تبریز ویکی لینکلر

 
شیرینی و سوغات خوردنی تبریز و آذربایجان شرقی
نظرات |

شیرین کامی در آذربایجان


شک نکنید ما آذربایجانی ها ظرفیت بسیار بالایی در گردشگری خوراک و غذا و آشپزی در ایران و جهان داریم کما اینکه تبریز بعنوان 10 شهر حلال (غذا) گردشگری جهان انتخاب شده است.
لینک پست تبریز جزو ده شهر حلال

بارها از غذاها و سوغات و صنایع دستی و هنر ناب مردمان آذربایجانی در ایران مطلب داشتیم و هنوز تمام نشده است...
لینک صفحه جانبی سوغات و صنایع دستی آذربایجان


Tabriz and Azerbaijani Sweet - Souvenir in Iran
تبریزی

سوغاتی تبریز


تبریز و استان آذربایجان شرقی که به فرش و تابلوفرش ، چرم و کفش، سفال و حجاری ، منبت و معرق، نقره کاری و مسگری خود در جهان میبالد علاوه بر آن قطب آجیل و خشکبار ایران، مهد غذاهای متنوع و معروف ایران و همچنین قطب صنعت شیرینی و شکلات در ایران و خاورمیانه است.
البته فراموش نکنید که دیگر شهرها و استانهای منطقه آذربایجان سوغاتی ها و شیرینی های بسیاری دارند مثلا بیدمشک و حلوا شهر ارومیه ، ولی در این مطلب فقط به تبریز و آذربایجان شرقی بطور محدود میپردازیم.
پس با چند شیرینی (سنتی) معروف آشنا میشویم...


شیرینی عسلی

قنادی تبریز


در رژیم غذایی سنتی استان آذربایجان شرقی، تنوع بی‌نظیر و حیرت‌انگیزی از انواع شیرینی‌های بومی و سنتی مشاهده می‌شود که هرکدام با توجه به اقلیم و مواد اولیه‌ی در دسترس تهیه می‌شوند. شیرینی‌هایی همچون شیرینی نقای تبریز، شیرینی قرابیه‌ی تبریز‌، شیری لوز زعفرانی تبریز، شیرینی اریس (ریس)، باقلوای مشهور تبریز، شیرینی نوقا یا لوکا چیزی شبیه گز ، راحت‌ الحلقوم، حلوا زنجبیلی و گردویی و پسته ای، شیرینی رشته ختایی و بسیاری دیگر از خوراکی‌های بومی و سنتی که شهرتی جهانی دارند.

استان آذربایجان شرقی، یکی از پهناورترین مناطق کشور است که اکثر جمعیت آن را آذربایجانی‌ها، با فرهنگ و تمدن و پیشنه‌ای هزاران ساله سال که یکی از اصیل‌ترین اقوام ساکن در ایران به شمار می‌روند، تشکیل می‌دهد. با توجه به قدمت حضور این اقوام در کشور، وجود تنوع اشتهاآوری از شیرینی‌های سنتی در این منطقه، به دور از تصور نخواهد بود. براساس اظهارات و آمار ارائه شده توسط کارشناسان تغذیه و سلامتی، بیش از صدها نان و شیرینی بومی در رژیم غذایی سنتی مردم این استان، یافت می‌شود که هر کدام نشات گرفته از فرهنگ، آداب، مذهب، اقلیم و سبک زندگی مردم این سرزمین است. هرچند پوشش گیاهی، رشد میوه‌ها و سبزیجات بومی و منطقه‌ای در این ناحیه از کشور، در ایجاد غذاها، نان‌ها و شیرینی‌های بومی استان بی‌تاثیر نیستند. مواردی که هر کدام نقش تعیین‌کننده و پررنگی را در تنوع، طعم، عطر و سبک تهیه‌ی خوراکی‌های محلی هر نقطه از کشور، ایفا خواهد کرد. شیرینی‌ها و تنقلاتی که امروزه نیز با گذشت چندین سال از زمان پیدایش آن‌ها، همچنان توسط بانوان خوش‌سلیقه‌ی آذربایجانیها تهیه می‌شوند. به عنوان نمونه شیرینی نوقای تبریز، شیرینی اریس (ریس)، باقلوای مخصوص تبریز، راحت‌الحلقوم، شیرینی رشته ختایی، شیرینی لوز زعفرانی تبریز، شیرینی قرابیه‌ی تبریز، حلوای گردویی، حلوای مخصوص مراغه، شیرینی سوجوق مراغه، شیرینی کنجدی تبریز و باسلوق، از مشهورترین و رایج‌ترین خوراکی‌هایی است که در سراسر ایران و بسیاری از کشورهای جهان، طرفداران بیشماری را معطوف خود ساخته است.


سوغات آذربایجان

شیرینی سنتی تبریز

شیرینی نوقا تبریز

در هر منطقه‌ی جغرافیایی از کشور، با توجه به مواد اولیه‌ی در دسترس و ذائقه‌ی افراد جامعه، خوراکی‌های بومی و سنتی تهیه و طبخ می‌شود که بسیاری از آن‌ها توسط گردشگران داخلی و خارجی، به عنوان سوغاتی دوست‌داشتنی برای اقوام و آشنایان خریداری می‌شود. شیرینی نوقای تبریز، خوراکی خوشمزه، منحصر به فرد و بسیار پرطرفدار است که به عنوان شیرینی سنتی استان آذربایجان شرقی، شهرستان تبریز، شهرت یافته است. مستطیل‌های کوچک که مانند لقمه‌ای لذیذ و مطبوع به نظر می‌رسد، ذائقه‌ی هر بیننده‌ای را برای امتحان کردن مزه‌ی شیرین و خاص خود، وسوسه‌ خواهد کرد. در رژیم غذایی سنتی مردم این خطه از کشور، انواع مختلفی از این شیرینی تهیه و طبخ می‌شود که می‌توان از نوع گردویی، وانیلی، کاکائویی، شکلاتی و آجیلی آن نام برد. البته کارشناسان تغذیه معتقدند که نوقای گردویی از قدمتی بیشتر نسبت به انواع مختلف خود برخوردار است. آشپزهای این استان با ترکیب موادی همچون نان میکادو، شکر، گلوکز مایع، عسل (در صورت تمایل می‌توان شیره را جایگزین عسل کرد)، وانیل، سفیده‌ی تخم‌مرغ، فندق و پسته به تهیه‌ی این خوراکی اصیل ایرانی می‌پردازند.
یکی از شیرینی‌های لذیذ تبریز که طرفداران بسیاری دارد، نوقا یا لوکاست که از خانواده گز اصفهان محسوب می‌شود. این شیرینی در جای جای دنیا، امروز، دیده می‌شود اما نوقای تبریز بسیار محبوب و مشهور است. مواد اصلی نوقا سفیده تخم‌مرغ، شکر، گردو، وانیل و… است. شیرینی لذیذی که با یک فنجان چای طعمی بسیار لذت‌بخش دارد. گاهی در تهیه آن از نان میکادو نیز استفاده می‌شود. در سفره عید و مراسم شادی و جشن و سرور بیشتر هموطنانمان به خصوص تبریزی‌های عزیز، این شیرینی دیده می‌شود.


