تبریز ویکی لینکلر

 
خیابان سنگفرش تربیت در تبریز
نظرات |

الگوی پیاده راه زیبا و اصولی در عین حال قدیمی در ایران


خیابان تربیت (به ترکی آذربایجانی: تربیت خیاوانی)، یکی از خیابان‌های قدیمی و مشهور تبریز است که در مرکز این شهر واقع شده است. این خیابان از خیابان امام خمینی به طرف خیابان فردوسی و محوطهٔ بازار تبریز به طور شمالی جنوبی امتداد داشته و امروزه از طرف شهرداری تبریز به پیاده‌راه تبدیل شده است.

این خیابان در سال ۱۳۰۸ شمسی زمانی که محمدعلی خان تربیت شهردار تبریز بود، همزمان با خیابان فردوسی، خاقانی، منجم، منصور و گلستان باغی ساخته شده و به نام وی نامگذاری شده است.
قبل از اینکه خیابان تربیت در سال ۱۳۰۸ احداث شود، این گذر، شاخه‌ای از جادهٔ ابریشم یا Silk Road یا ایپک یولی بود و از شهرت خاصی برخوردار بود.

Tarbiyat Bazaar in Tabriz - Iran
تربیت


درب تاریخی نوبر و ورودی جنوبی سنگفرش تربیت

درب نوبر

بازار مولانا تبریز

شهر تبریز

تبریز

گردش

سنگفرش زیبا

شهر زیبا

خیابان یکی از اصلی‌ترین اجزای عناصر شهری جدید به شمار می‌رود که به مثابه پدیده‌ای غیربومی وارد ساختار شهرهای سنتی ایرانی شده است. شهر تبریز نیز به واسطه موقعیت جغرافیایی و تاریخی خاص خود، یکی از نخستین شهرهای ایران است که این پدیده در آن استقرار یافته و خیابان تربیت یکی از نمونه‌های بارز این فضای شهری است

خیابان تربیت یکی از خیابان قدیمی و مشهور شهر تبریز است که در ناحیه مرکزی شهر قرار دارد. این خیابان در دو بخش تربیت غربی و شرقی به سمت خیابان‌های امام خمینی، فردوسی و محوطه بازار بزرگ تبریز به صورت شمالی و جنوبی امتداد دارد.


تندیس ها و مجمسه های مشاغل قدیمی در سنگفرش تربیت
عکاس

سفر

مجسمه

تبریز

تاجر

کفاش

کفاشی

صندلی

باربر

تاریخچه
در ابتدای سده چهاردهم هجری شمسی، شهر تبریز نیز همگام با سایر شهرهای کشور دستخوش تحول شده و تعییراتی اساسی برای تبدیل آن از شهری سنتی به شهری امروزی انجام گرفته است. یکی از این اقدامات احداث خیابان‌های عریض و مستقیم جهت تردد خودرو بود که به مثابه نماد پیشرفت بسیار مورد قبول و پسند مردم در آن دوران واقع شد.

در این راستا، در فاصله سال‌های ۱۳۰۰ تا ۱۳۰۵ نخستین خیابان تبریز به دستور عبدالله‌خان طهماسبی، فرمانده لشکر آذربایجان، احداث شد که امروزه به خیابان امام خمینی شهرت دارد. پس از آن در سال ۱۳۰۶، به منظور گسترش خیابان‌ مذکور، پروژه احداث خیابان‌های منتهی به آن تکمیل شد که به خیابان‌های فردوسی، منجم، خاقانی و منصور شهرت یافتند. در همین دوران حد‌فاصل دروازه نوبر و دیک‌باشی نیز تعریض شده و به نام شهردار وقت «محمدعلی تربیت» نام‌گذاری شد. این گذر به دلیل قرار گرفتن در مسیر جاده ابریشم (ایپک یولی) از اهمیت خاصی برخوردار بوده است.

تربیت قدیم

خیابان تربیت


ویژگی‌ها و موقعیت کنونی معبر
کلیه خیابان‌های قدیمی احداث شده در آن دوران از الگویی ساده، ولی هدفمند پیروی می‌کنند. به این ترتیب که محور خیابان‌ها با دو الگوی استفاده از مسیر گذرهای موجود تعیین و همچنین دسترسی به مراکز مختلف شهری تأمین شده است. این ویژگی‌ها در مورد خیابان تربیت نیز کاملا مشهود است؛ به عبارت دیگر، این خیابان ضمن تطابق کامل با مسیر گذر موجود، دو مکان بسیار مهم شهر، عمارت شهرداری و دیک‌باشی را به هم وصل می‌کند.
در واقع این خیابان در گذشته، محل عبور و مرور مردم تبریز از محله‌های نوبر، مقصودیه و چرنداب بوده و به صورت راه «الله‌بیگ» تا «دوره دربندی» به سمت «بازارچه خیابان» و مقر «عالی‌قاپو» مورد استفاده قرار می‌گرفت. گفتنی است از سال‌ها قبل تردد خودرو به خیابان تربیت از طرف شهرداری ممنوع و این خیابان به عابر گذر تبدیل شده است.

خیابان تربیت به دلیل قدمت تاریخی خود میزبان مکان‌ها و بناهای قدیمی بسیاری است که از جمله آن‌ها می‌توان به «بازارچه شیشه‌گرخانه» اشاره کرد. همچنین مسجد قدیمی شعبان در ابتدای خیابان تربیت قرار دارد که اهمیت آن به دلیل اقامه نماز توسط آیت‌الله قاضی طباطبائی در این مسجد است. از جمله سایر بناهای تاریخی واقع در خیابان تربیت «خانه شاهزاده ضیاءالدوله امان‌الله میرزا» است که در جریان اشغال تبریز توسط ارتش روس در سال ۱۲۹۰ هجری خورشیدی، کشتار روس‌ها را تاب نیاورده و در محل کنسولگری انگلستان دست به خودکشی زد. محوطه و عمارت این بنا بعدها به پاساژ شیخ صفی تبدیل شد. از جمله سایر مکان‌های تاریخی خیابان تربیت که دستخوش تغییر شده محل سرای حاج رسول است که از جانب شهرداری به بازار و پارک مولانا تبدیل شده است.

شبهای تربیت
سنگفرش تبریز

بازار تبریز

تربیت تبریز

شبهای تبریز

شهر شب

tabriz


خیابان تربیت دارای کوچه‌های قدیمی و بنام بسیاری است که منازل و بناهای قدیمی و بزرگ آن‌ها یادگارهایی ارزشمند از دوران گذشته بوده و برخی از آن‌ها به دلیل وسعت زیاد به خیابان‌های اطراف مانند خیابان ارتش شمالی، میدان شهدا و بازارچه کره‌نی‌خانه دسترسی دارند. از جمله این کوچه‌ها می‌توان به کوچه انجمن، کوچه پناهی و کوچه کرباسی اشاره کرد.

