تبریز ویکی لینکلر

 
دروازه های تاریخی تبریز
نظرات |

هشت دروازه هشت بهشت تبریز


دروازه‌های تاریخی تبریز، به دروازه‌های هشتگانه‌ای گفته می‌شود که در گذشته به منظور حفظ امنیت شهر و کنترل ورود و خروج به شهر تبریز ایجاد شده بودند.
به گفته محققان، بیش از ۲۴۰۰ سال پیش، تبریز توسط هشت دروازه و حصار و باروهایی حفاظت می‌شد و همسایگان خارجی و تاجران و مسافران با عبور از این هشت در تبریز ارتباط برقرار می‌کردند. اسناد تاریخی گاه از ۸ و گاه از ۹ دروازه در تبریز سخن گفته‌اند که عبارتند از:
  1. سورخاب قاپی‌سی
  2. باغمیشه قاپی‌سی
  3. خیاوان قاپی‌سی
  4. نوبر قاپی‌سی
  5. میارمیار قاپی‌سی
  6. گجیل قاپی‌سی
  7. ایستامبول قاپی‌سی
  8. دوه‌چی قاپی‌سی
  9. ویجوجه قاپی‌سی

نقشه تبریز قدیم

نقشه تبریز

تبریز در عهد صفوی

تبریز تاریخی


در اواخر حکومت کریم خان زند پس از زلزله‌ای که در تبریز روی داد، بیشترین قسمت شهر ویران گشت. در این زمان خاندان دُنبلی بر تبریز حکومت داشتند. نجفقلی خان دنبلی که بیگلربیگی تبریز بود در سال ۱۱۹۴ هجری، حصاری استوار بر گرد شهر کشید و هشت دروازه یا درب بر حصار تبریز نهاد و هر یک را جز «دروازهٔ اسلامبول» به اسم محله‌ای نامید
بر طرفین هر دروازه دو مناره بلند از کاشی بنا کرده و در برج‌های آن نیز کتیبه‌هایی از کاشی بود و بالای سر درب هر دروازه بر صفحه‌ای از سنگ رخام این اشعار نوشته شده بود که مصرع آخرین، ماده تاریخ اتمام دروازه‌هاست و آن ابیات این است:

زهی اساس مشید که باد تا به ابد                    ز حادثات زمان در امان سبحانی

ز برج و باره این در تحیّر است سپهر                 که شد به پا ز عنایات خان خاقانی

خدیو ملک عدالت نجفقلی خان آنک                مفوّض بر او رونق جهانبانی

که در نگارش این قلعه در زمان قلیل                نمود همت وی معجز سلیمانی

نشان ز سد سکندر چو داد تاریخش                  خرد به گفت حصار سکندر ثانی

پس از اتمام ساخت قلعهٔ شهر نجفقلی خان در گذشت و فرزندش خداداد خان از جانب احمدخان دنبلی به منصب بیگلربیگی دست یافت و خندق شهر را حفر کرد. از آن به بعد محوطهٔ داخل حصار را «قلعه تبریز» یا «قلعه» می‌گفتند.

از سال ۴۲۴ هجری قمری نزدیک به هزار سال پیش، شهر تبریز در داخل باروئی قرار گرفته بود و شهر همیشه حالت قلعه‌ای داشت و حتی عقیده مورخان چنین است که نام «تاوری» یا «تاروئی» یا تبریز اولیه در زمان سارگن دوم پادشاه آشور در ۷۱۴ قبل از میلاد، به شهری اطلاق می‌شد که در داخل قلعه‌های تو در تو قرار داشت.


دروازه ربع رشیدی

دروازه ربع رشیدی

محمدرضا طباطبائی در کتاب تاریخ «اولاد اطهار» می‌نویسد که نجفقلی خان دنبلی پس از زمستانی که آن زلزله مهیب در تبریز اتفاق افتاد، ساخت قلعه تبریز را آغاز کرد و در عرض دو سال، دیوار وسیع‌الفضا مشتمل بر درب و دروازه (هشت دروازه) و بروج مشیّده را به اتمام رسانید و مجموع اهالی آن شهر ویران شده را در میان آن قلعه جای و عمارت و خانه داد.

طباطبائی در تاریخ اولاد اطهار می‌نویسد که در زلزله‌های سال ۱۱۹۳ قمری اثری از آثار عمارت‌های عالیه و ابنیه مستحکم بر روی زمین تبریز باقی نماند و از آن قصور بی قرین مانند قصرشیرین جز اسمی و چون طاق کسری از آن غیر از افسانه و رسمی چیزی باقی نماند، مانند گنبد شام غازان، رشیدیه، دمشقیه، علائیه، لولوئیه، مرجانیه، مظفریه، مقصودیه، نصیریه، جلالیه، اسکندریه، سلیمانیه و عمارت شیخ اویسی، کاخ هشت بهشت، تکیه حیدر و سید مفتول بند، مسجد جامع و مدارسی بزرگ، طاق مسجد علیشاه، مسجد کبود جهانشاه، مسجد استاد شاگرد، مسجد حسن پادشاه و غیره. در این زلزله بالمره از سطح زمین نیست و نابود گردید و صد هزار نفر در زیر خاک ماندند و تا بیست فرسخ از توابع و نواحی آن خراب گشت.»

طبق گفته حمدالله مستوفی، دور باروی تبریز پیش از غازان خان ایلخانی در دورهٔ روادیان، شش هزار گام بوده و ۱۰ دروازه به شرح زیر داشته است:

  1. ری
  2. قلعه
  3. سنجاران
  4. طاق
  5. درب جو (دروب جو)
  6. سرد
  7. دستی شاه
  8. نارمیان
  9. نوبر
  10. موکله (هوکله)

درب

به قول صاحب تاریخ وصاف، غازان خان در سال ۷۰۲ هجری قمری، قلعهٔ تبریز را تعمیر کرده، بارو و دیواری به طول ۵۴ هزار گام که قریب پنج فرسنگ (۳۰ کیلومتر) بود برآورد. اساس آن دیوار را چنان ریختند که بر چرنداب و سرخاب و ولیانکوه (بیلانکی) و همه بستان‌ها و باغ‌ها محیط باشد و پنج دروازه در اطراف آن باز کرد و هر یک به سمت ملکی و مملکتی چون بغداد، عراق (اراک -استان مرکزی)، خراسان، ارّان (قفقاز و آذربایجان شمالی)، ری و هشت دروازه کوچک دیگر ما بین آن‌ها تا خروج و دخول آسان‌تر باشد و فرمان شد که هر کسی خواهد می‌تواند داخل دایره بارو، خانه بسازد یا باغ و بستان غرس کند.

حدود شهر تبریز بنا به وصفی که در تاریخ وصاف و نزهةالقلوب آمده در عصر غازان خان از طرف مشرق بیلانکوه (بیلانکی = ولیانکوه) و باغمیشه، از طرف شمال سرخاب و سنجاران، از طرف جنوب چرنداب و از طرف جنوب غربی گزران (گازران) و از طرف مغرب محله کوچه باغ در داخل باروی شهر بوده است. نام دروازه‌ها در دو کتاب «تاریخ وصاف» و «نزهةالقلوب» به این شرح آمده است: ۱- بغداد، ۲- عراق، ۳-خراسان، ۴- ارّان (قفقاز)، ۵- روم.