نوقا

لوکا

نوقا

شیرینی اریس (ریس)

انتخاب تنقلاتی مناسب، سالم، خوش‌طعم و البته کم‌ هزینه، یکی از دغدغه‌های ذهنی خانم‌های خانه‌دار هنگام برگزاری میهمانی‌های خانوادگی و دوستانه خواهد بود. هنر و سلیقه در فطرت و روح خانم‌های ایرانی همانند گوهری است نایاب که اگر با دقتی بیشتر به اطراف محیطی که در آن زندگی می‌کنیم، نظاره شود، قطعا آثار هنری بسیاری را خواهیم یافت که نتیجه‌ی ذوق و سلیقه‌ی یک بانوی اصیل ایرانی است. در رژیم غذایی استان آذربایجان شرقی، خوراکی بسیار لذیذ و با سبک تهیه‌ی آسان، وجود دارد که به شیرینی اریس (ریس) شهرت دارد. البته مردم دلیر این خطه از کشور اریس را در گویش زیبای خود، سوت شیرینی‌سی تلفظ کرده و آن را تنقلات محلی شهرستان تبریز می‌پندارند. این شیرینی لذیذ و دوست‌داشتنی در انواع مختلف از جمله اریس کاکائویی، اریس شیری، اریس ترد و اریس تسبیحی که به صورت دانه‌های تسبیح و درشت تهیه می‌شود، تهیه و طبخ می‌شود. انواع ذکر شده از این خوراکی دوست‌داشتنی به جز اریس تسبیحی، به دو صورت اریس پسته‌ای و ساده، توسط بانوان و آشپزهای تبریزی تهیه می‌شود. مواد مورد نیاز برای تهیه‌ی این شیرینی محلی عبارتند از شیر، شکر، جوش‌ شیرین، نمک، بادکا (گلوکز)، پودر کاکائو، روغن صاف، کره و پسته که با ترکیب آن‌ها می‌توان سوغات مشهور تبریز را تهیه و میل کرد. نوشیدن یک فنجان چای تازه دم همراه شیرینی اریس، بسیار دلچسب و مطبوع خواهد بود.


اریس شیرینی اصیل و قدیمی تبریزی است که از شیر، شکر، وانیل، پسته، کاکایو و… درست می‌شود و انواع مختلفی به نام تسبیحی و کاکایویی دارد. طعم‌های متفاوت این شیرینی سبب آن شده که هر ذائقه‌ای آن را دوست داشته باشد.  در گویش محلی به آن «سوت شیرینی سی» گفته می‌شود.

ریس

اریس

باقلوای مخصوص تبریز

این شیرینی از کشورهای ترکی و آسیای میانه به سایر نقاط دنیا رفته است. طعم بهترین باقلواهای ایران را در شهر تبریز خواهید چشید.

باقلوا را از آرد، شکر، تخم مرغ، هل و … تهیه می‌کنند و دارای طعم‌های متفاوت پسته‌ای، نارگیلی، بادامی و شکل‌های مختلف مربعی، لوزی و لوله‌ای است. باقلوا می‌تواند یک سوغاتی بسیار مناسب برای آشنایان و اقوام در داخل و خارج از ایران باشد.

با فرا رسیدن ایام نوروز، بسیاری از بانوان خوش‌سلیقه‌ی سراسر کشور، به تهیه و تدارک انواع شیرینی‌های بومی و سنتی محل سکونت خود می‌پردازند و این عمل را همچون سنتی نکوهیده از گذشتگان، برای نسل آینده‌ی خود به یادگار می‌گذارند. شیرینی‌ها و نان‌های خانگی از طعم و عطری به مراتب بهتر از نوع صنعتی خود برخوردار بوده و چشیدن دست‌پخت بانوی خانواده، لذتی شگرف را در بر خواهد داشت. در این میان می‌توان از باقلوا نام برد که یکی از لذیذ‌ترین و محبوب‌ترین شیرینی‌های اصیل ایرانی است که در برخی از استان‌های کشور از جمله قزوین، یزد و استان آذربایجان شرقی به عنوان خوراکی بومی و سنتی تهیه و مورد مصرف قرار می‌گیرد. این شیرینی پرطرفدار و دوست‌داشتنی به دلیل برخورداری از بادام، پسته و گردو از انرژی و ارزش غذایی فوق‌العاده‌ای برخوردار است. بانوان هنرمند استان آذربایجان شرقی با استفاده از موادی همچون خمیر مخصوص باقلوا، کره، گردو، پودر پسته، پودر نارگیل، پودر بادام، شکر، آب، گلاب، هل، زعفران و آب‌لیموی تازه به طبخ و تهیه‌ی باقلوای مخصوص تبریز می‌پردازند. پیشنهاد می‌کنیم هنگام حضور در شهرستان تبریز فرصت تهیه و مصرف این خوراک لذیذ و اصیل ایرانی را از دست ندهید.
شیرینی سنتی اقوام ترک‌زبان آسیای میانه به ویژه ترکمن‌ها بوده است که امروزه در بسیاری از کشورها مانند ترکیه، یونان، روسیه و... پخته می‌شود و در ایران هم سوغاتی برخی از شهرها است. نوع تبریزی آن که به دلیل شیوه‌ی پختش به باقلوای استانبولی مشهور است به همان روشی پخته می‌شود که در ترکیه مرسوم است. این شیرینی به این دلیل که بعد از پخت به نوعی شربت آغشته می‌شود، بسیار شیرین است و طرفداران خاص خود را دارد. باقلوا ترکیبی از هل، گلاب، خاک قند، شیر، آرد، روغن و زرده‌ی تخم‌مرغ است. این شیرینی در شکل‌های لوزی، مربعی و لوله‌ای و با طعم‌های مختلفی مانند پسته‌ای، بادامی و نارگیلی تولید می‌شود.

باقلوا

باقلوا تبریز

راحت‌الحلقوم

یکی از مشهورترین و رایج‌ترین شیرینی‌های مصرفی در استان آذربایجان شرقی، راحت‌الحلقوم تبریز است که همانگونه که از نامش پیداست، از بافتی نرم و لطیف برخوردار است. هرچند محبوبیت این شیرینی لذیذ و معطر به گونه‌ای است که در مقیاس وسیعی توسط مردم سایر استان‌های کشور، تهیه و مورد مصرف قرار می‌گیرد. شاید بتوان از این خوراکی، به عنوان تنقلات مخصوص و مورد علاقه‌ی کودکان نام برد که بیشتر مواقع در ایام نوروز، بر سفره‌های تزئین شده‌ی هفت‌سین قرار می‌گیرند. بانوان شهرستان تبریز با استفاده از نشاسته، شکر، آب، گلاب، جوهرلیمو و آرد به تهیه و تدارک راحت‌الحلقوم مخصوص دیار خود می‌پردازند.

راحت الحلقوم

شیرینی پزی


شیرینی رشته ختایی تبریز

کاملا بدیهی است که در برخی از ماه‌ها، مصرف تعدادی از خوراکی‌ها به صورت ویژه و در سطح وسیعی نسبت به سایر روزهای سال، صورت می‌پذیرد. به عنوان مثال می‌توان از ماه مبارک رمضان و شیرینی‌ها و خوراکی‌های مخصوص آن نام برد که حال و هوایی به یاد ماندنی را در ذهن انسان‌ها به یادگار می‌گذارد. شیرینی رشته ختایی استان آذربایجان شرقی، یکی دیگر از خوراکی‌های بومی و سنتی این خطه از کشور محسوب می‌شود که اغلب در دوران ماه مبارک رمضان تهیه و مورد استفاده قرار می‌گیرد. در رژیم غذایی کشور ترکیه نیز می‌توان این خوراکی لذیذ را با نام کادایف مشاهده کرد که علاقه‌مندان بسیاری را مجذوب خود کرده است. بانوان و مادران کدبانوی این استان با به کارگیری مواد اولیه‌ای همچون رشته ختایی، گردو، پسته، پودر قند، کره (در صورت تمایل می‌توان روغن را جایگزین کره کرد)، آب و شکر این خوراکی لذیذ و دوست‌داشتنی را تهیه می‌کنند. طبخ سریع شیرینی رشته ختایی، یکی از نکات مثبت و فوق‌العاده‌ی این خوراکی بومی است که به راحتی و در مدت زمان کوتاهی می‌توان با استفاده از مواد فوق، این شیرینی خوش‌طعم و مطبوع را تهیه و در کنار اعضای خانواده میل کرد.
این شیرینی در تبریز مخصوص ماه رمضان است و با نام تل کادایف در کشورهایی مانند ترکیه نیز شناخته شده است. در پخت این شیرینی از نوعی رشته استفاده می‌شود که در واقع نام این رشته روی شیرینی گذاشته شده است. در شیرینی‌پزی به این نوع شیرینی باقلوای رشته‌ای نیز گفته می‌شود. ترکیب رشته، کره و پودر قند، ماده‌ی اصلی این شیرینی را تشکیل می‌دهد، عطر و طعم آن از ترکیب دارچین، زنجبیل، پودر گل محمدی و گلاب حاصل می‌شود و برای تکمیل آن از مغزینه‌ی گردویی یا پسته‌ای استفاده می‌شود.