به تازگی، سازمان زیباسازی شهرداری تبریز، در راستای احیای مشاغل سنتی مسیر تربیت، اقدام به ساخت و نصب آثار حجمی مانند مرد فرش‌ فروش، بستنی فروش، پینه‌چی (کفاش)، سلمانی و عکاس در این مسیر کرده است که زیبایی این خیابان قدیمی را دوچندان کرده‌ است.

خرید مردم در بازار و تربیت تبریز در آستانه عید نوروز 1395
[http://www.aparat.com/v/1CWLf]



گزارش خبرآنلاین - طرحی که در تبریز موفق شد
فخر تربیت تبریز بر ۱۷ شهریور تهران!

پس از ۵ سال از اجرای طرح پیاده‌راه ۱۷ شهریور و بی توجهی ۵ ساله به مخالفت‌های کسبه و اهالی این منطقه با ‍‍‍پیاده‌راه شدن خیابان، بالاخره این خیابان با فشار‌های اعضای شورای شهر تهران باز شد.

در تبریز پیاده راه تربیت یکی از پیاده راه‌هایی بود که در ابتدا مخالفت‌هایی با اجرای این پروژه می شد اما اجرای صحیح شهرداری تبریز، باعث شد علاوه بر اینکه رضایت مردم حاصل شود، زمینه ساز رشد چشم گیر میزان کسب و کار کسبه پیاده راه نیز شود.

نتایج یک تحقیق دانشگاهی تحت عنوان«نقش محور های پیاده در توسعه پایدار شهرها» نشان می‌دهد پیاده راه تربیت تبریز ، به عنوان یك محور تجاری - تفریحی تأثیر چشمگیری بر میزان كسب و كار مالكان داشته است و۶۸ درصد کاسبان بر تاثیر چشم گیر این پیاده راه بر کسب و کارشان اذعان کرده اند. در پیاده راه تربیت تبریز، اغلب كالاهای تجاری-محور شامل ، كیف و كفش ، مانتو ، پوشاك ، پارچه فروشی و ... می شوند و پر فروش ترین فصل این محور مربوط به تابستان است .

سنگفرش تربیت تبریز
تربیت

تبریزی

سنگفرش تبریز

سنگ فرش تربیت


براساس نتایج این پژوهش، برخی از دلایل مالكان ، مبنی بر مطلوبیت پیاده راه شدن محور و تأثیر آن بر افزایش رونق اقتصادی پیاده راه عبارتند از :

۱- سهولت رفت و آمد مشتریان وافزایش میزان خرید

۲- كاهش شلوغی و بی نظمی و نیز افزایش آرامش و راحتی ناشی از عدم وجود وسائل نقلیه موتوری

۳- افزایش امنیت وایمنی كاربران فضا ۴- همخوانی بیشتر با ماهیت تجاری فضا 


این دلایل نشان می‌دهد اجرای پیاده راه سازی تا حد زیادی به ابعاد اجتماعی مناطق نیز بستگی دارد و مخالفت‌های مردم منطقه خیابان ۱۷ شهریور بی دلیل نبود.



لینک پست تربیت در سکوت
لینک پست حمام و رستوران نوبر در تربیت
لینک پست کوی های قدیمی تبریز
لینک پست بازارگردی در تبریز
لینک پست خیابان شهناز
لینک پست پاساژ میلاد نور سنگفرش ولیعصر





مرتبط با : تبریز
برچسب ها : تبریز-سنگفرش تربیت-بازار تربیت تبریز-mustseeiran-تبریز گردی-گردشگری-خیابان قدیمی-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : یکشنبه 28 آذر 1395
زمان : 01:10 ب.ظ
موزه آذربایجان در تبریز
نظرات |

دومین موزه مهم ایران در تبریز


در شهر تاریخی تبریز بیش از 14 موزه تخصصی وجود دارد که شاید موزه عصرآهن و موزه شهر و همین موزه آذربایجان مهمترین آنها هستند.
موزه آذربایجان یکی از مهم‌ترین موزه‌های ایران است که در شهر تبریز و در جوار مسجد کبود قرار گرفته‌است. در این موزه که به عنوان دومین موزه باستان‌شناسی ایران پس از موزه ملی ایران شناخته می‌شود، آثار تاریخی و هنری متعلق به دوران پیش از اسلام و دوران اسلامی به نمایش گذاشته شده‌اند. آندره گدار -باستان‌شناس فرانسوی- نقشهٔ تنظیمی بنای موزهٔ آذربایجان را با الهام از معماری محلی در آذربایجان ایران تهیه نموده و اسماعیل دیباج رئیس وقت ادارهٔ فرهنگ تبریز آن را ترسیم نموده‌است.


Azerbaijan Museum in Tabriz
ورودی موزه آذربایجان که متاسفانه هنوز با وجود اعتراض تبریز ویکی لینکلر ، در پله های آن مسیری برای معلولین تعریف نشده است!
موزه تبریز

موزه آذربایجان تبریز

در سال‌های ۱۳۰۶ و ۱۳۰۷ خورشیدی نمایشگاهی از سکه‌های تاریخی تبریز در کتابخانهٔ تربیت برقرار شد. در پی همین نمایشگاه طرح تأسیس موزهٔ آذربایجان در این شهر مطرح گردید. با این حال اجرای طرح بنای موزه آذربایجان مدت‌ها به طول انجامید. در این سال‌های آثار تاریخی و هنری کماکان در تبریز به نمایش گذاشته می‌شد. در یکی از مهم‌ترین این نمایشگاه‌ها در سال ۱۳۳۶ خورشیدی، ۲۰۲ عدد اثر تاریخی متعلق به موزهٔ ایران باستان به تبریز فرستاده شد تا در کتابخانهٔ ملی این شهر به نمایش گذاشته شود. بعدها نیز آثار و اشیای تاریخی تبریز در دبیرستان نجات این شهر نگهداری شده و به نمایش درمی‌آمدند. سرانجام در اردیبهشت ۱۳۳۷ خورشیدی بنای موزهٔ آذربایجان آغاز شد و این موزه به طور رسمی در سال ۱۳۴۱ خورشیدی به بهره‌برداری رسید.


سالن‌ها
موزهٔ آذربایجان از ۳ سالن به متراژ ۸۰۰ متر مربع و سالن مخصوص نمایش سکه‌ها و مهرهای تاریخی ایران در طبقهٔ اول تشکیل یافته‌است.

طبقه همکف
موزه آذربایجان در تبریز
طبقه دوم
موزه سکه

جدیدترین قسمت موزه آذربایجان بخش سنگ نگارهای قدیمی می باشد که متعلق به ادوار مختلف تاریخی است. در این بخش سنگ قبرهایی از دوران مختلف اسلامی انتخاب و به نمایش گذاشته شده است. همچنین قوچهای سنگی، مجسمه های سنگی، پیکره های انسانی و نمونه هایی از سنگ های کتیبه دار در این قسمت بچشم می خورد.