حمدالله مستوفی نام آنها را بدین قرار آورده است: ۱- اوجان، ۲- اهر، ۳- شیروان، ۴- سردرود، ۵- شام، ۶-سراو (سراب)


مدل ورودی قاجاری که در باغ صاحب دیوان (زندان امروزی تبریز) بود

ورود به تبریز


سعیده خلیلی‌صفا - در زمان‌های گذشته به منظور حفظ امنیت شهرها و جلوگیری از هجوم اشرار دیواره‌هایی در اطراف شهر ساخته می‌شد و در همین دیواره‌ها دروازه‌هایی برای ورود و خروج مسافران، کاروان‌ها و ... تعبیه شده بود. به مرور زمان و با توسعه حریم شهرها این دیواره‌ها از بین رفته و دروازه‌ها به صورت نمادی از امنیت در گذشته به یادگار ماندند. طبق اسناد تاریخی در حدود ۸ باب از این دروازها در شهر تبریز نیز وجود داشته است

در دوران قدیم، دروازه‌ها و ورودی‌های شهرها جایگاه و اعتبار خاصی برای شهرها داشته و اغلب شهر با دروازه‌های ورودی خود شناخته می‌شدند؛ از نمونه‌های بارز این دروازه‌ها می‌توان به دروازه دولت تهران و دروازه قرآن شیراز اشاره کرد. شهر تبریز نیز به دلیل پیشینه تاریخی و موقعیت جغرافیایی خاص (قرارگیری در مسیر جاده ابریشم) در برخی از دوره‌های تاریخی پایتخت حکومت‌های مختلف و محل تردد تجار و بازرگانان بوده است و همانند سایر شهرهای تاریخی دروازه‌هایی دارد که برای حفظ امنیت، کنترل ورود و خروج شهر و جلوگیری از ورود بیگانگان و جاسوسان ایجاد شده بودند.

در آن دوران شهربانی تبریز پشت تیمچه کره‌نی‌خانه (یکی از تیمچه‌های معروف بازار بزرگ تبریز) قرار داشت و عصر دروازه‌ها با صدای کره‌نی می‌بست و در هنگام اذان صبح دوباره با صدای کره‌نی برای تردد دوباره به داخل شهر باز می‌شدند. طبق اسناد تاریخی در حدود هشت یا نه دروازه در دوران حکومت کریمخان زند و پس از وقوع زلزله مهیب تبریز توسط حاکمان تبریز (خاندان دنبلی) و با حمایت تجار و مردم به صورت نمادی از هشت بهشت، در اطراف شهر ساخته شدند؛ کلیه این هشت دروازه به جز «دروازه استانبول» به نام یکی از محله‌ها نامگذاری شد.

دربهای تاریخی تبریز


خیاوان قاپی‌سی (درب خیابان)

 این درب در مسیر عراق عجم (استانمرکزی) و اصفهان به سمت شرق در محله‌ای به همین نام واقع بوده و وجه تسمیه نام آن به قولی احداث نخستین خیابان شهر بوده که از داخل این محله عبور می‌کرد. همچنین این احتمال نیز وجود دارد که نام این محله برگرفته از نخستین ساکنان آن است که از اهالی خیاو (مشکین شهر) بوده‌اند.

درب خیابان

دروازه‌ تبریز

باغمیشه قاپی‌سی (درب باغمیشه)

این دروازه که با نام «درب اعلی» نیز نامیده می‌شد در ورودی شمال شرقی شهر قرار داشت و مورد بازسازی قرار گرفته است.

باغمیشه

سورخاب قاپی‌سی (درب سرخاب)

این درب در سمت شمال شرقی تبریز، در جوار کوه سرخاب و محله‌ای به همین نام قرار داشت.

سرخاب

نوبر قاپی‌سی (درب نوبر)

این درب نیز در سمت جنوبی شهر واقع بوده و در سال ۴۰۰ هجری در محدوده حمام نوبر ساخته شده بود. البته در سال‌های گذشته نمادی از درب نوبر در ورودی خیابان تربیت بازسازی شده است.

نوبر

میارمیار قاپی‌سی (درب میارمیار)

این درب تاریخی در خیابان فردوسی و داخل کوچه آیت‌الله مستنبط غروی قرار داشت که متاسفانه در حال حاضر هیچ اثری از آن برجای نمانده است.

متاسفانه علاوه بر اینکه هیچ تصویر و اثری از آن دروازه نیست ، هویت میارمیار و حریم تاریخی محلات آنرا نیز تخریب و بازسازی نمیکنند!
میارمیار

میار میار

گجیل قاپی‌سی (درب گجیل)

گجیل قاپوسی با نام درب «سرد» یا «سردرود» به سمت غرب قرار داشت. این دروازه با برج‌ها و طاق‌های بلندی یکی از مناطق پرتردد شهر قرار داشته و در حال حاضر نیز موقعیت قبلی خود را به لحاظ رفت و آمد حفظ کرده است.

گجیل

ایستامبول قاپی‌سی (درب استانبول)

این دروازه در سمت شمال غرب و در مسیر عبور کاروان‌های تبریز – استانبول قرار داشته و به دلیل قرارگیری در این مسیر و وقوع نبردهای متعدد مشروطه‌خواهان با نیروهای سلطنتی مهمترین دروازه شهر محسوب می‌شد.

دروازه‌های تبریز

دوه‌چی قاپی‌سی (درب شتربان)

این دروازه در سمت شمال و در حومه کوه سرخاب و محله‌ای به همین نام قرار داشت. وجه تسمیه نام این محله و دروازه استفاده از شتر (در زبان ترکی دوه) برای حمل و نقل کالا توسط اهالی این محله است که اغلب به بازرگانی و تجارت مشغول بوده‌اند.

قاپی

ویجویه قاپی‌سی (درب ویجویه)

این دروازه در جوار محله‌ایی به همین نام در سمت غرب شهر قرار داشته است.

تبریز تاریخی

قالاقاپیسی (درب مهادمهین)

این دروازه نیز در سمت جنوب غربی بود.

دروازه تاریخی


در حال حاضر، به دلیل رشد و توسعه حریم شهری و ساخت و سازهای صورت گرفته به‌‌جز چند مورد مانند «درب خیابان» و «درب باغمیشه» اثری از دروازه‌های شهر باقی نمانده است. ولی خوشبختانه در سال‌های اخیر به منظور حفظ و احیای آثار و نمادهای تاریخی و بافت سنتی شهر اقدام‌هایی برای بازسازی این دروازه‌ها از جمله دروازه نوبر، گجیل و ... در انجام شده است.

گردآوری تبریز ویکی لینکلر

لینک پست کوی های قدیمی تبریز
لینک پست تونلهای تاریخی تبریز
لینک پست تبریز کل جهان
لینک پست تبریز مادر شهر 2

لینک پست تحریف نامهای ترکی اصیل مناطق




مرتبط با : تبریز * میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان
برچسب ها : دروازه قدیم تبریز-دربهای تاریخی تبریز-ورودی تبریز قدیم-قاپی-درب باغمیشه-دروازه تاریخی-میراث فرهنگی-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : یکشنبه 16 آبان 1395
زمان : 01:02 ب.ظ
دوربین تبریز لینک 62 (موزه کاریکاتور و خانه توریسم بازار تبریز )
نظرات |


این روزها که شهریور ماه 1395 است تبریز مملو است مسافر و توریست است هم شهرکها و اماکن مدرن و هم آثار تاریخی و دیدنی تبریز و دیگر شهرهای آذربایجان که جای سوزن انداختن نیست...  شاید تعداد هموطنان و فارسها از خود ما بیشتر در شهر! نکنه 2018 شده خبر نداریم؟!
امیدوارم به همه خوش بگذره چون بخود ما آذربایجانیها با این هوای خنک و مطبوع واقعا خوش میگذره خدا را شکر چشم نزنم..!


