تبریز ویکی لینکلر - بزرگترین وبلاگ تبریز و آذربایجان

Təbriz və Azərbaycan üçün Blog İranda - Tabriz , Azerbaijan Region in Iran
نویسنده : تبریز قارتال پنجشنبه 19 اردیبهشت 1398, 11:58 ب.ظ


میزبانی از ۸ هزار گردشگر خارجی توسط پیرمرد تعمیرکار تبریزی در مغازه 7 متری


امروز به سراغ یکی از شهروندان تبریزی رفته‌ایم که در میان غوغا و شلوغی شهر چندین سال است که خود سازمان مردمی میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی تک نفره‌‌ای را داخل مغازه نُقلی تاسیس کرده و تا به امروز میزبان چند هزار گردشگر خارجی بوده است.

خیاطی


تبریز در سال ۲۰۱۸ پایتخت گردشگری جهان اسلام بود. این شهر به دلیل اینکه از دیرباز یکی از نقاط مهم گردشگری ایران به حساب می‌آمده است از ظرفیت لازم برای میزبانی این رویداد بین‌المللی برخوردار بود اما فرصت‌سوزی مسوولان باعث شد از تبریز ۲۰۱۸ اِلمانش بر جای بماند و وعده‌هایی قشنگی که مسوولان دادند.

این روزها دیگر کسی از گردشگری و تبریز ۲۰۱۸ حرفی نمی‌زند و هیچ برنامه و ستادی برای این رویداد وجود ندارد. مگر نه اینکه مسوولان گفته بودند تبریز ۲۰۱۸ آغازی است برای یک رویداد؟ البته رویدادی که آغاز نشده پایان یافت!

غفلت از نقش مردم و تشکل‌های مردمی در رویداد تبریز ۲۰۱۸ نیز بسیار مشهود بود، مردم تبریز نه تنها نقش فعالی در این رویداد نداشتند بلکه اطلاع دقیقی از ظرفیت‌ها و کارکردهای آن نیز متصور نبودند.

حال آنکه مردم به عنوان پایه و اساس هر حرکت اجتماعی بارها نشان داده‌اند که قادرند بدون تکیه بر امکانات دولتی و ملی، خود به تنهایی کارهای بزرگی را به ثمر نشانند.


 تعمیرکار


چرخش چرخ گردشگرپذیری با چرخ خیاطی!

امروز به سراغ یکی از شهروندان تبریزی رفته‌ایم که در میان غوغا و شلوغی شهر چندین سال است که خود سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی تک نفره‌‌ای را داخل مغازه نُقلی[تعمیر چرخ خیاطی]  تاسیس کرده و تا به امروز میزبان چند هزار گردشگر خارجی بوده است.

چرخ‌های خیاطی عشق این مغازه‌دار هستند. آشنایی با یک توریست باعث شد مغازه‌اش با چاپ کارت پستال و یک استکان چایی و شکلات، میزبان گردشگران خارجی شود.

او اکنون ۱۵ سررسید دارد که روی آنها تا به امروز ۸ هزار توریست امضا و یادداشت‌هایی از روزهای خوشی که در این مغازه سپری کرده‌اند، نوشته‌اند.

این مغازه قدیمی تعمیر چرخ خیاطی در نزدیکی اتاق بازرگانی تبریز قرار دارد. آدرس‌اش برای گردشگران خارجی سر راست‌تر از شهروندان تبریزی و گردشگران ایرانی است!

از داخل کوچه، ۶ پله به سمت پایین که می‌روی وارد مغازه قدیمی می‌شوی، مغازه کوچکی که پر از قفسه، تجهیزات تعمیر و چرخ خیاطی‌های قدیمی است. سررسیدها نیز بخشی از دکور این مغازه قدیمی است.

 نامش «علی یوسفی اصل» است، ۶۵ سال دارد و از ۱۰ سالگی به سماورسازی، کلاه‌دوزی، رانندگی و در نهایت تعمیر چرخ خیاطی مشعول است. بسیاری او را به نام «علی خیاط» می‌شناسند.

 

یوسفی

جذب توریست



از مدرک ششم ابتدایی تا تسلط به زبان انگلیسی مرد تعمیرکار

خودش که می‌گوید نه اهل مطالعه بوده و نه حساب بانکی داشته است تا نیاز به خواندن را احساس کند. وقتی هم برای درس خواندن نداشته هر چند او در ۱۷ سالگی مدرک ششم ابتدایی‌اش را گرفته بود.

می‌گوید: «به قدری از خواندن و نوشتن دور بودم که شاید هفت سال پیش اگر کسی می‌گفت تا اسمم را بنویسم این توانایی را نداشتم، در کل یک فرد بی‌سواد ولی با اطلاعات عمومی کمی بالا بودم».

آقای یوسفی ماجرای یادگیری زبان انگلیسی را اینگونه تعریف می‌کند: «در یکی از روزهای سال ۹۰ یک سالنامه به دستم رسید و تصمیم گرفتم تا هر چیزی که روی چرخ خیاطی‌ها نوشته است را روی آن دفتر بکشم. برای مثال نمی‌دانستم که روی چرخ خیاطی کلمه مارشال، یا کاچیران یا ژانومه نوشته شده است ولی عین مارک را روی کاغذ کپی می‌کردم».

او ادامه می‌دهد: «تا جایی حروفات لاتین چرخ خیاطی را نوشتم که دیگر وقتی سفارش می‌پذیرفتم با اسم چرخ خیاطی آن را تحویل می‌گرفتم و بعدها نحوه خواندن حروفات را نیز تمرین کردم».

به گفته خودش، بعد از یاد گرفتن حروف لاتین تصمیم‌ می‌گیرد تا شعر، یادداشت، حادثه و هر چیزی را که دوست دارد به حروف لاتین در دفترش بنویسد و این مقدمه شروع یادگیری یک زبان دیگر یا همان به اصطلاح امروزی "فینگلیش" نوشتن برای او می‌شود.