حیاط موزه - سنگ نگاره ها
با کمترین حفاظ و امنیت!
سنگ نگاره

سر ستونهای مسجد یا ارگ علیشاه تبریز
آثار ارگ تبریز


طبقه همکف
در طبقهٔ همکف موزهٔ آذربایجان، آثار و اشیای تاریخی مربوط به دوران پیش از تاریخ و دوران پیش از اسلام گردآوری شده‌اند که سفال‌های مربوط به تپهٔ اسماعیل‌آباد با هفت هزار سال قدمت، از تاریخی‌ترین آثار این بخش به‌شمار می‌روند. قدمت سنگ‌های معدنی «سرپانتین» که در جیرفت یافته شده‌اند نیز به دوران پیش از تاریخ می‌رسد؛ برروی این سنگ‌ها تصاویری از گیاهان و حیوانات گوناگون نقش بسته‌است. همچنین مجسمهٔ الههٔ زن که در رستم‌آباد گیلان یافته شده، سه هزار سال قدمت دارد؛ این مجسمه ارزش زن را در دوران ایران باستان به تصویر کشیده‌است. ریتون‌های مربوط به دو تا سه هزار سال پیش نیز در این موزه نگهداری می‌شوند.

اجساد مرد و زنی که مربوط به سه هزار سال پیش هستند در سال ۱۳۷۸ خورشیدی و در پیرامون مسجد کبود یافت شده‌است. این اجساد از بقایای گورستان سه هزار ساله‌ای محسوب می‌شوند که برای بازدید عموم به موزه آذربایجان انتقال یافته‌اند. سنگ بسم‌الله اثر محمدعلی قوچانی نیز در انتهای سالن طبقه همکف قرار گرفته‌است. چهار قسمت از این سنگ پنج‌قسمتی قاب آن و یک قسمت باقی‌مانده نیز متن آن است.

قبور باستانی محوطه مسجد کبود تبریز
تاریخ پیش از میلاد

ایران باستان

طبقه اول

قدیمی‌ترین آثار طبقهٔ اول موزهٔ آذربایجان مربوط به سدهٔ چهارم هجری و شهر نیشابور است که از مهم‌ترین ویژگی‌های آن‌ها می‌توان به استفاده از خط کوفی، استفاده نقش‌های اسلیمی و استفاده از لعاب سفید در این آثار اشاره کرد. ظروف سفالی مربوط به دورهٔ ایلخانان و قفل رمزی مربوط به سدهٔ ششم هجری نیز از دیگر آثار تاریخی این بخش محسوب می‌گردند.

در سالن سکه‌ها و مهرهای تاریخی ایران نیز قدیمی‌ترین سکه‌های ضرب‌شده در ایران از دورهٔ هخامنشیان تا دورهٔ قاجاریان به نمایش درآمده‌اند. همچنین نمونه‌هایی از مهرهای تاریخی ایران در این بخش قرار گرفته‌اند.


طبقه زیرزمین
مجسمه‌های ساخته‌شده توسط احد حسینی در طبقهٔ زیرزمین موزهٔ آذربایجان نگهداری می‌شوند. این مجسمه‌ها دید عمیقی نسبت به سرگذشت و اخلاق انسان در طول سده‌های گذشته -به خصوص سدهٔ بیستم- دارند.

بخش سنگ‌نگاره‌های تاریخی، جدیدترین بخش موزهٔ آذربایجان است که در طبقهٔ زیرزمین این موزه قرار گرفته‌است. در این بخش مجموعه‌ای از پیکره‌های انسانی، سنگ گورها، سنگ‌های کتیبه‌دار، قوچ‌های سنگی و مجسمه‌های سنگی به نمایش گذاشته شده‌اند.

طبقه زیرزمین و آثار هنری مجسمه ساز احد حسینی

احد حسینی

موزه آذربایجان

ترسناک

مجسمه سازی

موزه ایران

میراث فرهنگی آذربایجان شرقی

آثار هنری

آثار احد حسینی

مسجمه ساز

غول

هیولا

ترس

گردشگری


اندیشه ایجاد موزه آذربایجان در تبریز به سالهای 1306 و 1307 بر می گردد که در این سال نمایشگاهی از سکه های مکشوفه از تبریز در سالن سابق ساختمان کتابخانه تربیت بر پا شد. اساس موزه آذربایجان در سال 1336 با نمایش 202 قطعه از آثار فرهنگی ارسالی از موزه ایران باستان (موزه ملی) در تالار فوقانی کتابخانه ملی سابق تبریز آغاز شد و اندیشه تاسیس موزه آذربایجان در محل فعلی در اردیبهشت ماه سال 1337 جامه عمل پوشید. قبل از بهره برداری از این موزه ، از محل دبیرستان " نجات" سابق برای نمایش اشیاء فرهنگی جمع آوری شده، استفاده می شد. این موزه در سال 1341 رسماً افتتاح شد.

ساختمان موزه آذربایجان که در خیابان امام خمینی جنب مسجد کبود واقع شده، بر اساس نقشه تنظیمی باستانشاس فرانسوی بنام آندره گدار و ترسیم اسماعیل دیباج (رئیس وقت اداره کل فرهنگ و هنر آذربایجان شرقی) احداث گردید.
موزه آذربایجان از جمله مهمترین موزه های ایران است که در آن آثار مربوط به هزاره های پیشین تا دوره اسلامی به معرض نمایش در آمده است. این موزه دارای سه سالن هشتصد متری است که بعد ها در طبقه اول سالن جدیدی جهت نمایش سکه و مهرهای قدیمی ایران به آنها افزوده گشت. در سالن همکف ، بازدید کنندگان شاهد یادگاری هایی از دوران پیش از تاریخ و حکومت های پیش از اسلام ایران هستند. کهن ترین آثار موجود در این بخش متعلق به مجموعه کوچکی از سفالهای تپه حسنلو و تپه اسماعیل آباد مربوط به هزاره پنجم قبل از میلاد می باشد.

از دیگر آثار شاخص دوران پیش از تاریخ سنگ های منقٌش به تصاویر حیوانات و گل و گیاه مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد ست. این سنگها از جنس "سرپانتین" نوعی سنگ معدنی است که در چند سال اخیر با توجه به کشف مجموعه وسیعی از آنها در جیرفت کرمان بنظر می رسد محصول تمدنی پیشرفته و قابل ذکر در این نقطه از کشورمان در دوران پیش از تاریخ بوده است. مجسمه الهه زن متعلق به هزاره اول قبل از میلاد بدست آمده از رستم آباد در شمال ایران یکی دیگر از آثار برجسته این بخش به شمار می رود که نشانه وجود ارزش و مقام زن در کسوت الهه زمین و منبع باروری در نزد ایرانیان بوده است.