منم حال و حوصله حرف زدن ندارم واقعا خسته ام هم کلی کانال و صفحه مدیریت میکنم و ادمین هستم واسه خودم! هم زندگی خودم خیلی خوشم!

بازار نمیریم خیلی شلوغ و بارها دیدیم...!
لینک پست بازارگردی تبریز


بازار

فرش


تربیت و ولیعصر و آبرسان و رشدیه و شاهگلی نمیریم خیلی گرن و شلوغه...!

واقعا اگر اتفاق خاصی مثل سیل و زلزله و جنگ نباشه ، تبریز و آذربایجان برای مسافران خیلی جذاب و دیدنی میتواند باشد.  هوا خوب ، مردم بافرهنگ و شریف، اماکن بسیار تاریخی ، طبیعت و آبشار و آبگرم ها و کوهها و رودهای بسیار، سوغات و صنایع دستی متنوع با خوراکهای لذیذ، جاهای مدرن دیدنی هم چوخ شوکرلر داریم و...
اگر به چشم مشتری و مسافر بیام تبریز به به چه چه میکنم ...

شهر تبریز

سنگفرش

کدام شهر اینهمه گربه و جذابیت دارد؟!    در تبریز حتی گربه ها هم در زندگی خوبی بسر میبرند و گدایی نمیکنند در شهر بدون گدا چون خاصا خور هستند!
یکی از جاذبه های توریستی تبریز پیشانهای آن هستند!
تبریز شهر گربه هاست و امیدوارم از این ظرفیت بخوبی برای 2018 استفاده بشه همه جا هم هستند حتی بالای کوه عینالی، من واقعا پیشیهلری چوخ سئورم

گربه

فقط دو تا جا در آرامش هست اونها با عکسهای خودم میبینیم بدون توضیح اضافی و زیاد، یکی خانه مشگینی ها (خانه اطلاعات توریسم بازار تاریخی)   و دیگر موزه کاریکاتور یا کارتون تبریز

موزه کارتون یا کاریکاتور تبریز
اولین در قاره آسیا و ایران میباشد واقع در باغ گلستان ،  درضمن آیا میدانستید اولین کاریکاتورهای بشری در سنگ افراشته های شهرئیری 9000ساله مشگین شهر اردبیل توسط اجداد ما ترسیم شده میباشد؟  حتما تحقیقی بنمایید...

لینک پست موزه کاریکاتور تبریز

موزه کارتون

موزه کاریکاتور تبریز

موزه تخصصی

کاریکاتور

باغ گلستان تبریز

کارتون تبریز

موزه کارتون تبریز

کاریکاتور موزه سی


در این تصاویر هم خانه تاریخی مشکینی ها که اکنون مرکز ارائه اطلاع گردشگری و توریسم  بازار تاریخی تبریز است و در جوار مسجد جامع تبریز واقع است را میبینید...
جالبه که اطلاعات چندانی از خود این خانه پیدا نکردم و توریستها و مسافران هم از خود این خانه خبر ندارند تا بخواهند اطلاعاتی از آن دریافت نمایند!
کلا معرفی و راهنماها و علائم ما بسیار ضعیف است آنهم برای بازار تبریز که ثبت جهانی است!

امیدواریم حداقل تا 2018 فکری بحال این وضع شود و حتی خود این خانه نیز معرفی و علائم داشته باشد.

خانه مشکینی تبریز

خانه مشگینی تبریز

گردشگری تبریز

خانه مشکینی ها

جوار مسجد جامع تبریز

این خانه زیبا تاریخی بخوبی مرمت و با کفسازی سنگ اسپراخون آذربایجان است که بسیار برای اقلیم خود آذربایجان مناسب است. همچنین دیوارها و معماری آن متناسب با هویت تاریخی بازار بازسازی شده که امید است در مرکز شهر بیشتر ساختمانها و واحدها این اصول و ضوابط و یکدستی را رعایت کنند که نمیکنند!

خانه تاریخی تبریز

راسته کوچه

حیاط قدیمی



خانه اطلاعات توریستی بازار تبریز

لینک پست خانه های تاریخی تبریز در عید
لینک مجموعه پستهای دوربین تبریز لینک



مرتبط با : تبریز دوربین تبریز لینک * میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان
برچسب ها : موزه کاریکاتور تبریز-تبریز کارتون-خانه مشکینی ها-مرکز اطلاعات توریسم بازار تبریز-خانه تاریخی تبریز در تبریز-میراث فرهنگی-بازار تبریز-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : شنبه 20 شهریور 1395
زمان : 11:59 ب.ظ
نمایشگاه صنایع دستی و حمایت از هنر آذربایجان
نظرات |

چقدر صنایع دستی آذربایجان را حمایت میکنید؟

بسیار مهم است که علاوه بر مدیران ما، مردم نیز روحیه هنر پذیری داشته باشند و به صنایع دستی که کار هنری و صنعتی مردم آذربایجان است اهمیت دهند.
بجای چندتا شیشه و بلور و غیره ساخت چین از محصولات صنایع دستی خودمان که خدا را شکر آذربایجان غنی و سرشار از هنر و صنعت مردمانش است خرید و حمایت و توجه کنید.
ارزش دادن به صنایع دستی بومی یعنی کمک کردن به جوانان و تولیدات و هنر این مرز و بوم...

قالیچه

هرجای سرزمین ایران غنی است از هنر و صنایع دستی مردمان آن اما توجه کردید که حتی برای مثال به همدان که میروید از سفال و کاسه آنها بخرید محصولات چینی جولانگاه بازار آن شده است یا در خود تبریز و شهرستانها و روستاها که مهد فرش و کوزه گری و سفال و منبت کاری و چرم کفش و کاشیکاری و حکاکی نقره و محصولات دامی و غذایی و غیره است و حتی در جهان اسم و رسم دارد متاسفانه بدلیل ضعف مدیریت و حمایت کم مردم از محصولات بومی، کشورهای دیگر صاحب نام و بازار شده اند.
پس بار دیگر به معرفی برخی صنایع دستی آذربایجان و نیز اشاره به نمایشگاه کشوری صنایع دستی در تبریز میپردازیم تا بیشتر آشنا و اهمیت دهیم.

حوض خانه کلکته چی تربیت
حوض


معرفی برخی صنایع دستی آذربایجان شرقی و تبریز در نمایشگاه

- ورنی بافی ارسباران

ورنی یکی از زیر انداز های سنتی منطقه آذربایجان است که ثبت جهانی میباشد. «ال‌سون»ها و نیز عشایر «ارسباران» عمده‌ترین تولید کنندگان ورنی هستند. مشخصات فنی ورنی به شرح زیر است:
دار ورنی در دونوع فلزی وچوبی ساخته می‌شودکه بصورت عمودی چله کشی شده واز جنس نخ، پشم وابریشم است.

زمینه معمولا از جنس  پشم تازه، تمام ابریشم ویا پشم کهنه ( تهیه شده از مصالح جاجیم‌های مستعمل) است. نقوش بافته شده به صورت ذهنی است اما امروزه نقشه های جدیدی آماده و بافته می‌شود. رنگرزی الیاف ورنی به هر دو شیوه شیمیایی و گیاهی انجام می‌گیرد. ورنی معمولا در ابعاد  ( ۹۰× ۶۰ ) و (۱۵۰× ۱۰۰) و (۲۰۰×۱۲۰)  و (۳۰۰×۲۰۰) و(۳۵۰× ۲۵۰ ) و(۴۰۰× ۳۰۰  )  و  (۶۰۰× ۴۰۰ ) و  (۸۰۰× ۵۰۰ ) سانتی متر بافته می‌شوند. ورنی به برخی کشورهای اروپائی وامریکا  صادر می‌گردد.در سالهای ۸۶و۸۷  آقای محمدقلی آقایی موفق به کسب نشان مهر اصالت یونسکو در رشته ورنی بافی شده است.