انگلیسی برای سفر، مکالمات روزمره انگلیسی و دیکشنری از جمله کتاب‌هایی است که آقای یوسفی برای یادگیری زبان انگلیسی خریداری کرده و هر روز آنها را مطالعه می‌کند.

از نکات جالب نحوه یادگیری زبان این تعمیرکار ۶۵ ساله، نوشتن مکالمات و کلمه‌های انگلیسی روی اعلامیه‌ها و کاغذ باطله‌ها توسط تور لیدرها است.

 

یادگار

سفرنامه

توریست




یادگاری‌های گردشگران خارجی بر سررسیدهای پیرمرد تبریزی

از تعمیرکار قدیمی راز ۱۵ سالنامه روی قفسه را می‌پرسم که می‌گوید: «روزی یک توریست اهل اندونزی به نام «دارمه» جلوی مغازه آمد و از من عکس گرفت و من هم او را به مغازه دعوت کردم در حالیکه زبان همدیگر را نمی‌فهمیدیم ولی چند ساعتی را با هم به گفت‌وگو پرداخته و او را به صبحانه دعوت کردم».

او می‌افراید: «‌آشنایی با این توریست باعث شروع یک اتفاق شد و آن هم نوشتن سالنامه‌ها توسط توریست‌هایی بود که میهمان من در مغازه بودند و به نظرم بیش از ۸ هزار نفر تاکنون این دفتر را امضا کرده و یادگاری برایم نوشته‌اند».

آقای یوسفی که تمام دفترها را روی میز گذاشته تا نگاهی به آنها بیاندازم، ادامه می‌دهد: «فقط ۲۰ درصد توریست‌ها خودشان به مغازه می‌آیند و مابقی را خودم به مغازه دعوت می‌کنم».


اهل تبریز

گردشگر

یادگار



وقتی پیرمرد تبریزی گردشگران خارجی را به مغازه‌اش می‌کشاند

آن‌طور که این تعمیر کار قدیمی تعریف می‌کند: «روزی دو توریست هلندی که یک مترجم جوان تبریزی به نام «عرفان عاطفی» همراه آنها بوده، جلوی مغازه‌اش ایستاده بودند، آقای یوسفی از آنها برای نوشیدن چایی دعوت می‌کند و این مقدمه‌ ارتباط گسترده بین تعمیرکار پیر و مترجم جوان می‌شود.

«عرفان» که ۱۸ ساله است نقش زیادی در یادگیری زبان آقای یوسفی داشته است.

هم‌اکنون آقای یوسفی در حد مکالمه توانایی صحبت با توریست‌های خارجی را دارد و حتی عکس‌هایی از تبریز به هر توریست میهمان مغازه‌اش می‌دهد و در مقابل تعدادی از توریست‌ها نیز یادگارهایی مثل پیکسل، جاکلید، جای توتون، دستبند، ساعت، توپ، سوت به او داده‌اند

او می‌گوید: «دفترم را از مسوول تا جوان و ورزشکار و سیاستمدار امضا کرده و دست نوشته‌ای به زبان خود برایم نوشته‌اند ولی هیچ کدام از آنها برای من فرق ندارد».

آقای یوسفی ادامه می‌دهد:  من به زبان انگلیسی به همه آنها می‌گویم که «شما لطف کردید و نوشته‌ای در دفتر برای من به یادگار گذاشتید و مغازه و دفترم نورانی شد چراکه شما آمدید و چیزی نوشتید».

او تعریف می‌کند: «روزی نیست که میزبان یک توریست در مغازه‌ نباشم و از سیبری، آفریقا، مراکش، کلمبیا، مصر، کویت، ترکیه، جمهوری آذربایجان، فرانسه، آلمان، بلژیک، هلند، استرالیا، ایتالیا، آرژانتین و غیره میهمان داشته‌ام».

او ادامه می‌دهد: «من یک تعمیرکار هستم و وقت‌های زیادی با دست‌های روغنی میزبانی کرده‌ام و حتی یکبار توریست اسلواکی به مغازه آمد و حین نوشتن دفتر، چند قطره‌ای از چایی روی دفتر ریخت که بلافاصله با آستین خود آن را پاک کرد و خطاب به من گفت که علی باید مراقب این دفترها باشی، اینها ثروت با ارزشی هستند».

وقتی از او در مورد چگونگی ایجا ایده هدیه دادن به توریست‌ها پرسیدم، این‌چنین توضیح داد: «روزی یک زوج اهل سیبری به مغازه آمدند، مدتی با هم گپ زدیم موقع خداحافظی یکی از آنها خواست تا نامه‌ای برای پدرش بنویسم و این باعث شد تا کارت پستال‌هایی تهیه کنم و با خط خود نوشته‌ای برای میهمان‌ها بنویسم».

به آقای یوسفی می‌گویم که آیا برنامه‌ای برای این دفترها دارد که می‌گوید: «هیچ فکری برایشان نکرده‌ام و نمی‌دانم که آخرش چه خواهد شد ولی دوست دارم که مدت‌ها توریست‌ها بنویسند و من با نگاه کردن به تک تک برگه‌ها، آنها را به یاد بیاورم».

او از اولین کلمه انگلیسی که یاد گرفته است برایم می‌گوید: «اولین کلمه from  بود و بعد به ترتیب کلمات زیادی مخصوصا سلام و احوالپرسی را یاد گرفتم، شاید اوایل پس و پیش می‌گفتم ولی روز به روز سعی می‌کنم تا بهتر شود».

تعمیرکار قدیمی معتقد است: «اگر کلاس زبان می‌رفتم شاید اجبار می‌شد و نمی‌توانستم خوب یاد بگیرم ولی الان با عشق یاد می‌گیرم و با دل با همه میهمان‌هایم حرف می‌زنم و این رمز اصلی برقراری ارتباط من است».