رشته ختایی

رشته ختایی تبریز


شیرینی قرابیه‌ تبریز

از دیگر شیرینی‌های سنتی و محلی استان آذربایجان شرقی، می‌توان به قرابیه‌ی معروف و پرطرفدار تبریز اشاره کرد که نه تنها در این خطه از کشور بلکه در سراسر میهن عزیزمان، بسیار محبوب و دوست‌داشتنی است. خوراکی کاملا ایرانی و اصیل که به عنوان سوغاتی لذیذ توسط گردشگران و بازدیدکنندگان سراسر ایران و جهان، خریداری می‌شود. البته این شیرینی بومی در انواع بادامی، پسته‌ای و نارگیلی طبخ می‌شود که هر کدام در نوع خود از طعم و عطری بی‌نظیر برخوردار است. بانوان عزیز تبریز با استفاده از موادی مانند بادام، شکر، سفیده‌ی تخم‌مرغ، پسته، نارگیل، آرد، کره و پودر هل، قرابیه‌ی مشهور دیار خود را تهیه می‌کنند.
این شیرینی مجلسی و گران‌قیمت مانند شیرینی نارگیلی مشهور، بدون آرد و با استفاده از مغزهای آسیاب شده پخته می‌شود و غیر از مغز مورد نظر، شکر و سفیده‌ی تخم‌مرغ مواد اصلی تهیه‌ی آن هستند. مغز مرسوم در تهیه‌ی قرابیه، بادام است اما قرابیه‌های پسته‌ای و گردویی نیز تولید می‌شود.

قرابیه


شیرینی لوز زعفرانی تبریز  Löz

در استان آذربایجان شرقی، شهرستان تبریز تنوع اشتهاآوری از انواع لوز تهیه می‌شود که می‌توان به لوز بادامی، شکری، وانیلی، پسته‌ای و زعفرانی اشاره کرد. این شیرینی‌های سنتی و بومی این منطقه از کشور، به دلیل طعم و عطری فوق‌العاده‌ از محبوبیت و مصرف زیادی در بین خانواده‌های این استان برخوردارند که می‌توان نوع بادامی آن را به دلیل حضور بادام و زعفران و ایجاد طعمی بی‌نظیر، پرمصرف‌ترین آن‌ها معرفی کرد. مردم استان آذربایجان با ترکیب موادی مانند بادام، شکر، پسته، زعفران، وانیل، آب و پودر قند، لوزهای لذیذ و خوش‌عطر دیار خود را تهیه می‌کنند.

نوع تبریزی لوز یکی از مرغوب‌ترین این دسته از شیرینی‌ها است که با روشی خاص از ترکیب زعفران، پودر قند و گلاب تهیه می‌شود. یکی از ویژگی‌های لوز تبریز استفاده از بادام یا پسته در آن است که علاوه بر طعم ویژه‌ای که به این شیرینی می‌دهد، در کیفیت و ماندگاری آن نیز تاثیر دارد.


شیرینی لوز

شیرینی تبریز


شیرینی سجوق و باسلوق مراغه

یکی از مشهورترین شیرینی‌های محلی شهرستان مراغه، شیرینی سجوق است که به عنوان سوغاتی پرطرفدار و لذیذ این خطه از کشور، شناخته می‌شود. استفاده از مواد اولیه‌ی مغذی از جمله نشاسته، شیره‌ی انگور، گردو و نارگیل این خوراکی بومی را علاوه بر داشتن طعم و عطری لذیذ، از ارزش غذایی ممتاز و ارزنده‌ای نیز بهره‌مند ساخته است. ساکنین شهرستان مراغه، در اواسط ماه آذر به تهیه و آماده‌سازی شیرینی سجوق شهر خود، مشغول می‌شوند. آن‌ها با ترکیب نارگیل، بادام، پسته، گلاب، هسته‌ی شیرین زردآلو، هل، شیره‌ی انگور (در صورت تمایل می‌توان دوشاب را جایگزین شیره‌ی انگور کرد)، نشاسته و گردو، سجوق معروف مراغه را تهیه و به بازار عرضه می‌‌کنند.

سوجوق

باسلوق


شیرینی چای مراغه (قند پنیری)

یکی از خوراکی‌های دوست‌داشتنی و لذیذ استان آذربایجان شرقی، قندپنیری یا شیرینی‌ چای مراغه است که می‌توان از آن به عنوان سوغاتی پرطرفدار و یار همیشگی چای‌های تازه‌ دم ایرانی یاد کرد. این شیرینی از قدمتی بالغ بر چندین قرن برخوردار است که نه تنها در این استان بلکه در سراسر ایران نیز محبوبیت و شهرت ویژه‌ای را کسب کرده است. شیرینی‌پزان این خطه از کشور با استفاده از شکر، هل، پرتقال، لیمو، آناناس، دارچین و طعم‌دهنده‌های مختلف این شیرینی را درست می‌کنند. البته با توجه به مواد استفاده شده در تهیه‌ی شیرینی چای مراغه، طعم‌های مختلفی از این خوراکی بومی تهیه می‌شوند.

قند پنیر


شیرینی لطیفه

لطیفه، شیرینی بسیار سبک و نرمی است که در میان آن خامه می‌گذارند و طعمی بسیار دلچسب دارد. لطیفه را از تخم‌مرغ، آرد، نشاسته ذرت، پودر قند، بکینگ پودر، وانیل تهیه می‌کنند. حتما در شهر خود طعم آن را بارها چشیده‌اید اما طعم شیرینی لطیفه تبریز را در شهر تبریز باید تجربه کرد. این شیرینی بسیار خوشمزه میباشد.

شیرینی لطیفه


شیرینی کنجدی

از دیگر شیرینی‌های محبوب و معروف تبریز و آذربایجان‌شرقی، شیرینی کنجدی بسیار خوشمزه است که از زرده تخم مرغ، شکر و کنجد تهیه شده و در جشن‌ها، مهمانی‌ها و شب‌نشینی‌ها استفاده می‌شود.

شیرینی کنجدی


نان زنجبیلی

تبریزی‌ها نانی خوشمزه و پرطرفدار را از آرد، تخم‌مرغ، روغن، کره، ماست، شیر و پودر زنجبیل و… تهیه می‌کنند و در مهمانی‌های مهم خود چون سفره افطار، سفره صبحانه و… نوش‌جان می‌کنند.

نان زنجبیلی تبریز


چؤروتمه

از شیرینی قدیمی و بسیار کمیاب حتی خود تبریز !

چوروتمه


نان اهری

یا اهری کؤکه سی، این نان شیرینی محبوب شهرستان اهر، ثبت ملی کشور شد.

نان اهری

اهری


آجیل و خشکبار تبریز

تنقلات تبریز از گذشته‌های دور شهره جهان بوده و از اقلام صادراتی مهم ایران به خارج از کشور از دوره قاجار تا امروز است. آب و هوای مناسب این شهر سبب تهیه و آماده سازی انواع خشکبار شده است. تبریزی‌ها به دو روش سنتی و صنعتی میوه‌هایی مثل آلو، هلو، انگور، زردآلو و… را خشک می‌کنند.

کیفیت بالای آجیل تبریز شهرت جهانی دارد و شروع صادرات آن به کشورهای گوناگون به زمان قاجار برمی‌گردد. از دلایل مرغوبیت آجیل تبریز این است که به دلیل آب‌وهوای مناسب، اکثر خشکبار مورد استفاده در انواع آجیل، به جز پسته، در تبریز و شهرستان‌های اطرافش کشت می‌شود. همین دسترسی به خشکبار تازه و متنوع از یک سو و نحوه‌ی آماده‌سازی خوب و ماهرانه‌ی آن از سوی دیگر سبب می‌شود تا آجیل تبریز از مرغوب‌ترین آجیل‌های ایران باشد.

آجیل و خشکبار تبریز

آجیل تبریز

آجیل


حلوا زنجبیلی و گردویی تبریز
تنوع حلوا سنتی آذربایجان بسیار زیاد است از گردویی و پسته ای و زعفرانی و زنجبیلی گرفته تا حلواهای عمومی دیگر که بیشتر در سوغاتی های سنتی شهر و بازار دیده میشوند.