ورنی بافی

- جاجیم بافی آذربایجان

جاجیم بافی از گذشته های دور در اکثر مناصق روستایی ایران و آذربایجان رایج بوده و به علت وجود مواد اولیه در بین دامداران و عشایر تقریباً اغلب خانواده ها به این فن آشنائی دارند. تفاوت در ترکیب رنگ، نقوش و ظرافت نخ، جاجیم های مناطق مختلف را از هم متمایز می کند. جاجیم ،کاربردهای مختلفی از جمله زیر انداز، پشتی، سجاده، رختخواب پیچ، مفرش، پتو ، رویه کرسی و در دهه‌های اخیر به عنوان رویه مبل دارد.جاجیم بافی در عین ظرافت و زیبائی، ابزار کار ساده‌ای دارد. مهمترین عامل در بافت جاجیم، بکارگیری نیروی جسمانی بافنده و به ویژه نیروی بازو است.
این هنر را بیشتر، زنان روستائی عهده دار هستند و مردان به ندرت در این رشته به فعالیت می‌پردازند و عمدتا در تهیه پشم مورد نیاز آن مشارکت می‌کنند.
دار جاجیم بافی بصورت افقی و زمینی بوده و معمولا به صورت نوارهایی به عرض ۱۰ الی ۲۵ سانتیمتر و به طول ۱۰ الی ۲۰ متر بافته شده و سپس نوارهای بافته شده (متناسب با کاربرد جاجیم)به همدیگر دوخته شده و به صورت عرضی گسترش می یابد.

یک توریست درحال خرید گلیم آذربایجان در مناطق قره داغ و خوشحالی او
بدون واسطه و بدون دلال و سود خالص برای بافنده و جذب توریست

گلیم

- قالی بافی تبریز و شهرهای آذربایجان
قالی بافی از مهمترین هنرهای رایج ایرانی در اغلب استان‌های کشور بخصوص آذربایجان شرقی در تبریز و هریس و مراغه و سردرود و نیز در اردبیل است که تولیدات برخی شهرها از آوازه جهانی نیز برخوردارند. این هنر فراگیر، معاش قشر وسیعی از مردم شهرهای مختلف را به صورت مستقیم و غیرمستقیم از طریق تولید ، طراحی ، تهیه و فروش مواد اولیه ، آماده سازی و فروش قالی تامین می‌کند.
شیوه بافت قالی در مناطق مختلف با همدیگر تفاوت دارد. این قالی‌ها با استفاده از پشم و ابریشم بوده وعمدتا به صورت فرشهای زیر انداز در اندازه های متفاوت و با نقشه های متنوع بافته می‌شوند.

فرش

از دیگر شکل‌های تولید قالی می‌توان به تابلو فرش‌های بسیار زیبا و نفیس اشاره کرد که طرح آنها عمدتا شامل آیات قرآنی، مینیاتورهای ایرانی وتصاویری از طبیعت وچهره های افراد مختلف(چهره بافی) است که در برخی موارد ظرافت و دقت تابلوفرشهای بافته شده در حدی است که تمییز آنها از عکس و پوستر مشکل می نماید. نکته قابل ذکر در بافت تابلوفرش‌های هنری این است که اکثر هنرمندان تابلو باف جهت دستیابی به طیف‌های مختلف رنگی، پشمهای مورد نیازخود را شخصا رنگرزی می‌کنند که مهمترین نکته در بافت تابلوفرش، اجرای موفق همین مرحله است.
ساخت و بافت قالی‌های حجمی از دیگر توانایی‌ها وخلاقیت‌های هنرمندان قالی باف است.
تبریز ثبت جهانی شد/ افتخار پایتخت فرش جهان برای ایران

بنده خودم هم در نمایشگاه بودم رفته بودم برای بازید و حمایت!
تصویر زنی از عشایر آذربایجان در حال بافت قالیچه
نمایشگاه صنایع دستی تبریز

تبریز پایتخت قالی و فرش جهان Tabriz, Capital of Rug & Carpets in World
[http://www.aparat.com/v/DNwPX]


- رفو گری (مرمت قالی)

هنر مرمت و ترمیم قالی که اصطلاحا رفوگری نامیده می‌شود به‌دلیل حفظ و بازسازی قالی‌های ارزشمند، همواره در سده‌های مختلف رایج بوده و کمک شایانی به ماندگاری گنجینه‌های فرش ایران نموده است. این هنر که آمیزه‌ای از شیوه‌های مختلف بافت، طراحی و رنگرزی فرش است، نیازمند دقت، حوصله، تجربه و دانش علمی وعملی فراوان است؛ با توجه به تنوع مناطق وشیوه‌های بافت وساختارهای متفاوت قالی، حیطه فنی و مهارت این هنر بسیار ژرف و وسیع است.

لیونل مسی مبهوت فرش آذربایجان - بافت زلزله زدگان ورزقان
مسی

- گلیم‌بافی

گلیم نوعی قالی بدون پرز است که با درگیری تاروپود به یکدیگر ایجاد می‌شود. معمولا تار آن پنبه و پشم وگاهی نخ ابریشم و پود آن از نخ‌های پشمی و کرک و ابریشم به صورت رنگی است. بافت گلیم در نقاط مختلف ایران به صدها سال پیش برمی‌گردد، که در گذشته بیشتر به طریقه سنتی انجام می‌گرفته است. بطوریکه پشم را با دست تبدیل به نخ و بعد با گیاهان رنگ آمیزی کرده و به گلیم تبدیل می‌کردند. البته این طریقه رنگ کردن و رسیدن به نخ به دلیل سختی کار وکم یابی بعضی رنگدانه ها و یا جذب نشدن افراد جوان و دسترسی آسان و ارزان به رنگهای شیمیائی و نخهایی که در بازار به صورت رنگ شده با مواد شیمیائی وجود دارد جای خود را به این نوع نخ داده است. همچنین در گذشته بافت گلیم بیشتر مصرف خانگی داشته و به ندرت برای فروش تولید می شده است. ابعاد آن نیز بسته به دلخواه بافنده تعیین می‌شده است. گلیم های مناطق مختلف از نظر ابعاد، بافت و نقوش متنوع است.

بازار مظفریه تبریز مرکز فرش و قالیچه اصیل
بازار تبریز

- مفرش و مسند
مفرش دستبافته ای است مستطیل شکل و درب دار, به شکل صندوق که برای حمل و نقل لحاف و تشک یا اسباب و لوازم خانگی, در هنگام کوچ عشایر ائل سون آذربایجان مورد استفاده قرار می گیرد.  نقش و نگارهای مفرش, جذاب و شاد است و تولید آن بیشتر در بین عشایر ائل سون  مرسوم است.
مسند نیز گلیمی است به ابعاد تقریبی ۱۱۰*۱۷۰ سانتیمتر و مانند گلیم که بر روی دار بافته می شود. نقوش مسند معمولا نقش محراب بوده و به عنوان جانماز بکار می رود. بافت خطوط عمودی پله ای بوده و تقارن در بافت رعایت می گردد. از مشخصات مسند کنتراست شدید رنگها بین زمینه و طرح است.