گیلگمش

آثار باستانی

آثار تمدن تپه 8000 ساله حسنلو سولدوز آذربایجان غربی
تپه حسنلو

اشیا عتیقه

سنگ نبشته های نمادین دوران اورارتو در آذربایجان
سنگ نبشته

کتیبه

در حدود 4000 سال قبل در نزدیکی ارس زیورآلات بانوان!
زیورآلات

زیبایی هنر سفال در 3000 سال قبل آذربایجان
سفال

اورارتو

کتیبه خشایارشاه - هخامنشی
هخامنشی

ریتون
ریتون

خنجرها و اشیا مفرغی کشف شده از محوطه مسجد کبود تبریز
موزه

محوطه باستانی مسجد کبود

آثار مفرغ

اشیا تپه 5000 ساله زردخانه اهر
آثار باستانی

دوران عصر پارینه سنگی و عصر حجر
دوران تاریخ

اشیا کشف شده محوطه باستانی قلعه ضحاک - اشکانی
آثار اشکانیان

اشکانی

شوش

موزه باستان

آثار تاریخی

موزه تبریز

از دیگر آثار قابل ذکر این بخش می توان به ریتونها اشاره کرد که آثار ممتاز هزاره اول قبل از میلاد و آغاز اولین سالهای میلادی می باشد. دوره اوج ساخت ریتون در ایران همزمان با دوران هخامنشی است و تا دوره حکومت اشکانیان ادامه می یابد. یادگارهای به جا مانده از دوره حکومت های پیش از اسلام ایران که شامل سلسله های پیش از اسلام می شوند نیز از تنوع قابل ذکر برخوردار است. دو یادگار برجسته ای که در این بخش به معرض دید علاقمندان گذاشته شده است شامل یک و یترین طراحی شده جهت نمایش اجساد یک زن و مرد تدفین شده مربوط به هزاره اول قبل از میلاد می باشد. این اجساد که در کاوشهای علمی 1378در محوطه مسجد کبود کشف شده اند در واقع بخشی از بقایای یک قبرستان سه هزار ساله بشمار میروند که بدلیل استثنایی بودن آنها به معنی اینکه زن و مرد تواماً در یک گور قرار گرفته بودند به موزه آذربایجان منتقل و به نمایش گذاشته شده اند . ضمناً برای اینکه تصویر روشنی از کار کاوش باستانشناسان ارائه گردد لایه های کشف شده در جریان کاوش به صورت مجازی باز سازی گردیده تا سیر تاریخی شکل گیری و گسترش شهر تبریز نمایان گردد.
در منتهی الیه سالن و در دیوار ضلع شمالی ، سنگ بسم الله که یکی از نادرترین آثار هنری ایران محسوب می شود نصب گردیده است. این سنگ از پنج قسمت تشکیل شده، چهار قسمت آن قاب اثر و یک قسمت آن متن اثر است که تمام سطوح سنگ توسط هنرمند ایرانی محمد علی قوچانی حجاری شده است. در سالن طبقه اول در امتداد آثار تمدنهای باستانی ایران به دوره اسلامی می رسیم . قدیمی ترین اشیاء این دوران از قرن چهارم هجری و آثار بجای مانده از تمدن نیشابور که شاخصه آنها بکار گیری لعاب سفید نقش و نگارهایی با محتوای اسلامی و استفاده از خط کوفی است آغاز می گردد و به دوره قاجار منتهی می شود. از دیگر آثار برجسته این بخش می توان به ظروف سفالی دوره ایلخانی با نقش و نگارهای متنوع اشاره داشت. قفل رمزی مربوط به اواخر قرن شش هجری قمری نیز یکی دیگر از یادگار های قابل ذکر در این بخش به شمار می رود. در سالن جدید التاسیس این قسمت ، موزه آذربایجان اقدام به نمایش قدیمی ترین سکه های ضرب شده در گستره جغرافیایی ادوار مختلف تاریخ ایران کرده است. این سکه ها از دوره هخامنشی تا حکومت قاجاریه را شامل می شوند.


آثار کشف شده از بقایای ربع رشیدی تبریز
آثار ربع رشیدی

از اندک آثار باقیمانده شنب غازان تبریز
آثار شنب غازان

نقشه ای از لشگرکشی اسکندر مقدونی به ایران که وقتی نتوانست از آذربایجان عبور کند، مجبور شد از راه صحرای عراق به ایران حمله کند!
اسکندر مقدونی

نقشه های مختلف امپراطوری های مختلف ایران باستان در موزه آذربایجان
ایلخانان

سکه ها و آثاری مختلف از دوره های مختلف
سکه ها

سکه

صفوی

همچنین نمونه ای از نادرترین و زیباترین مهرهای قدیمی در این بخش در کنار سکه ها دیده می شود.
طبقه زیر زمین موزه آذربایجان از سالهای گذشته محل نمایش و نگهداری مجسمه های نفیس و ارزنده ای است که توسط مجسمه ساز شهیر تبریزی آقای احد حسینی خلق شده اند. موضوع این مجسمه ها نگاه عمیق هنرمند به سرگذشت انسان و خلق و خوی او در طول تاریخ بخصوص در قرن بیستم میلادی می باشد. مدیریت این موزه امیدوار است باانتقال این مجسمه های ارزشمند به جایگاهی مناسب برای نمایش انها فضایی برای پیشبرد و گسترش موضو عیت این موزه که یک موزه باستانشناسی است ایجاد گردد تا بخش دیگری از تاریخ باستانی و زندگی اقوام این سرزمین در معرض دید علاقمندان قرار گیرد.



موزه های عصرآهن و آذربایجان در تبریز
[http://www.aparat.com/v/Te4EH]

موزه آذربایجان در تبریز
[http://www.aparat.com/v/TVv3l]

موزه آذربایجان در تبریز دومین موزه کشور
[http://www.aparat.com/v/dcmjP]



لینک پست وضع تپه های باستانی در منطقه آذربایجان
لینک پست گاه شمار تاریخ ایران و آذربایجان

لینک پست تاریخ و تمدن آذربایجان
لینک پست یانیق باستانی تپه تبریز
لینک پست موزه عصرآهن تبریز
لینک پست موزه سنجش تبریز
لینک پست موزه کاریکاتور تبریز
لینک پست موزه سفال تبریز
لینک پست موزه شهر تبریز

لینک صفحه جانبی آذربایجان باستان



مرتبط با : تبریز * میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان دوربین تبریز لینک
برچسب ها : موزه باستان ایران-موزه آذربایجان-موزه تبریز-اشیا تاریخی-ایران باستان-تمدن-تبریز-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : چهارشنبه 3 آذر 1395
زمان : 08:11 ب.ظ
شیرینی و سوغات خوردنی تبریز و آذربایجان شرقی
نظرات |

شیرین کامی در آذربایجان


شک نکنید ما آذربایجانی ها ظرفیت بسیار بالایی در گردشگری خوراک و غذا و آشپزی در ایران و جهان داریم کما اینکه تبریز بعنوان 10 شهر حلال (غذا) گردشگری جهان انتخاب شده است.
لینک پست تبریز جزو ده شهر حلال

بارها از غذاها و سوغات و صنایع دستی و هنر ناب مردمان آذربایجانی در ایران مطلب داشتیم و هنوز تمام نشده است...
لینک صفحه جانبی سوغات و صنایع دستی آذربایجان


Tabriz and Azerbaijani Sweet - Souvenir in Iran
تبریزی

سوغاتی تبریز


تبریز و استان آذربایجان شرقی که به فرش و تابلوفرش ، چرم و کفش، سفال و حجاری ، منبت و معرق، نقره کاری و مسگری خود در جهان میبالد علاوه بر آن قطب آجیل و خشکبار ایران، مهد غذاهای متنوع و معروف ایران و همچنین قطب صنعت شیرینی و شکلات در ایران و خاورمیانه است.
البته فراموش نکنید که دیگر شهرها و استانهای منطقه آذربایجان سوغاتی ها و شیرینی های بسیاری دارند مثلا بیدمشک و حلوا شهر ارومیه ، ولی در این مطلب فقط به تبریز و آذربایجان شرقی بطور محدود میپردازیم.
پس با چند شیرینی (سنتی) معروف آشنا میشویم...