حلوا تبریز

حلوا تبریز

حلوای زعفرانی


شیرینی نخود اونی یا نخودچی
این شیرینی محبوب اکنون در سراسر ایران رواج داد و البته در خود تبریز بخصوص عید بسیار رایج است. البته با تاکید این مطلب که آذربایجان شرقی مهد تولید نخود خام بخصوص در ممقان است.

نخود


شیرینی پیچ انگشتی
توضیحات آن در تصویر ارائه شده است.


شیرین

حلوا بزرک

در شیرینی‌ فروشی‌های تبریز نوعی حلوای تیره رنگ خواهید دید که اهالی تبریز بسیار در وصف آن می‌گویند. این حلوا که خواص بسیاری دارد از نوعی دانه روغنی به نام بزرک سیاه تهیه می‌شود، این دانه را از عطاری‌های تبریز نیز می‌توان تهیه کرد.

حلوا بزرک


شکلات و صنایع غذایی تبریز
تبریز قطب بی قید و شرط انواع شکلات در ایران و حتی خاورمیانه البته با رقبای بزرگ ترکیه ای خود است.
حدود 40 درصد شکلات ایران از تبریز تامین میشود و بقیه صادراتی میباشد.  همین که نام شیرین عسل ، آناتا، آیدین، شونیز، عباسپور، سوتچی لر، شکّلی، تواضع و یا چیچک و بسیاری برندهای دیگر را بشنوید کافیست.

شکلات

شکلات


دوشاب آذربایجان
این مورد را در بین همین شیرینی ها و سوغات آوردیم.
یکی از بهترین سوغات های مقوی شیره انگور آذربایجان است که روزبروز در حال فراموشی است!

دوشاب


راهنمایی مختصر از قنادی های معروف تبریز
در بیشتر بخشهای کلانشهر تاریخی تبریز قنادی های فراوانی یافت میشود که بین خود تبریزیها بیشتر نامهای :  پاک ، مشاور ، افتخاری ، تشریفات ، کریمی ، تک درخت ، تصاج و غیره را میتوان اشاره کرد.

فعلا تا همین قدر کافی بود و بقیه اش بماند..!
در پایان توصیه میشود که فقط اگر آذربایجان آمدید مراقب دیابت با اینهمه شیرینی و شکلات باشید!


لینک پست راهنمای رستورانهای تبریز




مرتبط با : تبریز آذربایجان * میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان
برچسب ها : سوغاتی-تبریز-آذربایجان شرقی-قنادی-سوغات تبریز-mustseeiran-گردشگری-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : چهارشنبه 26 آبان 1395
زمان : 03:50 ب.ظ
آداب و رسوم آذربایجانی‌ ها برای نوروز
نظرات |

از سوغاتی‌ ویژه برای مهمانان تا بوی عید با تکم چی

مردم آذربایجان شرقی و غربی، اردبیل و زنجان و دیگر آذربایجانی های کشور ایران مردمى اصیل هستند که در ایام نوروزی دارای آداب و رسوم ویژه خود هستند و در این میان مهمان‌نوازی، سلحشوری و پایبندى به عقاید مذهبى از خصلت های خاص مردم آذربایجان است.
به گزارش خبرنگار مهر، آذربایجان یکی از مناطق کشور است که دارای آداب و رسوم ویژه به خصوص در مناطق روستایی، غذاهای مخصوص خود و همچنین سوغاتی های خاص بوده و همین امر سبب شده است این خطه دارای فرهنگ کهن و تاریخی باشد.
مردم این خطه همواره به مهمان نوازی و مهمان دوستی شهره بوده که این امر بیشتر خود را در ایام عید و در استقبال از میهمانان نوروزی نشان می دهد.

عید نوروز

از شال اندازی پسران تا آماده شدن خوانچه های عیدانه و آب چهل یاسین
از اوایل اسفند خانه‌تکانى آغاز مى‌شود، گذشته از خانه‌تکانى مى‌توان به سمنوپزی، چیدن سفره هفت‌سین، آب چهل یاسین، دید و بازدید و سیزده‌به ‌در اشاره کرد.
مفصل ترین مراسم، متعلق به آخرین چهارشنبه سال است که در آن شب، برنج سفید پخته و به همراه آجیل و شیرینی بر سفره می گذارند. پسران جوان یا نوجوان شالی برداشته و از سوراخ بالای بام خانه شال خود را پایین و به خانه همسایه می اندازند.
صاحبخانه نیز به فراخور حال خود، مقداری آجیل، شیرینی یا تخم مرغ در گوشه شال می بندد تا پسر آن را بالا بکشد. چنانچه پسر، خواهان دختر خانواده باشد، شال را بالا نمی کشد و در این میان چنانچه خانواده دختر راضی باشد، نشانه ای از دختر را به شال می بندند.
رسم شال اندازی در بیشتر نقاط آذربایجان رایج بوده و هنوز هم در بعضی از روستاها انجام می شود.

آذربایجان

چند روز قبل از عید خوانچه‌هاى عیدانه آماده مى‌شود که هر خوانچه شامل پارچه، کفش، جوراب، شیرینی، برنج خام و چیزهای دیگر است که براى عروس یا دختر خانواده که تازه ازدواج کرده مى‌فرستند .

در سفره نوروز به‌ویژه در گذشته خوراکى‌هائى چون ماست دست نزده، برنج سفید پخته یا خام، گوشت و غذاهائى که اصولا نشانه برکت و محصول خوب باشد، مى‌گذاشتند و از سوی دیگر نمادهائى مانند آینه، تخم‌مرغ، سمنو، سبزه، شیرینی، آب چهل یاسین نیز در کنار آن قرار مى‌دهند که ترکیبى از برکت و بارورى است.

در گذشته های نه چندان دور و در برخى مناطق آذربایجان ، مردم کوزه یا کاسه‌اى آب را نزد روحانى محل مى‌برند و روحانى بر آن چهل‌بار سوره یاسین خوانده و فوت مى کرد، سپس این آب تبرک را بر گوشه و کنار خانه به‌ویژه بر دام‌ها و محصولات ریخته و به کودکان مى‌دادند تا هم برکت و بارورى را زیاد کند و هم شفا بخشد .

سفره هفت سین

پس از تحویل سال نیز مردم نخست به گورستان ها رفته و سپس به دیدن بازماندگانى که تازه عزیزى را از دست داده‌اند .

در دید و بازدیدها ابتدا کوچکترها به دیدن بزرگترها مى‌روند که این دیدارها تا سیزده فروردین ادامه مى‌یابد و در روز سیزده همه به صحرا مى‌روند و سبزه‌ها را به آب مى‌اندازند و به جشن و شادى مى‌پردازند و دخترها با آرزوى ازدواج، سبزه‌ گره مى‌زنند.

گزارش HispanTv از هفته فرهنگی ارومیه آذربایجان در تهران
[http://www.aparat.com/v/Gu6Yr]

 
سفره های رنگین غذایی آذربایجانی ها

سفره های مردم آذربایجان سفره ای رنگین است که فرهنگ غذایی این سرزمین را همپای تاریخ برآمده از محیط طبیعی منطقه غنی کرده است.

انواع کباب، کوفته، دلمه، آبگوشت، خورشت، آش و سوپ، پلو و کوکو بخشی از غذاهای متنوع و خوش طعم آذربایجان را تشکیل می دهند.

علاوه بر غذاهای اصلی، نان مناطق مختلف مانند نان اسکو، خیتاب، شیرمال، اهری، روغنی، کماج، نان شیرینی و زنجبیلی و همچنین میان وعده های محلی نیز از شهرت ویژه ای برخوردارند.

میهمان نواز

شربت و نوشیدنی های گیاهی و کوهی، دوغ محلی، چای گیاهی، انواع ترشیجات، مرباها، حلواهای متنوع و بومی، شیرینی های محلی و صادراتی مانند نوقا، ریس، تسبیحی و قرابیه از دیگر دسرها و محصولات محلی خوراکی این خطه محسوب می شوند.

آذربایجان قطب تولید آجیل، شکلات و خشکبار
سوغاتی های خاص به دو نوع خوراکی و غیر خوراکی تقسیم می شوند که هر کدام برای خود تنوع خوبی دارند.