هنری از آذربایجان البته این مفرش نیست!
صنایع دستی آذربایجان

– تَرکه بافی
تَرکه بافی یکی از صنایع دستی قدیمی کشورمان است که ساقه های نورس گیاهان و درختان مواد اولیه تولید آن به شمار می‌رود. شیوه ی کار ترکه بافی به این شکل است که بافنده ابتدا ترکه مورد نظر خود را انتخاب و آن تعداد از ترکه‌هایی را که قابلیت تقسیم شدن به دو، سه یا چهار قسمت را دارند ابتدا برش طولی داده و سپس از نظر اندازه به طول‌های مورد نیاز در آورده و در آب می‌خیسانند تا انعطاف پذیر و قابل استفاده شود.
در مرحله بافت تعدا چهار عدد از ترکه‌ها در کنار یکدیگر قرار گرفته و تعداد چهار یا پنج ترکه دیگر بصورت متقاطع روی آنها قرار می‌گیرد تا تشکیل یک ستاره هشت پر را بدهد آنگاه به وسیله ترکه‌های باریک‌تری مهار شده و بافنده با ترکه‌های نازک عمل بافت را به شیوه یکی از زیر، یکی از رو آغاز کرده و ترکه‌ها را بطور یک در میان از لابلای ترکه‌هایی که قبلاً بطور متقاطع روی یکدیگر قرار گرفته عبور می‌دهد و این کار را تا تکمیل قسمت کف شی که تولید آن مورد نظر است تعقیب می‌کند.
بعد از پایان کار بافت قسمت کف، در محلی که قرار است از آن جا به بعد لبه کار بافته شود عموماً صنعتگران به بافت حالت مارپیچی داده و کار را به شیوه قبلی ادامه می‌دهند و انتهای کار را نیز بصورت مارپیچ در آورده و سر ترکه‌هایی را که در واقع حالت تار کار را دارند به داخل قسمت مارپیچ خم می‌کنند.
ترکه بافی عمدتا برای ساخت سبد، زنبیل و… با استفاده از ساقه گیاهان و درختان مختلفی همچون بید، آلبالو، سنجد،کاج و…. انجام می‌گیرد.

تصاویر نمایشگاه صنایع دستی تبریز
ششمین نمایشگاه سراسری صنایع دستی تبریز با حضور بیش از ۲۴۰ هنرمند از سراسر ایران در تاریخ 27 شهریور ماه سال ۱۳۹۴ در محل نمایشگاه‌های بین‌المللی تبریز خاتمه یافت. در طول برگزاری نمایشگاه علاوه بر ۲۵۰‌غرفه از صنایع دستی ۳۱‌ استان کشور، برنامه‎های جنبی مختلفی نیز برپا شد.نمایشگاه تبریز

محصولات

- سبد بافی مرند (مروار بافی)
شیوه اجرای رشته سبد بافی همانند ترکه بافی‌ست. مرواربافان پس از تهیه ترکه آن را انبار نموده و به تدریج پس از گرفتن زوائد، آنها را از طول به سه یا چهار قسمت تقسیم نموده و آنها را در پاتیل های مخصوصی با آب می‌جوشانند و لایه رویی آن را می‌گیرند و پس از خشک شدن جهت بافتن از آنها استفاده می کنند.
مروار دارای ویژگیهای خاص خود است. رنگ آن زرد است و وقتی روغن جلا می خورد به رنگ طلایی در می آید. پس از بافتن مروار باید آنرا نزدیک به ۴۸ ساعت در معرض آفتاب بگذارند زیرا بر اثر تابش نور آفتاب به ترکه های مروار، رنگ آنها روشن تر شده و به رنگ طلایی در می آید این سبدها برای کاربردهای مختلفی همچون سبد میوه ، سبد نان ، کلاه و… تولید می‌شود.

سفالگری

هنری

- بافتنی های دستی
رشته بافتنی‌های دستی از تنوع زیادی در کشورمان و منطقه آذربایجان برخوردار بوده و در مناطق مختلف به فراخور وضعیت آب و هوایی، کاربردها ومواد اولیه متفاوتی نیز دارند. با استفاده از مواد اولیه‌ای همچون پشم، ابریشم، الیاف پنبه‌ای و….با ابزار کاری همانند دومیل، پنج میل و قلاب، تولیداتی همچون جوراب، دستکش، کلاه، شال گردن، بلوز، رو تختی، رومیزی، کوسن و… توسط هنرمندان فعال در این رشته شکل می‌گیرند. نقوش و رنگ‌های این نوع  بافته‌ها بسیار متنوع بوده و بسته به ذوق هنرمند شکل می‌گیرد.

نمایشگاه صنایع دستی


- ابریشم بافی
یکی از دستبافته‌های ظریف ایران پارچه‌های ابریشمی الوان با طرح‌های ساده، راه راه، چهارخانه و هندسی است که با رنگ‌های گیاهی و معدنی توسط دستگاه‌های نساجی تولید می‌شود. بافت پارچه‌های ابریشمی دارای ۳ مرحله چله کشی، آماده سازی دار و بافت  است. در گذشته‌های نه چندان دور، شیوه تولید این کارگاه‌ها به شیوه کاملا سنتی و با استفاده از دستگاه‌های چوبی دستی  بود اما در سال‌های اخیر، به دلیل ظهور دستگاه‌های مکانیزه، شیوه تولید سنتی تا حد زیادی از بین رفته زیرا از لحاظ اقتصادی نیز مقرون به صرفه نیست. تولیدات کنونی کارگاه‌های ابریشم بافی، پارچه های ابریشمی در ابعاد مختلف، انواع روسری،  انواع دستمال، انواع چادرشب، انواع نوار و … است.

تابلو

– چاپ کلاقه‌ای - باتیک
چاپ باتیک یا چاپ کلاقه‌ای به معنای چاپ مقاوم است و یا به عبارتی به معنای پوشاندن قسمت هایی از سطح پارچه با ماده ای مقاوم که مانع از نفوذ رنگ به پارچه می شود و به این ترتیب نقوش زیبا بر روی پارچه شکل می گیرد . این چاپ با استفاده از رنگ‌های گیاهی، بازیک، کرومی، اسیدی، خمی و راکتیو روی پارچه‌های ابریشم طبیعی، مصنوعی و نخی انجام می‌شود. چاپ باتیک یا کلاقه‌ای از جمله هنرهای بومی فعال در استان آذربایجان‌شرقی است که در شهر اسکو و تبریز جریان دارد. انواع روسری، رومیزی، شال، شال گردن و پارچه ابریشمی، تابلوها پرده‌ها و دیوارکوب‌ها از  جمله تولیدات  هنرمندان  باتیک کار است.

 باتیک

- سوزن‌دوزی هنری و سوزن‌دوزی ممقان
سوزن دوزی یکی از صنایع دستی و هنرهای ایرانی است که در برخی از مناطق کشور رواج دارد. در این هنر زنان با الهام از رویاهای خود و خلاقیتی که دارند روی پارچه های کتان، زربافت، ابریشمی، پشمی و پنبه ای روش های مختلف سوزن دوزی را اجرا می کنند در این رشته هنری، هنرمند طرحی را به عنوان مدل (عمدتاً تابلو نقاشی یا مینیاتور) انتخاب نموده ،سپس طرح مورد نظر را بر روی پارچه پیاده کرده و با آنالیز رنگهای موجود ، نخ متناسب با آن رنگ، همچون نخ‌های ابریشمی، پشمی، گلابتون، نقده، ملیله، سرمه و الیاف مصنوعی را تهیه و اقدام به ایجاد نقوش مورد نظر با استفاده از سوزندوزی می‌کنند. زنان و دختران در سوزن دوزی روی سطح پارچه های ساده، طرح هایی را با نخ های رنگی ترسیم می کنند که این کار با کمک سوزن و قلاب انجام می شود و بخیه های ظریفی روی پارچه می دوزند. در روش های اجرای سوزن دوزی تنوع زیادی وجود دارد. معمولا برای سوزن دوزی از کارگاه سوزن دوزی (قابی به شکل مستطیل یا دایره برای صاف نگه داشتن پارچه) استفاده می‌شود.