او ادامه می‌دهد: «از تیم حفاظت رئیس جمهور کلمبیا تا مدیرکل سفارت انگلیس و مدیرعامل شرکت‌های معتبر اروپایی در این دفترها یادگاری گذاشته‌اند».

آقای یوسفی همچنین به این موضوع که توریست‌ها با اهداف مختلفی به ایران می‌آیند و هر کدام به یک جنبه از کشور توجه دارند، اشاره می کند و می‌گوید: «برای مثال اکثر آنها مطالعاتی روی کشور داشتند و ما را میهمان‌نواز می‌دانند ولی وقتی بیشتر ارتباط برقرار می‌کنند خودشان اذعان دارند که ایران کشوری وصف‌ناپذیر است».
 
تیم ملی والیبال هند و تیم دوچرخه سواری فرانسه از جمله میهمان‌های ورزشکار آقای یوسفی هستند که یادگاری‌های ورزشی به او هدیه داده‌اند.

در این میان «عرفان» سر صحبت را باز کرده و با لحنی آمیخته به شوخی می‌گوید: «اکثر توریست‌ها از نحوه رانندگی ایرانی‌ها گله دارند! ولی به تنوع غذایی، زیبایی شهر، محبت مردم غبطه می‌خورند».

او ادامه می‌دهد: «در همه کار ترجمه به توریست‌ها گفته‌ام که برای دیدن ایران یک عمر لازم است که باید یک عمر دیگر هم قرض گرفت و ایران را شناخت».


علی یوسفی

خاطره



کام شیرین گردشگران خارجی در تبریز/استقبال با چای و شکلات

این مترجم ۱۸ ساله تبریزی می‌گوید: «آقای یوسفی نمونه بارز فردی است که با عشق و جان برای صنعت توریسم تلاش می‌کند در حالیکه هیچ منفعتی برای او ندارد از این‌رو من هم هر توریستی که به تبریز بیاید را حتماً به مغازه او می‌آورم و به توریست‌ها می‌گویم که الان جایی خواهیم رفت که یک چایی و شکلات رایگان دارد و دفتری برای نوشتن یادگاری».

در پایان گفت‌وگوی صمیمی دو ساعته از آقای یوسفی می‌خواهم تا حرف دلش را به مخاطبان بگوید: «من صاحب یک پسر و دختر هستم و آنها به اتفاق همسرم با این کار من مخالف هستند و معتقدند نباید زمان خود را برای توریست‌ها تلف کنم ولی من با هر کدام از این توریست‌ها به دنیای جدیدی وارد شده‌ام و چیزهای زیادی یاد گرفته‌ام هر چند شاید هیچ مسوول در بخش گردشگری از کار من خبردار نباشد».

او ادامه می‌دهد:«وقتی توریست استرالیایی برای بار دوم به خاطر من به تبریز می‌آید یعنی من دلگرمی برای آنها بودم و این برای من با ارزش است».


گفت‌وگو از وحید زینالی، کتایون حمیدی



دسته بندی : تبریز , * میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان ,
برچسب ها : گردشگری , مرد تبریزی , توریسم تبریز , میراث فرهنگی , گردشگران تبریز , علی یوسفی ,


نویسنده : تبریز قارتال سه شنبه 20 فروردین 1398, 10:53 ب.ظ

حیف و صد البته حیف که به سال 1398 رسیدیم اما همچنان هنوز مجموعه فاخر و بسیار ارزشمند ربع رشیدی 700 ساله تبریز هنوز بی روح و بازسازی نشده است.

در این چند سال خودمان گفتیم و خودمان شنیدیم و مدیر مسئولان فقط طی بازدیدهایی فقط تاکید کردند اما عمل نشد و نیز کارهای باستان شناسی از سوی تیمهایی انجام گرفت اما مردم و فعالین خواستار تغییرات قابل محسوس هستند.
بقایای مجموعه دانشگاهی و قلعه ای و وقفنامه شهر ربع رشیدی تبریز باید به یک پارک زیبای بزرگ و باستانی در قبل شهر تبریز تبدیل شود اما بجای آن یک منطقه متروکه و با محیطی نامناسب است.

ربع رشیدی

مغولها

فضل الله همدانی


همه ما بحال محوطه های باستانی آثار تبریز معترض و متاسفیم و فرصت میراث گرانبهای ما را هم خودمان هم گردشگران عالم هم آیندگان از دست میدهند!

محوطه:
ارک علیبشاه
مسجد کبود
مقبره الشعرا
چهارمنار
حسن پادشاه
و خیلی بناهای دیگر ناخوشایند است.

این ضعف عملکردی میراث فرهنگی و شهرداری و اداره اوقاف و شورای شهر و فرمانداری و ... تبریز را نشان میدهد.


با این وضع هرگز امیدی به احیای آثار دیگری مثل شنب غازان و تونلهای تاریخی زیرزمینی تبریز نداریم!!!



از مدیران میخواهیم در قبال آثاری همچون ربع رشیدی از خود مسئولیت بیشتری نشان دهند.



عباسی تبریز

محله ربع رشیدی

رشیدی تبریز

قلعه تاریخی تبریز

ربع رشیدی

وقفنامه ربع رشیدی



 مراکز آموزش عالی قدیم در آذربایجان: 
 الف - رصدخانه مراغه  
  ب- ربع رشیدی

مراکز دانشگاهی سبک جدید     
 الف- دارالفنون تبریز

 ب - دانشگاه آذربایجان (آذربایجان اونیورسیته سی)



ربع رشیدی تبریز

پیشینۀ واقعی تأسیس دانشگاه در تبریز به بیش از 700 سال پیش برمی¬گردد یعنی به قرن هشتم هجری یا قرن سیزدهم میلادی (متقارن با قرون وسطی در غرب). مجتمع بزرگ علمی، آموزشی، وقفی و دانشگاهی ربع¬رشیدی توسط خواجه رشیدالدین فضل¬الله همدانی وزیر دانشمند و مدبر غازان خان در تبریز، پایتخت آن زمان امپراطوری بزرگ ایران بنا نهاده شد.