در میان سوغاتی های خوراکی می توان به قرابیه تبریز و نقل ارومیه، لبنیات آذربایجان بویژه لبنیات دره لیقوان و سراب، باسلیق مراغه، میان پر گلابی عجب شیر و مراغه، نوقا، اریس، شیرینی کنجدی، میان پر انجیر کردشت و روستاهای حاشیه رودخانه ارس، حلوا گردویی اسکو،  شکلات تسبیحی، سوجوق مراغه، میان پر زردآلو مراغه و عجب شیر، دوشاب (شیره انگور) اسکو، گل سرخ تبریز و روستاهای دامنه سهند، عسل سبلان، مربای گل (گل محمدی)، ترشی ذغال اخته شهرستان کلیبر، برگه زردآلو و آلبالو شهرستان مرند، سیب زنوز و ... اشاره کرد.

شیرینی

اما در این میان آنچه بیشتر از همه به عنوان برند تبریز محسوب می شود آجیل، شکلات و همچنین انواع خشکبار است. 

آجیل مخصوص تبریز از دیرباز مرغوبیت جهانی داشته و از بهترین محصولات ایران محسوب می شود و از طرفی دیگر وجود کارخانجات معروفی همچون آیدین، آناتا و شیرین عسل در خطه آذربایجان سبب شده است تا شکلات های تبریز که دارای تنوع بسیار بالایی می باشند در سراسر کشور شناخته شده باشند.

اما تولید انواع خشکبار از قبیل برگه هلو، زردآلو و آلو خشک در شهرستان های جنوبی به خصوص در مراغه طرفداران بی شماری دارد.

صنایع دستی و تابلو فرش ها سوغاتی ویژه آذربایجان
اما در میان سوغاتی های غیرخوراکی می توان به صنایع دستی ویژه آن که در جای خود منحصر به فرد است، اشاره کرد.

در این خطه انواع فرش، قالیچه، جاجیم، خورجین، گلیم، شال، گلیمچه، ظروف سفالی و سرامیک، اقسام سبد حصیری، پارچه های پشمی و ابریشمی، سوزن دوزی، چاپ های سنتی، شیشه گری، سفال گری، فلزکاری نقره سازی، قلاب بافی، هنرهای چوبی (خاتم، معرق، منبت و سبد و حصیر بافی)، حوله و پتوبافی، مفرش بافی، نمدمالی، کتاب آرایی (مینیاتور، تذهیب)، کفاشی موارد عمده صنایع دستی را تشکیل می دهند.

در میان تعداد زیاد صنایع دستی آذربایجان، تابلو فرش های دستباف تبریز دارای جایگاه ویژه ای هستند و کمتر کسی است که به تبریز و آذربایجان سفر کند و سراغ بازار فرش فروشان را در بازار جهانی تبریز نگیرد. همچنین ملیمه بافی و چاروق دوزی زنجان نیز میشود اشاره داشت.

سوغاتی

نقره کاری و نقره کوبی از دیگر صنایع دستی ویژه آذربایجان است که بسیار در این خطه رواج دارد که طی آن، نقره با انجام سوراخ کاری بر روی چوب و هسته میوه های مختلف در نقطه مورد نظر جاگذاری شده و سپس پرداخت زده می شود.

نقره سازی و مسگری زنجان نیز از دیگر صنایع دستی است که ساخت زیورآلات، ظروف کاربردی و تزیینی، آینه و شمعدان و قاب عکس از جمله آثار تولیدی در این شاخه است.

سفالگری با خاك سفید بومی منطقه با تاریخ سفالگری در زنوز و دیگر نقاط آذربایجان مانند زنجان و همدان پیوندی تنگاتنگ دارد.

حدود ۶۰ سال پیش استاد عباس و مرحوم استاد احمد قابچی از زنوز به تبریز آمده و با تاسیس كارگاه سفالگری در محله درب سرخاب تبریز این روش تولید را آغاز و تا به امروز پی گرفته اند.

سفال

 در این شیوه كلیه مراحل ساخت سفال به شیوه كاملا سنتی انجام می گردد و عمدتا شامل ظروف كاربردی همچون فنجان، پارچ آب، قوری، نعلبكی، بشقاب، كاسه و قندان می شود.

چاپ کلاقه‌‌ای اسکو یا باتیک یکی از روش‌های چاپ روی پارچه است که محصولات آن شامل انواع روسری، لباس، رومیزی، شال گردن و تابلوهای دیواری بوده که اخیرا نیز مورد توجه دوستداران مد و طراحی داخلی منازل قرار گرفته است.

ورنی های پشمی، پشمی ابریشمی، کف ابریشم و ورنی ابریشم خالص انواعی از ورنی هستند که هرکدام بر حسب جنس خود طرح و بافت خاصی را دنبال می‌کند.

محصولات چرمین تبریز نیز از صنایع دستی این خطه است که از دیرباز شهره عام و خاص بوده و اکنون نیز مورد علاقه شیک پوشان است؛ کیف، کفش، پوشاک و برخی اقلام خانگی محصولاتی است که از چرم تبریز دوخته می شود و به دلیل کیفیت عالی آن همواره به کشورهای اروپایی صادر شده است.

کیف

سوزن دوزی‌ نیز یکی از ارزنده ترین‌ صنعت دستی آذربایجان شرقی در شهرستان ممقان در ۴۲ کیلومتری شهرستان تبریز است.

این‌ هنرصنعت که‌ تولیدش در انحصار زنان و دختران خانه‌ دار است‌ و‌مواد اولیه ی مورد نیازش‌ را فقط نخ‌ ابریشم رنگین و پارچه‌ ی دبیت و متقال تشکیل‌می دهد، در ممقان سابقه چندان طولانی‌ ندارد و در گذشته تولیدات دست‌ اندرکاران را ‌بیشتر نوعی‌ کلاه که‌ دارای مصرف محلی بود تشکیل می‌داد.

ولی‌ در حال حاضر از این‌ هنر‌علاوه‌ بر کلاه برای تهیه ی زیر لیوانی‌، کمربند، کفش، جلیقه و سالفت که نوعی‌ رومیزی باابعاد متفاوتی‌ است‌ که معمولا در وسط‌ میزهای بزرگ‌ گسترده‌ می شود، استفاده‌ به‌‌عمل می‌آید.‌


تکم چی آذربایجان ، بشارت دهندگان بهار و عید نوروز

[http://www.aparat.com/v/LPKFw]

پیام‌آور نوروزی اردبیل رسید/ مردان «تکم» به دست از شادی می‌خواند


اسفند که از راه می‌رسد این مردان تکم به دست هستند که در کوی و برزن با عروسک‌های چوبی خود مژده بهار و تولد دوباره طبیعت را می‌دهند.
از گذشته‌های خیلی دور آمدن نوروز و بهار را افراد و گروه‌های خاصی با آیین ویژه و پر سروصدا به مردم نوید می‌دادند.

از پیام‌آوران نوروزی و پیک‌های بهاری رایج در کشورهای برگزار کننده نوروز و مخصوصاً ایران به تعبیر پژوهشگران می‌توان به «آتش افروزان»، «حاجی فیروز»، «بی نوروزک»، «ننه نوروز»، «ماما نوروز»، «پیربابا»، «ننه مریم»، «کوسه برنشانان»، «ماما مروسه»، «عمو نوروز»، «سایاچی ها»، «میر نوروزی» و «تکم چی ها» اشاره کرد.

تکم چی

به باور پژوهشگران تکم یکی از مهم‌ترین نشانه‌های جشن بهار در منطقه آذربایجان است و باوجوداینکه به فراموشی سپرده شده اما به سادگی باهمت کمی از سوی دستگاه‌های فرهنگی می‌تواند مجدداً احیا شود.

این رسم که متناسب با آداب و فرهنگ مردم این منطقه بوده و همراه با اشعاری برآمده از فولکلور منطقه آذربایجان است، از جمله رسومی است که همچنان با وجود قدمت نامشخص آن این توانایی را دارد لبخند بر لبان مخاطب خود بنشاند و به واقع به هدف خود یعنی نوید تازگی و نوشدن طبیعت دست یابد.