سوزن دوزی های سنتی ایران یکی از روش های دیرینه تزئین جامه و بسیاری از منسوجات است که به نوعی در زندگی بشر کاربرد داشته و دارد. دقت و حوصله فراوان در انتخاب انواع رنگ‌ها و صرف زمان بسیار از جمله ویژگی‌های این هنر است.
شهرستان ممقان در ۴۲ کیلومتری جنوب غربی تبریز واقع شده و هنر سوزن دوزی به صورت بومی سالیان متمادی است که در آن جریان دارد و عمدتاً توسط زنان و دختران منطقه انجام می‌گیرد. عرق چین، رومیزی، زیرلیوانی، کوسن، جلیقه و… از جمله تولیدات سوزن دوزی این منطقه است. ویژگی خاص این نوع سوزن دوزی استفاده از طرح‌های بسیار متنوع سنتی و هندسی و همچنین به‌کارگیری رنگ‌های شاد و درخشان همچون زرد، سبز، آبی فیروزه‌ای، نارنجی، بنفش، صورتی و… است که به واسطه جنس براق نخ‌ها (ابریشم مصنوعی)، درخشش دوچندانی به سوزن دوزی می بخشد.


معرفی هنرها و صنایع دستی استان آذربایجان شرقی و تبریز
[http://www.aparat.com/v/qYy8p]

هنر صنایع دستی حکاکی یا نقره کاری
[http://www.aparat.com/v/s7xZe]


- منبت چوب
منبت‌کاری بر روی چوب یکی از رشته های پر قدمت صنایع دستی تبریز و آذربایجان است؛ رشته‌ای ظریف مشتمل بر حکاکی و کنده کاری بر روی چوب، که در آن هنرمندان و استادکاران، با چند قلم و اسکنه ای فلزی ذهنیات خود را با خطوط کوفی، نقوش اسلیمی، ختایی و گل و مرغ و … روی چوب کنده کاری می‌کنند. هنرمند برای خلق اثر خود، پس از انتخاب طرح، ابتدا آن را بر روی چوب انتقال می‌دهد، قطعه‌ی کار را به گیره می‌بندند و پس از گذشت مدتی با استفاده از مغار(شفره) طرح را از زمینه جدا می‌کند. پس از انجام این مراحل، طرح با مغارهای مختلف و موردنیاز فرم داده و تزئین می‌شود.

از آنجا که عموما بخش تزیینی منبت به صورت پیرایشی وغیر الحاقی است بنابراین دارای دوام زیادی نیز هست و در صورتی که براثر عوامل آسیب زای خارجی صدمه نبیند به اندازه عمر چوبی که منبت بر روی آن اجرا شده دوام دارد.

آثار چوبی منبت کاری شده از دیر باز در متن زندگی مردم حضور داشته و امروز نیز به خوبی توانسته است جایگاه خود را حفظ نماید. در میان این آثار، برخی آثار منحصر به فرد و دارای ارزشهای والای هنری و فنی هستند که آنها را به آثار موزه‌ای تبدیل نموده ولی تولیدات انبوه این رشته نیز به دلیل اهمیت اقتصادی قابل توجه است. مهمترین عنصر در منبت، چوب است که بر اساس شیوه کار ، نوع چوب نیز مشخص می‌شود اما مهمترین چوب‌های رایج در منبت کاری عبارتند از: آبنوس، شمشاد، نارنج، گلابی ،عناب، فوفل، گردو، زالزالک، زبان گنجشک، راش، افرا، توسکا و…..

ساز

- معرق چوب
منبت روی چوب معرق را معرق منبت گویند. نحوه‌ی کار به این صورت است که ابتدا چوب را که ضخامت یک سانتی متر و یا بیشتر(بستگی به نوع طرح دارد) آماده کرده و طرح معرق را روی چوب پیاده کرده و آنها را برش می‌دهند. سپس تعدادی از این چوب‌های معرق شده را روی صفحه‌ی چوبی یا نئوپانی با چسب چوب چسبانده و پس از خشک شدن روی چوب‌ها عمل منبت‌کاری را انجام می‌دهند. سپس چوب‌های منبت شده را از صفحه جدا کرده و روی زمینه معرق در جای خود می‌چسبانند و در نهایت تصویری معرق منبت شده به دست می‌آید. در هنر معرق چوب، هنرمند با قراردادن چوبهای خوشرنگ و زیبا در کنار هم ، تصویری گیرا و موزون به بیننده ارائه می کند . معرق چوب معمولاً به صورت زمینه رنگی یا زمینه چوب با پوشش پلی استر اجرا می شود و مصالح مورد نیاز آن عمدتاً شامل چوبهای رنگی ، صدف ، خاتم، عاج، استخوان و …. است.

هنر معرق چوب دارای ویژگیهای فنی ویژه ای است که آن را از سایر هنرهای چوبی متمایز می کند. ویژگی الحاقی بودن این هنر باعث شده تا بتوان آن را به روی زیر ساختهای متنوعی اجرا نمود. تولیدکنندگان معرق برای طراحی و ساخت این زیرساختها سعی می کنند که آنها از استحکام و زیبایی کافی برخوردار باشند تا برای اجرای معرق تناسب و دوام کافی را دارا باشند. آثار قدیمی معرق گواه آن است که در زمانهای گذشته این هنر اغلب جنبه کاربردی داشته و حتی در معماری داخلی ساختمانها نیز از جایگاه ویژه ای برخوردا بوده است. چنانچه در ساختمانهای قدیمی بنگریم این هنر را به روی درها و پنجره ها نیز می‌بینیم.

درحال حاضر شیوه‌های مختلف معرق چوب به روی انواع زیر ساختها و به صورت کاربردی تزئینی به روی وسایلی مثل میز و صندلی و جعبه و یا صرفاًً تزئینی به روی وسایلی مثل تابلو اجرا می‌گردد. امروزه اغلب برای اجرای تابلوهای معرق از شیوه زمینه رزین استفاده می نمایند ولی گاهی هم برای اجرای تابلوهای مرغوب‌تر، شیوه زمینه چوب به کارگرفته می‌شود. گرچه تابلوهای ساخته شده به شیوه زمینه چوب ارزش فنی و هنری بالایی دارند ولی تابلوهای اجرا شده به شیوه زمینه رزین به دلیل تضاد رنگی خاصی که دارند از جلوه بیشتری برخور دارند و البته به لحاظ راحتی ساخت نسبت به تابلو زمینه چوب مشابه،  قیمت پایین‌تری دارند.