شیرینی عسلی

قنادی تبریز


در رژیم غذایی سنتی استان آذربایجان شرقی، تنوع بی‌نظیر و حیرت‌انگیزی از انواع شیرینی‌های بومی و سنتی مشاهده می‌شود که هرکدام با توجه به اقلیم و مواد اولیه‌ی در دسترس تهیه می‌شوند. شیرینی‌هایی همچون شیرینی نقای تبریز، شیرینی قرابیه‌ی تبریز‌، شیری لوز زعفرانی تبریز، شیرینی اریس (ریس)، باقلوای مشهور تبریز، شیرینی نوقا یا لوکا چیزی شبیه گز ، راحت‌ الحلقوم، حلوا زنجبیلی و گردویی و پسته ای، شیرینی رشته ختایی و بسیاری دیگر از خوراکی‌های بومی و سنتی که شهرتی جهانی دارند.

استان آذربایجان شرقی، یکی از پهناورترین مناطق کشور است که اکثر جمعیت آن را آذربایجانی‌ها، با فرهنگ و تمدن و پیشنه‌ای هزاران ساله سال که یکی از اصیل‌ترین اقوام ساکن در ایران به شمار می‌روند، تشکیل می‌دهد. با توجه به قدمت حضور این اقوام در کشور، وجود تنوع اشتهاآوری از شیرینی‌های سنتی در این منطقه، به دور از تصور نخواهد بود. براساس اظهارات و آمار ارائه شده توسط کارشناسان تغذیه و سلامتی، بیش از صدها نان و شیرینی بومی در رژیم غذایی سنتی مردم این استان، یافت می‌شود که هر کدام نشات گرفته از فرهنگ، آداب، مذهب، اقلیم و سبک زندگی مردم این سرزمین است. هرچند پوشش گیاهی، رشد میوه‌ها و سبزیجات بومی و منطقه‌ای در این ناحیه از کشور، در ایجاد غذاها، نان‌ها و شیرینی‌های بومی استان بی‌تاثیر نیستند. مواردی که هر کدام نقش تعیین‌کننده و پررنگی را در تنوع، طعم، عطر و سبک تهیه‌ی خوراکی‌های محلی هر نقطه از کشور، ایفا خواهد کرد. شیرینی‌ها و تنقلاتی که امروزه نیز با گذشت چندین سال از زمان پیدایش آن‌ها، همچنان توسط بانوان خوش‌سلیقه‌ی آذربایجانیها تهیه می‌شوند. به عنوان نمونه شیرینی نوقای تبریز، شیرینی اریس (ریس)، باقلوای مخصوص تبریز، راحت‌الحلقوم، شیرینی رشته ختایی، شیرینی لوز زعفرانی تبریز، شیرینی قرابیه‌ی تبریز، حلوای گردویی، حلوای مخصوص مراغه، شیرینی سوجوق مراغه، شیرینی کنجدی تبریز و باسلوق، از مشهورترین و رایج‌ترین خوراکی‌هایی است که در سراسر ایران و بسیاری از کشورهای جهان، طرفداران بیشماری را معطوف خود ساخته است.


سوغات آذربایجان

شیرینی سنتی تبریز

شیرینی نوقا تبریز

در هر منطقه‌ی جغرافیایی از کشور، با توجه به مواد اولیه‌ی در دسترس و ذائقه‌ی افراد جامعه، خوراکی‌های بومی و سنتی تهیه و طبخ می‌شود که بسیاری از آن‌ها توسط گردشگران داخلی و خارجی، به عنوان سوغاتی دوست‌داشتنی برای اقوام و آشنایان خریداری می‌شود. شیرینی نوقای تبریز، خوراکی خوشمزه، منحصر به فرد و بسیار پرطرفدار است که به عنوان شیرینی سنتی استان آذربایجان شرقی، شهرستان تبریز، شهرت یافته است. مستطیل‌های کوچک که مانند لقمه‌ای لذیذ و مطبوع به نظر می‌رسد، ذائقه‌ی هر بیننده‌ای را برای امتحان کردن مزه‌ی شیرین و خاص خود، وسوسه‌ خواهد کرد. در رژیم غذایی سنتی مردم این خطه از کشور، انواع مختلفی از این شیرینی تهیه و طبخ می‌شود که می‌توان از نوع گردویی، وانیلی، کاکائویی، شکلاتی و آجیلی آن نام برد. البته کارشناسان تغذیه معتقدند که نوقای گردویی از قدمتی بیشتر نسبت به انواع مختلف خود برخوردار است. آشپزهای این استان با ترکیب موادی همچون نان میکادو، شکر، گلوکز مایع، عسل (در صورت تمایل می‌توان شیره را جایگزین عسل کرد)، وانیل، سفیده‌ی تخم‌مرغ، فندق و پسته به تهیه‌ی این خوراکی اصیل ایرانی می‌پردازند.
یکی از شیرینی‌های لذیذ تبریز که طرفداران بسیاری دارد، نوقا یا لوکاست که از خانواده گز اصفهان محسوب می‌شود. این شیرینی در جای جای دنیا، امروز، دیده می‌شود اما نوقای تبریز بسیار محبوب و مشهور است. مواد اصلی نوقا سفیده تخم‌مرغ، شکر، گردو، وانیل و… است. شیرینی لذیذی که با یک فنجان چای طعمی بسیار لذت‌بخش دارد. گاهی در تهیه آن از نان میکادو نیز استفاده می‌شود. در سفره عید و مراسم شادی و جشن و سرور بیشتر هموطنانمان به خصوص تبریزی‌های عزیز، این شیرینی دیده می‌شود.