بز نری که به سن بلوغ رسیده است
«تکم» کلمه‌ای است ترکی که از «تکه» به معنای بز نر و ضمیر ملکی «م» تشکیل یافته است. «تکم» یعنی «بز نر من» در لغتنامه‌های ترکی و فارسی تکم به همین معنا آمده است.

در لغت‌نامۀ ترکی «سؤزلوک» تألیف ح-ع- داشقین تکه به معنای بز نر و نیز بزی که در پیشاپیش گلّه حرکت می‌کند آمده و در فرهنگ جهانگیری نیز تکه بدین صورت آمده است: «تَ کِ یا کَ» که بز نر را گویند.

دهخدا نیز در لغت نام تکم را چنین معنا کرده است: بزی را گویند که سر کرده و پیشروی گلّه‌ی گوسفندان باشد و بز نر را نیز گفته‌اند. اعم از بز کوهی و غیرکوهی.

در فرهنگ ترکی – فارسی داشقین نیز معنای تکم به صورت زیر آمده است: «بز نر، بزکوهی»

پژوهشگر اردبیلی در گفتگو با خبرنگار مهر تأکید دارد که در میان روستائیان و ایلات و عشایر تکه به بز نری گفته می‌شود که به سن بلوغ رسیده باشد و بز نر را گویند که پیشاپیش گلّه حرکت می‌کند و با اضافه کردن ضمیر ملکی، این کلمه به صورت تکم ادا می‌شود.

تکم

وی افزود: از جمله اینکه گفته می‌شود: بایراما دای نه قالدی؟   - نه قالدی نه قالمادی   - بیر اللی جه گون قالدی که به این معنی است که به عید چقدر مانده؟ چقدر مانده و چقدر نمانده؟ فقط یک پنجاه روزی مانده است.

پیام تکم به مردم تنگ آمده از زمستان سرد

تقایی تأکید دارد که تکم چی در واقع، پیک شادی و خوشی بود. او از پایان فصل سرد و یخ‌بندان و از پایان روزهای سرد زندگی مردم و شروع روزهای گرم و حیات‌بخش بهار برای مردمی خسته از سرما و ناراحت از خانه نشستن سخن می‌گفت و مردم را با اشعار خودش به آینده‌ای خوب و خوش امیدوار می‌کرد.

به گفته این پژوهشگر نغمات تکم چی ها نیز همچون سایر آداب‌ورسوم و گونه‌های مختلف ادبیات شفاهی ایران و منطقۀ آذربایجان در طول زمان نسبت به مقتضیات و شرایط مان دستخوش تغییراتی گشته‌اند. این تغییرات مخصوصاً با ورود دین مبین اسلام و رواج مذهب تشیّع در ایران چشمگیرتر شد.

وی متذکر شد: این تغییر در تمامیِ ابعاد حیات جاری بوده است. سایاهای مربوط به تکم گردانی یا همان «تکم چی سؤزلری» نیز طی سالیانی، پس از ورود اسلام با اندیشه و تفکّرات اسلامی پیوند خورده‌اند.

نوروز

اشعار تکم چی که به روایت کتاب فرهنگ عامیانه دار الارشاد اردبیل نوشته موسی اصغر زاده نزدیک به ۱۰ صفحه است بیانگر غنای این رسم کهن است.

تقایی معتقد است به دلیل اینکه سایاچی ها یا تکم گردان‌ها افراد محترمی محسوب می‌شدند به‌هیچ‌عنوان تکم گردانی ترویج گدایی نیست بلکه این رسم کهن بافرهنگ و باورهای مردم این دیار پیوند خورده و به شکل ظریفی با ساخت یک المان به بیان این باورها می‌پردازد.


اجرای فاقد مطالعه یک رسم باستانی

باوجوداینکه رسم تکم گردانی به‌منظور تنوع بخشیدن به برنامه‌های نوروزی هر از گاهی توسط برخی نهادها اجرا می‌شد اما پژوهشگران توجه به مؤلفه‌های اصلی این رسم دیرینه را خواستارند.

عید

بی توجهی به شکل سازه چوبی و اشعاری که خوانده می‌شود خود تغییر ناخواسته این رسم اصیل را در برداشته است.

در پی پژوهش‌هایی که در اردبیل صورت گرفته است، رسم تکم گردانی به عنوان یکی از رسوم میراثی استان اردبیل به ثبت رسیده و بر همین اساس در آستانه عید نوروز می‌تواند مجدداً طرح و معرفی شود.

تکم گردانی از جاذبه‌های گردشگری اردبیل و آذربایجان است که به پیشنهاد کارشناسان می‌تواند در مراکز اصلی گردشگری این خطه اجرا شده و حتی در مدارس به دانش آموزان معرفی شود.

لینک پست عید نوروز 94

لینک صفحه جانبی صنایع دستی و سوغات آذربایجان
لینک صفحه جانبی اصالت ها، آداب و رسوم آذربایجان


مرتبط با : آذربایجان * تورک سئسه لینک
برچسب ها : آداب و رسوم آذربایجان-آذربایجان-سوغاتی-عید نوروز-تکم چی-مراسم عید آذربایجان-صنایع دستی آذربایجان-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : شنبه 22 اسفند 1394
زمان : 11:30 ق.ظ
برخی از غذاهای سنتی آذربایجان
نظرات |

تا میتوانی در آذربایجان خوشمزه بخور

حیف نیست با اینهمه استعداد ذاتی خوراکی و شیرینی منطقه آذربایجان غذاهای سنتی و سرشار از ویتامین و خوشمزگی بذارید و برید سراغ فست فودهای بسیار مضر مثل فلافل ؟!
بهترین لبنیات کشور که در سراب و لیقوان بعمل میاید، بهترین خوراکهای گوشت در مناطق کوهپایه ای اردبیل و سهند و قره داغ است، بهترین پخت و پزهای انواع آش در زنجان و تبریز است، بهترین میوه ها و آجیل و نقل و نبات و شیرینی در اورمیه و مراغه و کباب معروف بناب هم که نیازی به شرح نیست.
پس چرا عاقل کند کاری که بازآید شکم پشیمانی؟! 
تا میتوانید در آذربایجان بخورید و بنوشید و از نعمات الهی لذت ببرید و نپرسید از آن کیست!

غذاهای سنتی استان آذربایجان شرقی

حیف فعلا بیشتر تصاویر این وبلاگ مسدود و از دسترس خارج شده که دیگر لینک مطالب قبلی را نمیگذاریم تا آنها را بتدریج بارگذاری مجدد کرده و بعدا باز هم احیا و مرمت میشویم!

سایت کجارو هم اشاره ای فقط به تعدادی از خوراکیهای آذربایجان شرقی و تبریز دارد که باهم میبینیم و میبلعیم...!
 

استان آذربایجان شرقی با قرار گیری در شرق کشور، وسعت بسیار، محل تلاقی رشته کوشه البرز و زاگرس و حضور کوه‌های متعدد در اکثر نواحی آن، از آب و هوایی متنوع و بیش از همه سرد کوهستانی برخوردار است. مردم این خطه از کشور، از رژیم غذایی غنی و متنوعی پیروی می‌کنند که مملو از غذاها و خوراک‌های سنتی و محلی است.

در ادامه بعدا به بررسی تعدادی دیگر از این غذاهای ناب و دلپذیر از جمله خورشت هویج، دلمه‌ی کلم‌پیچ، سوغان سوی اهر، شوربای تره، شیرپلوی تبریز، قورماشورباسی، قویماق، کوفته تبریزی، کوکوی لوبیاسبز و لوبیاپلوی تبریز که تنها بخشی دیگر از خوراک‌های طبخ شده توسط بانوان و آشپزهای هنرمند آذربایجانی تهیه و طبخ می‌شود، خواهیم پرداخت. با ما همراه باشید.