معرق چوب

- گره چینی چوب
گره چینی چوب از جمله هنرهای زیبا و قدیمی کشورمان است که اجرای آن نیازمند وقت ومهارت زیادی است. نوعی از گره چینی، گره چینی شیشه دار است که کاربرد عمده آن در اروسی و درب و پنجره خانه‌های قدیمی است و چوب و شیشه‌های مخصوص رنگی اصلی ترین اجراء تشکیل دهنده این نوع گره چینی به شمار می‌رود.
شیوه کار در گره چینی چوب به این شکل است که بعد از انتخاب یک طرح کلی که عمدتاً طرحی هندسی است، اجزاء و طرح تفکیک شده و شابلون‌های قطعات آماده شده و برش داده می‌شوند. سپس چوب‌های برش خورده روی کار به تدریج ­و به نوبت و طبق نظم خاصی سوار شده و شیشه‌های مربوطه نیز برش داده شده و کل کار مونتاژ می‌گردد.


سوغاتی و صنایع دستی آذربایجان متنوع و مرغوب
[http://www.aparat.com/v/Va5IY]


- خراطی چوب
خراطی چوب از جمله هنرهای بسیار قدیمی کشورمان است که نمونه هایی از آن در قالب تخت و چهار پایه سلطنتی و عود سوز به چشم می‌خورد.
عمده‌ترین چوب مورد استفاده در این هنر، چوب سپیدار است اما هر چقدر میزان دوام و فشردگی چوب بیشتر باشد، کارهای ظریفتری می‌توان انجام داد. انواع ظروف چوبی، ابزارهای مختلف منزل، پایه های مبل و صندلی، نرده ، مهره شطرنج و… از جمله تولیدات هنرمندان خراط است.
ابزار کار این هنر در گذشته، چهار چوبی بوده که سر وته چوب را به دهانه رکاب آن محکم کرده و توسط کمانی به صورت دورانی قطعه کار را به حرکت در آورده و بوسیله فشار مغارهای مختلف شکل مورد نظر را ایجاد کرده و خراطی می‌کردند. امروزه به جای چهار چوب دستی، دستگاه‌های برقی جایگزین شده و خراطان کار نسبتاً راحت‌تری پیش روی دارند.

 چوب کاری

- نقاشی روی چوب
نقاشی روی چوب از رشته های تزئینی- کاربردی صنایع دستی است که در گذشته بر روی اشیاء چوبی، در و پنجره‎ها و وسایل تزئینی کوچکی همچون آئینه دستی، شانه، قلمدان، جعبه جواهرات و… انجام می‌گرفته است. در دهه‎های اخیر به واسطه تغییر شیوه دکوراسیون داخلی منازل و سلیقه مصرف کنندگان و نیز ظهور انواع فرآورده‌های ترکیبی و مصنوعی جدید، این هنر رو به افول نهاده است.
عمده‎ترین ویژگی که در این هنر باید مد نظر قرار گیرد استفاده از پوشش‎های رنگی و لاکی مقاوم در برابر رطوبت برای اشیاء و وسایل است که  از اثر سوء رطوبت مصون بمانند.

نقاشی روی چوب که فقط اینکار در کشور توسط یک بانوی تبریز انجام میشود
میراث فرهنگی

- ریزه کاری روی چوب:

از دیگر صنایع دستی چوبی، ریزه کاری و ظریف کاری روی چوب است. این محصولات از چوب گردو، سنجد، گلابی، سرو، صنوبر، تبریزی و به روش بریدن چوب در قطعات نازک و کنار هم چسباندن آن‌ها تولید می‌شوند. انواع جعبه سیگار، دستمال کاغذی، شکلات خوری، وسایل تزئینی و انواع گردنبند و دستبند، جعبه لوازم آرایش و… که در این شهر تولید می‌شوند به روش ریزه کاری روی چوب است.

صنایع دستی

- تابلو سنگ:

این رشته هنری بدیع چند سالی است که در شهر تبریز رواج یافته است. دراین هنر با استفاده از کنار هم قرار دادن سنگ ریزه های طبیعی وچسباندن آنها بر روی زمینه کار ، تصاویر زیبایی ایجاد می‌گردد. به علت طبیعی بودن سنگریزه ها، تقریبا رنگ هیچکدام از آنها مشابه هم نیست همچنین میزان دوام وماندگاری این نوع تابلو چندین برابر تابلوهای رنگ شده است.

مشخصات و مراحل ساخت:
۱- جمع آوری سنگ ریزه های طبیعی از سواحل دریا
۲- پاک کردن سنگ ریزه ها وجدا کردن سنگ ها با توجه به شکل آنها
۳- طراحی طرح مورد نظر روی زمینه ازجنس چوب یا سنگ یا کاشی
۴- آماده کردن چسب (صمغ) برای چسباندن سنگ ریزه ها
۵- چسباندن سنگریزه ها با توجه به تنالیته رنگی(خودرنگ) واندازه سنگ متناسب با طرح
۶- فیکساتیو (ورنی) زدن طرح برای مقاوم سازی در برابر تاثیرات فیزیکی

تابلو سنگ

- مسگری
از صنایع دستی اصیل آذربایجان بخصوص زنجان و تبریز در کشورمان است. بطور کلی مسگری عبارتست از ساخت ظروف، ابزار و وسایل کاربردی و تزئینی که با چکش کاری روی مس تولید می‌گردند.

سابقه این هنر در کشورمان به هزاره چهارم قبل از میلاد می‌رسد وبخاطر وجود معادن متعدد مس در کشور، همواره از رونق خوبی برخوردار بوده است. دیگ های بزرگ وکوچک، دیس وظروف آشپزی مختلف مسی از جمله شاخص ترین تولیدات هنرمندان مسگر است.
در سالیان اخیر بدلیل کمرنگ شدن حضور ظروف و ابزار مسی درمنازل وزندگی روزمره مردم ، این هنر- صنعت از رونق گذشته دور شده و رو به افول نهاده است.

نقره کاری
 
- نگارگری
نگارگری ، نقاشی سنتی با پیشینه ای کهن است که حالت روایی دارد و ازدیدگاه عرفانی و فلسفی و بیان وقایع تاریخی بهره  می‌برد. ترسیم جزئیات و حقیقت نهایی از ویژگیهای هنر نگارگری است .
در تاریخ شهر تبریز پایتخت نگارگری و دارای مکتب ایلخانی و صفوی خاصی است.
در شیوه یاجرای نگارگری، هنرمند ابتدا موضوع مورد نظر را روی بوم طراحی می کند. سپس آن را با رنگ روحی قلمگیری کرده و بعد با تکنیک رنگ گذاری به شیوه تخت یا غیرتخت طرح مورد نظر را رنگ آمیزی می‌کند. سپس به ساخت و ساز ( پرداز و قلمگیر ) می‌پردازد. در رنگ گذاری معمولاً از رنگهای جسمی نظیر گواش، اکریلیک و درساخت و ساز از آبرنگ استفاده می‌شود. بوم کاغذی و قلم موهای مورد استفاده، در شماره های مختلف گرد و نرم هستند. برای این کار از فلزات طلا و نقره نیز استفاده می‌شود.