خواجه رشیدالدین قوانین و مقررات مجموعه ربع رشیدی را در کتابی نفیس بنام «الوقفیه الرشیدیه بخط الواقف فی بیان شرایط امورالوقف والمصارف» به رشته تحریر درآورده است. خوشبختانه نسخه اصلی و خطی وقفنامه تا کنون حفظ شده و زینت¬بخش کتابخانه مرکزی تبریز می¬باشد. وقفنامه ربع رشیدی یا منشور دانشگاه 700 سال پیش تبریز در سال 1386 جزو اولین آثار مکتوب ایران، در حافظه جهانی یونسکو ثبت گردید.


شهر قدیم ایران

بازسازی ربع رشیدی

رشیدیه تبریز

باغ قدیمی تبریز


بدلیل پزشک بودن خواجه رشیدالدین فضل¬الله و علاقه وافر غازان خان و سایر ایلخانیان به امر طبابت ، «دارالشفاء» یا بیمارستان و دانشکده پزشکی ربع¬رشیدی تبریز از اهمیت ویژه¬ای برخوردار بود.رئیس «دارالشفاء» یا قدیمی¬ترین دانشکده پزشکی تبریز «محمدبن¬نیلی» بود که به «جالینوس زمان» معروف بود. هر پزشکی علاوه بر مداوای بیماران پنج تا ده دانشجو را تعلیم می¬داد. مدت تحصیل در دانشکده پزشکی پنج سال بود.

پس از مدت مذکور چنانچه قادر به معالجه بیمارن می¬شدند «اجازت» یا به تعبیر امروزی «دانشنامه» دریافت می¬کردند. دانشجویان صبح¬ها بصورت تئوری و بعد از ظهرها به صورت عملی آموزش می¬دیدند. دانشجویان طب، مانند دیگر طلبه¬ها در ربع¬رشیدی شبانه¬روزی بودند و کلیه مایحتاج آنها به نحو احسن تأمین    می¬شد. آنها «صابون بها» (پول نظافت) «حلوا بها» (پول تغذیه) و «جامه بها» (پول پوشاک) دریافت می¬کردند. جراحی، کحالی (چشم پزشکی)، مجیری (شکسته¬بندی) از تخصصهای رایج در دارالشفای ربع¬رشیدی بودند و پزشکان خارجی بسیاری از کشورهای مصر، شام ،چین و هند و ....... در دارالشفاء گرد آمده بودند.


همانند سایر مدارس عالی ربع¬رشیدی، در دارالشفا نیز دانشجویان زیادی از ممالک مختلف اسلامی به تحصیل مشغول بودند و دانشگاه کاملاً جنبه بین¬المللی داشته است.کتابخانه یا بیت¬الکتب ربع¬رشیدی دارای بیش از شصت هزار جلد کتاب خطی در زمینه¬های مختلف علمی و به زبانهای گوناگون بود و از بزرگترین کتابخانه¬های آن عصر به شمار می¬رفت.

ماکت

طرح سه بعدی

طرح ماکت ربع رشیدی

میراث فرهنگی تبریز

دانشگاه قدیمی


این دانشگاه معظم دارای انتشارات زیادی بوده است. ترجمه کتاب طبی «تنکسوق¬نامه» از زبان ختایی به فارسی توسط خواجه رشیدالدین و همکارانش را میتوان نمونه¬ای از انتشارات پزشکی ربع¬رشیدی ذکر نمود . کتاب «تنکسوق¬نامه»  نیز خوشبختانه حفظ شده و در یکی از موزه¬های معتبر ترکیه نگهداری می¬شود.این دانشگاه مدت 20 سال دایر بوده و بعد از آن به دلایل مختلف تاریخی تعطیل و از بین رفته است.
با توجه به اهمیت و ویژگیهای منحصربفرد این مرکز علمی آموزشی و وقفی، تلاشهای ارزنده ای در جهت «احیای ربع¬رشیدی» برداشته شده است.





دسته بندی : تبریز , * انتقاد،پیشنهاد لینک , * میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان ,
برچسب ها : ربع رشیدی , مجموعه تاریخی تبریز , شهر دانشگاهی , آثار باستانی , شورای شهر تبریز , میراث فرهنگی ,


نویسنده : تبریز قارتال سه شنبه 25 دی 1397, 06:10 ب.ظ

یاد آر زِ «باغ مُـرده» یاد آر
«باغ و بُرج خلعت‌پوشان» عمری دور از مردم این سامان، با غربت آجری خود سر کرده‌است؛ چه در دوره‌ای که حیاط‌خلوت حاکمان خوش‌نشین صفوی و قاجار بود و چه بعدها که در حصارِ تملک دانشگاه تبریز به انزوا فرو رفت.


خلعت‌پوشان، تنها اثر به جا مانده از تبریزِ دوره صفوی، و در عین حال، آخرین بازمانده باغ‌های تاریخی این شهر است. این مجموعه چشم‌نواز، از خانواده «باغ‌های ایرانی» است، اما بر خلاف سایر خویشان خود در اصفهان و کرمان و یزد و شیراز،  زخم بسیار از بی‌مهری‌ دوران‌ دیده و حتی در میان تبریزی‌ها نیز چنان که باید و شاید، شناخته‌شده نیست.

کریم‌ میمنت‌نژاد، کارشناس تاریخ و تبریزپژوه، با اشاره به پیشینه و کارکرد مجموعه خلعت‌پوشان، می‌گوید: این باغ، در ورودی جاده قدیم تبریز تهران، محل استراحت مقامات و استقبال از میهمانان دولتی بود. این افراد، وقتی وارد تبریز می‌شدند، در بدو ورود، ساعاتی را در این باغ استراحت، و جامه نو بر تن می‌کردند. وجه تسمیه باغ، به همین کارکرد برمی‌گردد.