دستپخت و مطبخ آذربایجانی Azerbaijani cuisine
[http://www.aparat.com/v/VCkgu]

کوفته تبریزی
امروزه شاهد حضور غذاهای جدید و غیر ایرانی، در بسیاری از رستوران‌ها، اغذیه فروشی‌ها و خانه‌های کشور هستیم که برخی از آن‌ها به دلیل زمان طبخ سریع و مواد اولیه‌ی مدرن همچون سوسیس و کالباس، جای بسیاری از غذاهای بومی و سنتی را پر کرده‌اند. امری که متاسفانه به مرور زمان و با استفاده‌ی مداوم از آن‌ها، باعث ایجاد مشکلات بیشمار جسمی، تغذیه و سلامتی خواهد شد. این مسئله به حدی جدی و حائز اهمیت است که نگرانی بسیاری از پزشکان و کارشناسان تغذیه و سلامتی را برانگیخته است. اما در کنار این غذاهای غیر مغذی و غیر بومی، هنوز هم می‌توان خوراک‌های محلی و اصیل ایرانی را مشاهده کرد که با وجود گذشت زمانی طولانی از پیشنه‌ی اولیه‌ی آن، همچنان به عنوان غذایی ثابت و دوست‌داشتنی توسط خانواده‌های ایرانی تهیه و میل می‌شود. کوفته تبریزی یکی از غذاهای بومی و سنتی استان آذربایجان شرقی، شهرستان تبریز است که به دلیل طعم، عطر و خواص غذایی آن، نه تنها در این خطه از ایران، بلکه در سراسر کشور از طرفداران بسیاری برخوردار بوده و در سطح وسیعی تهیه و طبخ می‌شود. آشپزها و بانوان کدبانوی استان آذربایجان شرقی، با استفاده از موادی همچون گوشت چرخ‌کرده، برنج، لپه، تخم‌مرغ، پیاز، سبزی معطر (گشنیز، ترخون، جعفری، نعناع، شوید)، رب گوجه‌فرنگی، روغن، نمک، فلفل، زردچوبه و گردو این غذای لذیذ و فوق‌العاده را تهیه و طبخ می‌کنند. سرو کوفته‌ تبریزی همراه نان تازه‌ی سنگک، سبزی‌خوردن، ماست و برخی از چاشنی‌های بومی طعمی ماندگار را به ارمغان خواهد آورد.

غذاهای سنتی آذربایجان


خورشت هویج

در رژیم غذایی مردم ایران، مصرف انواع میوه و سبزی، یکی از نکات مهم و مثبتی است که برای حفظ سلامتی بدن بسیار تاثیرگذار خواهد بود. هویج یکی از موادی است که در تهیه‌ی بسیاری از خوراکی‌ها از جمله انواع سالاد، دسر، حلوا، سوپ، آش، پلو و خورشت مورد استفاده قرار می‌گیرد. این ماده‌ی ارزشمند منبع بی‌نظیری از ویتامین A محسوب می‌شود که مصرف آن برای محافظت از شبکیه‌ی چشم و جلوگیری از بیماری پیری چشم، بسیار مفید خواهد بود. از دیگر ویژگی‌های هویج می‌توان به تاثیر در شادابی پوست بدن، جلوگیری از آفتاب سوختگی، بسیار مفید برای جلوگیری یا درمان کم‌خونی‌های جزئی، تقویت دید در شب، تاثیر گذار در درمان دل‌درد، بهبود حالت تهوع و برطرف کننده‌ی اسهال، اشاره کرد. در رژیم غذایی سنتی استان آذربایجان، می‌توان غذایی لذیذ، مفید و کاملا مغذی را مشاهده کرد که به خورشت هویج تبریزی شهرت دارد. این غذا از پرطرفدارترین خورشت‌های طبخ شده در برنامه‌ی غذایی مردم این استان به شمار می‌آید که همراه برنج، ترشی، ماست، سبزی‌خوردن و چاشنی‌های مورد علاقه‌ی خانواده‌های تبریزی سرو می‌شود. آشپزها و خانم‌های باسلیقه‌ی این سرزمین زیبا و دوست‌داشتنی با استفاده از موادی همچون آلوی خورشتی، هویج، زعفران، آب لیموترش، پیاز، نمک، فلفل، زردچوبه، رب گوجه‌فرنگی، گوشت ماهیچه‌ی گوسفند (در صورت تمایل می‌توان ران مرغ را جایگزین کرد) و گوجه‌فرنگی این غذای لذیذ و پرطرفدار را تهیه و طبخ می‌کنند. پیشنهاد می‌کنیم این خورشت اشتهاآور را حتما تهیه و میل کنید. نوش جان...

غذاهای سنتی

دلمه‌ی کلم پیچ
در بسیاری از ضیافت‌ها و میهمانی‌های خانوادگی و دوستانه، تهیه‌ی پیش‌غذایی لذیذ و دوست‌داشتنی یکی از دغدغه‌های فکری بسیاری از بانوان ایرانی است. متاسفانه امروزه برخی از این خوراکی‌های پرطرفدار را با کمک مواد اولیه‌ی نه چندان مرغوب و مغذی تهیه کرده و مصرف می‌کنند. انواع پیش‌غذاهای آماده که می‌توان با استفاده از فرآورده‌های گوشتی آن‌ها را تهیه کرد. موادی که بسیاری از پزشکان و کارشناسان تغذیه و سلامتی، مصرف آن را برای سلامت بدن، مضر و خطرآفرین می‌پندارند. اما با نگاهی دقیق به غذاهای سنتی و بومی مناطق مختلف کشور، خوراکی‌هایی سالم، مغذی و بسیار لذیذ را می‌توان یافت که علاوه بر برخورداری از ارزش غذایی مناسب و مطلوب، با روشی کاملا ساده و سریع تهیه و آماده می‌شوند. دلمه‌ی کلم‌پیچ (کلم‌برگ) استان آذربایجان شرقی، یکی از غذاهای سنتی و پرطرفدار ایرانی است که می‌تواند به عنوان پیش‌غذایی سالم، لذیذ و مغذی مورد استفاده قرار گیرد. آشپزها و بانوان کدبانوی این خطه از کشور، آن را با ترکیب موادی همچون کلم‌پیچ، گوشت چرخ‌کرده، برنج، لپه، سرکه‌ی سفید، رب گوجه‌فرنگی، شکر، پیاز، سبزی خشک (نعناع و شوید)، آلوی خورشتی، نمک و فلفل تهیه و طبخ می‌کنند. خانواده‌های این استان زیبا، آن را با نان تازه‌ی محلی، ماست و برخی از چاشنی‌های لذیذ بومی سرو می‌کنند.

غذاهای تبریز

غذاهای سنتی استان آذربایجان شرقی

سوغان سوی اهر

استفاده از پیاز، برای طبخ انواع غذاهای لذیذ و خوش‌طعم ایرانی، کاملا مرسوم و امری بدیهی در نظر گرفته می‌شود. شاید به ندرت بتوان غذایی را تهیه کرد که برای طبخ آن نیازی به این ماده‌ی اساسی نباشد. در واقع می‌توان پیاز را یکی از طعم‌دهنده‌های اصلی غذاهای ایرانی معرفی کرد که اتفاقا از ارزش غذایی بسیار بالایی نیز برخوردار است. بسیاری از پزشکان و متخصصان تغذیه و سلامتی، پیاز را جادوی طبیعت دانسته که برای سلامتی بسیار مفید و در درمان ناراحتی‌های جسمی، اعجاب‌انگیز است. از ویژگی‌های این ماده‌ی ارزشمند می‌توان به درمان زردی، درمان بواسیر، آرام‌ کردن درد دندان، بهبود ورم‌های مفصلی، درمان تنگی نفس، رفع گرفتگی صدا، باز شدن رنگ چهره، جلوگیری از خونریزی بینی، بهبود درد سیاتیک، کاهش درد ناخن، معالجه‌ی ترک دست و پا، تقویت اعصاب، از بین بردن بیماری‌های عفونی و ریوی، استحکام دندان‌ها، جلوگیری از نرمی استخوان و بهبود ورم پروستات، اشاره کرد که تنها بخشی از خصوصیات آن را شامل می‌شود. سوغان سوی استان آذربایجان شرقی، شهرستان اهر، غذایی است بومی و سنتی که بوسیله‌ی این ماده‌ی ارزشمند و مفید تهیه و طبخ می‌شود. بانوان هنرمند این خطه از سرزمینمان با ترکیب موادی مانند پیاز، روغن، رشته، تخم‌مرغ و آب به آماده‌سازی این خوراک محلی می‌پردازند. این غذا با نان سرو شده و به دلیل مواد مغذی موجود در آن، برای سلامت بدن بسیار مفید خواهد بود.