هنر نگارگری سنتی مینیاتور از صنایع دستی تبریز
[http://www.aparat.com/v/WB40C]


- تراش سنگهای قیمتی و نیمه قیمتی
دانش و هنر تراش سنگهای قیمتی و نیمه قیمتی در گذشته فقط در انحصار چند کشور بوده اما خوشبختانه در سالیان اخیر هنرمندان ایرانی ، به خوبی گام در عرصه این هنر نهاده و آثار زیبا و ارزشمندی را خلق نموده اند.
رونق و ارتقاء این هنر درکشورمان ، در بخشهای مختلف اقتصادی کشورمان نیز تاثیرگذاری شگرفی خواهد داشت. اما فرایند تولید این هنرصنعت به این ترتیب است که ابتدا، راف ( مواد خام ) انتخاب و نوعی طرح بر روی آن توسط یک شخص کاملاً آشنا به فن تراش و با کمک رایانه دارای پردازشگر سه بعدی ، بعد از عکسبرداری از راف مورد نظر ، بهترین نوع و مدل و طرح تراش با کمترین ریزش انتخاب می شود ، سپس راف بر روی داپ که به میله فلزی یا چوبی یا پلاستیکی غیرقابل انعطاف با قطر و اندازه های مختلف است توسط موم مخصوص که ۹۰% آن گیاهی می باشد و یا چسب مخصوص متصل می شود .سپس طرح مورد نظر بر روی آن راف اجرا می گرد.

تراش بر روی یک راف شامل سه قسمت است :
    پاویلیون « pavilio »
    کمره «cirdle »
    تاج « crown »
که هر قسمت در هنگام اجرا به دو قسمت تراش و پلیش نیز تقسیم می شود.

بدلیجات

- معرق کاشی
معرق کاشی یکی از انواع کاشیکاری است که به جرات می توان گفت از زیباترین و درعین حال از استادانه ترین انواع آن است. معرق کاشی به عبارتی تراشیدن قطعه های کاشی بر حسب نقش ها و رنگهای مختلف و سپس چیدن آنها در کنار یکدیگر و در نهایت یکپارچه سازی است.

باید یادآور شویم که موطن اصلی کاشی و کاشیکاری، ایران بوده است. در دوره سلجوقیان معرق کاری در مناطق شمالغربی ایران رونق گرفته و به سمت کمال رفت و هنرمندان و صنعتگران که همیشه به فکر نوآوری بودند ، موفق شدند قطعات کاشی را تا حد ممکن کوچکتر کنند تا زیباترین اشکال را در رنگهای آرام ولطیف نمایش دهندو بهترین نوع معرق کاشی را  در سطوح بناها جلوه گر نمایند. یکی از بهترین  نمونه های کاشی کاری معرق در جهان ، مسجد کبود تبریز می باشد.

از کارهای زیبای هنرمندان آذربایجان
سفال

- چرم و کفش
باید دانست تولید كفش پیش از آن نه به صورت صنعت پیشرفته بلكه به شكل یكی از صنایع دستی در شهرهایی چون اصفهان، مشهد و مهم‌ترین آن یعنی شهر تبریز شمرده شده است. این مراكز از قطب‌های اصلی چرم و كفش در ایران بوده و هستند.
 با این وجود شهر صنعتی تبریز توانسته كمی در داخل و عرصه جهانی از دیگر رقیبان خود را برجسته‌تر نشان دهد.
 پیشرفت چشمگیر تبریز در صنعت كفش و چرم باعث شده تا بتواند محصولاتی ارائه دهد كه با كالاهای وارداتی كه مطرح‌ترین آن از لحاظ كیفیت و زیبایی ایتالیا است، رقابت قابل‌توجهی داشته باشد.
 شروع فعالیت صنعت كفش در تبریز و استان آذربایجان شرقی به سال 1308 بازمی‌گردد و اولین واحد چرم با نام چرم خسروی ایجاد شد و از سال 1340 سیر صعودی رونق چرم و كفش این شهر یا استان پا گرفت. سابقه صادراتی چرم و كفش این استان حدود یك قرن می‌باشد. در سال 84 استان آذربایجان شرقی با محوریت تبریز حدود ده میلیون دلار در این عرصه صادرات داشت و این میزان در سال 85 به سیزده میلیون دلار رسید، یعنی در حال حاضر 90درصد از صادرات چرم كشور از این استان است.

کفش تبریز

نكاتی برای خرید كفش
 بهتر است قبل از خرید به مواردی چون كیفیت آستر داخلی كفش، محل‌های چسب خورده و دوخت‌ها توجه كنید. چرم‌ها هم چون از تنوع قیمت و كیفیت زیادی برخوردار است پس تنها به شیك بودن و قالب كار توجه نكنید بلكه ممكن است كفش مورد نظر از چرمی بی‌كیفیت ولی ظاهر مناسب برخوردار باشد. كفش نو را اولین بار در یك روز خشك و آفتابی بپوشید. زیرا در این صورت لایه‌ای از خاك و سنگریزه به صورت پوششی ته كفش را فرا می‌گیرد كه مقاومت آن را در مقابل آفتاب و رطوبت افزایش می‌دهد.
در حال حاضر حدود 1500 تا 2000تولیدی خرده‌پا در سطح تهران فعال هستند. مراكزی چون چهارراه سعدی، بازار پاچنار و خیابان لاله‌زار جنوبی از مراكز تجمع این تولیدكنندگان است. بیشتر آنها نیز در قسمت پاچنار هستند. آنها به شدت از وضع بازار ناراضی هستند و معتقدند كه تا چند سال دیگر احتمال ورشكسته شدنشان وجود دارد!


مرتبط با : تبریز * میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان
برچسب ها : میراث فرهنگی-صنایع دستی آذربایجان-نمایشگاه صنایع دستی تبریز-محصولات تولیدی-هنر بومی-Handicrafts-صنایع دستی و گردشگری-
نویسنده : تبریز قارتال
تاریخ : یکشنبه 5 مهر 1394
زمان : 06:15 ب.ظ
:: شهروند لینک آذربایجانی 68 ( غذاهای کدبانوی آذربایجان )
:: گردشگری با چادرهای اوبا عشایری در آذربایجان شرقی
:: شب قدر و شعر علی
:: جوانان خیر تبریزی بجای حج به گلریزان اهدا کردند
:: هتلهای ارزان قیمت برای مسافران تبریز
:: سوغات آذربایجان غربی و اورمیه
:: جلیل مثنی سماور ساز با مس تبریز
:: دوربین تبریز لینک 71 ( گلجار و دویجان مرند )
:: قدرتمندی زبان ترکی
:: شهروند لینک آذربایجانی 67 (عکاس آقای ایرج خانی)
:: افتتاح مرکز تجارت جهانی WTC تبریز
:: دوربین تبریز لینک 70 ( ضیافت لاله ها در تبریز )
:: موزه فوتبال در تبریز
:: دوربین تبریز لینک 69 ( گجیل و یادمان شمس )
:: یوسف رفیعی بیرامی مخترع و آیناز حاجی سهل‌آباد ورزشکار از تبریز
:: سیل بی انصاف
:: درباره تبریز و آذربایجان و اخبار About and News
:: شهرک خاوران تبریز
:: هرگلان طبیعتی بکر و زیبا در دل عجب شیر
:: دوربین تبریز لینک 68 ( شهناز و والمان تبریز )
:: دیدن معشوقه شهریار در سیزده بدر
:: مسافران نوروزی در تبریز پایتخت گردشگری
:: شهروند لینک آذربایجانی 66 (عکاس آقای باقر محرمی)
:: عید نوروز یا ارگنه قون 1396
:: جشن نوروزگاه در بازار تاریخی تبریز
:: کشف های جدید در محوطه ارگ علیشاه تبریز
:: آداب چهارشنبه سوری ترکها ، تورکلرین چرشنبه دبلری
:: سفر نوروزی به نگین تمدن ایران زمین ، استان آذربایجان غربی
:: مرکز تجارت اطلس تبریز بعد از افتتاح
:: Urmia City Night in West Azerbaijan province




( تعداد کل صفحات: 3 )

[ 1 ] [ 2 ] [ 3 ]




 

شارژ ایرانسل

فال حافظ