خلعت پوشان


ماجرای سرگیجه ناصرالدین‌شاه در خلعت‌پوشان

مهم‌ترین خاطره تاریخی خلعت‌پوشان، به سفر ناصر‌الدین‌شاه در رمضان ۱۳۰۶ هجری‌قمری باز می‌گردد. شاه قاجار در جریان سومین سفر فرنگستان خود، وقتی از تبریز می‌گذرد، ساعاتی را برای دیدار با سرکنسول عثمانی، در خلعت‌پوشان سر می‌کند و خلعت، نو می‌کند. جالب اینکه موقع بالارفتن از پله‌های پیچ‌در‌پیچ بُرج، سرش گیج می‌رود و زمین می‌خورد. به همین خاطر به فراشّان، دستور می‌دهد در طبقه پایین برج، بساط دیدار با افندی را بگسترانند. توصیف شاه قاجار از خلعت‌پوشان، در تصور اصالت این باغ و عمارت، بسیار حایز اهمیت است:

«امروز باید به تبریز برویم... یک فرسخی، سرازیر راندیم. خلاصه رفتیم به عمارت خلعت‌پوشان. همان عمارتی است که پیش دیده بودیم. مرتبه بالایی و پایینی دارد و دورتادور عمارت، آب است و پلی روی آب به عمارت بسته شده‌است. رودخانه کوچکی هم در پشت این عمارت می‌گذرد. همه جهت سه سنگ آب از او می‌گذرد... همین که بالا رفتیم، سرم گیج خورد و افتادم. امین‌السلطان و سایرین هم که آمدند، به همین حالت غش کردند و دل‌شان به هم خورد. مدتی طول کشید تا حال آمدیم. این بالاخانه را فرش کرده و ساخته بودند که قونسول‌ها را اینجا به حضور بیاورند. من دیدم افندی با آن تن گنده محال است بتواند از این راه پله بالا بیاید. گفتیم فرش‌ها را برچیدند و اطاق پائین انداختند و از بالا، پائین آمدیم... تغییر لباس دادیم و جقه سر گذاشتیم.» (روزنامه خاطرات ناصرالدین شاه، سفر سوم فرنگستان، چاپ دوم  1371، صفحه 78»

 

خلعت‌پوشان و یاد جنایت‌های شجاع‌الدوله

آخرین بار، خلعت حکومت در این باغ، در چنین روزهایی از دی‌ماه سال 1290 بر تن یکی از افراد بدنام روزگار قاجار، به نام «حاج صمدخان شجاع‌الدوله مراغه‌ای» شده‌ که نامش به خاطر شکنجه و سربریدن و شقه‌کردن اجساد آزادی‌خواهان، بر سر زبان‌ها افتاد. روس‌ها به کمک او، ده‌ها نفر از مجاهدان را شکنجه و اعدام کردند که در میان آن‌ها نام ثقةالاسلام تبریزی و حاج‌علی دوافروش و پسر‌ علی موسیو به چشم می‌خورد.


 باری؛ بگذریم و به خلعت‌پوشان بپردازیم...


خلعت تبریز

بنای خلعت پوشان تبریز

 

کنگره‌های خلعت‌پوشان چطور غیب شد؟

کتاب «تاریخ تبریز تا پایان قرن نهم هجری» به نقل از نادرمیرزا، مورخ نامی قاجار، باغ خلعت‌پوشان را «قصر» توصیف کرده‌است. آن‌طورکه این اطلس تبریزشناسی نوشته، بنای هشت‌ضلعی و سه‌طبقه خلعت‌پوشان، در میان دریاچه‌ای بزرگ، مستقر بوده‌است. اما امروز دیگر نه از آن قصر خبر است و نه از استخرش. خلعت‌پوشان در تاریخ سال 1377 با شماره 2010 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است؛ اما مانند خیلی از آثار تاریخی، «ثبت ملی» نتوانسته ضامن حفظ بنا باشد. در تصاویر تاریخی، کنگره‌های زیبای طبقه سوم برج، خودنمایی می‌کند. این کنگره‌ها تا همین چند سال پیش، پابرجا بود. اما معلوم نیست، چه کسی و با چه جرأتی، آن دندانه‌های زیبا را از بنایِ تاریخیِ ثبت‌ملی‌شده زدوده‌است؟

پیگیری‌ها نشان می‌دهد دندانه‌های کنگره، چند سال پیش، توسط یک کارگر بنّا پُر شده است! این که چه کسی برای مرمت اثر تاریخی، عَمَله‌ و بنّا گرفته، معلوم نیست اما در هر حال، بعید به نظر می‌رسد این اتفاق، به دور از چشم عوامل دانشگاه، امکان‌پذیر می‌بود.

 

صرفاً جهت ثبت در تاریخ: «ایزوگام خلعت‌پوشان»

سعید احمدزاده، از علاقه‌مندان میراث فرهنگی است که در فضای مجازی با مطالب تاریخی و تصاویر معماری‌سنتی شناخته می‌شود. او در دوره‌ای، در مسیر رفت‌وآمد به دانشگاه، تغیرات خلعت‌پوشان را در نظر داشته و تخریبات آن را با گوشی خود، ثبت و مستند کرده‌است.

احمدزاده، خلاصه‌ای از مستندات خود را این‌گونه ارائه می‌دهد: اسفند سال 87 عکسی از برج انداختم. البته برف باریده بود. کنگره‌های برج، سالم بودند و تعدادِ درخت‌هایِ دور تا دور برج، بسیار بیشتر از امروز بود. رودخانه مجاور نیز تمیز و نسبتاً پُرآب بود.

 این علاقمند آثار تاریخی، اضافه می‌کند: دی ماه سال 93 یک عکس دیگر از بنا انداختم؛ در حالی که کنگره‌ها، از بین رفته‌ بودند و بالای بنای تاریخی ایزوگام شده‌بود! در و پنجره‌ها همه باز بودند و درختان هم کمتر شده‌بود. همان زمان، بخشی از مجموعه را با تراکتور مسطح کردند و یک پل هوایی کنارش زدند. رودخانه مجاور هم کم‌آب و پُر از آشغال شده‌بود.