نوقا

لوکا

نوقا

شیرینی اریس (ریس)

انتخاب تنقلاتی مناسب، سالم، خوش‌طعم و البته کم‌ هزینه، یکی از دغدغه‌های ذهنی خانم‌های خانه‌دار هنگام برگزاری میهمانی‌های خانوادگی و دوستانه خواهد بود. هنر و سلیقه در فطرت و روح خانم‌های ایرانی همانند گوهری است نایاب که اگر با دقتی بیشتر به اطراف محیطی که در آن زندگی می‌کنیم، نظاره شود، قطعا آثار هنری بسیاری را خواهیم یافت که نتیجه‌ی ذوق و سلیقه‌ی یک بانوی اصیل ایرانی است. در رژیم غذایی استان آذربایجان شرقی، خوراکی بسیار لذیذ و با سبک تهیه‌ی آسان، وجود دارد که به شیرینی اریس (ریس) شهرت دارد. البته مردم دلیر این خطه از کشور اریس را در گویش زیبای خود، سوت شیرینی‌سی تلفظ کرده و آن را تنقلات محلی شهرستان تبریز می‌پندارند. این شیرینی لذیذ و دوست‌داشتنی در انواع مختلف از جمله اریس کاکائویی، اریس شیری، اریس ترد و اریس تسبیحی که به صورت دانه‌های تسبیح و درشت تهیه می‌شود، تهیه و طبخ می‌شود. انواع ذکر شده از این خوراکی دوست‌داشتنی به جز اریس تسبیحی، به دو صورت اریس پسته‌ای و ساده، توسط بانوان و آشپزهای تبریزی تهیه می‌شود. مواد مورد نیاز برای تهیه‌ی این شیرینی محلی عبارتند از شیر، شکر، جوش‌ شیرین، نمک، بادکا (گلوکز)، پودر کاکائو، روغن صاف، کره و پسته که با ترکیب آن‌ها می‌توان سوغات مشهور تبریز را تهیه و میل کرد. نوشیدن یک فنجان چای تازه دم همراه شیرینی اریس، بسیار دلچسب و مطبوع خواهد بود.


اریس شیرینی اصیل و قدیمی تبریزی است که از شیر، شکر، وانیل، پسته، کاکایو و… درست می‌شود و انواع مختلفی به نام تسبیحی و کاکایویی دارد. طعم‌های متفاوت این شیرینی سبب آن شده که هر ذائقه‌ای آن را دوست داشته باشد.  در گویش محلی به آن «سوت شیرینی سی» گفته می‌شود.

ریس

اریس

باقلوای مخصوص تبریز

این شیرینی از کشورهای ترکی و آسیای میانه به سایر نقاط دنیا رفته است. طعم بهترین باقلواهای ایران را در شهر تبریز خواهید چشید.

باقلوا را از آرد، شکر، تخم مرغ، هل و … تهیه می‌کنند و دارای طعم‌های متفاوت پسته‌ای، نارگیلی، بادامی و شکل‌های مختلف مربعی، لوزی و لوله‌ای است. باقلوا می‌تواند یک سوغاتی بسیار مناسب برای آشنایان و اقوام در داخل و خارج از ایران باشد.

با فرا رسیدن ایام نوروز، بسیاری از بانوان خوش‌سلیقه‌ی سراسر کشور، به تهیه و تدارک انواع شیرینی‌های بومی و سنتی محل سکونت خود می‌پردازند و این عمل را همچون سنتی نکوهیده از گذشتگان، برای نسل آینده‌ی خود به یادگار می‌گذارند. شیرینی‌ها و نان‌های خانگی از طعم و عطری به مراتب بهتر از نوع صنعتی خود برخوردار بوده و چشیدن دست‌پخت بانوی خانواده، لذتی شگرف را در بر خواهد داشت. در این میان می‌توان از باقلوا نام برد که یکی از لذیذ‌ترین و محبوب‌ترین شیرینی‌های اصیل ایرانی است که در برخی از استان‌های کشور از جمله قزوین، یزد و استان آذربایجان شرقی به عنوان خوراکی بومی و سنتی تهیه و مورد مصرف قرار می‌گیرد. این شیرینی پرطرفدار و دوست‌داشتنی به دلیل برخورداری از بادام، پسته و گردو از انرژی و ارزش غذایی فوق‌العاده‌ای برخوردار است. بانوان هنرمند استان آذربایجان شرقی با استفاده از موادی همچون خمیر مخصوص باقلوا، کره، گردو، پودر پسته، پودر نارگیل، پودر بادام، شکر، آب، گلاب، هل، زعفران و آب‌لیموی تازه به طبخ و تهیه‌ی باقلوای مخصوص تبریز می‌پردازند. پیشنهاد می‌کنیم هنگام حضور در شهرستان تبریز فرصت تهیه و مصرف این خوراک لذیذ و اصیل ایرانی را از دست ندهید.
شیرینی سنتی اقوام ترک‌زبان آسیای میانه به ویژه ترکمن‌ها بوده است که امروزه در بسیاری از کشورها مانند ترکیه، یونان، روسیه و... پخته می‌شود و در ایران هم سوغاتی برخی از شهرها است. نوع تبریزی آن که به دلیل شیوه‌ی پختش به باقلوای استانبولی مشهور است به همان روشی پخته می‌شود که در ترکیه مرسوم است. این شیرینی به این دلیل که بعد از پخت به نوعی شربت آغشته می‌شود، بسیار شیرین است و طرفداران خاص خود را دارد. باقلوا ترکیبی از هل، گلاب، خاک قند، شیر، آرد، روغن و زرده‌ی تخم‌مرغ است. این شیرینی در شکل‌های لوزی، مربعی و لوله‌ای و با طعم‌های مختلفی مانند پسته‌ای، بادامی و نارگیلی تولید می‌شود.

باقلوا

باقلوا تبریز

راحت‌الحلقوم

یکی از مشهورترین و رایج‌ترین شیرینی‌های مصرفی در استان آذربایجان شرقی، راحت‌الحلقوم تبریز است که همانگونه که از نامش پیداست، از بافتی نرم و لطیف برخوردار است. هرچند محبوبیت این شیرینی لذیذ و معطر به گونه‌ای است که در مقیاس وسیعی توسط مردم سایر استان‌های کشور، تهیه و مورد مصرف قرار می‌گیرد. شاید بتوان از این خوراکی، به عنوان تنقلات مخصوص و مورد علاقه‌ی کودکان نام برد که بیشتر مواقع در ایام نوروز، بر سفره‌های تزئین شده‌ی هفت‌سین قرار می‌گیرند. بانوان شهرستان تبریز با استفاده از نشاسته، شکر، آب، گلاب، جوهرلیمو و آرد به تهیه و تدارک راحت‌الحلقوم مخصوص دیار خود می‌پردازند.

