بازارهای استان و پایتخت و حتی کشورهایی مثل عراق و ترکیه مقبولیت زیادی دارد.

شهرستان میانه

سیب

سیب میانه به عنوان یک برند در میادین بزرگ تره‌بار نسبت به سیب‌های تمام مناطق با قیمت بالاتر به فروش می‌رسد و برای مدت طولانی در سردخانه‌ها با کیفیت عالی جهت مصرف نگهداری می‌شود و صادرات خوبی نیز به سایر کشورها دارد .

توشمانلو یکی از بهترین مناطق در میانه برای تولید سیب است و هر ساله آیین محلی جشن برداشت سیب در این منطقه برگزار می‌شود. سیبی که از روستاهای دامنه‌های بزقوش میانه برداشت می‌شود کیفیت بسیار خوبی دارد .

سیب میانه

برنج میانه

برنج میانه از دیرباز بسیار معروف بوده و شهره‌ ملی به خود گرفته است و با در اختیار داشتن ۹۵ درصد تولید کل استان، رقیبی پیش رو در استان ندارد، دلیل مرغوبیت و استقبال از آن در سطح کشور طعم و عطر طبیعی، خوش پخت بودن و هضم خوب است که به دلیل نوع زمین‌هایی که در آن کشت می‌شود از کودهای شیمیایی استفاده نشده و کاملا طبیعی تولید شده است.

شهرستان میانه

لبنیات

معروف‌ترین صحنه‌ای که بسیاری از میانه‌ای‌ها درایستگاه قطار و ترمینال‌ این شهرستان دیده‌اند، مسافرانی است که در دستانشان دبه‌ای ماست یا پنیر دارند.

لبنیات میانه به دلیل اینکه از شیرطبیعی حیوانات محلی تهیه می‌شود در شهرهای بزرگ طرفداران زیادی دارد و بعید است کسی آن را امتحان کرده و خواهانش نشود، لبنیات معروف میانه ماست، پنیر، کره و خامه است که بیشتر ماست گاومیش، ماست گاو، طرفداران زیادی دارد، ماست میانه بسیار خوشمزه و پرچرب بوده و سرشیر آن که قیماق نام دارد بسیار لذیذ است.

شهرستان میانه

عسل

زنبور‌دارى و تولید عسل در میانه سابقه طولانى دارد. مراتع و چمنٰ‌زارهاى سرسبز، گلزارها و علف‌زارهاى معطر دامنه‌هاى بزقوش از نظر پرورش زنبور و تولید عسل ممتاز است و عسل این مناطق از مرغوبیت بى‏‌نظیرى برخوردار است.

زنبور دارى در میانه با استفاده از کندوهاى سنتى (سبدى شکل) و کندوهاى جدید (جعبه‌ه‏اى) صورت می‌گیرد.

سوغات میانه

گیاهان دارویی میانه

از معروف‌ترین گیاهان دارویی که در شهرستان میانه می‌روید و به فروش می‌توان به: کهلیک اوتو(کاکوتی)، قاز آیاغی، شاتره، مرزه کوهی، انواع قارچ، گون، آویشن، هفت بند، رناس، کاسنی، بومادران، گل ختمی، مخلصه، پنیرک، درمنه، شیرین بیان، بابونه، گل گاوزبان، توکلوجه، کنگر، پونه، بولاق اوتو، مرزنگوش، گون کتیرا، شنگ، گل شقایق، گل بنفشه، گل مریم، گل زبان در قفا، آلاله، تاج خروس، خیارک، شمعدانی تیکمه‌ای، قدومه کوهی، شب‌بو، آلاله، اسپند، رازیانه، سماق، تورشک ، شاه تره، چاتلانقو، چاتلانقوش، شووَرَن، قارا تیکان، یونجه، ریواس و دنبالان اشاره کرد.

گیاهان دارویی

گلیم و قالی میانه

گلیم‌بافی از رشته‌های اصلی و سنتی صنایع‌دستی در منطقه آذربایجان است. از مهمترین گلیم‌های منطقه می‌توان به گلیم‌های شاهسون اشاره کرد.

گلیم رایج‌ترین کف‌پوش عشایر شاهسون است و تعداد زیادی از آن توسط آنها بافته و از نگاره‌های بزرگ و برجسته به‌صورت ردیفی استفاده شده است که توسط نوارهایی باریک با طرح‌های ظریف‌تر و پیچیده‌تر از یکدیگر جدا شده‌اند.

باوجود اینکه شاهسون‌های میانه و هشترود از لحاظ فرهنگی اختلاف ندارند ولی در بافت گلیم تفاوت‌هایی دارند. گلیم‌های شاهسون میانه بزرگتر از گلیم‌های شاهسون‌های هشترود است و طرح‌های نواری سنتی و ترنج‌های بزرگ کنگره‌دار از جمله نگاره‌های آنها است. تارها معمولا پشمین یا نخی بوده و ریسمان‌های خودرنگ در متن گلیم به چشم می‌خورد. بافت چاک‌دار و خطوط حاشیه‌ای پیچ باف به‌وسیله رنگ‌های متضاد از دیگر قسمت‌های آن متمایز می‌شود. زرد پرتقالی، قرمز گیلاسی، آبی روشن و قهوه‌ای ملایم از جمله رنگ‌های استفاده شده در این منطقه است.

فرش میانه

بازار میانه
بازار میانه


لینک پست آلاداغلار یا کوههای رنگی آذربایجان

لینک پست قلعه دختر میانه

لینک پست شهرستان میانه

لینک پست مسیر زنجان تا میانه و هشترود

لینک مجموعه پست های شهرستان لینک




مرتبط با : آذربایجان * شهرستان لینک
برچسب ها : میانه-آذربایجان-گردشگری-قلعه دختر-میانه آذربایجان شرقی-روستای دیدنی-azerbaijan-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : چهارشنبه 22 دی 1395
زمان : 07:30 ب.ظ
:: روز جهانی زبان مادری و غربت زبان ترکی در ایران
:: سالار ملی ، مجاهدت های باقرخان
:: غرفه تبریز در دهمین نمایشگاه بین المللی گردشگری تهران
:: کفش تبریز و کمپین حمایت از کفشهای بومی
:: ثبت اصالت سفال آذربایجان در لیست اصالت یونسکو
:: دوربین تبریز لینک 67 (برف بهمن ماه 1395 در تبریز)
:: مدارس قدیمی در تبریز قطب علم پرور ایران
:: آشپزی و غذای خوشمزه آذربایجان
:: ثبت جهانی تابلو فرش سردرود تبریز
:: برج تاریخی آتش نشانی تبریز
:: طبیعت زیبای هوراند آذربایجان شرقی
:: گردش در دروازه آذربایجان شرقی ، شهرستان میانه
:: بیشترین مالیات کشور اذعان آذربایجانی ها
:: فرزندآوری و کودکان آذربایجان شرقی
:: روستای چراغیل و فرهنگ روستای قاضی جهان در آذرشهر
:: پروفسور محسن هشترودی و پروفسور لطفی زاده و پرفسور علی جوان
:: در آستانه سال نو میلادی و ارامنه تبریز
:: دوربین تبریز لینک 66 ( برف و زمستان در کندوان )
:: درباره تبریز و آذربایجان - پست ثابت About
:: چله گئجسی در آذربایجان
:: خیابان سنگفرش تربیت در تبریز
:: منطقه کیامکی و کمتال آذربایجان شرقی
:: باغ تاریخی فتح آباد تبریز
:: سه قهرمان تبریز عظیم قیچی ساز ، یونس موحد ، اکرم امانی
:: دیدنیهای اطراف مرند
:: بیماری ایدز را بیشتر بشناسیم
:: وداع باشکوه تبریز با مسافران بهشت
:: قطار و دهقان فداکار
:: موزه آذربایجان در تبریز
:: نگاهی به طرح توسعه میدان ساعت تبریز




( تعداد کل صفحات: 34 )

[ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ ... ]




 

شارژ ایرانسل

فال حافظ