بنای تاریخی تبریز

خلعت پوشان


رد پای «پهلوی» در خلعت‌پوشان

بخش اعظمی از ریشه نابودی بناهای تاریخی، به دوره پهلوی بر می‌گردد. پهلوی‌ها که سودای «دروازه‌های تمدن» داشتند، با تخریب و حذف بناهای تاریخی، به ویژه آثار قاجار، به خیال خودشان، سنت‌های منسوخ را که باعث عقب‌ماندگی کشور بود، از میان برداشتند. با توسعه شهر، در دهه‌های 60 و 70، باغ‌ها و قنات‌های تاریخی تبریز، یکی پس از دیگری حذف شدند. خلعت‌پوشان، تنها اثر به جا مانده از تبریزِ دوره صفوی، و در عین حال، آخرین بازمانده باغ‌های تاریخی این شهر است.



امروز در خلعت‌پوشان چه می‌گذرد؟

این باغ، طی فرآیندی که امروز اطلاعی از کم‌وکیف آن در دست نیست، در سال 1345، به تملک دانشگاه تبریز رسیده و هم‌اکنون، در زمینی به وسعت بیش از 260 هکتار، با عنوان «ایستگاه آموزشی و تحقیقاتی خلعت‌پوشان» از فضاهای دانشکده کشاورزی به شمار می‌رود.

دانشکده کشاورزی، طرح‌ها و کارهای علمی در این مجموعه انجام می‌دهد که به گفته قادر دشتی، رئیس دانشکده، کشت چند گونه مُوی بی‌نظیر و برخی ژن‌های گیاهی از آن جمله است. همچنین آن‌گونه که در تصاویر سایت دانشکده آمده، بخش‌هایی از مجموعه هم به واحدهای پرورش گاو و گوسفند و بُز اختصاص دارد.

دشتی با اشاره به اینکه باغ خلعت‌پوشان، «خوشبختانه» از قدیم در تملک دانشگاه بوده‌ است، می‌گوید: از این حیث «خوشبختانه» عرض می‌کنم که اگر باغ در اختیار نهادهای دیگر بود، تا الان اثری از آن نبود و کلا تخریب شده‌بود.

صحبت‌های این مسئول دانشگاهی در مورد «خوشبختی خلعت‌پوشان» در حالی است که برج، در تملک و حصار دانشگاه لطمه دیده‌است؛ اما به هر حال، دشتی را نیز در دغدغه احیای این باغ، همدل و همراه می‌یابیم، به ویژه آن‌جا که وی از «احتمال تلاقی امتداد اتوبان پیامبر اعظم(ص) با بخش‌هایی از باغ» اظهار نگرانی می‌کند.

رئیس دانشکده کشاورزی، با اشاره به اینکه دانشگاه، از اینکه باغ در اختیار عموم باشد و جایگاه استانی و ملی‌اش احیا شود، استقبال می‌کند، متذکر می‌شود: دانشگاه، به تنهایی نمی‌تواند در این خصوص، تعیین‌کننده باشد و سایر نهادها نیز باید در احیای اثر، وارد عمل شوند.

دشتی، به بازدیدهای متعدد مسئولان اشاره و خاطرنشان می‌کند: پیش از این، از نهادهای مختلف مثل اداره‌کل میراث‌فرهنگی، شهرداری و از شورای اسلامی شهر برای ارزیابی شرایط، به باغ آمده‌بودند، اما موضوع فعلاً مسکوت مانده‌است.


باغ خلعت پوشان

خلعت پوشان


تفاهم‌نامه احیا و کارشکنی شورای چهارم

موانع طرح احیای این باغ تاریخی را از محمدحسین حسن‌زاده، مدیرعامل پیشین سازمان پارک‌ها و فضای‌سبز شهرداری تبریز، پیگیر شدیم. حسن‌زاده از نخستین مسئولانی بود که در مدیریت شهری، برای احیای این باغ پا پیش گذاشت و حتی تفاهم‌نامه سه‌جانبه‌ای را به امضای مدیران ارشد دستگاه‌های مرتبط رساند. اما این تفاهم‌نامه هیچ‌گاه به نتیجه عملیاتی نرسید.

حسن‌زاده با اشاره به اینکه حجم، قدمت و دیدِ عمومی خلعت‌پوشان، نسبت به آثاری مثل ارک و مسجدکبود، آنقدر چشمگیر نیست که موضوع، اولویت‌فرهنگی میراث باشد، یادآور شد: این اثر تاریخی، از نظر حقوقی، در تملک دانشگاه، از نظر تاریخی، در حیطه وظایف اداره‌کل میراث‌فرهنگی، و از نظر وظایف مدیریت شهری، مربوط به شهرداری تبریز است.

مدیرعامل پیشین سازمان پارک‌ها و فضای‌سبز، با اشاره به طرح مشترکی که چند سال پیش در مورد این باغ، ارائه داده بود، خاطرنشان می‌کند: این طرح با همکاری هر سه بخش، خیلی خوب پیش می‌رفت و در مراحل نهایی بود، اما متاسفانه تعدادی از اعضای شورای قبل، مباحث حقوقی را در زیرمجموعه‌های شهرداری و دانشگاه، به قدری پیچیده و حساس کردند که یک فرصت مهم گردشگری، از بین رفت.

وی تصریح می‌کند: احیای خلعت‌پوشان سرمایه‌گذاری نسبتاً سنگینی است که انتقاع خاصی برای شهرداری ندارد، اما ارزش افزوده آن، قطعاً متوجه شهر و استان‌مان خواهد بود.