تصویری برای این مورد پیدا نکردم!  بجاش آموزش قئیقاناق یا خاگینه تبریز ببینید
[http://www.aparat.com/v/Yv5fJ]



سوزی شورباسی (شوربای تره)
در گذشته، برخی از غذاهای سنتی و محلی به دلیل استفاده از مواد اولیه‌ای کم‌هزینه و ارزان، بیشتر توسط خانواده‌های کم‌درآمد مورد استفاده قرار می‌گرفت. غذاهایی که علی‌رغم هزینه‌ی کم، از ارزش غذایی مطلوبی برخوردار است. شاید همین امر (تلقی شدن غذا، به عنوان خوراک خانواده‌های کم‌درآمد)، سبب شده است که امروزه بسیاری از این خوراک‌های لذیذ و مقوی، اصلا طبخ نشده یا در سطح بسیار کمی، توسط خانواده‌های ایرانی تهیه و میل شود. باوری که قطعا غلط بوده و متاسفانه در ذهن بسیاری از مردم کشور، بسیار پررنگ و قوی رشد کرده است. شوربای تره که در گویش زیبای مردم آذربایجان به سوزی شورباسی شهرت دارد، یکی از این غذاهای سنتی و بومی استان آذربایجان است که متاسفانه از گزند این اعتقادات در امان نمانده و تقریبا طبخ آن رو به فراموشی است. غذایی کاملا مغذی، سالم و بسیار لذیذ که به دلیل حضور سبزی تره و تخم‌مرغ، منبع ارزشمندی از کلسیم و پروتئین مورد نیاز بدن انسان به شمار می‌آید. بانوان کدبانوی این استان پهناور و زیبای کشور، با ترکیب موادی مانند تخم‌مرغ، زیره، سبزی تره، سیب‌زمینی، برنج مرغوب ایرانی، گوجه‌فرنگی، رب گوجه‌فرنگی، نمک، فلفل و زردچوبه، سوزی شورباسی را تهیه و طبخ می‌کنند.

شوربا

قورماشورباسی

می‌توان عادات و فرهنگ غذایی هر جامعه را مهم‌ترین عنصر اصلی شکل‌گیری برنامه‌ی غذایی مردم آن جامعه معرفی کرد. در واقع در کنار فرهنگ اجتماعی، اقتصادی، دینی و مذهبی، ذائقه‌ی افراد و خواسته‌های غریزی و فیزیولوژیکی انسان‌ها، نقشی مستقیم و ماندگار در تعیین الگوی غذاها و مواد اولیه‌ی مصرفی ایفا می‌کنند. در گذشته که خبری از یخچال‌فریزر و امکانات و تسهیلات امروزی نبود، مردم برای نگهداری از مواد اولیه‌ی مورد نیاز خود، راهکارهای جالب و قابل توجهی را مورد استفاده قرار می‌دادند که اتفاقا یکی از عوامل طعم فوق‌العاده‌ی غذاهای قدیمی، به شمار می‌آید. قورما شورباسی (نوعی آبگوشت)، یکی از این غذاهای بومی و سنتی استان آذربایجان شرقی است که به دلیل قورمه شدن گوشت مصرفی آن، به این نام شهرت یافته است. جالب است بدانید که امروزه بسیاری از پزشکان و متخصصان تغذیه و سلامتی، برای درمان برخی از بیماری‌ها، پیروی از رژیم غذایی گذشتگان را که با همین روش‌های مبتکرانه و هوشمندانه به نگهداری مواد غذایی خود می‌پرداختند، توصیه و پیشنهاد می‌کنند. بانوان کدبانوی استان آذربایجان شرقی با ترکیب موادی همچون گوشت قورمه شده‌ی گوسفند، پیاز، دنبه و چربی گوسفند، تخم‌مرغ، سیب‌زمینی، فلفل قرمز، لپه، زعفران، نمک، رب گوجه‌فرنگی و ادویه‌ی بومی، به تهیه‌ی قورما شورباسی معروف دیار خود می‌پردازند. در بعضی موارد، آشپزهای این استان از نوعی سبزی محلی به نام کالش نیز در تهیه‌ی این غذای اصیل ایرانی استفاده می‌کنند.

تبریزی

کوکوی لوبیا سبز
تنوع جالب و دوست‌داشتنی از انواع کوکو در رژیم غذایی مناطق مختلف کشور، وجود دارد که هر کدام با توجه به مواد اولیه‌ی در دسترس و ذائقه‌ی غذایی مردم آن ناحیه، تهیه و مورد مصرف قرار می‌گیرند. کوکوی لوبیا سبز، یکی دیگر از غذاهای اصیل استان آذربایجان شرقی است که به دلیل طعم، عطر و خاصیت غذایی ارزشمند آن، در سطح وسیعی تهیه و میل می‌شود. آشپزها و بانوان هنرمند این سرزمین، با استفاده از موادی مانند لوبیا سبز، هویج، سیب‌زمینی، تخم‌مرغ، مغز گردو، زعفران، پیاز، شیر، زردچوبه، نمک و فلفل به طبخ و تدارک آن می‌پردازند. این غذای بومی معمولا در سراسر شهرهای دیگر کشور نیز با کمی تغییر در سبک تهیه و مواد اولیه، تهیه و مورد استفاده قرار می‌گیرد. در استان آذربایجان شرقی آن را به عنوان نوعی پیش‌غذا در کنار سوپ و سایر خوراکی‌های خوش‌‌طعم و وسوسه‌انگیز میل می‌کنند.

آشپزی

کوکو تبریز


مرتبط با : آذربایجان
برچسب ها : سوغاتی-آشپزی-غذاهای سنتی آذری-غذاهای سنتی تبریز-کوکو لوبیا-تهیه خوراکی-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : چهارشنبه 28 بهمن 1394
زمان : 10:10 ق.ظ
:: معضل حاشیه نشینی تبریز ، علل و راهکارها
:: روز جهانی زبان مادری و غربت زبان ترکی در ایران
:: سالار ملی ، مجاهدت های باقرخان
:: غرفه تبریز در دهمین نمایشگاه بین المللی گردشگری تهران
:: کفش تبریز و کمپین حمایت از کفشهای بومی
:: ثبت اصالت سفال آذربایجان در لیست اصالت یونسکو
:: دوربین تبریز لینک 67 (برف بهمن ماه 1395 در تبریز)
:: مدارس قدیمی در تبریز قطب علم پرور ایران
:: آشپزی و غذای خوشمزه آذربایجان
:: ثبت جهانی تابلو فرش سردرود تبریز
:: برج تاریخی آتش نشانی تبریز
:: طبیعت زیبای هوراند آذربایجان شرقی
:: گردش در دروازه آذربایجان شرقی ، شهرستان میانه
:: بیشترین مالیات کشور اذعان آذربایجانی ها
:: فرزندآوری و کودکان آذربایجان شرقی
:: روستای چراغیل و فرهنگ روستای قاضی جهان در آذرشهر
:: پروفسور محسن هشترودی و پروفسور لطفی زاده و پرفسور علی جوان
:: در آستانه سال نو میلادی و ارامنه تبریز
:: دوربین تبریز لینک 66 ( برف و زمستان در کندوان )
:: درباره تبریز و آذربایجان - پست ثابت About
:: چله گئجسی در آذربایجان
:: خیابان سنگفرش تربیت در تبریز
:: منطقه کیامکی و کمتال آذربایجان شرقی
:: باغ تاریخی فتح آباد تبریز
:: سه قهرمان تبریز عظیم قیچی ساز ، یونس موحد ، اکرم امانی
:: دیدنیهای اطراف مرند
:: بیماری ایدز را بیشتر بشناسیم
:: وداع باشکوه تبریز با مسافران بهشت
:: قطار و دهقان فداکار
:: موزه آذربایجان در تبریز




( تعداد کل صفحات: 2 )

[ 1 ] [ 2 ]




 

شارژ ایرانسل

فال حافظ