راحت الحلقوم

شیرینی پزی


شیرینی رشته ختایی تبریز

کاملا بدیهی است که در برخی از ماه‌ها، مصرف تعدادی از خوراکی‌ها به صورت ویژه و در سطح وسیعی نسبت به سایر روزهای سال، صورت می‌پذیرد. به عنوان مثال می‌توان از ماه مبارک رمضان و شیرینی‌ها و خوراکی‌های مخصوص آن نام برد که حال و هوایی به یاد ماندنی را در ذهن انسان‌ها به یادگار می‌گذارد. شیرینی رشته ختایی استان آذربایجان شرقی، یکی دیگر از خوراکی‌های بومی و سنتی این خطه از کشور محسوب می‌شود که اغلب در دوران ماه مبارک رمضان تهیه و مورد استفاده قرار می‌گیرد. در رژیم غذایی کشور ترکیه نیز می‌توان این خوراکی لذیذ را با نام کادایف مشاهده کرد که علاقه‌مندان بسیاری را مجذوب خود کرده است. بانوان و مادران کدبانوی این استان با به کارگیری مواد اولیه‌ای همچون رشته ختایی، گردو، پسته، پودر قند، کره (در صورت تمایل می‌توان روغن را جایگزین کره کرد)، آب و شکر این خوراکی لذیذ و دوست‌داشتنی را تهیه می‌کنند. طبخ سریع شیرینی رشته ختایی، یکی از نکات مثبت و فوق‌العاده‌ی این خوراکی بومی است که به راحتی و در مدت زمان کوتاهی می‌توان با استفاده از مواد فوق، این شیرینی خوش‌طعم و مطبوع را تهیه و در کنار اعضای خانواده میل کرد.
این شیرینی در تبریز مخصوص ماه رمضان است و با نام تل کادایف در کشورهایی مانند ترکیه نیز شناخته شده است. در پخت این شیرینی از نوعی رشته استفاده می‌شود که در واقع نام این رشته روی شیرینی گذاشته شده است. در شیرینی‌پزی به این نوع شیرینی باقلوای رشته‌ای نیز گفته می‌شود. ترکیب رشته، کره و پودر قند، ماده‌ی اصلی این شیرینی را تشکیل می‌دهد، عطر و طعم آن از ترکیب دارچین، زنجبیل، پودر گل محمدی و گلاب حاصل می‌شود و برای تکمیل آن از مغزینه‌ی گردویی یا پسته‌ای استفاده می‌شود.

رشته ختایی

رشته ختایی تبریز


شیرینی قرابیه‌ تبریز

از دیگر شیرینی‌های سنتی و محلی استان آذربایجان شرقی، می‌توان به قرابیه‌ی معروف و پرطرفدار تبریز اشاره کرد که نه تنها در این خطه از کشور بلکه در سراسر میهن عزیزمان، بسیار محبوب و دوست‌داشتنی است. خوراکی کاملا ایرانی و اصیل که به عنوان سوغاتی لذیذ توسط گردشگران و بازدیدکنندگان سراسر ایران و جهان، خریداری می‌شود. البته این شیرینی بومی در انواع بادامی، پسته‌ای و نارگیلی طبخ می‌شود که هر کدام در نوع خود از طعم و عطری بی‌نظیر برخوردار است. بانوان عزیز تبریز با استفاده از موادی مانند بادام، شکر، سفیده‌ی تخم‌مرغ، پسته، نارگیل، آرد، کره و پودر هل، قرابیه‌ی مشهور دیار خود را تهیه می‌کنند.
این شیرینی مجلسی و گران‌قیمت مانند شیرینی نارگیلی مشهور، بدون آرد و با استفاده از مغزهای آسیاب شده پخته می‌شود و غیر از مغز مورد نظر، شکر و سفیده‌ی تخم‌مرغ مواد اصلی تهیه‌ی آن هستند. مغز مرسوم در تهیه‌ی قرابیه، بادام است اما قرابیه‌های پسته‌ای و گردویی نیز تولید می‌شود.

قرابیه


شیرینی لوز زعفرانی تبریز  Löz

در استان آذربایجان شرقی، شهرستان تبریز تنوع اشتهاآوری از انواع لوز تهیه می‌شود که می‌توان به لوز بادامی، شکری، وانیلی، پسته‌ای و زعفرانی اشاره کرد. این شیرینی‌های سنتی و بومی این منطقه از کشور، به دلیل طعم و عطری فوق‌العاده‌ از محبوبیت و مصرف زیادی در بین خانواده‌های این استان برخوردارند که می‌توان نوع بادامی آن را به دلیل حضور بادام و زعفران و ایجاد طعمی بی‌نظیر، پرمصرف‌ترین آن‌ها معرفی کرد. مردم استان آذربایجان با ترکیب موادی مانند بادام، شکر، پسته، زعفران، وانیل، آب و پودر قند، لوزهای لذیذ و خوش‌عطر دیار خود را تهیه می‌کنند.

نوع تبریزی لوز یکی از مرغوب‌ترین این دسته از شیرینی‌ها است که با روشی خاص از ترکیب زعفران، پودر قند و گلاب تهیه می‌شود. یکی از ویژگی‌های لوز تبریز استفاده از بادام یا پسته در آن است که علاوه بر طعم ویژه‌ای که به این شیرینی می‌دهد، در کیفیت و ماندگاری آن نیز تاثیر دارد.


شیرینی لوز

شیرینی تبریز


شیرینی سجوق و باسلوق مراغه

یکی از مشهورترین شیرینی‌های محلی شهرستان مراغه، شیرینی سجوق است که به عنوان سوغاتی پرطرفدار و لذیذ این خطه از کشور، شناخته می‌شود. استفاده از مواد اولیه‌ی مغذی از جمله نشاسته، شیره‌ی انگور، گردو و نارگیل این خوراکی بومی را علاوه بر داشتن طعم و عطری لذیذ، از ارزش غذایی ممتاز و ارزنده‌ای نیز بهره‌مند ساخته است. ساکنین شهرستان مراغه، در اواسط ماه آذر به تهیه و آماده‌سازی شیرینی سجوق شهر خود، مشغول می‌شوند. آن‌ها با ترکیب نارگیل، بادام، پسته، گلاب، هسته‌ی شیرین زردآلو، هل، شیره‌ی انگور (در صورت تمایل می‌توان دوشاب را جایگزین شیره‌ی انگور کرد)، نشاسته و گردو، سجوق معروف مراغه را تهیه و به بازار عرضه می‌‌کنند.

سوجوق

باسلوق


شیرینی چای مراغه (قند پنیری)

یکی از خوراکی‌های دوست‌داشتنی و لذیذ استان آذربایجان شرقی، قندپنیری یا شیرینی‌ چای مراغه است که می‌توان از آن به عنوان سوغاتی پرطرفدار و یار همیشگی چای‌های تازه‌ دم ایرانی یاد کرد. این شیرینی از قدمتی بالغ بر چندین قرن برخوردار است که نه تنها در این استان بلکه در سراسر ایران نیز محبوبیت و شهرت ویژه‌ای را کسب کرده است. شیرینی‌پزان این خطه از کشور با استفاده از شکر، هل، پرتقال، لیمو، آناناس، دارچین و طعم‌دهنده‌های مختلف این شیرینی را درست می‌کنند. البته با توجه به مواد استفاده شده در تهیه‌ی شیرینی چای مراغه، طعم‌های مختلفی از این خوراکی بومی تهیه می‌شوند.

قند پنیر


شیرینی لطیفه

لطیفه، شیرینی بسیار سبک و نرمی است که در میان آن خامه می‌گذارند و طعمی بسیار دلچسب دارد. لطیفه را از تخم‌مرغ، آرد، نشاسته ذرت، پودر قند، بکینگ پودر، وانیل تهیه می‌کنند. حتما در شهر خود طعم آن را بارها چشیده‌اید اما طعم شیرینی لطیفه تبریز را در شهر تبریز باید تجربه کرد. این شیرینی بسیار خوشمزه میباشد.

شیرینی لطیفه


شیرینی کنجدی

از دیگر شیرینی‌های محبوب و معروف تبریز و آذربایجان‌شرقی، شیرینی کنجدی بسیار خوشمزه است که از زرده تخم مرغ، شکر و کنجد تهیه شده و در جشن‌ها، مهمانی‌ها و شب‌نشینی‌ها استفاده می‌شود.

شیرینی کنجدی


نان زنجبیلی

تبریزی‌ها نانی خوشمزه و پرطرفدار را از آرد، تخم‌مرغ، روغن، کره، ماست، شیر و پودر زنجبیل و… تهیه می‌کنند و در مهمانی‌های مهم خود چون سفره افطار، سفره صبحانه و… نوش‌جان می‌کنند.

نان زنجبیلی تبریز


چؤروتمه

از شیرینی قدیمی و بسیار کمیاب حتی خود تبریز !

چوروتمه


نان اهری

یا اهری کؤکه سی، این نان شیرینی محبوب شهرستان اهر، ثبت ملی کشور شد.

نان اهری

اهری


آجیل و خشکبار تبریز

تنقلات تبریز از گذشته‌های دور شهره جهان بوده و از اقلام صادراتی مهم ایران به خارج از کشور از دوره قاجار تا امروز است. آب و هوای مناسب این شهر سبب تهیه و آماده سازی انواع خشکبار شده است. تبریزی‌ها به دو روش سنتی و صنعتی میوه‌هایی مثل آلو، هلو، انگور، زردآلو و… را خشک می‌کنند.

کیفیت بالای آجیل تبریز شهرت جهانی دارد و شروع صادرات آن به کشورهای گوناگون به زمان قاجار برمی‌گردد. از دلایل مرغوبیت آجیل تبریز این است که به دلیل آب‌وهوای مناسب، اکثر خشکبار مورد استفاده در انواع آجیل، به جز پسته، در تبریز و شهرستان‌های اطرافش کشت می‌شود. همین دسترسی به خشکبار تازه و متنوع از یک سو و نحوه‌ی آماده‌سازی خوب و ماهرانه‌ی آن از سوی دیگر سبب می‌شود تا آجیل تبریز از مرغوب‌ترین آجیل‌های ایران باشد.

آجیل و خشکبار تبریز

آجیل تبریز

آجیل


حلوا زنجبیلی و گردویی تبریز
تنوع حلوا سنتی آذربایجان بسیار زیاد است از گردویی و پسته ای و زعفرانی و زنجبیلی گرفته تا حلواهای عمومی دیگر که بیشتر در سوغاتی های سنتی شهر و بازار دیده میشوند.

حلوا تبریز

حلوا تبریز

حلوای زعفرانی


شیرینی نخود اونی یا نخودچی
این شیرینی محبوب اکنون در سراسر ایران رواج داد و البته در خود تبریز بخصوص عید بسیار رایج است. البته با تاکید این مطلب که آذربایجان شرقی مهد تولید نخود خام بخصوص در ممقان است.

نخود


شیرینی پیچ انگشتی
توضیحات آن در تصویر ارائه شده است.


شیرین

حلوا بزرک

در شیرینی‌ فروشی‌های تبریز نوعی حلوای تیره رنگ خواهید دید که اهالی تبریز بسیار در وصف آن می‌گویند. این حلوا که خواص بسیاری دارد از نوعی دانه روغنی به نام بزرک سیاه تهیه می‌شود، این دانه را از عطاری‌های تبریز نیز می‌توان تهیه کرد.

حلوا بزرک


شکلات و صنایع غذایی تبریز
تبریز قطب بی قید و شرط انواع شکلات در ایران و حتی خاورمیانه البته با رقبای بزرگ ترکیه ای خود است.
حدود 40 درصد شکلات ایران از تبریز تامین میشود و بقیه صادراتی میباشد.  همین که نام شیرین عسل ، آناتا، آیدین، شونیز، عباسپور، سوتچی لر، شکّلی، تواضع و یا چیچک و بسیاری برندهای دیگر را بشنوید کافیست.

شکلات

شکلات


دوشاب آذربایجان
این مورد را در بین همین شیرینی ها و سوغات آوردیم.
یکی از بهترین سوغات های مقوی شیره انگور آذربایجان است که روزبروز در حال فراموشی است!

دوشاب


راهنمایی مختصر از قنادی های معروف تبریز
در بیشتر بخشهای کلانشهر تاریخی تبریز قنادی های فراوانی یافت میشود که بین خود تبریزیها بیشتر نامهای :  پاک ، مشاور ، افتخاری ، تشریفات ، کریمی ، تک درخت ، تصاج و غیره را میتوان اشاره کرد.

فعلا تا همین قدر کافی بود و بقیه اش بماند..!
در پایان توصیه میشود که فقط اگر آذربایجان آمدید مراقب دیابت با اینهمه شیرینی و شکلات باشید!


لینک پست راهنمای رستورانهای تبریز




مرتبط با : تبریز آذربایجان * میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان
برچسب ها : سوغاتی-تبریز-آذربایجان شرقی-قنادی-سوغات تبریز-mustseeiran-گردشگری-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : چهارشنبه 26 آبان 1395
زمان : 03:50 ب.ظ
:: طبیعت زیبای هوراند آذربایجان شرقی
:: گردش در دروازه آذربایجان شرقی ، شهرستان میانه
:: بیشترین مالیات کشور اذعان آذربایجانی ها
:: فرزندآوری و کودکان آذربایجان شرقی
:: روستای چراغیل و فرهنگ روستای قاضی جهان در آذرشهر
:: پروفسور محسن هشترودی و پروفسور لطفی زاده و پرفسور علی جوان
:: در آستانه سال نو میلادی و ارامنه تبریز
:: دوربین تبریز لینک 66 ( برف و زمستان در کندوان )
:: چله گئجسی در آذربایجان
:: خیابان سنگفرش تربیت در تبریز
:: منطقه کیامکی و کمتال آذربایجان شرقی
:: باغ تاریخی فتح آباد تبریز
:: سه قهرمان تبریز عظیم قیچی ساز ، یونس موحد ، اکرم امانی
:: دیدنیهای اطراف مرند
:: بیماری ایدز را بیشتر بشناسیم
:: وداع باشکوه تبریز با مسافران بهشت
:: قطار و دهقان فداکار
:: موزه آذربایجان در تبریز
:: نگاهی به طرح توسعه میدان ساعت تبریز
:: درباره تبریز و آذربایجان - پست ثابت About
:: آپارات تبریز لینک 68
:: شیرینی و سوغات خوردنی تبریز و آذربایجان شرقی
:: نفس های ارگ تبریز
:: از دانشسرای عالی تا دانشگاه تبریز
:: دروازه های تاریخی تبریز
:: خانه تاریخی پروین اعتصامی
:: دوربین تبریز لینک 65 ( پاییز متنق در سهند )
:: شهروند لینک آذربایجانی 65 ( تصاویر شهری از باکو Baku )
:: بستان آباد گردی
:: عکسهای جشنواره فیروزه تبریز - بخش 2




( تعداد کل صفحات: 28 )

[ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ ... ]




 

شارژ ایرانسل

فال حافظ