 

خلعت‌پوشان، در انتظار احیا و  اجرای کاربری عمومی

مرتضی آبدار، مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان، با اشاره به اینکه مسئولیت میراث در مورد خلعت‌پوشان، فقط مربوط به بنا است، می‌گوید: کار مرمت برج، 60 درصد پیشرفت دارد و باقی کار، که مربوط به ترمیم سقف، کنگره‌های برج، درها و پنجره‌ها است، سه ماه دیگر تکمیل می‌شود.

وی ادامه می‌دهد: محوطه‌سازی و سامان‌دهی باغ، بر عهده دانشگاه گذاشته شده و قرار شده با همکاری شهرداری منطقه5 تبریز، انجام شود.

آبدار همچنین با اشاره به اینکه بهره‌برداری عمومی از خلعت‌پوشان نیازمند همکاری بخش خصوصی است، می‌گوید: با پایان مرمت، دفتر فنی میراث، مکاتبات لازم را با سازمان در این مورد پیگیری می‌کند تا این مجموعه، با کاربری مناسبی، به بهره‌برداری عمومی برسد.

 

خلعت

خلعت پوشان تبریز


جبهه اول باغ، در انحصار سنگفروشی‌ها

مرمت و احیای برخی از آثار تاریخی شهر و کشورمان، به قدری شتابزده و غیرکارشناسی است که رسیدن به یک طرح ماندگار برای احیای خلعت‌پوشانی که سال‌هاست جز یک ثبتِ‌ملی خشک‌وخالی، چیزی از نظارت‌های عمومی نصیبش نشده‌است، دشوار به نظر می‌رسد.

میمنت‌نژاد، تبریزپژوه و کارشناس تاریخ، در این مورد، یادآور می‌‌شود: هم‌اکنون جبهه اول این باغ، در انحصار سنگفروشی‌ها است و این باغ در جبهه دوم، مهجور مانده است. شهرداری منطقه 5 تبریز، طرحی برای پیاده‌ راه‌سازی در مقابل این مجموعه، ارائه داده که کار مثبتی می‌تواند باشد اما برای احیای باغ‌، باید متخصصان، باغ‌شناسان تاریخی، معماران سنتی‌، مهندسان آب و تاریخ‌شناسان وارد عمل شوند.

وی تاکید می‌کند که غیر از چنین طرحی، حاصل کار، مشابه وضعیت چند سال پیش خواهد بود که یک بنّا، به تشخیص و مصلحت خودش، با پُرکردن دندانه‌های کنگره، برج را مرمت کرد!

 

تبدیل بنا به «سفره‌خانه و آتلیه عکاسی» به معنی احیا نیست

میمنت‌نژاد، با تاکید بر اینکه طرح، بدون مطالعه و نقشه‌کشی، قابلیت عملیاتی ندارد، تاکید می‌کند: بدون در نظر داشتن دیالوگ‌های باغ و مفهوم تاریخی آن، نمی‌توان کاری از پیش برد. در حالی که بخش اعظم خلعت‌پوشان منهدم شده تبدیل عمارت، به سفره‌خانه و آتلیه عکاسی، نمی‌تواند به معنی احیا باشد.

 


گزارش از  فرشید باغشمال و فرینوش اکبرزاده



لینک مجموعه پستهای میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان




دسته بندی : تبریز , * میراث،تاریخ،صنایع دستی آذربایجان , * انتقاد،پیشنهاد لینک ,
برچسب ها : خلعت پوشان , اثر تاریخی تبریز , میراث فرهنگی , شهرداری تبریز , سه راهی اهر , شجاع‌الدوله ,



» درباره تبریز و آذربایجان و اخبار About and News ( جمعه 16 اسفند 1398 )
» ویروس کرونا تهدیدی در ایران ( جمعه 9 اسفند 1398 )
» نقاش و نگارگر استاد علی اصغر پتگر ( جمعه 25 بهمن 1398 )
» زینب پاشا بانوی رابین هود ایران ( جمعه 18 بهمن 1398 )
» خانه زیبا که به هتل بوتیک در تبریز تبدیل می‌شود ( یکشنبه 6 بهمن 1398 )
» بنیس شبستر ، روستای دانشگاهی بدون بیکار و بی سواد ( چهارشنبه 25 دی 1398 )
» برف زمستانی 1398 تبریز ( جمعه 20 دی 1398 )
» اردبیل؛ سرزمین چشمه‌های بهشتی آذربایجان ( یکشنبه 15 دی 1398 )
» مشکلات صنعت کفش چرم دستدوز تبریز ( پنجشنبه 5 دی 1398 )
» شب خاطره ها چیلله گئجه‌سی ( شنبه 30 آذر 1398 )
» خلیل بحران طنز پرداز ( چهارشنبه 20 آذر 1398 )
» شهر شکی جمهوری آذربایجان ( یکشنبه 10 آذر 1398 )
» پاکبان و جدال با فاضلاب برای یک لقمه نان حلال ( دوشنبه 4 آذر 1398 )
» دوربین تبریز لینک 80 ( گردشی در اطراف بیلانکوه ) ( جمعه 24 آبان 1398 )
» پارک باغ‌شهر تبریز ( دوشنبه 13 آبان 1398 )
» مسجد حسن پاشا در انتظار احیا ( جمعه 3 آبان 1398 )
» شهر گمشده اوجان آذربایجان در راه احیا ( جمعه 26 مهر 1398 )
» عشایر شاهسون آذربایجان از اصالت تا زندگی شیرین ( سه شنبه 16 مهر 1398 )
» مصاحبه مینا خلیل‌ زاده فتحی برنده جایزه هوانوردی آمریکا ( چهارشنبه 10 مهر 1398 )
» چهار پروژه و نابودی چهار اثر تاریخی تبریز ( جمعه 5 مهر 1398 )
» زووفان حیوانات تبریز ( دوشنبه 25 شهریور 1398 )
» تصاویر محمدحسن‌میرزا قاجار در دارالحکومه تبریز ( پنجشنبه 21 شهریور 1398 )
» دلیرمردی که سوختن ارسباران را برنتابید ( دوشنبه 11 شهریور 1398 )
» حوادث اشغال تبریز توسط ارتش سرخ در شهریور ۱۳۲۰ ( دوشنبه 4 شهریور 1398 )
» شهروند لینک آذربایجانی 78 ( مهری نژاد ) ( سه شنبه 29 مرداد 1398 )
» سرگذشت دراماتیک امپراتوران مدرسه‌سازی مردانی آذر ( شنبه 19 مرداد 1398 )
» ضرورت احیا هتل قدیمی گراند و محله پاساژ تبریز ( جمعه 11 مرداد 1398 )
» ساعت به وقت گدایی در شهر بدون گدا تبریز ( دوشنبه 31 تیر 1398 )
» شهروند لینک آذربایجانی 77 ( آراز نویدی ) ( جمعه 21 تیر 1398 )
» چهارمین جشنواره خلاقیت و نوآوری تبریز ( پنجشنبه 13 تیر 1398 )
موضوعات

لینکستان

» سازمان گردشگری شهرداری تبریز Tourism Development Organization of Tabriz Municipality
» گردشگری آذربایجان شرقی - تبریز توریست
» آپارات کارتونهای آذربایجانی
» وبلاگ کلیبر سیتی (پریسا)
» وبسایت تبریز دانلود (هادی)
» آنایوردوم خطبه سرا
» آذربایجان و پیرامون (عبدالحسین)
» وبلاگ بایرام (بیانی)
» وبلاگ جانیم آزربایجان(elçi bəy)
» وبلاگ مازگامت
» یئنی قاپی
» سایت ادبیات ترکی ایشیق
» شهرمن تبریز (یاشار)
» وبلاگ باخیش(شادی)
» وبلاگ سهند ما (محسن)
» خاطیره لر دوراغی (حسین واحدی)
» صنم در اوج (سجاد)
» وبلاگ اشعار ترکی آذری و فارسی
» یوردوم ملکان
» وبلاگ تبریز شهر اولین ها (سعید)
» سهند توپراقی(جواد نجات)
» املاک قربانی (اسپیران)
» وبلاگ ینگی اسپیران (محمد)
» آنــــا یــوردوم تــبریــز(عبدا.. رضوی)
» وبلاگ کشاورزی آمقانی اسکو(شوکتی)
» وبلاگ گوگان
» ....................................
» وبلاگ اخبار اردبیل (فرزاد)
» وبلاگ شهریمیز اورمو
» دئیه لر(دیگاله)-اورمیه
» وبلاگ مشگین شهر (میلاد)
» وبلاگ چشمه های بهشتی آرتاویل
» پروژه های عمرانی ایران
» وبسایت مشهد امروز (اشکان)
» مشهد شهر بهشت (امیرحسین)
» وبلاگ شهر خرم آباد
» وبلاگ هورامان
» وبلاگ برازجان (بوشهر)
» وبلاگ آموزش رانندگی
» هواشناسی ایرما
» ......................................
» وبلاگ گالری تراکتور
» وبسایت گسترش فولاد تبریز
» وبسایت باشگاه ماشین سازی تبریز
» وبسایت رسمی باشگاه تراکتورسازی
» لینک پیش فرض دوم
» لینک پیش فرض اول
» لیست لینک ها

آمار بازدید


کل بازدید ها :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل مطالب :
آخرین بروز رسانی :

تبریز دیجی لینکلر

تلگرام تبریز ویکی لینکلر

 اینستاگرام تبریز ویکی لینکلر

 آپارات شبکه سهند

آپارات سهند موزیک

آپارات سهند کارتون

آشپزی آذربایجان

تبریز 2018

فیسبوک

لنزور

آذربایجان نیوز

توریسم و گردشگری

سوغات و صنایع دستی

هواشناسی آذربایجان

اصالت و رسوم آذربایجان

مشاهیر

اولین های تبریز

ترکی آذربایجانی

تاریخ باستان

درباره ما


مجموعه تبریز ویکی لینکلر
Tabriz WikiLinks
آغاز وبلاگ در آذر ماه 1391
*******************

وبلاگ تبریز ویکی لینکلر
Tabrizlinks.mihanblog.com

وبلاگ تبریز دیجی لینکلر
Tabrizdigilinks.mihanblog.com

اینستاگرام تبریز ویکی لینکلر
Instagram.com/tabrizlinks

فیس بوک تبریز ویکی لینکلر
Facebook.com/tabrizlinks

شبکه ویدیویی نماشا تبریز لینک
Namasha.com/tabrizlinks

آپارات ویدیویی شبکه سهند
Aparat.com/sahandtv

آپارات ویدیویی سهند موزیک
Aparat.com/sahandmusic

آپارات ویدیویی سهند کارتون
Aparat.com/sahandcartoon

آپارات ویدیویی آشپزی آذربایجان
Aparat.com/sahandchef

آپارات ویدیویی بازنشر تبریز 2018
Aparat.com/tabriz_2018

کانال یوتیوب ویدیویی
youtube.com/tabrizlinks

گالری لنزور تبریز ویکی لینکلر
Lenzor.com/tabrizlinks

تلگرام تبریز ویکی لینکلر
https://t.me/tabrizlinks
@tabrizlinks


ایجاد کننده وبلاگ : تبریز قارتال


    گوگل

    ویکی پدیا

    کتاب ترکی

    دیکشنری زبان ترکی

    دایره المعارف مجازی

    دریاچه ارومیه

    مستمندان تبریز

    استخدامی

    تبریز سرچ

    دیوار تبریز

    رقص آذری

    زنجان توریسم

    تبریز مدرن

    tripadvisor

    تراکتور لینک

    آمار و داده های تبریز

    نصرنیوز

    خبرگزاری شهریار

    آخار آذ

    آناج

    آذرقلم

    دورنا نیوز

    میراث فرهنگی آذربایجان

    صدا و سیمای مرکز استان آذربایجانشرقی

    استانداری آذربایجان شرقی


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات